Blauwe Moskee
De Blauwe Moskee van Istanbul, ook wel de moskee van Sultan Ahmet, is het islamitische antwoord op de Hagia Sofia. De architect Sedefkâr Mehmet Aga wilde de grandeur van die christelijk-orthodoxe kerk overtreffen en volgens sommigen is hij daarin geslaagd. De Blauwe Moskee werd gebouwd tussen 1609 en 1617, bijna 1100 jaar na de voltooiing van de Hagia Sofia.
De Blauwe Moskee heeft een centrale koepel van 33 meter doorsnede waaromheen lagere koepels zijn geplaatst. Om de buitenkant van de moskee goed te bekijken benadert u die het beste vanuit het westen. De moskee heeft het ongehoorde aantal van zes minaretten. Het aantal minaretten stond symbool voor de rijkdom van de sultan. Maar de islamitische wereld reageerde verbolgen op het aantal van zes minaretten, omdat de Grote Moskee in de heilige stad Mekka er ook zes had. De sultan loste dit op door die moskee een zevende minaret te schenken.
In het interieur is niet meteen duidelijk waarom het gebouw de Blauwe Moskee wordt genoemd. De 20.000 tegeltjesuit het stadje Iznik hebben blauwe, groene en roodbruine kleuren. De blauwe tegeltjes zijn voornamelijk aangebracht op de hogere delen en op de binnenplaats. Let ook op de mooi gebeeldhouwde gebedsnis, de mihrāb, die de richting van Mekka aangeeft.
Hou er rekening mee dat de moskee gesloten is tijdens gebedsdiensten (5x per dag). Op de heilige vrijdag kan de moskee voor langere tijd gesloten zijn.
De Hünkar Kasri ligt aan de noordkant van de moskee. Hier bereidde de sultan zich voor op het gebed in de moskee. Tegenwoordig is er een museum gehuisvest waar u wandkleden en tapijten kunt bewonderen.
========================================
Hagia Sofia
Keizer Justinianus gaf in de 6e eeuw opdracht tot de bouw van de Hagia Sofia(Heilige Wijsheid), nadat een eerdere kerk op die plaats bij een opstand tegen zijn bewind was verwoest. Bij de officiële opening van de nieuwe kerk zou Justinianus hebben uitgeroepen: “Salomo, ik heb u overtroffen!” Oorspronkelijk was de Hagia Sofia een christelijk-orthodoxe kerk, later veranderd in een moskee. Ruim twintig jaar na voltooiing van het gebouw stortte in 558 de koepel in. Dat was een fout van de architecten die ze duur moesten bekopen: ze werden onthoofd. De huidige koepel werd in 563 voltooid. Die enorme koepel is een architectonisch meesterwerk: er zijn ramen rondom zodat de koepel lijkt te zweven.
..
Negenhonderd jaar lang was de Hagia Sofia de kathedraal van Constantinopel (de vroegere naam van Istanbul ). In 1453 gelastte Mehmet de Veroveraar dat de kerk moest worden veranderd in een moskee. Er werden minaretten toegevoegd en de mozaïeken met Byzantijnse figuren werden aan het oog onttrokken door een dikke pleisterlaag. Zo zijn die oude kunstwerken bewaard gebleven: Atatürk, die een groot voorstander was van de scheiding tussen kerk en staat – besloot in 1935 dat de Hagia Sofia een museum moest worden en de pleisterlaag werd verwijderd. De Arabische geschriften overheersen, maar u kunt nog wel enkele christelijke iconen ontdekken, waaronder een mozaïek van de heilige Johannes Chrysostomos.
In de noordvleugel staat een bijzondere pilaar van marmer en brons. Volgens de legende komt er ‘heilig water’ uit deze pilaar. Veel mensen hechten geloof aan dit verhaal, gezien de diepe holte die in de loop der eeuwen is ontstaan.
=========================================
Topkapi Paleis
Het oorspronkelijke Topkapi Paleis werd halverwege de 15e eeuw gebouwd doorsultan Mehmet II. In de eeuwen daarna werd het paleis door verschillende sultans uitgebreid om uiteindelijk plaats te bieden aan zo’n 5000 mensen: de sultan en zijn familie, de harem en de bedienden.
Naast het kaartjesloket ziet u de Bab-i-Salem, de Begroetingspoort, die werd gebouwd door Suleyman Hij was de enige die door deze poort het paleis mocht binnengaan of verlaten. Aan beide kanten staan poorten waar gevangenen werden vastgehouden tot hun executie bij de fontein op de eerste binnenplaats.
Het landsbestuur kwam bijeen in de Divan-i-Humayun onder voorzitterschap van de grootvizier. De sultan had een eigen plekje: een getralied raam afgesloten door een gordijntje zodat niemand wist of de sultan meeluisterde of niet. Alhoewel, soms schoof de sultan het gordijntje opzij om zijn commentaar op de discussie te geven.
Rond de privé-vertrekken van de sultan lag de harem, een labyrint van zalen, kamers en terrassen. Het geheel werd bewaakt door zwarte eunuchen. Er was een strenge hiërarchie in de harem: de ‘lagere’ vrouwen hadden slechts een kamer zo groot als een cel tot hun beschikking, de hoogste vrouwen konden in enorme zalen wonen. Een rondleiding door de harem (althans door 40 kamers) is bijzonder in trek en u moet er apart een kaartje voor kopen.
In de Hazine Dairesi liggen de schatten van het Topkapi Paleis: sieraden en juwelen, waaronder twee ruwe smaragden van 3,5 kilo en een 84-karaats diamant. Volgens een legende werd die diamant gevonden door een arme man die de edelsteen ruilde voor drie houten lepels.
In vroeger tijden werden de mogelijke concurrenten van de sultan simpelweg vermoord. Begin 19e eeuw werd dat gebruik afgeschaft: in plaats van vermoord te worden moesten de directe familieleden van de sultan in afzondering leven. Ze leefden in een apart paviljoen (köşk) in de vierde binnentuin, de Tulpentuin. In deze lieflijke tuin staat een ander paviljoen waar relikwieën van de profeet Mohammed worden bewaard: een baardhaar, een tand en een voetafdruk.