Historie damclub Ontspanning
Veel stof tot schrijven is er niet als het gaat over de historie van damclub Ontspanning. Veel oude boeken, met daarin onder andere de jaarverslagen, zijn helaas door brand verloren gegaan. Het weinige dat wel bewaard is gebleven, aangevuld met de nodige herinneringen van ver vervlogen jaren, maakt dat er desondanks toch wel het nodige is te vertellen over de geschiedenis van de Boarnster damclub.
Op initiatief van het trio Willem van Kalsbeek, Willem Kingma en Meine Veld werd in september 1937 een oproep gedaan aan de inwoners van Aldeboarn om te komen tot de oprichting van een damvereniging. Er bleek voldoende draagvlak te zijn en zo kon het gebeuren dat een nieuwe damclub het levenslicht zag. Een club die tijdens de oprichtingsvergadering van 10 oktober 1937 de naam 'Ontspanning' zou mee krijgen. Aanvankelijk was het de bedoeling om de club een christelijke signatuur mee te geven, maar op de oprichtingsvergadering werd uiteindelijk toch gekozen er een neutrale damclub van te maken, los van elke religieuze voorkeur. Een juiste keuze zo bleek, want door het neutrale karakter kreeg de club al snel de sympathie van de hele Boarnster gemeenschap. Vanaf het eerste uur zijn dan ook mensen uit alle lagen van de bevolking en van alle gezindten lid geweest van de damclub uit Aldeboarn. Willem Kingma werd door de vergadering benoemd tot de eerste voorzitter. Na hem is de voorzittershamer achtereenvolgens in handen geweest van Johannes Bethlehem (1940-1946), Tsjebbe Dykstra (1946-1954), Teade Mulder (1954-1960), Tseard van der Wal (1960-1962), Henk de Jong (1962-1977), Harry Miedema (1977-1983), Kees Lolkema (1983-1997) en de huidige voorzitter Henk Dykstra.
Medeoprichter en eerste voorzitter Willem met zoon Paulus Kingma. Aldeboarn ca. 1938.
Als speellocatie werd gekozen voor de oude dependance van het gemeentehuis aan de Weaze. Dit pand was tot dorpshuis verbouwd en had de toepasselijke naam 'Ons Huis' meegekregen. Toen dit gebouw in verband met de uitbreiding van Aldeboarn werd afgebroken verhuisde de club in het seizoen 1960 - 1961 naar een nieuw onderkomen met dezelfde naam aan de Brittenburg. Jarenlang is hier met veel plezier gespeeld totdat de voormalige christelijke school werd verbouwd tot dorpshuis. Op 3 november 1987 werd deze nieuwe locatie aan de Skoallereed betrokken. Tot op de dag van vandaag werken de Boarnster dammers nu op dinsdagavonden in dorpshuis 'de Jister' hun partijen af.
In korte tijd weet damclub Ontspanning uit te groeien tot een plek waar veel dorpsmensen elkaar wekelijks ontmoeten. Door de jaren heen is de belangstelling voor de club altijd groot geweest. Vanaf de oprichting in 1937 tot op de dag van vandaag heeft de club dan ook nooit in zwaar weer verkeerd. Vanuit Aldeboarn zelf, maar ook vanuit de wijde omgeving, hebben dammers de club altijd weten te vinden. Qua ledental behoort de Boarnster damclub al jaren tot de grootste van Friesland met als hoogtepunt meer dan honderd leden in de jaren zeventig. Op dit moment telt de vereniging ruim vijftig dammers, verdeeld over senioren en jeugdleden.
De club uit het dorp aan het riviertje de Boorne meldt zich in het seizoen 1939 - 1940 aan als lid van de Dambond Friesland. Lang is damclub Ontspanning niet aangesloten bij deze dambond. Tijdens de oorlog wordt deze Dambond Friesland door de Duitse bezetter namelijk opgeheven. Om het verenigingsleven in Nederland onder controle te krijgen wordt door de Duitsers de Provinciale Friese Dambond (PFDB) opgericht, en worden de damclubs in Friesland verplicht zich in oktober 1942 aan te sluiten bij deze bond of onder te duiken. Damclub Ontspanning kiest er voor zich aan te melden, maar daarbij moet worden aangetekend dat dit geenszins vrijwillig was. Na de oorlog ontstaat er in Friesland onenigheid over de kosten voor lidmaatschap van de PFDB. Veel clubs vinden deze te duur en scheiden zich in 1946 af van de overkoepelende bond. Onder hen ook de Boarnster damvereniging. In het seizoen 1953 - 1954 is het probleem met de kosten opgelost en melden de afvallige clubs, waaronder ook damclub Ontspanning, zich weer aan bij de PFDB. Sindsdien zijn de dammers uit Aldeboarn een trouw lid van de Provinciale Friese Dambond. Voor dammers die dat willen was en is er bij damclub Ontspanning dan ook altijd de mogelijkheid geweest om uit te komen tegen andere clubs uit de provincie. Veel spelers echter wensten en wensen van die mogelijkheid geen gebruik te maken en spelen alleen onderlinge competitie. Toch is damclub Ontspanning altijd met één of meerdere bondsteams vertegenwoordigd geweest in de provinciale competitie. Het grootste succes viel in 1966 te noteren toen het eerste team kampioen werd in de Eerste Klasse en mocht promoveren naar de Hoofdklasse.
Het verblijf daarin duurde slechts één seizoen en sindsdien bivakkeert damclub Ontspanning afwisselend in de Eerste of Tweede Klasse van de Provinciale Friese Dambond.
