terug naar het begin




meer informatie over de route welke zij nu lopen








De route welke zij gelopen hebben

 

 

Dit is de eigen pagina van Annie en Tom van Schaik.




























20 juni 2006 geplaatst

10 juni 2006 etappe 3 Oeverloperpad Schoonhoven-Alblasserdam
Bus 195 brengt ons naar Schoonhoven waar we over een stille gracht naar de haven lopen, bij een sportwinkel koop ik een wit zonnehoedje (Tom heeft zijn pet mee) want het belooft een warme dag te worden.
Bij de oever van de Lek slaan we rechtsaf richting Ammerstol en vlak voor het dorp gaan we naar het noorden en dan weer westwaarts over de Kadijk; dit is een tiendweg (een waterkering) en hier staat het water bijna gelijk met de weg, één regenbui en je loopt door het water.
In de weilanden zien we heel veel zwanenparen die nog broeden of die al jongen hebben.
De zon wordt feller en Tom zet zijn petje op, hij lijkt op een overjarige Ali B en ik met mijn hoedje ben ook niet erg charmant maar het is wel functioneel.
Bij een rustpunt "aangeboden door Natuurmonumenten" drinken we onze koffie, in de schaduw dat wel. Na het gehucht Zuidbroek lopen we het Loetbos in; een groot recreatiegebied aangelegd in de jaren vijftig voor de sterk groeiende bevolking in de omgeving.
Midden in het bos kun je kano's huren en er is een kraampje waar we koffie kopen en we gaan even zitten om onze boterhammen op te eten.
Hier is ook het punt waar je kunt kiezen welke variant je gaat lopen van het Oeverloperpad; ga je naar het noorden dan loop je "bovenover" Rotterdam naar Hoek van Holland en ga je naar het westen dan loop je de "Groene oevervariant" onder Rotterdam naar Europoort.
Wij gaan dus naar het westen en lopen langs het watertje "de Loet"waar we veel vissers, wandelaars en fietsers tegenkomen en ook veel zwanen.
Aan het eind van de Hillekade staat een informatiebord met een verhaal:

Als vroeger op 25 november (Sint Catharina)
de koeien nog in de wei stonden
dan mochten de arbeiders de eerste melk zelf houden.
Ene Katrinus zag dat wel zitten en
was iedereen te slim af;
hij sliep die nacht bij de koeien in de wei
en 's morgens had hij al heel wat melkbussen vol
terwijl de andere knechten nog op één oor lagen.

Een vroege vogel...
We komen in het Krimpenerhout, ook een groot recreatiegebied, met moerasland en spontaan bos, er grazen hier veel koeien van de 4 boeren die hier in de omgeving zijn overgebleven.
Door de buitenwijken van Krimpen aan de Lek lopen we naar de haven waar we de veerpont nemen naar de overkant, naar Kinderdijk.
Busladingen Amerikanen en Japanners komen hier naartoe en zelfs voor Nederland is dit een uniek plekje. Nederland telt ongeveer 1000 molens en hier in Kinderdijk staan er 19 bij elkaar.
Ze zijn rond 1740 gebouwd om de waterhuishouding te regelen van de Alblasserwaard want deze ligt onder zeeniveau en overstroomde steeds.
Nu wordt de waterhuishouding geregeld door een groot pompstation maar de molens zijn bedrijfsklaar om in noodgevallen te kunnen inspringen.
In 1997 is Kinderdijk op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO gekomen en is daardoor verzekerd van nog meer publiciteit en geld want voor restauraties is altijd wel een potje te vinden.
Door de warmte en een opkomende blaar bij Tom is de wandeling een uitputtingsslag geworden en de laatste kilometers zijn niet leuk meer.
In Alblasserdam kopen we water, water en water en wachten op de bus naar Utrecht.
Heerlijk om je te laten rijden, in Groot-Ammers heeft de chauffeur al zijn stuurmanskunsten nodig want i.v.m. een wielerronde is de weg afgezet en wildparkeerders maken het nog moeilijker.
Bij Ameide moeten we overstappen in een andere bus want onze chauffeur gaat naar huis.
Na Sluis is een ongeluk gebeurd en onze chauffeur stapt uit om hulp te bieden maar die is er al genoeg en in de verte komt de ambulance er al aan.
In De meern wacht een lekkere douche, glaasjes water en natuurlijk voetbal.
Gelopen: 32 kilometer
Gedronken onderweg: 3 en halve liter water.

