Banner Gods schepping

Bewijs dat werkelijke wetenschap en Schepping hand in hand gaan.

http://www.tasc-creationscience.org/

Geschreven door Tasc

Vertaler: Ir. A. Hekstra

(Noot van de vertaler: Omdat het woord ‘evolutionisme’ en daarvan afgeleiden, voor jeugdige lezers onbekend is , willen wij daarvan eerst een eenvoudige definitie geven. Evolutionisme is een denkwijze, die ontwikkeld is door wetenschappers, die beweren dat God niet bestaat, de Bijbel een sprookjesboek is dat je net zo goed dicht kunt laten, en dat alles op aarde door toeval ontstond ongeveer 4 miljard jaar geleden.)

Artikelenin het hierna volgende zijn artikelen samengevat van diverse personen die geloven dat de echte wetenschap en het Bijbelse christelijke geloof, hand in hand gaan. Deze samenvatting is gemaakt samen met de Creation Research Society, St. Joseph, Missouri, en Skilton House Ministries, Philadelphia, Pennsylvania. Editors: Paul G. Humber en Glen W. Wolfrom. Bijdragen van: Harry Akers, Robert Gentet, Ed Garrett, Lane Lester, Ron Pass, Dave Sack, Curt Sewell, Helen Setterfield, Doug Sharp, en Laurence Tisdall.

Inleiding:

Wij horen en lezen vaak, in seculiere media maar ook in niet-Christelijke religies, dat de mens in wezen goed is en dat dit goed-zijn kan worden aangemoedigd en gepromoot tot de wereld in vrede leeft en alles harmonieus is. Dit gezichtspunt ontkent de God van de Bijbel en Zijn Woord van waarheid omtrent onze ware aard als zondaren. In toenemende mate wordt tegenwoordig het humanistische idee, dat de mens bepaald wat recht en waarheid is, onderwezen in de media, onze openbare scholen, en zelfs in sommige kerken die christelijk beweren te zijn. In deze lijn van het gedachtengoed, ontdekken we dan plotseling, dat abortus het ‘recht’ is van de vrouw, en dat zelfs religieuze tegenwerpingen gebaseerd zijn op verouderde mythen en ideeën. Men schrikt er zelfs niet van terug, om oude woorden te misbruiken, zoals bijvoorbeeld euthanasie. De oorspronkelijke betekenis is ‘goede dood’, dat wil zeggen een begeleide dood, tot deze van nature intreedt. De nieuwe betekenis is een actieve levens beëindiging, door het inspuiten van vergif, dus in feite moord!!! Maar dat mag natuurlijk niet gezegd worden, omdat dat politiek niet correct is.

De wetenschappelijke bases van het humanisme is de organische revolutie, het idee dat alle vormen van leven op aarde het resultaat zijn van veranderingen in een oorspronkelijke cel, die door toeval is ontstaan uit zijn samenstellende delen om leven te vormen. Evolutionistische ideeën strekken zich nog verder uit, door te verklaren dat het heelal ontstond uit een onverklaarbare plotselinge uitbreiding miljarden jaren geleden, en dat deze plotselinge uitbreiding diverse zonnestelsels veroorzaakte, inclusief onze eigen en uiteindelijk in het leven zelf. Zelfs ons bewustzijn en onze ideeën van recht en onrecht, goed en kwaad, zouden het gevolg zijn van een ongeluk, of serie ongelukken, die plaatsvonden over enorm lange tijden. Dit denken ontkend niet alleen de God van de Bijbel en de boodschappen van Schepping, Verlossing en verantwoordelijkheid tegenover Hem, het ontkend zelfs elke bovennatuurlijke Intelligentie. Sommigen proberen de humanistische wetenschap en God’s woord te combineren. Theïstische evolutionisten zeggen dat God de schepping maakte "via evolutie." God zou het best zo gedaan kunnen hebben, maar het feit is dat Hij zei, dat Hij het niet zo deed. Genesis beschrijft zes dagen van schepping van allerlei soorten van leven, die op bovennatuurlijke wijze (Goddelijke wijze) werden geschapen en ook afzonderlijk, die ook alleen maar kunnen reproduceren ‘naar hun eigen soort’. De twee ideeën Evolutie en Schepping door God, zijn strijdig met elkaar. Als je ze wilt mengen, moet je met belangrijke aspecten van òf de een òf de andere knoeien. Op deze wijze moeten theïstische evolutionisten de huidige visie op wetenschap wel aanvaarden en God’s Woord, de Bijbel, ontkennen of opnieuw verklaren. Om hen te helpen, die wijs genoeg zijn om te geloven dat God wel weet hoe Hij moet communiceren en echt meent wat Hij zegt, is de volgende vergelijking van schepping en evolutie opgezet, waarin getracht is de formuleringen zo te kiezen dat zij voor een breed publiek duidelijk zijn.

