Mycene  (Klik voor gedeailleerde informatie op:

 

Deze plaats hebben we dus ook al diverse keren bezocht, maar we kunnen er niet omheen. Onder de klanken van een zojuist gekochte cd van Yorgos Dalares rijden we richting Mycene. Even naar het “huis” van Schliemann en dan verder de bocht om en daar verschijnt de burcht.  Door ervaring wijs geworden moet je hier niet omstreeks 13.00 uur aankomen om de citadel te beklimmen, dus hoe laat kwamen wij daar aan? Juist, rond het middaguur! Diverse mensen zagen er tamelijk slecht uit toen ze naar beneden afdaalden. Gretig werd er van het enige kraantje onderweg gebruik gemaakt. Wij gingen onder de paraplu richting de Leeuwenpoort. En het blijft de moeite waard ondanks de verzengende hitte.

Ook hier blijft men op zoek naar nieuwe schatten. Eén van de mooiste is de koepel van ATREUS.

 Leeuwenpoort

Al die toeristen, die in airco-bussen aankomen en dan plotseling in 40 graden staan, moeten wel de sensatie van hun leven meemaken, zo dachten wij.

Iedere keer vraag ik me af hoe Agamemnon en zijn familie het hier hebben kunnen uithouden. Misschien werd hij wel gered door de oorlog tegen Troje, alhoewel het uiteindelijk slecht met hem afgelopen is. In bad vermoord worden is ook niet alles, maar het was in ieder geval cool!

                     The lions gate in Mycenae 

Schatkamer van Atreus                                Dodenmasker van Agamemnon

 

MYCENE de burcht.

Zeer oud machtscentrum in de O.-Peloponnesus, volgens de legende gesticht door Perseus, later burcht van Atreus en Agamemnon. Hier vond Heinrich Schliemann (de ontdekker van Troje) voor het eerst de sporen van een prehelleense cultuur, die aan deze plaats de naam Myceens dankt. Opvallend was de goudrijkdom (bekers, versierselen, dodenmaskers). Uit de bloeiperiode (15e/14e eeuw v.Chr.) stammen de thans nog aanwezige machtige burchtresten (met de Leeuwenpoort, zo genoemd naar een driehoekige gevelsteen, 3 m hoog met een basis van ca. 4 m, waarop twee leeuwinnen links en rechts opstaande tegen een zuil) en de koepelgraven, waarvan het grootste (13 m hoog) gewoonlijk Schathuis van Atreus genoemd wordt. Kort na 1200 verwoest. In de 7e eeuw een weinig betekenend stadje, dat in de 5e eeuw grondig werd verwoest door Argos. Reeds in de Romeinse tijd een doel van toerisme.

                                                                terug naar inhoudsopgave lessen