"Krijgstucht en kameraadschap"

Het verhaal van Antoon van Kan 3LVT commando Luchtvaarttroepen in Nederlands-Indië 1947-1950

        HOME         

       Politiek       

          LVT          

   De overtocht   

  Overtocht  vervolg 

        In actie       

    In actie vervolg  

  Herinneringen  

        Links          

Gastenboek

                         LVT  

Als je praat over het commando Luchtvaarttroepen (LVT) dan praat je ook over Luitenant-kolonel Zegers, de bouwer en de ziel van het commando Luchtvaarttroepen. Hij staat te boek als DE commandant van dit eliteonderdeel. De manschappen werden door generaal-majoor Giebel bij het eenjarig bestaan "De mariniers van de Militaire Luchtvaart" genoemd. Hij begreep als geen ander dat de luchtmacht voor de beveiliging van haar vliegvelden over een keurkorps diende te beschikken.

De opdracht voor de vorming van het regiment LVT, eind 1945 aan Lt.-Kol. Zegers gegeven, was bepaald niet eenvoudig.

De bouwer en ziel van het commando Luchtvaartroepen Lt.-Kol. J.L.Zegers

Voor de oprichting van het Regiment was kader nodig. Dit kader van officieren en onderofficieren werden naar herscholingen gestuurd. De Klooster- en Chassé kazerne te Breda werden ter beschikking gesteld. Op 15 maart ging er een voordetachement naar Breda en op 1 april 1946 kwamen te Breda de eerste 200 dienstplichtigen op. De eerste dienstplichtigen werden gehuisvest in de oude Kloosterkazerne. De oude Chassé kazerne was nog bezet door troepen van de eerste Poolse pantserdivisie van generaal Maczek, de bevrijder van Breda. In de eerste week van juni kwamen uit alle delen van het land 1300 man naar Breda. Dit was de rest van de lichting 1945. Uit het totaal van 1500 man werden nu twee bataljons geformeerd.

Zo kwam op 5 november 1946 de tweede lichting 1945-1946 luchtvaarttroepen in Breda en in Bussum op. Antoon van Kan was van deze lichting en moest opkomen in Breda.

Tijdens hun opleiding werd hen herhaaldelijk verzekerd, dat zij niet naar Indië zouden gaan. In het besef van deze zekere wetenschap deden deze jongens in de leeftijd van rond de twintig jaar hun plicht rustig en met kritische interesse.

Uit het foto archief van Antoon:

Groep LVT'ers      Baldadig poserend      Voor de kazerne

Als schildwacht              Wacht lopend           In opleiding           In opleiding

Ze leerden exerceren en schieten, maakten lange marsen en namen stormbanen in ijzige koude, want de winter 1946-1947 was bar. De normale diensttijd was twee jaar. Hiervan waren 9 maanden opleidingstijd en 15 maanden detachering op de vliegvelden om daar verder te worden opgeleid onder andere in vliegtuigherkenning en om te wennen aan de aldaar heersende sfeer. Zij leerden tevens deze velden te bewaken en te beveiligen.

Op 1 april 1947 bestond het commando Luchtvaarttroepen één jaar en bij die gelegenheid herinnerde de Chef-Luchtmachtstaf, generaal Giebel aan het grootse werk en de geleverde prestaties. Aan het jonge commando werd op haar verjaardag de eer toegekend een devies te voeren, dat luidde: 'Krijgstucht en Kameraadschap'. Aan het devies werd bij deze zelfde gelegenheid het symbool verbonden, namelijk een adelaar -de vliegersvink- met daarboven een koningskroon en eronder twee gekruiste geweren ten teken van de indeling als infanterist bij de Luchtmacht.

Lt.Kol. Zegers heeft deze dag onder andere met een mars door de stad Breda opgeluisterd. Het regende die dag pijpenstelen, maar dit mocht de pret niet drukken.

Mars LVT door Breda       Mars LVT door Breda     Op de schietbaan

Bron foto's: boek Luchtvaarttroepen van Wim de Kock

In stafkringen hield men langzamerhand rekening met het feit dat vanuit Indië wel eens een beroep zou kunnen gedaan worden op het commando om troepen te leveren voor de beveiliging van de vliegvelden. Er waren toen reeds zestien vliegbasis in Indië in gebruik. De urgente vraag om gespecialiseerde luchtvaarttroepen bestond al vanaf begin 1947. Op 27 januari 1947 stuurde de Chef der Militaire Luchtvaart uit Batavia een telegram aan de Chef Luchtmachtstaf (CLS) Nederland Generaal-majoor Giebel luidende: "Dringend behoefte aan bataljon luchtvaarttroepen stop - Holland heeft ongeveer 4000 man - men gebruikt er 1000 op de vliegvelden. Wat doet u met de overige 3000 man in opleiding?"

