Graaf Arnulf van Holland (988-993)


geboren te Gent, gesneuveld op 18-09-993, begraven te Egmond.


Hij was de zoon van Dirk II en Hildegard van Vlaanderen.
Via zijn moeder stamt Arnulf af van de Karolingers.

In mei 980 huwde Arnulf met Liutgard van Luxemburg, de dochter van Siegfried, Graaf van Luxemburg en Hedwig.
Haar jongere zuster Kunigunde was de echtgenote van Hendrik II van Duitsland.
Uit het huwelijk met Liutgard zijn twee kinderen bekend, Dirk, die hem als Dirk III opvolgt en Sicco, die met Thietburg huwde.

In 975 wordt Arnulf samen met zijn vader Dirk II in een aantal oorkondes als getuige vermeld.
Op het moment dat Arnulf de graventitel kreeg, vermoedelijk bij gelegenheid van zijn huwelijk in 980, was zijn vader nog in leven.
In 981 vertrok hij met 12 man naar ItaliŽ om de Duitse Otto II te begeleiden bij diens kroning tot keizer.
Op 18 september 993 sneuvelt Graaf Arnulf. Volgens de Egmondse gravenregisters zou de strijd waarbij Arnulf het leven liet tegen woeste Friezen gevoerd zijn. In deze latere toevoeging zouden Westfriezen bedoeld worden. Melis Stoke laat deze strijd bij Winkel plaatsvinden.
De twisten tussen de Hollandse graven (die toen overigens nog als Fries werden aangeduid) moesten op dat moment echter nog plaatsvinden. Daarom is het aannemelijker dat deze strijd niet bij Winkel maar aan de monding van de Oude Rijn heeft plaatsgevonden. Anderen plaatsen de strijd weer aan de monding van de Maas.
Arnulf werd bijgezet in de abdij van Egmond. Om onduidelijke redenen werd hij daar later als heilige vereerd.


Terug naar de START-pagina

Verstuur hier uw E-mail