Materie is geschapen of het is eeuwig. Christenen geloven dat God de materie heeft geschapen. Humanisten geloven dat materie, nadat het zijn eigen intelligentie heeft ontwikkeld, god schiep. Ieder argument tegen de ene visie is een argument voor de andere. Zo is schepping zelf het resultaat van intelligentie of het is het niet. Behalve materie heeft God ook de ruimte en de tijd geschapen. Soms wordt het licht nog wel eens apart genoemd, maar sommigen zijn van mening dat het licht en de energie, vormen van materie zijn. Bij een atoombom ontploffing wordt een klein beetje materie in lichtenergie omgezet. Albert Einstein heeft dit in een wiskundige formule omgezet: E = mc2 (E = energie; m = massa, materie; c = de snelheid van het licht, momenteel bijna 300.000 km/sec)

De theorie van de evolutie pleit voor een niet-intelligente oorzaak en processen. Schepping in welke vorm dan ook (er zijn niet-christelijke vormen van scheppingsgeloof) pleit voor een intelligente oorzaak en processen.

Je hebt de vraag wel eens gehoord: "Wie was er eerst de kip of het ei?" Wist je dat het antwoord op deze vraag een enorm probleem is voor evolutionisten? Als het ei er het eerste was, kon het geen bevrucht ei zijn. (Waarschijnlijk weet je, dat eieren die je in de supermarkt koopt niet bevrucht zijn en nooit kuikentjes kunnen voortbrengen). Hanen, die nodig zijn om de sperma cellen te leveren, worden weggehouden van de hennen. Onder normale omstandigheden, slaan de hennen het sperma van de haan op voordat de schaal wordt gevormd. Als het ei er het eerst was, zou er geen haan geweest zijn om het sperma te produceren en ook geen hen om het op te slaan. Dus kwamen zowel de haan als de kip het eerst, vóór het ei, en zij zouden helemaal functioneel moeten zijn (volwassen) om eieren te kunnen produceren, en na het broeden, de kuikens.

De evolutionist zegt, dat er door toeval in het begin een levende cel is ontstaan uit organische materiaal. Uit deze cel is dan verder alle andere leven ontstaan in een periode van miljarden jaren. Dus evolutie (ontwikkeling) gaat van eenvoudig naar complex met als meest complex de mens.

De evolutionist kan niet terug naar een vereenvoudiging, om deze complexiteit te verminderen tot iets simpelers, maar nog steeds functioneel. De creationist (iemand die in de Schepping gelooft en in God), aan de andere kant, ziet de complexiteit van hanen en hennen en concludeert terecht, dat deze prachtige dieren tegelijk werden geschapen in het begin. Maar doordat mutaties optreden in de genen, blijft de oorspronkelijke complexiteit niet bestaan, maar vervalt stukje bij beetje. Dit wordt degeneratie genoemd. De pc die je gebruikt lijkt heel erg ingewikkeld en was ontworpen door iemand, alhoewel je hem waarschijnlijk nooit hebt gezien. Levende hanen en hennen zijn veel complexer dan een zielloze computer!

Het fossielen register is een registratie van de botten van dode dieren en mensen. De relaties tussen fossielen zijn gebaseerd op het idee dat zij, hetzij zo na verwant waren aan elkaar, dat wij geloven dat zij dezelfde soort plant of dier waren, of gebaseerd op ideeën omtrent de relaties, die dan meteen tot conclusies werden verheven.

