Onderwerp:
-Zijn tijgernoten schadelijk voor karpers?

Bijdrage Sven Hoebeeck:

Zijn tijgernoten schadelijk voor karpers?
------------------------------------------------------
De vraag verrast mij enigszins moet ik zeggen. 'k Heb er nooit bij stilgestaan dat tijgers schadelijk zouden kunnen zijn voor vis of viswater. De enige particle die bij mijn weten omstreden is zijn pindanoten. Dat de voedingswaarde van tijgers gering is kan ik mij best voorstellen maar dat ze darmbeschadigingen zouden kunnen veroorzaken is mij niet bekend. Mocht iemand van ons, karpervissers, er weet van hebben dat ze schadelijk zijn dan is het zijn verdomde plicht om iedereen daar attent op te maken. 'k Ben dan ook geneigd om te zeggen dat zolang niet onomstotelijk vaststaat dat ze onschadelijk zijn het gebruik ervan te weren is.
In het gebruik van particles in het algemeen schuilt een gevaar indien ze niet goed bereid worden. Tot vervelens toe misschien maar alle particles moeten geweekt en gekookt worden.
Het verhoogt hun attractiviteit en de toxische stoffen worden uitgekookt. Toevoegen van additieven onder welke vorm dan ook is echt niet nodig.
De beweringen die aanleiding gaven tot deze controverse ((p91) "L'évolution de la pêche de la carpe van Hoogendijk L. en "The beekay Guide to Carp Baits van Ken Townley (met dank aan Michiels S.)) lijken mij niet echt up to date. Hoogendijk beweert namelijk dat de darmbeschadiging het gevolg zouden zijn van de structuur en hardheid van tijgernoten maar ik stel mij de vraag wat je dan moet zeggen over de harde vlijmscherpe mossel of slakkenschelpen die de karper zonder problemen schijnt te verteren. De bloederige afscheiding die zou waargenomen zijn bij karpers die frequent op tijgers azen heb ik eerlijk gezegd nooit gezien. Bovendien lijkt het mij sterkt dat je een diersoort kan doen azen op een aas waar ze zoveel nadeel van ondervinden. Het lijkt me des te onwaarschijnlijker als je bovendien bedenkt dat tijgers een lange termijn aassoort is. Daarenboven bederven ze slechts zeer langzaam, en dan spreken we over weken, in een viswater . Een nefaste invloed op de waterkwaliteit hebben ze dus ook niet direkt.
Teveel en eenzijdig zal wel nooit goed maar in occasioneel gebruik zie ik voorlopig geen graten al wens ik te benadrukken dat ik het weinig opportuun acht daar een uitspraak over te doen indien er immers slechts een vermoeden is dat de mogelijk op beschadiging bestaat dan moet daar dringend uitsluitsel over gebracht worden liefst door mensen waarvan mag geacht worden dat ze met kennis van zaken spreken zodat alle twijfel ontnomen wordt.
Als we het dan toch over gevaarlijke aasssoorten willen hebben dan zou ik het eerder gaan zoeken in het gebruik van boilies Wat je soms op de oever aan boilies aantreft na dat sommigen gevoerd of gevist hebben grenst aan het onwaarschijnlijke. De samenstelling en toevoegingen die je erin aantreft situeren zich veeleer in de Abrakadabra sfeer.en getuigen van geen enkele verantwoordelijkheidszin voor het welzijn van de karper. Gebruik evenwichtige samenstellingen met zo min mogelijk onnatuurlijke toevoegingen en de karper zal je er dankbaar voor zijn.

Bijdrage Patrick Bauwens:

