De oorsprong van de Old English Bulldog ligt tussen 1600 en 1700. Ze zijn de voorouders van vele bulldog-achtige van nu, zoals de Engelse Bulldog en de Amerikaanse Bulldog.
In die tijd werd de Old English Bulldog voornamelijk gebruikt voor het zogehete “bullenbijten”. Deze sport werd zeer populair in Engeland rond 1750. Deze bullen waren van middelmatige hoogte.

Rond 1835 werd het bullenbijten verboden en de Old English Bulldog verdween zo bijna. Een groep “showhonden liefhebbers” besloot met de Old English Bulldog door te fokken zonder het agressieve temperament van de 17de eeuw. Hieruit ontstond de Engelse Bulldog. De overige Old English Bulldogs verdwenen met de emigranten naar Amerika waaruit de Amerikaanse Bulldog ontstond.
De Old English Bulldog van nu is een reconstructie van de Old English Bulldog uit de 17de en 18de eeuw. Een goed overwogen en voorzichtig fokprogramma zorgde hiervoor. Zo werden de Engelse Bulldog, Amerikaanse Bulldog, Bullmastiff en de Pitbull Terrier gebruikt. Later verdween de Pitbull Terrier uit de foklijn.
Het resultaat een atletische, bespierde en werklustige bulldog. Met een trouw, goedmoedig, stoer, alert en een beetje onstuimig karakter. De Old English Bulldog van nu is een gezinshond.

De Old English Bulldog over heel de wereld.

De bekendste Old English Bulldog fokker is de Amerikaan David Leavitt. Hij startte in 1971 Met het terugfokken. Met de hulp van de universiteit van Ohio zette hij een fokprogramma op. Hij heeft zijn Old English Bulldog gecreëerd uit ½ Engelse Bulldog, 1/6 Amerikaanse Bulldog, 1/6 Bullmastiff en 1/6 Pitbull Terrier.
20 Jaar later had hij 2 verschillende bloedlijnen. Een atletische bulldog resulteerde hieruit.

Een andere Amerikaan Mr. Hermes fokte ook zijn Old English Bulldog terug. Geselecteerd op massieve grootte, goede gezondheid en temperamentvol gecombineerd met werklust en intelligentie. Hij gebruikte de Engelse Bulldog, Bullmastiff, Stafford Bullterier en de Bordeauxdog.

De Engelsmannen Ken Mollet en Graham Woods fokte hun Old English Bulldog in 1985 terug , onder de naam Victorian Bulldog. Graham Woods stapte uit het fokprogramma, hij had een ander doel voor ogen. Ken Mollet ging door. Hij gebruikte de Bullmastiff, Stafford, Bullterrier en de gezondste Engelse Bulldogs.

In 1990 startte weer een andere Amerikaan Chadde JoliCoeur de Gargoyle lijn van de Renascence Bulldogs.
Hij gebruikte de Amerikaanse Bulldog, Hermes Bulldog, Engelse Bulldog en de Bandogge. Geselecteerd op temperament en werklust. Het resulteerde op een atletisch werklustige bulldog.

Kortom. Eigenlijk fokte ze allemaal een in hun ogen ideaal kruisingsproduct van verschillende bulldograssen, die ontstaan waren uit de Old English Bulldog van de 17de en 18de eeuw. Met ieder hun klemtoon op bepaalde eigenschappen.

Elk gaven ze hun naam mee.

- Leavitt lijn van David Leavitt.
- Hermes lijn van Mr Hermes.
- Victorian lijn van Ken Mollet.
- Renascence lijn van Chadde JoliCouer.

Hoe zie ik de ideale Old English Bulldog.

Een passende mix uit de hierboven genoemde lijnen. Uiteindelijk resulteert dat in een compacte bespierde bulldog met voldoende snuitlengte, hierdoor minder bewegingsbeperkingen.

Peer Donders van de Thunderbullkennel dacht hier ongeveer hetzelfde over. Hij fokte zijn Old English Bulldog als enige in Nederland zelf terug, rond 1990 begon hij daarmee. Het resultaat zijn honden met unieke genen afkomstig uit verschillende bulldograssen, met een hele ruime genetische diversiteit. Hij gebruikt 50 % Engelse Bulldog, en de rest uit een heel gezond mengvorm van meerdere gezonde Bullen rassen. Die nu zonder problemen met elkaar of met andere Old English Bulldog-varianten uitgekruist kunnen worden. Een atletisch werklustige Old English Bulldog is zijn doel.