7 juni 2006 geplaatst

Hemelvaartsdag 25 mei etappe 2 Oeverloperpad (Lexmond-Schoonhoven)

Op onze vraag van vorige keer over die bloempotjes hebben we al antwoord gekregen van een lezer: in de omgekeerde potjes zit wat stro waar oorwurmen en luizen in gaan zitten (i.p.v. in het fruit) ook kun je er lieveheersbeestjes in doen die dan de luizen opeten.
Hartelijk dank Wim en Joke voor het antwoord!

Vandaag kunnen we niet vroeg weg want de eerste bus naar Lexmond gaat pas om 10.16uur zodoende zijn we om 11.00uur aan het lopen, voor ons doen laat.
Na een half uur zien we een ree in het veld staan, ze blijft waar ze is want ze waant zich vast veilig. Door de Achthovenpolder lopen we naar de 2 molens; 1 is compleet (molen de Hoop) en van de ander staat alleen nog de romp (molen Pluckop).
Voor de molens staan een paar vogelaars, helemaal uit België gekomen want: "dit is een vogelparadijsje" en dan met een Belgisch accent.
Er staan hier overal mensen met grote kijkers want dit is het broedgebied van de purperreiger en in het blad "Grasduinen" stond laatst een artikel over dit gebied nl.de Zouweboezem, dat trekt toch mensen aan. Op een bankje met uitzicht op het weidse land drinken we onze koffie: wij zien geen purperreiger maar wel sterns en grutto's.
We komen langs het plaatsje Sluis en moeten dan via een route-omlegging naar Ameide want er wordt aan de Lekdijk gewerkt; deze wordt verbreed en verzwaard.
In Ameide lopen we een klein stukje over de Lekdijk en zien een leuk beeldje over de kersenpluk: eronder staan de regels:
in bronsgroen gegoten
dat feestelijke toen
het kersenplukseizoen
wie heeft het meest genoten
de kleinen of de groten?

Ameide is een oud plaatsje dat al rond 1300 stadsrechten kreeg maar ze ook gauw weer kwijt was tijdens de Hoekse en Kabeljauwse twisten (1350-1490).
Vroeger leefde men hier van de (zalm)visserij, de hoep-en mandenmakerij en de fruitteelt, dit laatste is gebleven want je ziet hier veel boomgaarden.
Veel inwoners hebben bijnamen en ene Jan de Rub probeert ze allemaal op een website te zetten, hij heeft er al 420 waaronder: Knopejood, 4 onsje, Erpeltog, Tubal en de Verscheidenheid, "what's in a name" zullen we maar zeggen.
Over de Tiendweg komen we langs een groot waterzuiveringsstation, lopen over de Melkweg en zien dan aan de kant van de weg een purperreiger zitten, daar hebben we niet eens een verrekijker voor nodig, even later vliegt er nog 1 over.
Op de Langerakse kade zien we in de verte al een zwaan op ons pad, dichterbij gekomen zien we dat ze op een nest zit, papa zwaan zwemt in de sloot vlakbij maar wij moeten erlangs want links en rechts ligt een sloot, we vermannen ons en lopen hard door langs een sissende mama-zwaan en papa-zwaan die snel aankomt zwemmen; eng hoor.
Op de Goudriaanse kade eten we ons brood op naast een hele grote iep, daar staat een bordje bij dat deze iep in de jaren zestig eigenlijk voor klompen was bedoeld maar omdat een kwajongen er klimtreden op had gespijkerd kon die daar niet voor gebruikt worden want spijkers in het hout wilde de klompenmaker niet, daarom was dat iepje uitgegroeid tot de grootste boom in de omgeving.
Langs een watermolen mèt draaiend rad slaan we af naar Langerak en even later komen we langs een ooievaarsnest met ooievaar en jong en we zijn dan in Nieuwpoort; zusterstad van Nieuwpoort aan de Ijzer bekend van de slag om Nieuwpoort (1600).
Nieuwpoort is een oude vesting met wallen en 6 bastions, de wallen hebben hun nut bewezen bij overstromingen want dan kwamen de boeren uit de omgeving met hun vee naar de stad waar ze in noodschuren bivakkeerden.
De wallen zijn nooit afgebroken en de 17e-eeuwse plattegrond is nog hetzelfde als toen; oude straatjes en huizen, een mooi stadhuis en de Waag.
Over de wallen heen lopen we naar de veerdijk waar we de veerpont naar Schoonhoven nemen; ook al zo'n mooi oud stadje.
Hier zijn veel toeristen (we horen veel Engels) die vooral komen voor het zilverwerk.
Door de Veerpoort; de enige bewaard gebleven stadspoort uit 1601 gaan we de stad binnen, langs het stadhuis uit de 15e eeuw en langs diverse klokken- en zilverwinkels komen we bij de Waag waar we 30 jaar geleden ook al eens hebben gezeten; we nemen koffie op het terras en kunnen zelfs van de zon genieten. Toch maar naar de bus en die brengt ons via Lopik, Benschop, Cabauw, IJsselstein en Nieuwegein weer naar Utrecht.
Al met al; maar een beetje regen vandaag en 23 kilometer gelopen.

