Gods schepping

Het Heelal: Toeval of Ontwerp

http://www.tasc-creationscience.org/

Geschreven door Joe Spears, MS op zondag 1 mei 2005

Vertaling: Ir A.Hekstra

het heelal is groot. De Aarde schijnt groot, maar gezien op de kosmische school, is de Aarde maar een stofje, niet eens een zandkorrel. De zon is ongeveer één miljoen keer zo groot als de Aarde. En de zon is nog maar een gemiddelde ster in een Melkweg, die talloos vele sterren bevat, in een heelal dat talloos vele melkwegstelsels bevat.

Als we er over nadenken, dan is de grootte van het heelal verbazingwekkend. In ons dagelijks leven, kunnen we wel over de Aarde denken dat hij het geheel van de werkelijkheid is, maar toch is hij maar een stofje in het zonnestelsel. En het zonnestelsel is als een stofje in de Melkweg. En de Melkweg – er zijn clusters van melkwegstelsels en superclusters, grote ruimten ertussenin gevuld met stof of helemaal leeg.

Het heelal is ongetwijfeld erg groot, groter dan wij ons kunnen voorstellen. Maar al deze majesteitelijke uitspreiding van melkwegstelsels, sterren, planeten en hemellichamen, zouden niet bestaan als er niet bepaalde waarden waren die precies zijn wat zij moeten zijn. Het zijn de vele constanten, zoals de zwaartekracht, die welke waarde dan ook zou kunnen hebben, en toch een precieze waarde heeft voor het heelal om te bestaan, en in sommige gevallen voor het bestaan van het leven.

The sun and the earthconnectedWetten zoals die van Newton betreffende de zwaartekracht, bevatten een constante. De waarde hiervan ligt niet vast in die wet – het zou wat dan ook kunnen zijn. Door experimenteel onderzoek moet de waarde worden vastgesteld. (Wij spreken hier, over constanten die niet kunnen worden afgeleid van andere constanten). Deze constanten zijn vaak niet echt constanten. Er zijn theorieën over het elkaar neutraliseren van oneindigheden, waaruit een eindige waarde ontstaat, maar de precieze waarde wordt niet door die theorie gegeven. Maar dat is wel de precieze waarde die nodig is voor het bestaan van het leven.

De Aarde en de zon zijn met elkaar verbonden.

Wat hier bedoelt wordt is, dat niet de theorie een precieze waarde geeft voor de constanten. Wat dan wel? En waarom is die bepaalde waarde nou net precies wat nodig is voor het leven?

Er zijn vele constanten: de zwaartekracht constante, de fijnstruktuur constante, de massa constante van protonen, elektronen en neutronen, de lading van het elektron, de lichtsnelheid, de constante van Planck, enzovoort. Enkele van deze constanten moeten een zeer precieze waarde hebben voor het bestaan van het heelal en voor het leven.

Wetenschappers vertellen ons dat als de waarden van deze constanten ook maar iets verschillen, dat b.v. atomen, het heelal, de sterren of het water dan niet bestaan.

De waarschijnlijkheid dat de waarden van bepaalde constanten precies zijn wat nodig is voor het bestaan van het heelal en voor het leven, is zeer klein – zo klein in feite, dat wetenschappers erover discussiëren hoe je dat feit moet uitleggen.

Hier zijn enkele voorbeelden van deze constanten in de natuur.(1)

Hoe onwaarschijnlijk is het dat het heelal bestaat? Roger Penrose, een wiskundig-natuurkundige, heeft de kans berekend dat ons heelal bestaat: 1 op 101030 , dat is vele miljarden keer zoveel als er atomen zijn in het heelal (10135)

Er is een verklaring voor deze zeer kleine kans dat het heelal bestaat, tezamen met alle correcte waarden van de constanten. Dit wordt het Anthropische Principe genoemd en luidt dat zij simpelweg zo moesten zijn voor ons bestaan en voor ons om er over te debatteren.

Dat lijkt logisch. Natuurlijk zijn wij er en daarom moeten het heelal en het leven bestaan, en dus ook moesten de constanten zo zijn dat het leven mogelijk was. Maar dit zegt alleen dat de constanten precies de juiste waarde hebben. Het verklaart niet waarom dat zo is, tegen alle verwachtingen in.

