Home

Reiki

Edelstenen

Horoscoop en Edelstenen

Foto-album

Links

mijn praktijk

mail me

 

Lees mijn Gastenboek

book_purpl.gif (23641 bytes)

Schrijf in mijn Gastenboek

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Verhalen

 

 

Kaartleggen, mijn eerste keer.

In de begintijd van mijn interesse voor horoscopen, numerologie en kaartleggen, kocht ik een boek over kaartleggen met gewone speelkaarten. Het was een heel leuk en interessant boek en je kon dus kaartleggen met gewone speelkaarten. En iedereen heeft wel een spel met gewone speelkaarten in huis. Het boek een keer doorgelezen en toen kwam het in de kast terecht.

Op een avond kwam een kennisje van mij op bezoek en besloten om eens volgens dat boek de kaarten voor allebei te gaan leggen. Nu weet ik niet meer wat voor kaarten er voor mij waren getrokken, maar het klopte behoorlijk goed, dat weet ik nog wel. Toen gingen we voor haar de kaarten leggen, klopte ook allemaal vrij aardig, behalve dat er een kaart van de dood lag. Vonden we toch wel eng en besloten het nog eens te doen. Er werden vrijwel dezelfde kaarten getrokken, terwijl de kaarten heel goed geschud waren, en weer de kaart van de dood daarbij.

Toen werden we nieuwsgierig en hebben nog een aantal keren kaarten voor haar getrokken, en wat denk je? Steeds zat die kaart van de dood erbij. We voelden ons geen van beiden erg happy maar maakten ons er met een lachje vanaf en hebben een fles wijn opengetrokken en dachten er verder niet meer aan.

De volgende dag, laat in de middag kwam mijn zoon, toen een jaar of 12, thuis met het bericht dat de kleindochter van die kennis, 10 maanden oud, die morgen dood in haar bedje was gevonden. Ik ben me natuurlijk rot geschrokken en dacht meteen aan de avond daarvoor. Met speelkaarten heb ik dus nooit meer aan kaartleggen gedaan.

Toen ik achteraf dat boek nog eens las, stond daar wel in dat je die kaarten nooit op donderdag mag leggen omdat dat dit ongeluk zou kunnen brengen. Dit staat na al die jaren, inmiddels zo’n 20 jaar geleden, nog steeds diep in mijn geheugen gegrift.

Inmiddels weet ik dat de kaart van de dood ook kan beteken dat je een hoofdstuk in je leven kunt afsluiten en een nieuw begin maakt. Ik vertel dit verhaal speciaal als een waarschuwing voor mensen die, net als ik toen, klakkeloos en onvoorbereid kaarten gaan leggen. Je moet wel degelijk de kaarten goed bestuderen en alle mogelijkheden daarvan kennen. Van iedere kaart de voor- en nadelen van die beschrijving overwegen.

 

Een heel bijzondere ervaring.

Toen ik tussen de middag mijn honden ging uitlaten kwam ik een vrouw tegen die daar de laatste weken ook met haar hond loopt. We kletsen wat af de laatste tijd en op een gegeven moment vertelde ze dat ze healings doet en dat ze paranormaal is. Zodoende kwam toen ook ter sprake dat ik reiki heb gedaan.

Vanmiddag stonden we weer te praten en toen vroeg ze of ik haar reiki wilde sturen, ze had paranormale ingevingen waar ze niet uit kwam en misschien dat ik haar met reiki kon helpen. Ze had wel het gevoel dat het met haar vader te maken had. Toen moest ik gauw gaan omdat ik weer moest gaan surveilleren bij de eindexamens.

Op weg naar huis voelde ik opeens zo'n grote energiestroom die direct naar haar ging, dit had ik nog nooit meegemaakt. Dat bleef stromen tot ik thuiswas, een paar minuten later. Een half uurtje later, zo rond kwart voor 2 zit ik naar buiten te staren, en de kindertjes te zweten op hun examen natuurkunde (hé, denk nu dat dit helemaal bij mijn verhaal past, natuurkunde!).

Opeens voel ik de energie weer stromen, zo heftig, heb ik echt nog nooit meegemaakt. Ik kijk nog steeds naar buiten en daar komen hele donkere wolken aan, echt angstaanjagend donker. Langzaam schuiven die donkere wolken verder tot er opeens een lichtere wolk tussen zit waarvan je ziet dat daar de zon achter schijnt.

Juli 2000

De stralen die daar uit kwamen schenen op een hele witte wolk en ineens kwam het woord vader in me op en die wolk veranderde langzaam in het hoofd van een man en langzaam een hoofd wat steeds meer op een kerstman begon te lijken. Dat lange witte haar, die krullende baard en een beetje bolle wangen. Terwijl die energiestroom bleef aanhouden vervaagde de wolk weer langzaam, en de stralen achter die wolken werden sterker en sterker.

De zon was niet te zien, alleen die stralen, langzaam dreven de wolken voorbij en ineens weer een witte wolk waar een baby op lag, die zijn armpjes uitstrekte naar de wereld beneden zich, alsof het wilde zeggen, mama hier ben ik. Er stroomde een gevoel door me heen alsof ik een reïncarnatie te zien kreeg. Het leek allemaal zo levensecht. En die energie die maar bleefstromen. Langzaam veranderde alles weer naar gewone wolken en leek alles normaal en de energie hield langzaam op met stromen.

Voor mijn gevoel leek het alsof dit allemaal uren had geduurd, maar toen ik op de klok keek waren er ongeveer 10 minuten voorbij. Ik weet nog steeds niet wat ik van deze beelden moet denken. Was ik even in een droomtoestand of heb ik iets heel moois beleefd. Ben nu nog steeds heel erg emotioneel als ik er aan terug denk. Als het een droomtoestand was, was dit wel heel mooi.