30 mei 2006 geplaatst

Zaterdag 13 mei etappe 1 Oeverloperpad
We staan om 6.30 al op want we willen vroeg wandelen met dit mooie weer dus om 8.30 begint onze wandeling al op station Leerdam.
Door de buitenwijk Oud-Schaayk lopen we Leerdam uit langs Fort Diefdijk dat we al hebben gezien tijdens het Waterliniepad, in het eerste halfuur van onze wandeling horen en zien we: kikkers, een specht, een koekoek, schapen, eendjes met vader en moeder, geiten, schapen en vlinders.
Over de Acquoyseweg en langs de Culemborgsche vaart lopen naar het "Wiel van Bassa"; ontstaan in 1571 na een dijkdoorbraak van de Diefdijk, het is het grootste wiel van Nederland en het is er prachtig.
Wij drinken onze koffie op een bankje aan de oever van het wiel; je hoort en ziet alleen vogels en aan de overkant staat één huisje.
We gaan de Kerkweg op naar Schoonrewoerd; hier komen we wat mensen tegen die ook een wandeltocht maken. In het dorp staat een beeld van 2 ooievaars want daar is Schoonrewoerd ook door bekend; op een website van vogelspotters staat een foto dat op 4 maart van dit jaar al een ooievaar op het nest op de school zat!
Schoonrewoerd is omgeven door fruitbomen en niet alleen lage maar ook hoogstamfruitbomen, er is ook een vereniging die oude boomgaarden probeert te bewaren voor het nageslacht.
We komen langs 1 zo'n boomgaard en in alle bomen hangen omgekeerde bloempotjes (dus met de opening naar beneden) we zijn nieuwsgierig maar er is niemand aan wie we kunnen vragen waar ze voor dienen; weet iemand dat?
Over de Huibertse kade wandelen we naar het Merwedekanaal, deze kade staat vol bloeiende brem, paardekastanje, meidoorn, fluitenkruid, koolzaad en paardenbloemen.
Bij een wipwatermolen "de Hoekmolen" slaan we rechtsaf naar de Zwaanskuikenbrug waar we overheen gaan en dan weer linksaf gaan naar polder Scharperswijk.
Op een picknickplaats eten we eerst ons brood op en drinken wat water, lekker in het zonnetje.
Scharperswijk is 46 hectare griend en grasland, ook loofbos is er aangeplant en je vindt er veel vogels zoals de sprinkhaanrietzanger, de wielewaal en de bosnetzanger.
Wij hebben er geen verstand van dus al zouden we er over vallen dan herkenden we ze nog niet, het is wel een mooi stukje natuur.
Langs het Kraaiendal komen we in Lexmond dat een oud dorpsgezicht heeft; veel pandjes van rond 1600 en de NH.kerk is uit de 14de eeuw.
We gaan, na wat gezoek voor de goede bus, weer terug naar Utrecht.
Vandaag gelopen: 21 kilometer

Vrijdag 28 april Leeuwarden
Rustig ontbijten, alle restjes opmaken en dan gaan we de boel inpakken en voor het oog schoonmaken. Even nog een foto van de boerderij en ons terrrasje: het is er leuk geweest.
Om tien uur nemen we afscheid van boerin Feenstra en gaan met de bus naar het station, daar zetten we onze bagage in een kluis zodat we nog even Leeuwarden in kunnen.
Bij de VVV halen we een kaart met een monumentenroute zodat je langs de meeste bezienswaardigheden wandelt.
Eerst komen we over de Willemskade, dit is een museumhaven waar onbekende en bekende boten in het water liggen zoals de tjalk, de hagenaar, de hasselteraak, klipper, steilsteven, boeier en natuurlijk de skutsje.
Je mag hier alleen maar liggen als de boot meer dan 50 jaar oud is en een monumentenstatus heeft. We lopen verder naar het Oldehoofsterkerkhof waar een parkeergarage wordt gebouwd, de naastgelegen Oldehovetoren valt erg op omdat ze scheef staat en niet af is; tijdens de bouw zakte de toren steeds schever en men durfde niet verder met de bouw.
Eigen schuld, dikke bult want men wilde hoger dan de Domtoren gaan maar de grond was daar te drassig voor.
Oldehove is op een terp gebouwd die al voor het jaar 750 was bewoond en bij het graven voor de parkeergarage komen heel wat oude schatten boven "water".
Bij het voormalig raadhuis op het Hofplein is het erg druk want vandaag worden hier de lintjes uitgereikt.
Langs het woonhuis van Mata Hari; onze bekendste spionne komen we bij de Grote of Jacobijnenkerk; de familiekerk van de Friese Nassau's dus met oranje appeltjes erop.
Een oude buurtbewoonster vertelt Tom dat hier dinsdag koningin Beatrix op bezoek was met de hertog en hertogin van Luxemburg en bij onderzoek bleek dat ook zo te zijn, daarna heeft het gezelschap nog een boottocht gemaakt over de Friese Meren.
Langs grachtjes en oude steegjes lopen we naar het Waagplein waar we onze laatste Friese koffie drinken.

