Gods schepping

Zonne Mythen

Met het zonne-minimum nabij, blijkt de zon toch verbazingwekkend actief.

http://science.nasa.gov

Auteur: Dr. Tony Phillips, geschreven op 5 mei 2005

Vertaling: Ir A. Hekstra

Behalve lezen, kun je dit verhaal ook beluisteren op http://science.nasa.gov met story.m3u (M3U file)

 zonnevlam

er bestaat een mythe over de zon. Leraren vertellen het. Astronomen herhalen het. De planners van NASA houden er rekening mee.

Een zonne vlam, foto genomen door SOHO - EIT Consortium, ESA, NASA

Iedere 11 jaar – eigenlijk 7 - 15 jaar met een gemiddelde van 11 jaar – zijn er veel uitbarstingen op de zon, zonnen vlammen genaamd. Het zijn enorme explosies, grote wolken gas (men noemt ze CME) die worden uitgestoten naar de ruimte door het zonnestelsel heen. De Aarde wordt geraakt door Röntgen (energie-) straling en protonen (kernen van waterstof atomen) en vlagen van magnetisme. Dit noemt men het zonne-maximum. De gasdeeltjes veroorzaken prachtige gordijnen van Noorder licht, soms zelfs tot in noord Afrika te zien.

Er is niets "mythisch" bij "Zonne Max" Gedurende de meest recente periode in 2000 – 2001, zagen nachtelijke waarnemers noorderlicht auroras zelfs vanuit zuid-Mexico en Florida (op dezelfde breedtegraad als Noord Afrika), Astronomen waren enthousiast over de grote zonne-vlekken (dit wijst op de grote zwarte gaten in het oppervlak van de zon). Maar de bestuurders van satellieten, en elektriciteitsmaatschappijen waren niet bij met de storingen, die deze uitbarstingen op de zon veroorzaken.

Nu nadert de zon het andere extreem in zijn cyclus, het minimum, dat in het jaar 2006 wordt verwacht. We kunnen ons ontspannen, want rond het minimum is de zon rustig. Klopt?

statistiek"Dat is de mythe" zegt David Hathaway, zonne-fysicus van het NASA Marshall Space Flight Centrum.

De zonne-activiteit stopt nooit, "zelfs niet gedurende het minimum."

Om dit aan te tonen, telde Hathaway het aantal klasse-X zonne-vlammen elke maand, gedurende de laatste drie cycli, een periode van 1970 tot heden. X-vlammen zijn de krachtigste explosies op de zon; zij gaan gepaard met heldere auroras en intense stralingsstormen (zonnewind)."Er was minstens één X-vlam gedurende elk van de drie laatste zonne-minima", zegt Hathaway.

Aantal X-vlammen in de afgelopen drie cycli. Met rood zijn jaren aangegeven dat er meer dan 10 waren per maand. (In het Engels heet een zonnevlek een sunspot).

Dit betekent dat Astronauten, die ver door het zonnestelsel reizen, buiten de bescherming van de aardse atmosfeer en het magnetische veld, altijd op hun hoede moeten zijn en nooit onachtzaam kunnen relaxen.

Recente gebeurtenissen bewijzen dit.

Op 10 januari 2005, vier jaar na het zonne-maximum, is de zon bijna glad – alleen maar twee kleine vlekjes zijn zichtbaar vanaf de Aarde. De zon houdt zich rustig.

De volgende dag, met een onvoorstelbare snelheid, verandert alles. Op 11 januari verschijnt een nieuwe vlek. Eerst niet meer dan een stipje, groeit hij snel uit tot een reus bijna zo groot als Jupiter. "Het gebeurde zo snel, dat mensen mij vroegen of er reden tot ongerustheid was."

zonnevlek

Hierboven: Links verschijnt een grote zonnevlek, januari 10-14, 2005, Foto SOHO. (De zon draait ook om zijn as, op de foto van links naar rechts.) Op dit moment kun je nog niet in het gat kijken maar kijk je tegen de wand aan, en die is geeloranje.

Tussen 15 en 20 januari kwamen twee X-vlammen vrij, die auroras veroorzaakten die over het hele noordelijk halfrond zichtbaar waren, en de maan bombardeerden met protonen met enorme energie. Als er toen astronauten op de maan waren zouden die ziek zijn geworden.

Dat bewijst wel dat de zon helemaal niet rustig is.

UitbarstingHet gebeurde bijna weer in april, 2005. Een kleine vlek groeide uit tot een hele grote, vele malen groter dan de Aarde in slechts 48 uur.

Er waren nu geen erupties. Niemand weet waarom niet.

Links: Dit ultraviolet plaatje van een zonnevlek, is genomen door de TRACE satelliet van NASA, en toont het gecompliceerde magnetische veld van het gebied bij de vlek. (Langs de stralen volgen de protonen-deeltjes het magnetische veld)

Zonne-vlekken zijn niet voorspelbaar. Zij bestaan uit magnetische velden die uit het oppervlak van de zon steken. Elektrische velden diep in onze ster, slepen deze magnetische velden rond, waardoor zij draaien en verward raken, totdat zijn onstabiel worden en exploderen. Zonne-vlekken en CME’s zijn bijproducten van de explosie. Men kan ze niet voorspellen omdat de voorafgaande processen diep in de zon plaats vinden en niet zijn te zien. Soms exploderen de zonne-vlekken en soms niet. 50 jaar geleden, was het even moeilijk om het aardse weer te voorspellen. Dat is nu met de moderne technieken gemakkelijker geworden.

Onderzoekers zoals Dr Hathaway, bestuderen de zonne-vlekken en hun magnetische velden, in de hoop dat zij aanknopingspunten vinden voor ruimte-weer-voorspellingen. " We komen wel vooruit," zegt hij.

Dat is maar goed ook. Het voorspellen van zonne-activiteit wordt belangrijker dan ooit. Niet alleen zijn we steeds afhankelijker geworden van zongevoelige technologieën zoals mobieltjes en GPS, maar NASA is ook van plan om weer mensen naar de maan te brengen, en van daar verder naar Mars.

Zal de zon rustig blijven wanneer dat wordt verwacht? Reken er maar niet op.

Vertaler: NASA zou graag de volgende Olympische spelen op de maan willen organiseren. Lees daarover in het artikel Maan-olympische spelen. Ze hebben de plek al uitgezocht. Als je je wilt abonneren op een on-line nieuwsblad dan kan dat. Je krijgt dan op regelmatige tijden een nummer tiegestuurd. Het is kosteloos.

Het wetenschapsbureau van Nasa’s Marshall Space Centrum heeft een website getiteld http://Science.NASA.gov Het doel van deze website is voorlichting te geven aan het publiek.

Index Antropologie Artikelen Astronomie Bijbellezen Bijbelse Geschiedenis  Biologie
Ouderdom Aarde Diverse Bronnen Filosofie Geologie Gods Handen Klimaat Milieu