No-Kill

 DE PRAKTIJK

het vorig artikel hebben we gezien hoe belangrijk het No-kill concept aan het worden is. Goede wil is echter niet voldoende. Het volstaat niet om vissen te willen behoeden van allerlei onheil als men niet weet hoe dat te doen. Over de technische kant van No-kill valt danig veel te zeggen dat dit artikel noodgedwongen in tweeŽn moest worden gesplitst. Alle aspecten van de No-kill gedachte zullen later worden gebundeld in een gedetailleerd boekje dat zal verschijnen ter gelegenheid van het VBK jubileum.

VEILIG VOEREN MET BOlLlES

De laatste jaren worden steeds grotere kwantiteiten gevoerd. Op zichzelf is dat geen probleem, noch voor de karpers noch voor het milieu. Karpers hebben een stevige eetlust. Men voert niet gauw teveel. Boilies (letterlijk : kookseltjes) bestaan uit eistruif en diverse meelsoorten, De basis ingrediŽnten kunnen zeer variabel zijn net zoals al de additieven die men meent er te moeten aan toevoegen (kleurstoffen, flavours, smaakversterkersÖ) Stof genoeg voor een aantal karpervissers om aan het experimenteren te slaan, Er wordt soms gegoocheld met de raarste ingrediŽnten, waarvan men niet zeker weet of ze wel gezond zijn voor onze karpers ! De laatste seizoenen werd het volgen de echter afdoende bewezen : de best vangende boilies bestaan uit elementen die in de eerste plaats gunstig zijn voor het karperorganisme, De voerfabrikanten gaan trouwens steeds meer ten rade bij viskwekers, Geen wonder dat onze "topkarpers" steeds groter en zwaarder worden ! De meerkoeten ook trouwens.

PARTIKELS

Naast boilies wordt ook veel gevist met allerlei zaden (partikels). Van partikels wordt gevreesd dat ze opzwellen in de karperbuik. Daarom moeten ze van tevoren steeds voldoende worden geweekt en gekookt. Bepaalde partikels hebben de reputatie gevaarlijk te zijn indien ze massaal worden opgepeuzeld. Dat zou het geval kunnen zijn met pinda's omdat die een toxine afscheiden .

VEILIG VISSEN IN OBSTAKELWATER

Op zich is dit een contradictie. Vissen in de buurt van obstakels (takken, palen, leliebedden...) is nooit veilig. Soms kan het niet anders, wil men een minimum aan aanbeten forceren. In dat geval moet men zoveel mogelijk afstand houden met "het gevaar". Die afstand is een compromis tussen aanbeten en visveiligheid. Het weze duidelijk. Niets is onsportiever dan de vis "een kans te geven" in obstakelrijk water. Hij loopt immers het gevaar om na lijnbreuk ergens vast te raken met lood en lijn.Mijn motto : Geef de vis een kans ... om geland te worden ! Hoe dichter men vist tegen een obstakel, hoe sneller men moet kunnen reageren op een aanbeet. Hoe vaak gebeurt het niet dat een visser eerst zijn lijnen deponeert in de buurt van obstakels om dan vervolgens in de slaapzak te kruipen voor een verkwikkende nachtrust. Om een vis uit een gevaarlijke zone te loodsen moet men vaak stevig drillen. Het is van belang om hierbij de juiste haak te kiezen anders loopt hij het gevaar uit te scheuren, Dergelijke verwondingen helen slecht en kunnen blijvende letsels tot gevolg hebben (scheve bekken), Welke haak ? niet te klein, niet te groot (maat 2,4) met een korte steel en een wijde keel, Bedoeling is dat die haak netjes rond de vissebek draait om daar houvast te vindenOp die plaats is het weefsel het sterkst. Volledig af te raden zijn die zgn. Bent Hooks , Ze veroorzaken zodanig veel schade (scheurwonden) dat ze in Engeland overal verboden worden, Bij ons zijn die ondingen helaas nog overal te koop, In de prullenmand ermee!

OPEN WATER

In open, obstakelvrij water kan de visser zich veroorloven wat relaxer te zijn. Hij heeft immers meer tijd om op een aanbeet te reageren. Hij kan ook wat lichter en scherper vissen (fijnere lijnen, lichtere haken). De moderne karpervisserij heeft echter totaal geen boodschap aan dat zogezegde 'sportieve" vissen met extreem dunne lijnen. Een vis langer te drillen dan noodzakelijk - omwille van die zwakke lijnen heeft niets te maken met sportvissen : het is sollen met de vis. Bovendien moet men hem totaal uitputten om hem boven het net te krijgen. In extreme gevallen kan dit dodelijk zijn. Het gebeurt vaker dan men denkt !

KARPERVRIENDELIJKE MONTAGES

Bij de moderne priksystemen wordt overwegend gebruik gemaakt van zwaar tot zeer zwaar schuiflood (50 tot150 gram). Om het prikeffect te intensifiŽren wordt dat lood meestal geblokkeerd d.m.v. een stuitje of stopper.Welnu, het is van kapitaal belang dat dit stuitje onder een bepaalde druk begint te schuiven of los te komen. Bedoeling is de karper in de gelegenheid te stellen zich van dat lood te bevrijden in geval van lijnbreuk. Liefst zo snel mogelijk : de vis loopt immers het risico letterlijk te worden "doodgedrild" door de nooit aflatende neerwaartse druk van het loodgewicht.Een zwaar schuiflood blokkeren met een vaste constructie zoals een wartel is ronduit CRIMINEEL, (zie fig, 2) De ideale stopper wordt vervaardigd uit zachte silicone.Een extra hulpmiddel is de zgn, Safety Bead.. Een Safety Bead stelt de vis in staat om het lood direkt los te trekken van de hoofdlijn

WEERHAKEN

Visvriendelijk karperen (of karpervriendelijk vissn !) houdt ook in dat we de moeite doen om elke weerhaak dicht te knijpen, Deze kleine ingreep stelt de vis in staat om de haak veel sneller kwijt te raken ingeval van lijnbreuk. Aangezien de weerhaak nog steeds aanwezig is, zal het aantal losschieters er ZEKER niet groter door worden ! Een dichtgeknepen haak zal zelfs effectiever prikken doordat de haakpunt in zijn geheel dunnen geworden is (kleinere hoek). In een volgend artikel zullen we zien hoe we karpers BEST manipuleren na de vangst.

Fr. Vercruysse (VBK)