Op weg naar het station komen we nog langs beelden van bekende Friese inwoners zoals : Anne Vondeling, Jelle Troelstra, Piet Paaltjens, Mata Hari en Willem Lodewijk van Nassau ook bekend als "Us Heit" (onze vader)
Koffer uit de kluis en we kunnen in de trein, later lezen we een bericht in de krant dat de trein hier vaak hard in de stootblokken rijdt omdat veel treinreizigers naar de w.c. gaan in de trein terwijl die nog op het station staat, hier wordt de rails heel glad van en daardoor glijdt de trein door, lekker hoor....
Het Friese Kustpad is gedaan; we hebben deze week ruim 170 kilometer gelopen dus even een weekje rust voor we aan het Oeverloperpad beginnen.
Dit pad is 232 km. lang en loopt van Leerdam naar Hoek van Holland met een stuk boven Rotterdam en een stuk eronder naar Europoort toe.
Je loopt veel langs water bv. de Lek, Merwedekanaal, de Waal, de Rotte, de Hollandsche IJssel en de Oude Maas.
We hebben er zin in !


28 mei 2006 geplaatst

donderdag 27 april etappe 6 Friese Kustpad
Om 8.27 nemen we bus 54 naar Ferwerd, ook vandaag is het weer zonnig.
Bij de kerk stappen we uit en verlaten al gauw het dorp op weg naar Hogebeintum; dit dorp zie je al van verre liggen want het is gebouwd op een terp en wel de hoogste van Friesland: het is hier 8.80m boven N.A.P.
Hogebeintum bestaat uit een tufstenen kerkje en verder wat huizen; in 1988 dreigde de kerk met kerkhof van de terp te vallen toen oude scheuren groter werden.
Deze scheuren ontstonden door afgravingen in het begin van de twintigste eeuw toen de vruchtbare terpgrond overal in Friesland werd afgegraven om de arme akkers in Drenthe te verrijken.
Door voldoende maatregelen te treffen werd Hogebeintum voor de ondergang behoed.
Op de ene foto kun je goed de terp zien en op de andere hoe men de terp afgroef.
We gaan verder, door Blija heen waar ze alle straten tegelijk aan het asfalteren zijn, zo lijkt het.
Bij km.steen 37.2 gaan we weer op de zeedijk lopen en bij km.steen 40.2 er weer af en onderaan de dijk drinken we onze koffie.
Uit de nabijgelegen boerderij komt een mevrouw met hond en met Nordic Walkingstokken, we knopen een praatje aan en ze vertelt dat ze elke dag twee keer een uur loopt op advies van haar dokter: voor de bloedsomloop.
We gaan verder naar Holwerd maar eerst moeten we nog moeilijk klimmen over een hoog hek want we hebben ergens een wandelaarsoverstapje gemist.
Zonder kleerscheuren arriveren we in het dorp, hier is het best druk voor een doordeweekse dag, toch veel toeristen waarvan er veel op weg zijn naar de veerboot die vanuit de haven vertrekt naar Ameland. Langs Waaxens en Brantgum wandelen we naar Foudgum, hier woonde de dominee-dichter Haverschmidt alias Piet Paaltjens.
Net na Lutkelaard eten we ons brood op gezeten aan de Hantumervaart, daarna nog een sigaret wat Tom bijna een nat pak oplevert want als zijn peuk nog narookt aan de oever wil hij 'm uittrappen maar de grond is zeer drassig en hij verdwijnt bijna in het water.
Op naar Hiaure vanwaar we Dokkum al zien liggen, bij Boarnwerthuzen moeten we nog over het erf van een boerderij maar dat vindt de hofhond niet leuk en hij blijft venijnig blaffen ook als we allang weer op de openbare weg zijn, gelukkig blijft het bij blaffen.
Vlakbij Dokkum zien je 2 korenmolens staan; op het westelijke bastion staat de molen "Zeldenrust" en op het zuidoostelijke bastion staat "De Hoop".
Dokkum kreeg in 1974 de status van beschermd stadsgezicht en het stratenpatroon binnen de dubbele grachtengordel is sinds 1650 niet meer veranderd.
Wij lopen door de oude binnenstad met Waag (met Friese Vlag) het 17e-eeuwse stadhuis en de Bonifatiuskerk waar zich een gedeelte van de schedel van Bonifatius bevindt.
Een tante van Tom is hier nog huishoudster bij de pastoor geweest, de kerk zit potdicht dus we kunnen geen blik werpen op de relikwieën.
Op internet vind ik later zelfs een Bonifatiusshop die allerlei andere "relikwieën" verkoopt zoals : Bonifatiusbeeldjes, Bonifatiuswijn (wit en rood), een Bonifatiusfilm en zelfs Bonifatiusberenburg...
We willen het voltooien van de tocht vieren met koffie en gebak in "It Dokkumer Lokaeltsje"(van het bekende liedje) maar dit pand is gesloten dus gaan we, heel toepasselijk, zitten in "Het Keerpunt Dokkum".
Vandaag hebben we 25 kilometer gelopen.