Een zoektocht in de bibliotheek levert maar weinig bruikbare informatie op. De latijnse naam voor tijgernoten (soms aardamandelen genoemd) is Cyperus esculentus en behoort tot dezelfde familie als suikerriet. Het is een grasachtig gewas waarvan de vruchten zich net als bij de aardappelen onder de grond bevinden. Tijgernoten worden vooral gekweekt in het Middellands zee gebied en worden daar voornamelijk gebruikt om er een drank van te bereiden.
Maar nu terug naar de eigenlijke vraag, ook ik ben net als Sven verrast door die vraag. Het is altijd moeilijk een standpunt in te nemen of erger nog, een besluit te vormen als dit niet wetenschappelijk ondersteund is. Wat ik echter met zekerheid weet is, dat onze vriend cyprinus carpio ze verdomd graag achter zijn kiezen ( in dit geval keeltanden ) steekt. Dat tijgernoten ook geen grote voedingswaarde hebben, zal eenieder die regelmatig met deze particle vist en ook nog af en toe een vis zakt wel reeds gemerkt hebben. De tijgernoten gaan gewoon door het darmkanaal, zei het wel in een gemalen vorm. Dat ze daarbij darmbeschadegingen zouden veroorzaken (zoals Leon Hoogendijk beweert) lijkt mij onwaarschijnlijk, daar onze vrienden wel hardere voedselbronnen tot zich nemen. Ken Townley gaat zelfs nog een stuk verder. Hij beweert dat tijgers een nefaste invloed hebben op het algemene aasgedrag en dat de vissen na veelvuldige consumptie zelfs volledig stoppen met azen. Hij beweert ook dat indien tijgers niet gegeten worden, dat ze na drie weken zelfs gaan drijven. Ofwel kent hij geen tijgernoten ofwel kletst hij zomaar wat uit zijn nek. Ik heb nog nooit tijgernoten zien drijven, toch niet als ze niet uitgeboord zijn en vol gestopt met drijvende foam of als ze niet gestoken zijn door wormen. Zelfs na enkele maanden gaan ze nog niet drijven. Waar hij misschien wel zijn gelijk kan meehalen is het volgende: Op kleine wateren waar ze massaal gebruikt worden gaan ze misschien een tegenovergesteld effect creeëren. Het is ook zo dat de situatie in Engeland niet te vergelijken valt met de situatie op het vasteland. De wateren zijn meestal kleine grindputten waarop de hengeldruk vele malen groter dan hier bij ons. Als men op die kleine wateren massaal met tijgernoten gaat voeren, zullen na een tijdje de vangsten drastisch terug lopen. Maar ik denk dat dit meer te wijten is aan dressuur dan aan eventuele nadelen van de particle. Ik kan mij ook moeilijk van de indruk ontdoen dat karpers teveel zouden eten van iets wat niet goed is voor hun eigen gezondheid. Zonder dat ik een oordeel wil vellen, liggen de moeilijkheden misschien wel op een onoordeelkundig gebruik van de particle in kwestie. Voorweken en koken zijn een absolute must (dit geldt trouwens voor elke particle). Ik ga als volgt te werk: Door zijn hard karakter laat ik ze minstens 48 uur weken, dan gedurende 15 minuten goed laten doorkoken en vervolgens laat ik de noten nog eens 24 uur in hun eigen kooksap staan. Pas dan zijn ze klaar voor gebruik, nog beter worden ze echter als het kooksap veranderd in een dikke brij van de suiker. Ken Townley beweert ook dat tijgernoten een lange introduktie tijd nodig hebben. Ook daarvan heb ik in het verleden nooit iets gemerkt. Zelfs op maagdelijke rivieren in Frankrijk heb ik zeer goed gevangen en dit vanaf de eerste dag van de sessie. Voor mij blijft het in elk geval een van de beste particles die er bestaan. Mocht er echter in de toekomst een wetenschappelijk onderzoek komen, waaruit blijkt dat tijgernoten inderdaad schadelijk zijn voor de gezondheid van de karpers dan zal ik niet aarzelen om ze niet meer te gebruiken, want de gezondheid van de vissen gaat voor alles.

Bijdrage Alijn Danau

Er zijn jaren geweest dat ik geen boilie rolde, zo erg was ik in de ban van de aantrekkingskracht die deze wonderlijke gestreepte nootjes hadden op karper. Ik heb het geluk gehad om ze op een aantal wateren als eerste (met een degelijke aanpak) te gebruiken en heb daar ook de vruchten van geplukt. Deze vruchten waren van die aard dat ik er meerdere jaren na mekaar heb mee gevist, zonder ook maar één enkele boilie te gebruiken. Ik herinner me dat het in het begin wat onwennig aanvoelde. Het was voor het continent een compleet nieuwe aassoort. De gespecialiseerde Engelse pers had het over een erg lange introductieperiode. Voeren moest je doen met die tijgers. En lang, heel lang. Hoe langer, hoe beter. Intussen weten we beter. Tijgers zijn behoorlijk instant. Het is zelfs een behoorlijk goed winteraas, iets wat in de beginperiode niet werd erkend. De voorlichting afkomstig uit Engeland was niet geheel correct of zo u wil noodzakelijk, echter deze aanpak zorgde wel voor een verdomd interessante situatie. Je ging automatisch meer eenheden voeren dan je op dat moment (ik spreek hier over de jaren 88/89) met boilies gewend was om doen. En door die massale en lange introductie (massale: in gewicht misschien niet veel meer verschil met het volume boilies dat we voerden maar dus wel in eenheden én we voerden i.p.v. de gebruikelijke paar dagen, een paar weken). Bovendien was/is het een aassoort waar karper echt verzot op is. Al moet ik toegeven dat het op een gegeven moment compleet stil valt en ze geen noot meer consumeren. Maar dan zijn er al flink wat vissen voor de camera gepasseerd en vroeg of laat beginnen ze wel weer opnieuw.