Wij lezen vaak over deze of die "overgangs" vorm (tussen-schakel) die het gat tussen de ene naar de volgende soort overbrugt. Het is van belang te onthouden dat deze overgangsvormen niet echt bestaan, maar dat zij zo worden genoemd omdat evolutionisten graag willen dat zij bestaan. Wij hebben geen bewijs, dat zij niet gewoon een andere levens"vorm", een andere soort, zijn. Je kunt het vergelijken met een droom. Je droomt wel eens dat iets gebeurt dat je graag zou willen, maar als je dan wakker wordt is het ineens weg.

Bijvoorbeeld, als iemand die nog nooit een vleermuis had gezien de fossiele resten van één zou vinden, zou hij eenvoudig kunnen verklaren, dat het gaat om een overgangsvorm tussen vogels en zoogdieren, omdat hij dat graag zou willen! Maar wij kennen vleermuizen, en weten dat zij een zelfstandige soort zijn en geen overgangsvorm zijn. Hetzelfde gebeurt met fossielen. Sommigen worden een overgangsvorm genoemd tussen vogels en dinosaurussen of tussen vissen en reptielen.

De werkelijkheid is, dat een overgangsvorm, net als een schoonheid, alleen bestaat in de ogen van degene die er in gelooft. Mensen hebben de neiging om te zien, wat zij graag willen zien, en de theorie van de evolutie vereist nu eenmaal overgangsvormen. Dus worden sommige vondsten "overgang" genoemd en met veel tamtam in de pers bekend gemaakt. Maar wanneer het idee van overgang wordt ingetrokken wordt dit in alle stilte gedaan zonder persverklaringen. En zo denken wij, en de wetenschappers zelf, dat er een groot aantal overgangsvormen zijn. De waarheid is wel heel erg anders.

Het fossielen register toont duidelijk planten en dieren die geen evolutionaire verbinding met elkaar tonen. Vanwege deze gaten in het register, heeft men een aantal theorieën voorgesteld, om ze te verklaren terwijl nog steeds aan evolutie werd vastgehouden. "Onderbroken evenwicht" is het idee dat evolutionistische veranderingen zeer snel gebeurden in kleine, geïsoleerde groeps- en geen fossiele registratie vereisten.

Terwijl de gaten tussen de soorten inderdaad op deze manier kunnen zijn voortgekomen uit de genetische middelen die God oorspronkelijk heeft gelegd in de soorten gedurende de Schepping, kunnen zulke relatief kleine verschillen de grote gaten niet verklaren, die de belangrijkste soorten scheiden. Maar het fossielen register zelf is in overeenstemming met wat wij in de Bijbel lezen: de planten en dieren werden elk als afzonderlijke soort geschapen.

De stichters van de vroege wetenschappelijke disciplines, die in de eerste plaats christen en creationist waren, ondersteunden deze visie.

Verdere informatie is te vinden op http://www.arn.org/arnproducts/books/b021om.htm.

Evolutionisten moeten uitleggen waarom de vroegste vormen het eenvoudigst waren en dat tijd en mysterieuze evolutionistische processen leiden tot complexiteit en variatie die wij nu op Aarde zien. Het is echter een bekend feit, dat deze gedachte - van eenvoudig naar complex - ontstaan is uit onwetendheid. Darwin beschouwde de cel als een klein propje slijm.

Hoe meer wij leren omtrent de cel, hoe complexer hij schijnt te zijn. Duizenden eiwitten werken op elkaar in in specifieke en geordende wijze in een beschermde omgeving. Voedingsstoffen worden opgenomen, afgebroken, gebruikt, en afbraak producten uitgestoten; er zijn reacties met de omgeving, de cel dupliceert zichzelf in een keten van gebeurtenissen die wij nog steeds niet helemaal doorgronden. Er is niets eenvoudig aan een cel en er is in het verleden ook nooit iets eenvoudig aan een cel geweest. En toch is de cel de eenvoudigste vorm van leven die we kunnen vinden! (Zelfs virussen zijn prachtig complex). Het idee van "eenvoudig tot complex" in een evolutionistische tijdschaal wordt ontkend door de complexiteit van die kleine cel sinds het begin van het leven.