12 mei 2006 geplaatst

woensdag 26 april etappe 5 Friese Kustpad St.Jacobiparochie-Ferwert


Het is een beetje mistig als we vandaag om 8.20 de bus nemen naar St.Jacobiparochie; bij de kerk stappen we uit en lopen door het dorp.
In deze kleine gemeente bevinden zich 2 particuliere musea, 1 voor oude (stoom)machines en het Radiomuseum.
De boeren zijn ook alweer druk bezig met het aardappelpoten en maken daarbij weer kaarsrechte voren. Wij zetten de pas erin richting zeedijk; in de dijk liggen om de honderd meter aan weerskanten betonnen tegels met de afstand erop net als de kilometerpaaltjes langs de wegen dus in ons route-boekje staat een aanwijzing zoals: bij km.steen 19.6 vindt u het standbeeld van "de Slikwerker" en dan blijkt dat ook zo te zijn als je over de dijk loopt.
Deze slikwerker is het beeld van een man met een schop om iedereen eraan te herinneren dat dit gebied met schop en kruiwagen is drooggelegd.
De nieuwe polder "Oude Bildtpollen" is een groot vogelparadijs waar de brandgans, kluut, rosse grutto, rotgans en de zwarte ruiter overwinteren; ook nu is het heel druk met grote groepen ganzen.
We drinken onze koffie onderaan de dijk met uitzicht op de Waddenzee en de vogels en natuurlijk de vele schapen.
Aan de zeekant van de zeedijk is veel aangeslibt land waar ook vogels leven; in de jaren zeventig wilden de boeren dit wel inpolderen want dit zou 900 hectare extra landbouwgrond opleveren.
Na vale jaren strijd hebben de natuurbeschermers gewonnen en besloot het Rijk om geen vergunning te verlenen voor het inpolderen.
Bij km.steen 28.9 gaan we van de dijk af en trekken hier onze jassen uit want het is vandaag weer goed weer.
Aan de Hoge Herenweg eten we een boterham en er stopt een auto met een meneer die ons de weg vraagt; nu zijn we hier al een paar dagen in Friesland maar dit weten we echt niet, de man moet maar even naar zijn baas bellen.
Langs Marrum en Westernijtsjerk lopen we naar Ferwerd; we zien van verre al dat ook hier de kerk in de steigers staat.
In Ferwerd drinken we koffie bij café 't Hoekske waar een praatgrage waard zijn levensverhaal vertelt, als we eindelijk van hem af kunnen komen maken we nog een rondje door het dorp.
Het Vrijhof is een mooi oud pleintje met monumentenhuizen, de kerk staat in de steigers want de toren uit de vijftiende eeuw heeft weer wat onderhoud nodig.
In Ferwerd is de beroemdste Friese schrijver geboren: Trinus Riemersma, die alleen in het Fries schrijft, hij houdt ook erg van "mensen die zich niet schikken".
We nemen de bus terug naar Leeuwarden en kunnen weer lang op ons terrrasje zitten.
Vabdaag 24 kilometer gelopen.