Ja we zijn er, en ja het leven bestaat. En dus is aan alle voorwaarden voldaan, immers wij zijn er. Maar toch is de vraag: "Waarom?" niet beantwoord. Er zijn twee antwoorden mogelijk: door toeval, en door ontwerp.

De waarden van sommige constanten zijn gebaseerd op de Big Bang theorie en andere aannamen. Maar zelfs als die aanname tegen de scheppingsgedachte is, en gebaseerd op het evolutie model is, dan nog pleit het voor ontwerp. In dat geval, denk dan aan het volgende. Als de specifieke waarden gebaseerd zijn op aannamen van het evolutie proces, dan is evolutie in hoge mate onwaarschijnlijk, en dit is strijdig met het evolutie proces. Pleit men voor creatie, dan zou iemand kunnen zeggen – met berekeningen op basis van evolutie processen – "Je argument is niet juist! Je pleit voor schepping, op basis van argumenten ontleend aan evolutie processen."

Dat kan waar zijn, maar denk ook hieraan: als wij evolutie processen veronderstellen, dan betekent dit dat we zekere waarden hebben voor deze constanten om de processen te laten verlopen – waarden die in hoge mate onwaarschijnlijk zijn. Het gaat niet om slechts één waarde van één constante, maar meerdere constanten die allemaal tegelijkertijd zekere waarden moeten hebben.

William Bradley, Ph D, Professor Techniek aan de Baylor Universiteit zegt hierover het volgende:

"Er zijn zoveel verschillende eisen die onderling afhankelijk zijn, dat het onmogelijk schijnt dat zij ‘allemaal’ toevallig precies zijn wat zij moeten zijn. Vanwege de vele onderlinge beperkingen, lijkt het onwaarschijnlijk dat er een alternatief set van waarden is voor deze constanten, dat zou werken. Verder, de noodzakelijke waarden voor deze constanten variëren binnen een orde van grootte van 1030, waardoor hun toevallige correcte selektie des te merkwaardiger is. Het is daarom vrij gemakkelijk te begrijpen, waarom zoveel geleerden over de afgelopen 30 jaren van mening zijn veranderd, en dat het wel erg veel geloof vereist te geloven dat het heelal kan worden verklaard als een toevallig kosmisch ongeluk. Bewijs voor een intelligent ontwerp door God, wordt steeds dringender hoe meer we begrijpen over onze zorgvuldig gevormde woonomgeving."(3)

Omdat de noodzaak van zekere waarden voor zekere constanten gebaseerd is op evolutionistische processen, vragen wij ons af wat hieruit kan worden opgemaakt? Dit: dat de evolutionistische processen onwaarschijnlijk zijn.

Er zijn twee mogelijkheden voor deze constanten:

  1. de waarden van de constanten zijn gebaseerd op de vereisten van evolutionistische processen,
  2. de waarden van de constanten zijn niet gebaseerd op de vereisten van evolutionistische processen, maar zijn gewoon nodig voor bestaan van het leven (en het heelal).

Er zijn velen die enige overlapping zien in deze twee mogelijkheden. De eerste mogelijkheid betekent dat de evolutionaire processen niet door toeval zijn ontstaan, omdat de fijne afstelling zo onwaarschijnlijk is. In het tweede geval is het bestaan van leven en het heelal onwaarschijnlijk door toeval ontstaan. In beide gevallen hebben we te maken met de onwaarschijnlijkheid, hetzij van het leven en het heelal òf van het voorkomen van evolutionaire processen als basis voor het leven en het heelal.

Hoe staat het dan met het ontwerp van het heelal en het leven? Wat zeggen enkele wetenschappers daarover?

Literatuur

1 http://ourworld.compuserve.com/homepages/rossuk/c-anthro.htm

2 Davies, Paul. (1983) God & the New Physics, Simon & Schuster, Inc., New York, 178-179.

3 Bradley, William L. (1999) The Designed "Just So" Universe. http://www.origins.org/articles/bradley_justsouniverse.html

4 Licona, Michael. God Spoke And Bang! It Happened. http://www.cbn.com/spirituallife/ChurchAndMinistry/Evangelism/God_Spoke_And_Bang_It_Happened.asp


Index Antropologie Artikelen Astronomie Bijbellezen Bijbelse Geschiedenis  Biologie
Ouderdom Aarde Diverse Bronnen Filosofie Geologie Gods Handen Klimaat Milieu