De vroegste plaatjes van de mogelijke evolutie van de mens vanaf de een of andere aapachtige voorouder toont altijd eerst de donker getinte mensen en de blanke mensen als laatste omdat zij het eindproduct van de evolutie zijn. Op grond van deze redenering kan men evolutie als verantwoordelijk houden voor de vele gruwelen van racistische ideeën die bestonden in de late 19de en 20ste eeuw, en zelfs nu nog.

Het was nog niet zo lang geleden, dat zwarte mensen werden beschouwd als nog niet menselijk in de evolutionistische ladder. Van Hitler is bekend dat hij de evolutionistische ideeën adopteerde om genocide op joden en andere minderheden toe te passen. Ook verheerlijkte hij het superieure blanke ras van mannen en vrouwen. Hij organiseerde daartoe massa huwelijken tussen blanke en blonde jongens en meisjes van het arische ‘ras’.

Andere voorbeelden van racistische regiems zijn die van Stalin (communisme), Pol Pot, Mao Ze Dong, en in onze moderne tijd Abortus en Euthanasie in onze maatschappij.

Nu de wetenschap heeft aangetoond dat alle mensen genetische gelijk zijn, en dat allen met succes kinderen kunnen krijgen uit gemengde huwelijken over de raciale grenzen, zijn de evolutionisten afgestapt van het idee dat huidskleur vastlegt hoe ver men op de evolutionistische ladder is gestegen of gedaald. Dit is ook hun conclusie op basis van "politieke correctheid."

De conclusie dat alle mensen vanaf het begin menselijk zijn, kan men vinden in de Bijbel. God wist wat waar was vanaf het begin. Hij schiep ons.

Voor additionele informatie in het Nederlands zie men http://home.hetnet.nl/~genesis/ waar het boek Uit één mens, gepubliceerd is. Dit boek wijst naar de oorsprong van racisme.

Men kan ook informatie vinden http://www.scheppingofevolutie.nl/ waar veel artikelen in het Nederlands staan en die vertaald zijn uit http://www.answersingenesis.org/Home/Area/Magazines/technical.asp 13(2): 101-111, 1999 en http://www.icr.org/pubs/imp/imp-164.htm.)

Evolutionisten hebben getracht hun zaak te bewijzen door twee verschillende processen te mengen en het resultaten "evolutie" te noemen.

Het eerste proces is variatie. Wij zien iedere dag variatie. Jonge hondjes en poesjes worden alle geboren met individuele verschillen in de kleur van hun vacht en in hun karakter. We weten dat deze verschillen soms enorm zijn, bijvoorbeeld schoothondjes en Grote Denen zijn beide honden, vossen en wolven ook. Zou iemand dat terugvinden in het fossielen register? Of dat zij gelijktijdig leefden? Misschien niet. Maar het zijn alle vier variaties van honden. We kunnen zeer grote verschillen opmerken, maar het zijn toch honden. En zo is het ook bij de mensen, de katten, de paarden, de varkens en de koeien. Wij weten dat Pygmeeën, Zoeloes, Duitsers, Indianen, Eskimo’s en Chinezen allemaal mensen zijn. Erfelijk zijn de verschillen heel klein, uiterlijk zien zij er allemaal anders uit. Het zijn alleen maar variëteiten. Omdat evolutie alleen maar verandering betekent, wijzen evolutionisten op deze variaties binnen de soort en beweren dat die hun theorie bevestigen die deze verschillen opblaast tot groter dan de soorten van Genesis.

Maar evolutie van de ene soort in de andere, zoals evolutionisten beweren, bijvoorbeeld van vis tot mens, (nee de zeemeermin is geen tussenschakel maar zuivere fantasie, een sprookje) vereisen heel wat meer dan variatie. Het vereist massale veranderingen van lichaamstype en gedrag. Het is een foutief argument om de kleine variaties die wij dag in dag uit zien te claimen als bewijs van evolutie van ééncellig organisme tot varens en mensen en olifanten en vlinders en in eikenbomen.