7 mei 2006 geplaatst

dinsdag 25 april: etappe 4 Friese Kustpad
Als we wakker worden trek ik de luxaflex omhoog en op ons tuintafeltje ligt een leuke verrassing: 2 eitjes van de kippen die hier op de boerderij rondlopen, de haan is nog wel eens vroeg wakker; die denkt dat het licht is om 4 uur.

Na het ontbijt nemen we om 8.09 de trein naar Harlingen, net buiten het station staat een opgeviste fiets tegen de brugleuning (een kunstwerk met allemaal schelpjes erop gegroeid)
Even later lopen we langs de haven waar de boot naar Terschelling vertrekt.
Verderop is het echt industriegebied compleet met olieraffinaderij, hier wordt het zo warm dat we onze jassen uittrekken; de eerste zomerdag van het jaar.
Net buiten de industriehaven gaan we weer op de zeedijk lopen tussen de schaapjes; links ligt de Waddenzee en rechts de polder waar we nu grote landbouwmachines zien die aardappelen poten.
Alles gebeurt automatisch en het is een mooi gezicht zoals de trekkers de kaarsrechte voren trekken over het land.
Bij Roptazijl (hier vooral bekend door de sluizen om de waterhuishouding te verbeteren) gaan we van de dijk af richting Wijnaldum.
Bij gebrek aan een zitplaats drinken we onze koffie in een bushalte met uitzicht op de boeren die hard door werken want wie weet hoelang het weer mooi blijft.
In het dorpje Wijnaldum lopen we een rondje rond de kerk en zien een man die zijn aardappelen nog poot op de ouderwetse manier: op zijn knieën.
Als we hem aanspreken zet hij eerst zijn gehoorapparaat aan maar hij heeft wel zin in een praatje. Hij vertelt dat in dit gedeelte van Friesland voornamelijk Bildtstar en Irene gepoot wordt maar hij heeft ook een stukje met Eigenheimers, ook vertelt hij dat we de "terpenroute" moeten lopen en ik zie in ons boekje dat we dat zo moeten gaan doen.
Tom maakt nog een foto van hem en we gaan verder en lopen dan langs de Sexbierumervaart met rechts zicht op de 7 terpen die als heuveltjes in het land liggen met op sommige een boerderij.
Vlakbij het water fotografeert Tom een vlinder (dagpauwoog) deze blijft rustig zitten.
Bij Getswerdersyl slaan we af naar het noorden langs een windmolenpark met 18 windturbines, dit is een proefcentrale waar wordt gekeken wat de meest optimale opstelling is van de windmolens: bv. de opbrengst maar ook of de vogels en mensen er last van hebben.
Na het plaatsje Oosterbierum eten we ons brood op een bankje; 2 dames komen voorbij en knopen een praatje aan, even later horen we een heel levensverhaal over een zoon van 36 jaar die nog thuis woont. Na de spraakwaterval lopen we in alle stilte weer door richting de zeedijk waar we tot Koehool weer op gaan lopen, daar slaan we af richting Sint Jacobiparochie.
Dit weggetje heet Griene Dyk ofwel Goenedijk en ook hier is dit dijkje al eeuwenoud maar deze is wel ongerept.
Hier zie je links Het Bildt; aangeslibt land van na 1600 en rechts ligt oud land; in deze polders worden voornamelijk aardappels geteeld maar ook tulpen en groente voor de conserven.
Aan het eind van de Griene Dyk gaan we over het erf van een boer met kalfjes in de schuur naar Sint Jacobiparochie.
Bij de bushalte houden we een bus aan maar deze gaat niet naar Leeuwarden maar hij neemt ons mee naar een regiohalte om daar over te stappen en dat zonder te stempelen; dat zal je in Utrecht niet gebeuren. Net voor Leeuwarden vliegen 2 F-16 straaljagers heel laag over en we zien dat naast de weg de start- en landingsbaan begint. Op de website van de Koninklijke Luchtmacht staat dat de vlieg-basis de op 6 na grootste werkgever is van Friesland dus erg belangrijk voor de hele regio.
Op het terras van ons appartementje blijven we nog anderhalf uur zitten in het zonnetje en dan maar eens eten.
We hebben vandaag 24 kilometer gelopen.

5 mei 2006 geplaatst

maandag 24 april: etappe 3 Friese Kustpad
Om 8.22 nemen we de trein naar Workum, het is vandaag mistig maar het zou opklaren volgens Erwin Krol.
Over een oud kerkepad (dwars door de velden) en langs de Dijkvaart gaan we op weg naar Ferwoude.
Onderweg zien we 2 mannen uit de mist komen, ze hebben tassen bij zich en lopen dwars over het weiland; wij denken dat het mollenvangers zijn en als we ze aanspreken blijkt dat ook zo te zijn.
Ze werken voor de boeren in de omgeving want de koeien kunnen hun poten breken in de mollengaten en de poep en pies in het gras komt in de melk en die brengt dan minder op. De ene man maakt zijn tas open en laat het lijkje van een mol zien; een schattig beestje.
Wij drinken onze koffie op een sluisje - volgens Tom een idyllisch plekje!