Deze componenten leverden me in die periode op twee wateren (De Gavers in Geraardsbergen en Sun Vallei) in beide gevallen 90 % van de grote vissen op in één enkel seizoen. Op Sun Vallei was dat zelfs in twee maanden! Ik heb er later ook behoorlijk goed mee gevangen op KK 7/8, echter daar speelden er al teveel andere factoren een doorslaggevende rol om de successen uit de begin periode te evenaren. Ondanks dat ving ik er stukken beter mee dan de meeste anderen. Al had het ook te maken met de aanpak (langere tijd voeren alvorens er mee te vissen). Het grootste nadeel (nu ja het is maar hoe je het bekijkt, voor mij is dat niet langer een echt nadeel) is dat je er dikwijls de topvissen mee misloopt. Het is een aassoort die door een groot deel van de populatie herkend en geconsumeerd wordt, zelfs door vissen die je zelden of nooit op boilies zal vangen, maar dat zijn natuurlijk niet noodzakelijk de grootste. En dat gegeven pleit voor de instant factor van een tijgernoot. En daarmee komen we waar ik zijn wou. Als vissen die van nature eerder natuurlijk voedsel consumeren (waarvan je zou aannemen dat ze het meest geschikt zijn voor de soort) dan lijkt het me moeilijk om aan te nemen dat zo'n voedselbron schadelijk zou zijn voor het dier.

Ik heb in al die jaren nooit ofte nimmer ook maar enig gevaarlijk lijkend symptoom opgemerkt. Anders was ik er beslist mee gestopt. Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat er iets niet klopt in de stelling als zouden tijgers schadelijk zijn voor de karper. Als ze ongeschikt zouden zijn voor de spijsvertering van het dier, wat moet je dan denken zoals Sven en Patrick ook al aanhalen van alle mogelijke mosselsoorten waaraan hij zich te goed doet? Het is best mogelijk dat de vissen waarmee Ken Townley of Leon te maken hadden al darmproblemen hadden en dat deze versterkt werden door de noten. Het zou kunnen dat specifieke niet geheel gezonde karpers beter af zouden zijn met een aangepast dieet echter daarom tijgers bannen vind ik absurd. Ik heb dus dezelfde neiging als Sven te geloven dat een vis wel vanzelf zal stoppen met er van te eten mocht het hem schade berokkenen. Ik hoop dat Marco Kraal (de volgende en speciaal voor dit onderwerp ingeschakelde Rotarist) vanuit z'n achtergrond als wetenschapper wat meer informatie heeft en ons dingen vertelt die we voor waarheid kunnen aannemen.

Ik weet dat er waters zijn in Engeland waar tijgernoten verboden zijn (Savay is er één van) echter dit heeft niks te maken met het schadelijke karakter van de partikel an sich, maar met het mis(ge)bruik ervan en een aantal als gevolg hiervan hieraan toegeschreven dode karpers. Ik blijf er bij dat je tijgers hoe dan ook MOET koken, weken alleen is NIET genoeg. Dat heeft niet alleen te maken met de hardheid (als noten lang genoeg en dat is minstens 24 h hebben geweekt zijn ze inderdaad wat hardheid betreft min of meer gelijk aan een gekookte noot. Echter, het gaat hem niet alleen om de hardheid maar om de vernietiging van eventuele giftige stoffen (door de hoge kooktemperatuur). Bepaalde bonen zijn voor ons in ongekookte vorm ook schadelijk. En toch zijn er nog lui die het vertikken om ze te koken.

De kleverige gelachtige brij die ontstaat na enkele dagen maakt de noten inderdaad attractiever, echter pas gekookte tijgers, met kookwater en al overboord gegoten boven op je stek werken ook ongelooflijk goed. Volgens mijn bevindingen zijn tijgers tijdens deze twee fasen op hun best en bovenal zonder enig nadeel voor karper te gebruiken.