  • Bewijs nr 8: De bouwstenen van de evolutieleer

De theorie van de evolutie leer hangt af van vier zaken die waar moeten zijn: enorm veel tijd, toevallige kansen, positieve mutaties en natuurlijke selectie. Maar geen van deze vier geeft ook maar enige ondersteuning aan de evolutieleer:

  • Bewijs nr 9: Schijn leeftijd

Er is overtuigend bewijs naar voren gebracht, dat sommige dingen, waarvan evolutionisten dachten dat zij miljoenen jaren oud waren, in werkelijkheid relatief jong zijn. Een goed voorbeeld vormen de botten van dinosaurussen. Enkele daarvan tonen duidelijk bewijs dat zij helemaal niet oud zijn, omdat ze onvoldoende zijn gedegenereerd om miljoenen jaren oud te zijn.

(http://www.answersingenesis.org/Home/Area/Magazines/docs/v14n3_dino.asp )

  

Vele levensvormen, waarvan evolutionisten dachten dat die uitgestorven waren, blijken nog springlevend te zijn en gezond en onveranderd. Coelacanthen bijvoorbeeld, waarvan men dacht dat die 60 miljoen jaar geleden waren uitgestorven, blijken nog steeds te leven! Een ander voorbeeld is de Wollemi dennenboom in Australië, die genetische klonen blijken te zijn. Evolutionisten haasten zich altijd om nieuwe verklaringen uit te vinden, maar het zijn wel de enige ‘geleerden’ die blijkbaar geen veld onderzoek hoeven te doen. Onder het mom van "wetenschap corrigeert zich altijd zelf", moeten zij zich wel wenden tot steeds inventievere verklaringen om de evolutie levend te houden ondanks het toenemende bewijs ertegen. De verklaring voor de Coelocanth is dat sommige groepen onveranderd bleven, maar andere in andere omgevingen veranderden drastisch in andere levensvormen. Het gebrek aan genetische veranderingen in de Wollemi dennen, die geacht worden miljoenen jaren oud te zijn geworden als soort, moet nog steeds op een evolutionistische verklaring wachten.

 

Het is een algemeen geobserveerd feit, dat alle niet-levende dingen degenereren (zie bewijs 8), maar dit geldt ook voor levende systemen. Op zijn best, voldoen zij aan de code die van generatie op generatie aan hen zijn doorgegeven en dan worden zij oud en zwak, en bieden geen weerstand aan aanvallen, ongeluk, ziekte of een accumulatie van verwondingen. Dit bevestigt het concept dat alles aan degeneratie onderhevig is, van een hogere staat van organisatie gegeven door een handeling van een intelligente Schepper God. Degeneratie en Evolutionistische vooruitgang sluiten elkaar wederzijds uit.

  • Bewijs nr 12: Neanderthaler

De Neanderthaler wordt vaak voorgesteld als een voorloper van de mens. Er is echter in toenemende mate bewijs dat de Neanderthaler een gewoon mens was net als wij. Zij vormden een variant van de mens net als Zoeloes en pygmeeën. Hun hersens waren even groot of groter dan de onze, en bewijs dat zij even intelligent waren als wij komt steeds vaker naar voren in verschillende plaatsen. Er kan ook op gewezen worden dat het boek Job mensen beschrijft die onder moeilijke omstandigheden leefden in grotten tenminste voor enige tijd (Job 24:2-12 en 30:1-8). Het bewijs in de Bijbel voor grotbewoners is heel duidelijk maar hun reden om zo te leven is er één van degeneratie niet evolutie.

 

De gedachte dat er een conflict bestaat tussen godsdienst en wetenschap is door het evolutionistische denken in leven geroepen. Er is geen conflict tussen de feiten van de natuur en de geopenbaarde feiten in de Bijbel. Het conflict ontstaat door de evolutionistische interpretatie van de natuur en haar feiten, een interpretatie ontworpen om de behoefte aan een God te verbannen en Hem onmachtig te verklaren, nadat Hij de Schepping was begonnen.

