Er is een grote diversiteit in de cultuur van Indonesië. Tot de twintigste eeuw stond de kunst over het algemeen in dienst van magische en religieuze rituele aangelegenheden.

Tot de tradionele technieken kunnen we de textielbewerking rekenen: ikat, plangi, tritik, batik.

Tot het traditionele theater behoren de wayangspelen.

Er zijn vele tempels (hindoeïstische en boeddhistische), moskeeën en kerken te vinden in Indonesië. Het bekendste boeddhistische tempelcomplex is wel de Borobudur (links op de foto). Op de muren is het leven van prins Siddhartha Gautama (de Boeddha) afgebeeld (de Lalitavistara).

Ook in de klassieke danskunst is de traditie levend gehouden (bijvoorbeeld in de lawung, krijgsdans).

In veel van de schilderkunst en beeldhouwwerken (steen en hout) wordt de verbondenheid met verleden en religie tot uitdrukking gebracht.

Hetzelfde geldt voor de literatuur, waarbij in de klassieke literatuur, in de vele regionale talen van Indonesië, duidelijk de invloeden van het hindoeïsme en de islam aanwijsbaar zijn.

Zo is ook in de muziek van gamelanorkesten het magisch-religieuze herkenbaar. Sinds de Portugese zeelieden in Indonesië verbleven is er een populaire vorm van muziek en liedjes ontstaan die krontjong wordt genoemd. Voor reizigers uit Nederland in het huidige Indonesië is het opvallend te merken dat oude Nederlandse liedjes nog hier en daar in Indonesië worden gezongen.