De manifeste intelligentie bij honden kunnen we verdelen in drie meetbare vormen:

• Instinctieve intelligentie
• Praktische intelligentie
• Adaptieve intelligentie
  

De instinctieve intelligentie
bestaat uit vaardigheden die of door genetische manipulatie of door natuurlijke selectie zijn ontstaan. Gedragskenmerken zijn daar een voorbeeld van zoals honden die graag blaffen of juist niet. Honden die graag apporteren of zwemmen.

Praktische intelligentie
houdt in wat de hond voor de roedel of mens kan betekenen.
Kan de hond zich nuttig maken tijdens de jacht of voor de mens.

Adaptieve intelligentie
staat voor leervaardigheid, het kunnen oplossen van problemen.
Een hond leert op verschillende manieren:
Observatie ­ door te kijken
Latent ­ door gewoontes aan te nemen
Sociaal ­ door ervaringen met de omgeving
Van belang hierbij is zijn korte en lange termijngeheugen.
Of in welke mate de hond informatie kan opnemen.

Persoonlijkheid.

Een hond kan nog zo adaptief intelligent zijn maar als dat niet gecombineerd is met de juiste persoonlijkheid wordt het moeilijk om daar gebruik van te maken.
Er zijn vier basis persoonlijkheden:

• Sanguinicus - temperamentvol
• Cholericus ­ driftig
• Melancholicus ­ rustig
• Flegmaticus ­ onverschillig

Trainen.

Door de hond te scholen kunt u zijn mogelijkheden ontplooien. Dit hoeft niet alleen te bestaan uit gehoorzaamheidoefeningen maar kan ook door allerlei spelletjes te doen met de hond. Hierbij denk ik aan geheugenspelletjes, observatiespelletjes of het vinden van oplossingen voor eenvoudige problemen. Samen met de juiste motivatie helpt het de intelligentie van uw hond te ontwikkelen.

Om de eigenaren van een probleemhond een hart onder de riem te steken, een probleemhond is vaak een super intelligente hond. Alleen door een verkeerde manier van begeleiden vormt het gedrag een probleem.