In tegenstelling tot dit geloof, dat alles gewoon zijn voortgang zal vinden zonder God, staat het ontwerp en complexiteit van alles in de Schepping ons duidelijk voor ogen. Zoals Paulus schrijft aan de Romeinen:

Want wat een mens over God kan weten is hun bekend omdat God het aan hen kenbaar heeft gemaakt. Zijn onzichtbare eigenschappen zijn vanaf de schepping van de wereld zichtbaar in zijn werken, zijn eeuwige kracht en goddelijkheid zijn voor het verstand waarneembaar. Er is niets waardoor zij te verontschuldigen zijn, want hoewel ze God kennen, hebben ze hem niet de eer en dank gebracht die hem toekomen. Hun overpeinzingen zijn volkomen zinloos en hun onverstandig hart is verduisterd. Terwijl ze beweren wijs te zijn, zijn ze dwaas en hebben ze de majesteit van de onvergankelijke God ingewisseld voor beelden van vergankelijke mensen, vogels, lopende en kruipende dieren. (Rom. 1: 19-23)

Noot van de vertaler: Wat Paulus hier schrijft is duidelijke taal en het lijkt wel of hij zijn schrijven specifiek richtte op het evolutionisme dat hij kende. Dat was ook zo, want het evolutionisme en het creationisme waren ook al bekend voor de komst van Christus. Wij hoeven er ook geen doekjes om te winden, zoals apologeten dat vaak willen, uit angst dat zij de ‘wetenschappers’ boos maken.

Vele stichters van wetenschappelijke disciplines in de 17de, 18de en 19de eeuw, waarmee wij thans te maken hebben, waren diep gelovige Christelijke creationisten, in tegenstelling tot wat de evolutionisten tegenwoordig van hen beweren. Je vindt dat sterk terug in de kranten, als het denken van christen wetenschappers wordt beschreven. De journalist wringt zich dan in allerlei bochten om maar aan te tonen de de persoon in kwestie eigenlijk toch een evolutionist is.

De lange (leef)tijden van het heelal en de Aarde, worden vaak gepresenteerd als bewezen door radiometrische datering. Deze meting berust op drie aannames die waar moeten zijn:

  1. Dat de oorspronkelijke hoeveelheden van moeder en dochter elementen bekend moeten zijn (dit kan vaak wiskundig worden bepaald, dus minder bekritiseerd dan de volgende twee);
  2. Dat het verval constant is geweest gedurende de tijd; en
  3. Dat er geen verplaatsing aan elementen is geweest naar binnen of naar buiten het te testen monster.

Zowel de tweede als de derde aannamen zijn onjuist en dat is ook bekend. Verval snelheden kunnen sterk variëren om vele redenen en de verplaatsing van elementen naar binnen of naar buiten het monster is ook bekend.

Levensvormen worden vaak gedateerd met de radioactieve koolstof datering, welke bekend is om nog grotere foutieve aannamen, die de datering daardoor ongeldig maakt. Om kort te gaan radioactieve dateringsmethoden, die voor enkele zaken wel bruikbaar zijn, zijn niet betrouwbaar om de ouderdom te bepalen, die evolutionisten ons willen doen geloven. (Zie http://www.trueorigins.org)

Wetenschap is het meten, verzamelen en bestuderen van kennis van wat ontdekt en bewerkt kan worden door de mens, dus natuurlijke fenomenen. Hier kun je niet omheen. Het niet natuurlijke kan niet worden getest of bewerkt. Gezien deze beperking, heeft de wetenschap slechts twee keuzen:

  1. Toegeven dat deze begrenzingen bestaan en dat de wetenschap dus niet in staat is ook maar iets te zeggen over bovennatuurlijke zaken of
  2. Niet-natuurlijke oorzaken en invloeden ontkennen.

Voor het grootste deel heeft de wetenschap voor de tweede optie gekozen, ontkennen dat er bovennatuurlijke oorzaken of invloeden zijn buiten de natuur zelf, bv. geesten, die de natuur beïnvloeden. Gebaseerd op de ervaring van alle mensen is dit doordacht. Als wij een schilderij van een bloem zien, weten wij dat er een schilder was die het maakte. En toch, als wij de bloem in de natuur zelf zien, veel complexer en met meer detail dan het schilderij ooit zou kunnen zijn, dan ontkent de evolutionistische wetenschap dat er een bovennatuurlijk macht is die hem heeft gemaakt.

Redelijkheid vereist, dat als het schilderij een schilder had, dat dan de bloem een Schepper/Formeerder had.