Het kampioensteam van 1966. Met boven van links naar rechts Willem Mast, Roelof Eggink, Gooie Terpstra, Thomas Veldman en Ruurd Oosterwoud. Onder van links naar rechts Jelte Veld, Bauke Dykstra, Henk de Jong, Henk Berkenbosch en Berend Stapert.
Natuurlijk is er in al die jaren veel veranderd, maar veel is in dammend Aldeboarn ook bij het oude gebleven. Zo is duidelijk dat de club in het dorp altijd een grote functie heeft vervuld, en nog altijd telt de damclub mee in Aldeboarn. Door de jaren heen heeft men ook altijd grote waarde gehecht aan de jeugdopleiding. Verschillende jeugdleiders hebben zich in de loop der jaren ingezet om vele honderden kinderen de beginselen van de damsport bij te brengen. Zo waren daar onder andere Roel Petter, Teade Mulder, Jelte Veld en Doede van Althuis. Ook vandaag de dag is er nog een bloeiende jeugdafdeling onder leiding van Durk Smidstra, iets wat maakt dat de damclub ook heden ten dage nog springlevend is. Wat ook nooit is veranderd bij de Boarnster damclub, is het feit dat er vanaf de oprichting plaats is geweest voor een ieder. Van jong tot oud, en van recreatieve huisdammer tot serieuze competitiedammer. Voor een ieder is er plaats in de diverse klassen die de club rijk is. Een ieder kan zo dan ook op zijn of haar eigen niveau tegen anderen spelen. Plek voor gezelligheid en een praatje, maar eveneens ruimte voor de serieuze dammer. Dat was en is nog altijd het recept van damclub Ontspanning.
Wat vroeger altijd tot de verbeelding sprak was de jaarlijkse damdag die de damclub organiseerde, waarvan de eerste editie op 10 februari 1962 werd gehouden. Op gloriedagen kwamen daar soms wel 150 dammers op af. Net als bij zoveel andere damdagen daalde ook in Aldeboarn de belangstelling voor dergelijke toernooien. Op 31 oktober 1987 werd de laatste Boarnster damdag georganiseerd en kwam er een einde aan een 25-jarig durende traditie.
Als het over de geschiedenis gaat van damclub Ontspanning dan hebben daarin veel personen een belangrijke rol gespeeld. Zonder de inzet van al die mensen zou de damclub niet zijn wat het nu is, of zou de club wellicht niet eens meer hebben bestaan. Veel dank is er dan ook verschuldigd aan al die mannen die zich altijd belangeloos hebben ingezet om de Boarnster damclub tot een plaats te maken waar het goed toeven is. Meest in het oog springende namen zijn wel Meine Veld, Teade Mulder, Roel Petter, Bauke Dykstra, Berend Stapert en Henk de Jong. Vele namen kunnen hier echter nog aan worden toegevoegd, om maar aan te geven dat de club nooit een gebrek aan vrijwilligers heeft gekend.
Damclub Ontspanning is ook vandaag de dag nog altijd een echte dorpsclub met een eigen gemoedelijke sfeer, waarbij de binding tussen de club en spelers zeer sterk is. Het huidige bestuur waakt ervoor dat de clubcultuur ook in de toekomst gewaarborgd blijft en ziet de toekomst met vertrouwen tegemoet.
Meine Veld
Meine Veld is één van de grondleggers van damclub Ontspanning. In 1937 richtte hij samen met Willem van Kalsbeek en Willem Kingma de damclub uit Aldeboarn op. Deze sympathieke dammer heeft met name in de beginjaren grote betekenis gehad voor de Boarnster damclub.
Mede door zijn enthousiasme, waarmee hij veel nieuwe leden wist te werven, groeide de club al snel uit tot één van de grootste van Friesland. Het was ook juist in die eerste jaren dat hij veel gedaan heeft om wedstrijden tegen andere clubs te regelen. In een tijd dat er nog geen telefoon was moest dat veelal op de fiets gebeuren.
Rond zijn dertigste levensjaar kwam er aan al zijn activiteiten voor de damsport een voorlopig einde. Een ziekte maakte dat hij blind werd en de damsport raakte wat op de achtergrond. Uiteraard bleef de belangstelling voor de club altijd aanwezig maar een actieve rol, in welke hoedanigheid dan ook, was er op dat moment niet voor hem weggelegd. Mede op aandringen van dorpsgenoten liet hij eind jaren vijftig bij de plaatselijke timmerman een speciaal dambord maken. De witte velden wat hoger dan de zwarte velden zodat de schijven niet konden verschuiven. De witte schijven werden voorzien van een kopspijker met een mooie ronde kop. Zodoende was het verschil tussen witte en zwarte schijven voor hem goed voelbaar. Een prachtig staaltje vakmanschap. Thuis werd er vervolgens volop geoefend en in het seizoen 1960 - 1961 keerde hij terug op de club die hij mede had opgericht. Hij was het dammen zeker nog niet verleerd en binnen een paar jaar had hij zich weer in de hoogste klasse van damclub Ontspanning weten te spelen. Hij maakte ook deel uit van het bondsteam dat kampioen werd in de Eerste Klasse en mocht promoveren naar de Hoofdklasse. Dat was echter zijn laatste wapenfeit. De ziekte die maakte dat hij blind werd vernielde langzaamaan zijn hele lichaam. In 1966 overleed hij op 51 jarige leeftijd.
In Aldeboarn leeft de herinnering aan Meine Veld nog altijd voort. Zijn dambord heeft een plek gekregen in de prijzenkast van de club en is tot op de dag van vandaag een stille getuige van wat hij voor damclub Ontspanning heeft betekend.