De zon breekt door, hier in de Parregaastermeerpolder zien we de eerste koeien buiten lopen en wij doen onze jas uit, het is heerlijk.
Rond de middag komen we aan bij het dorpje Allingawier, bijna het hele dorp is museum en je moet zelfs betalen om er binnen te komen. Dat doen we natuurlijk niet en Tom maakt nog stiekem een foto van de kerk (met zadeldaktoren) en dan lopen we gauw verder.
Over een brug komen we langs het van Panhuyskanaal te lopen, hier wordt het pas echt warm, even later heet het water Groote Zijlroeden en bij een klimpartij valt Tom bijna in het water, ik zei nog : " het kin net" en toen deed hij het toch.
We komen vlakbij Makkum, hier is even een routewijziging want iemand heeft ineens een groot hek op de route gezet waar je echt niet overheen kunt klimmen dus moeten we een kilometer omlopen.
Makkum is een mooi oud plaatsje bekend van het Makkumer aardewerk, het heeft ook een jachthaven en hier is het zomers erg druk.
Door Polder de Weeren langs de Melkvaart komen we in Wons waarvandaan je in het noordwesten de afsluitdijk al kunt zien liggen.
In Wons is een museum dat herinnert aan de 3 dagen in mei 1940 toen er hier tegen de Duitse troepen is gevochten.
Net boven het plaatsje Zurich komen we weer vlak langs het water te lopen, hier heet het niet meer IJsselmeer maar Waddenzee.
Aan onze rechterhand zien we plukjes boerderijen met daar tussen akkerland en weiland.
Je hebt hier een paar soorten boerderijen: de stolphoeve is een type waar het huis en de schuur onder 1 dak liggen.
De kop-hals-rompboerderij is achter elkaar gebouwd: de kop is het woonhuis, de hals is de woonkeuken/melkhuis en de romp is de schuur.
Bij de kop-rompboerderij ontbreekt de hals en bij de winkelhaakboerderij staat de kop (woonhuis) gedraaid op de hals.
Hier in Friesland heeft ook bijna elke boerderij zijn eigen, moderne windmolen.
In Polder de Eendracht lopen we bijna op een verlaten nest; er ligt een groot ei in, een beetje lichtblauw van kleur.
Tom wil een foto nemen maar mama zwaan komt er al aan zwemmen dus toch maar niet.
Langs Pingjum en Kimswerd lopen we naar het noorden over de zeedijk, weer tussen schapen door.
Vlakbij Harlingen staat op de zeedijk een groot beeld van de Spanjaard Caspar di Robles; deze verhoogde de Friese dijken in de jaren 1574-1576 en zorgde daardoor dat men niet meer zo gauw natte voeten kreeg.
Vlakbij het station doen we onze boodschappen en nemen de trein terug naar Leeuwarden.

Een zware dag vandaag ook door de warmte maar vooral door de afstand: 37 kilometer.




1 mei 2006 geplaatst

Zondag 23 april etappe 2 Friese Kustpad Stavoren - Workum)