Wij kunnen spelen met een gyroscoop of een wereldbol bestuderen en erkennen dat beide dingen het product zijn van intelligent ontwerp, maar kijken we dan naar de pracht van de zonnestelsels, de complexiteit van ons zonnestelsel, het ontwerp van de Aarde en ze dan alle verklaren als producten van de tijd en evolutionistische gebeurtenissen zonder dat er een intelligentie aan te pas kwam? Dit is werkelijk irrationeel denken.

Sommige gesteente lagen tonen fijne gelaagdheid. Als men deze vindt in oude meer beddingen, worden zij "varven" genoemd. Dat zijn seizoenale meerafzettingen, die dunne laagjes vormen op de bodem van het meer. Deze laagjes worden elk jaar afgezet, zodat men door het tellen van de laagjes kan nagaan hoe oud het meer is. In het gebied van de Green River in de VS, zijn miljoenen van deze laagjes te zien, en dus denken evolutionisten dat zij het bewijs vormen dat het gebied miljoenen jaren oud is. Deze bewering wordt onhoudbaar omdat er fossielen zijn die door meerdere "varven" heen steken. Met andere woorden, als de interpretatie van lange tijden juist zou zijn, dan zou de vis-fossiel niet rotten gedurende vele jaren, terwijl de varven rondom hem zich opbouwden ieder jaar! Hier is dus een nieuwe uitleg nodig. Deze nieuwe uitleg houdt in, dat varven ontstaan onder invloed van regenbuien en stormen. Dus meerder per jaar.

(Zie http://www.trueorigin.org/walkergeo01.asp en www.rae.org/Varves2.htm )

Evolutionistische geologen gaan ervan uit dat gesteentelagen lange tijd nodig hadden om gevormd te worden. Alle gesteentelagen samen hadden volgens hen miljarden jaren nodig om te vormen.

In toenemende mate wordt nu erkend dat catastrofale gebeurtenissen veel van de Aardse gesteente lagen vormden. Men denkt dat de geologische tijden (lange perioden) tussen de lagen in geweest te zijn! Zij blijven vasthouden aan een oude Aarde. Zie Derek Ager's The New Catastrophism (Cambridge University Press. 1993).

Het bestaan van twee seksen (ook in bewijs nr 2 genoemd) is een raadsel dat evolutionisten niet kunnen oplossen met een bevredigende verklaring. Eencellige organismen reproduceren door zichzelf te delen of via knoppen te vermenigvuldigen. Iedere "dochter" is een exacte kopie van de "moeder". Waar kwam dan het mannelijk en vrouwelijk vandaan? Genetisch helpt dit verschil in mannelijk en vrouwelijk bij het verwijderen van dominante mutaties in een bevolkingsgroep, juist de mutaties die nodig zijn voor de voortgang van de evolutie! Dus de komst van de seksuele reproductie is evolutionistisch gezien een nachtmerrie, iets dat zij nog steeds zullen moeten verklaren. De Bijbel is daarin duidelijk, dat mensen mannelijk en vrouwelijk gemaakt zijn door God. Dat wordt niet duidelijk gezegd in Genesis 1 voor de dieren. Maar het is een feit dat van deze dieren en vogels, tijdens het bevolken van de Ark door God zij twee aan twee gestuurd werden, waaruit duidelijke blijkt dat zij mannelijk en vrouwelijk werden geschapen vanaf het begin zie Genesis 1: 20-24, 6:19 : "Een mannetje en een wijfje moeten het zijn".

In de natuur zien wij overal zeer complexe relaties tussen levende wezens: planten hebben insecten nodig om bevrucht te worden, dierlijk groepen worden gezond gehouden door roofdieren, mieren en lieveheer-beestjes melken bladluizen, die op planten leven. Voedsel ketens zijn geen eenvoudige ketens, maar kunnen heel complex zijn. Sommige levensvormen zijn parasitisch op andere en sommige zijn afhankelijk van andere voor hun eigen bestaan alhoewel zij geen parasieten hoeven te zijn. Volgens de evolutionisten zijn deze complexe relaties door toeval gedurende miljarden jaren ontstaan. Rationeel denken is echter genoeg om dit te ontkennen, immers alle deelnemers aan een complex proces moeten gelijktijdig bestaan om te kunnen deelnemen. Wetenschappelijk denken komt overeen met het Bijbelse verslag en niet met evolutionistische beweringen. Deze laatste berusten op fantasie, die ‘wetenschap’ wordt genoemd. Evolutionisme is de enige godsdienst die beweert wetenschap te bedrijven, maar met zijn fantasieën komt het niet aan echte wetenschap toe.