Giebel antwoordde op 12 februari 1947 telefonisch: "Mogelijkheid tot uitzending van een bataljon LVT voor ultimo 1947 uitgesloten. Ik zal alsnog de mogelijkheid om 1 à 2 compagnieën eerder te sturen bestuderen. Ik geef u echter weinig hoop".

Op 22 april 1947 belde CLS in Den Haag naar CML Batavia met de mededeling, dat de uitzending van vier compagnieën LVT, georganiseerd als tirailleurcompagnie in bewerking is. Het vertrek naar Nederlands-Indië kan in juli aanstaande worden verwacht.

Op 29 mei 1947 was tussen beide chefs van staven weer een uitgebreid telefoongesprek. Beiden kwamen overeen LVT kwartiermakers te zenden alvorens vier compagnieën LVT te zenden.

Ondertussen heeft de staf van het Opleidings-depôt niet stilgezeten en voorbereidingen getroffen tot gespecialiseerde tropen opleiding en aangepaste uitrusting. Ze werden voor een speciale tropencursus naar het Medisch Instructie Bataljon in Kijkduin gestuurd, terwijl een detachement van dit bataljon naar Breda vetrok om Indië-gangers wegwijs te maken in jungle-fighting. Daarnaast kregen zij van KNIL-officieren les in het Maleis en werden ze op de hoogte gebracht van de gewoontes van het land en het volk, zodat ze zich straks niet helemaal als een kat in een vreemd pakhuis zouden voelen.

Bij het commando LVT werden vier zogenoemde Indië-compagnieën gevormd. Zij hadden zich geheel op de komende beveiligingstaak in Indië gespecialiseerd. Er werd geoefend met het nieuwe verbindings-, verplegings- en transportmaterieel. Zo werden tirailleurspelotons geformeerd, mitrailleurgroepen (Bren) en mortiergroepen. Bij elke compagnie werd een Bren-carrier en een Scout-car ingedeeld.

Bren-carrier  Humber Scoutcar    Bren mitrailleur Stengun

Met vertrouwen kon Lt.Kol. Zegers zijn mannen naar de eilanden rond de evenaar laten gaan. Wat in de harten van de vele LVT 'ers leefde - daadwerkelijk deel te nemen aan het herstel van orde en rust in de overzeese gebiedsdelen - werd nu voor ruim 500 man van de luchtvaarttroepen realiteit.

Het ogenblik naderde dat de vier voor Indië bestemde compagnieën LVT zich gereed maakten voor vertrek naar de Grote Oost. De gebeurtenissen rondom het vertrek volgden nu snel na elkaar.

Dinsdag 15 juli 1947 's morgens stonden de vier Indië compagnieën, voor het eerst de vaantjes in hun gelederen meedragend, in carré opgesteld op de binnenplaats van het oude Kloosterkazerne, gereed voor de afscheidsparade door de stad Breda. Generaal-majoor C. Giebel, zelf 15 jaar militaire dienst in Indië, hield een afscheidsrede. Na de afscheidsrede volgde de afscheidsparade. Het laatste officiële uiterlijk vertoon.

Donderdag 17 juli 1947: LVT onderofficieren namen afscheid van hun achterblijvende collega's uit hun korps.

Vrijdag 18 juli 1947: De ouderdag. Luitenant_Kolonel Zegers had het plan ontwikkeld om in Breda een groots afscheidsfeest te beleggen en de ouders, echtgenoten en familie uit te nodigen een dag naar Breda te komen om met het Commando kennis te maken en gezamenlijk afscheid te nemen van de Indië-gangers alvorens zij de volgende dag met inschepingsverlof zouden gaan.

Het was een warme juli dag waarop het Commando zich van de beste kant liet zien. Het commando als gastheer van driehonderd burgers die nu konden zien waar hun zonen waren gelegerd, hadden gewerkt en hun militaire opleiding hebben gehad.

Zaterdag 19 juli 1947: De dag van het afscheid van het Commando! In aanwezigheid van de ouders die de nacht in Breda op gastadressen hadden doorgebracht werd op het Chassé-terrein een defilé gehouden van de vier Indië-compagnieën. Luitenant-kolonel Zegers inspecteerde de troepen. Zo besloten de 'mariniers van de Luchtvaart' hun opleiding en gingen dezelfde dag nog met inschepingsverlof tot één week voor vertrek op 28 augustus 1947 (1-2 en 3 LVT) en op 10 september (4 LVT). Antoon was ingedeeld in 3 cie. LVT.