Vandaag beginnen we in het zuidwesten van Friesland: in Stavoren.
Van Leeuwarden naar Stavoren loopt een treinlijn maar niet van de N.S..
Nee, hier rijdt NoordNed; de Nederlandse Spoorwegen vond de lijn onrendabel.
Om half elf beginnen we in Stavoren en net buiten het station staat "het vrouwtje van Stavoren" die over de haven uitkijkt.
De legende van het vrouwtje is bij iedereen waarschijnlijk wel bekend maar wie het nog eens wil nalezen: klik op het plaatje hieronder. . We lopen weer kilometers over de zeedijk maar nu aan het IJsselmeer en ook hier lopen we tussen de schapen door.
We drinken koffie met een geweldig uitzicht; we hebben een bankje voor ons zelf. Gelukkig want vandaag zijn er meer wandelaars onderweg.
Weer verder over de dijk en in de verte zien we Hindeloopen liggen; dit is een sfeervol stadje met grachten en houten bruggetjes.
Ook vindt je hier het Friese Schaatsmuseum en Hindeloopen is natuurlijk 1 van de elf steden tijdens de Elfstedentocht.
Onze tocht gaat dwars door de binnenstad en dan naar de haven waar een overdekt hokje staat wat vroeger de visafslag was en waar de zeelieden elkaar sterke verhalen vertelden over de visvangst.
Dit hokje werd ook wel de leugenbank genoemd; nu is het een hangplek voor ouderen.
Bij de sluis is het vandaag een hele drukte en ik word zelfs in het arbeidsproces ingeschakeld; of ik even wil helpen om de sluisdeur open te draaien.
Na dit zware werk drinken we nog een bakkie en lopen daarna langs tulpenvelden weer een zeedijk op. Na 2 kilometer tussen de schapen te hebben gelopen slaan we af naar Workum, landinwaarts langs een vaart met de Friese naam: Soal, hier liggen heel veel mooie boten in de jachthavens.
Workum lag vroeger aan zee maar door inpoldering verdween de verbinding met de Zuiderzee en moesten de inwoners nieuwe inkomsten zoeken zoals het pottenbakken van het rode Workumse aardewerk.
Tegenwoordig is Workum ook bekend omdat hier het Jopie Huisman-museum staat, deze schilder maakte vooral doeken over alledaagse zaken, zoals afgetrapte schoenen, een oude pop of een melkbus.
Het museum trekt ongeveer 100.000 bezoekers per jaar! Het is gesloten als wij er langs komen en onze trein gaat pas over 3 kwartier dus bezoeken wij de snackbar waar we de laatste 500 meter van Luik-Bastenaken-Luik zien (Valverde wint).
We nemen een patatje mèt en rusten even uit want het station is 2 kilometer lopen.
Het was een prachtige dag en we hebben 22 kilometer gelopen.

30 april 2006 geplaatst


22 april etappe 1 van het Friese Kustpad (Lauwersoog - Dokkum)

Gisteren (21 april) zijn we aangekomen in Leeuwarden en hebben ons geïnstalleerd in ons appartement.
Het ligt op 5 minuten lopen van de bushalte en op 7 minuten lopen van een winkelcentrum.
We doen eerst boodschappen en gaan dan nog even de stad in om kennis te maken met de Friezen.
Weer terug komt er een monteur langs voor de satelliet-t.v. want die doet het niet, het blijkt eenvoudig te verhelpen dus 's avonds kunnen we gelukkig het journaal zien.
We gaan op tijd naar bed want morgen om 8.23 vertrekt de bus naar Lauwersoog.

Zaterdag 22 april zitten we dus al vroeg in de bus richting de Waddenzee, het is een uur later als we in Lauwersoog uitstappen, hier kun je ook de boot nemen naar Schiermonnikoog.
Je ziet van ver al de imposante sluizen waar we nu overheen lopen naar de zeedijk, je loopt op de dijk gewoon tussen de schapen, wel uitkijken dat je niet over de poep uitglijdt en geregeld moeten de beentjes omhoog om over een hek te klimmen.
We volgen de dijk 4 kilometer en zien niets anders dan links land en rechts de Waddenzee maar dan slaan we landinwaarts en gaan op de oude zeedijk lopen langs het Lauwersmeer naar het zuiden en hier zien we niets anders dan links het Lauwersmeer en rechts land.
Om 12 uur leggen we onze plaid op het gras en drinken koffie met een boterham erbij ; we hebben uitzicht op het Lauwersmeer en horen alleen de wind en vogels.
We lopen verder langs Oostmahorn waar ze een hele nieuwe wijk hebben gebouwd in oud-Hollandse stijl, wel een leuk gezicht maar wel weer al die auto's ervoor.
Door Ezumakeeg (een heel groot natuurgebied met vogelbroedgebieden) lopen we naar het plaatsje Dokkumer Nieuwe Zijlen en klimmen over een oude sluis naar het jaagpad langs het Dokkumer grootdiep (een watertje zoals de Kromme Rijn).
We zien ten noorden van ons plaatsen liggen als Engwierum, Ee en Oostrum en komen laat in de middag in Dokkum aan.


Hier is een kapel gewijd aan Bonifatius (eerst bisschop en later aartsbisschop) die hier in 754 werd vermoord. Een mooi gebouw maar alles is dicht en gaat pas in de zomermaanden open, de bron met fontein ervoor staat ook droog i.v.m. werkzaamheden.
Het water uit deze bron zou geneeskrachtig zijn en dat kunnen we nu gebruiken want Tom heeft last van een spiertje in zijn lies.
We komen hier later in de week weer terug dus voor vandaag zit het erop en nemen de bus terug naar Leeuwarden.
Het was goed weer en we hebben 30 km. gelopen.