  • Bewijs nr 20: De juiste aminozuren en suikers

Alle cellen bestaan uit moleculen. Deze moleculen vormen lange ketens van aminozuren, suikers e.d. Maar er zijn verschillende processen waarlangs de aminozuren en suikers zijn gemaakt. De aminozuren kunnen niet gevormd worden aan de lucht (in aanwezigheid van zuurstof).

Levende organismen vereisen een speciale vorm van aminozuren, die men ‘linksdraaiend’ noemt en een speciale vorm van suikers, namelijk de ‘rechtsdraaiende’. (Deze termen slaan op het afbuigen van gepolariseerd licht door een oplossing van de aminozuren of de suikers heen. Chemisch zijn de structuren gelijk maar fysisch niet).

Maar ze worden niet allebei gebruikt in levensfuncties. Je kunt rechtsdraaiende aminozuren vergelijken met een stuk gereedschap dat in de versnellingsbak van een auto wordt gegooid, waardoor deze onmiddellijk stopt. Volgens evolutionisten zijn deze linksdraaiende aminozuren en rechtsdraaiende suikers toevallig tot stand gekomen na verloop van tijd. Er zijn twee enorme problemen met deze bewering. Ten eerste, er is geen bekende reden waarom dit zou gebeuren of bekende omgeving waarin dit zou kunnen plaats vinden. Ten tweede, leven is niet een kwestie van de juiste chemicaliën op de juiste tijd en plaats samen brengen. Er is ook een chemische reden: aminozuren kunnen geen eiwitten vormen als in de omgeving zuurstof aanwezig is. Het leven is gebaseerd op een serie biochemische processen. Deze serie processen zijn het product van een intelligente ontwerper, God, en berusten niet op toeval.

Een basisgegeven in de biologie, is dat "leven alleen uit leven voortkomt". De oorsprong van het leven is voor de evolutionisten dan ook een volkomen raadsel. Zij geloven, dat het leven uit dood materiaal is voortgekomen, maar dat kan niet omdat het in tegenspraak is met de biologische wet, eerder genoemd.

Jezus Christus blijft dezelfde, gisteren, vandaag en tot in eeuwigheid! (Hebr. 13:8) samen met de Vader en de Heilige Geest, is de Schepper God. Hij is het leven (Johannes 14:6) en alles wat Hij maakt is goed. (Gen. 1)

 Literatuur:

  1. Evidence
  2. News & Short Articles ( 8 items ) Contains short articles about Creation, and news items from the media and how they relate to the Creation vs. Evolution debate.

Noot van de Vertaler:

Niet alleen kan de evolutieleer niet omgaan met de kwestie van twee geslachten, maar nog veel minder met de onderlinge relaties. Die worden gewoon niet genoemd.

Ik beschouw het hoogtepunt in de Schepping, de onderlinge relaties gedragen door de Liefde. De liefde tussen man en vrouw, de liefde van een moeder voor haar kind – en hóe kan een moeder voor haar kind vechten als dat in levensgevaar is -, de liefde in andere vormen zoals vriendschap, respect, waardering, opzien, voorbeeld om naar te leven.

Voor al deze relaties, die het leven zo aangenaam maken, heeft het evolutionisme absoluut geen enkele antwoord dan alleen  het bestaan ervan te negeren.

En dan het allerhoogste  in de Schepping, namelijk de Liefde van Jezus Christus, die om ons te verzoenen met God, zijn leven gaf aan het kruis.

Dat is nu precies de kern waarom velen de Bijbel hebben verworpen, zij willen daarin absoluut niet geloven.


Index Antropologie Artikelen Astronomie Bijbellezen Bijbelse Geschiedenis  Biologie
Ouderdom Aarde Diverse Bronnen Filosofie Geologie Gods Handen Klimaat Milieu