1989 Na een lange zoektocht hadden wij ons eerste eigen restaurant gevonden, pal naast het huidige pand, op nummer 17. Een voormalige lunchroom, die voldeed aan al onze eisen; namelijk #20 zitplaatsen (klein beginnen, dan konden wij het met z'n tweetjes aan), met daarboven een woonhuis voor ons en onze 5 maanden oude dochter.
Wullie (na 16 jaar koken in voornamelijk Franse keukens) en Gerie (bedrijfs- leidster in Griekse en Franse restau- rants/grand cafes) begonnen hun eigen Franse bistro. Wullie in de keuken, Gerie in de bediening. Wat kunnen wij zeggen?

Dood stil! Wij waren gewoon een te klein visje in een te grote vijver!
Wij hadden bijna de beslissing genomen om te sluiten toen de Gemeente Alkmaar in 1990 haar haar 50ste jubileum had als zusterstad van de Engelse stad Bath.
Om dit te vieren werd een echte Engelse week georganiseerd in de binnenstad met allerlei Engelse attracties. Natuurlijk kwamen ze bij ons langs om te vragen: "Doen jullie mee, jullie zijn toch Engels?" Een grovere fout met een Schot kan je niet maken! Dus met typische Schotse eigenwijsheid hielden wij in precies die zelfde week een ludieke Schotse aktie!
Alles heel kitscherig onder de Schotse ruit bedolven, een paar snel bij elkaar gezochte Schotse gerechten op de kaart en daar was ... onze eigen Schotse week!!! Tot onze verbazing was dat de drukste week van het hele jaar!
Het werd heel hard nadenken...
Na een proef periode van een maand met half Franse/half Schotse kaart was het duidelijk; hier had men interesse voor!

Na ongeveer 4 weken waren het voornamelijk de Schotse gerechten die werden verkocht en de beslissing was voor ons genomen.
Op naar de Kamer van Koophandel, nieuwe naam registeren, een weekje dicht om alles te schilderen en zo veel mogelijk Schotse attributen te kopen en te lenen, om bij elkaar een mooi restaurant te maken.
En tot onze grote vreugde....
Het was een Succes!!!



Het Vervolg

Tegen eind 1992 was het voor ons duidelijk dat wij behoorlijk uit ons vel waren gegroeid. We moesten een keuze maken: verkopen of verhuizen? Onze naaste buur (een bloemist) vertelde ons dat hij na 38 jaren wilde stoppen. De beslissing werd snel gemaakt! VERHUIZEN!!
Om een lang verhaal kort te maken: na de nodige rompslomp met betrekking tot vergunningen en een zeer grondige verbouwing van vier maanden zijn wij op 7 Mei 1994 op nr 15 in het vernieuwde en veel grotere restaurant (6 x zo groot) open gegaan. Wat gebeurt er als je groter wordt? Je kunt natuurlijk niet meer zonder personeel. Dus hebben we het personeelsbestand stapvoets uitgebreid tot de huidige stand van zaken - 3 koks en 3 bediening (inclusief onszelf natuurlijk!) In Februari 1995 kwam Chefkok Ramon van Keulen erbij, via Hotel de L'Europe en Ferry's Keuken (om de een of andere reden is hij op de dag van vandaag nog aanwezig). In Januari 1996 kwam er een Sous-chef bij en Wullie verdween voorgoed de bediening in. Een leerling in de keuken en een in de bediening en Hielander
was compleet.


Onze kaart is in de loop der jaren behoorlijk uitgebreid, de Schotse keuken heeft een flinke modernisatie ondergaan.
Met de eenwording van Europa kwamen er meer ingrediënten op de markt die de eerste jaren simpelweg niet te krijgen waren in Nederland.
We kregen een beetje naamsbekendheid en dat hielp ook met het vinden van
zeldzame ingrediënten.
Toen werd er door S.N.A.B (Stichting Nederlandse Alternatieve Bierbrouwers) aangeboden om een Schots bier speciaal voor ons te brouwen, uitsluitend bij ons te verkrijgen. De selectie Single malt whisky werd ook enorm uitgebreid van een magere 12 soorten in 1990 tot boven de 350 soorten vandaag. In 2001 zijn wij door
de ANWB opgenomen in de top 100 restaurants van Nederland en enkele weken later hebben wij de Scotch Single Malt Whisky Award gewonnen....
      Zo, hier zijn we dan....

Het Eerste en Enige: