DE LES VAN DE VLINDER
Op een dag verscheen er een kleine opening in het cocon en de man ging zitten. Urenlang keek hij naar de vlinder en de inspanningen die zij deed om door die kleine opening aan haar cocon te ontkomen.

Op een moment leek de vlinder niet verder te komen en aan het einde van haar krachten.
De man besloot de vlinder te helpen, pakte een schaartje en knipte daarmee de rest van het cocon open.
De vlinder kon zich nu gemakkelijk bevrijden uit haar cocon maar haar lijf was slap en haar vleugeld gekreukeld.

Ingespannen bleef de man de vlinder bekijken want hij verwachtte dat ze nu ieder moment, gedragen door haar vleugels, zou uitvliegen. Haar lichaam zou zich dan vanzelf herstellen, althans zo dacht hij.
Maar er gebeurde helemaal niets...Het lichaam en de vleugels van de vlinder veranderden niet meer en nooit zou zij kunnen vliegen.

Wat de man, met al zijn goede bedoelingen en hulpvaardigheid, niet begreep is dat het strakke cocon en de kracht die de vlinder moest ontwikkelen om door de kleine opening te komen, Gods's manier is om levenskracht te ontwikkelen zodat de vleugels sterk genoeg zouden zijn om uit te vliegen zodra zij zich van haar cocon had bevrijd.

Soms is een ruggesteuntje precies wat wij nodig hebben. Als God echter zou toestaan dat wij ons leven zouden kunnen leiden zonder enige obstakels, dan waren wij slap en kreupel geweest.
Dan zouden wij niet zo sterk zijn als wij zijn en zouden wij nooit kunnen vliegen.

Ik vroeg om kracht.......en God bracht me moeilijkheden om sterker te worden;
Ik vroeg om wijsheid.....en God bracht me problemen om op te lossen;
Ik vroeg om voorspoed....en God gaf me hersens en spieren om de werken;
Ik vroeg om moed.........en God bracht me gevaar om de weerstaan;
Ik vroeg om liefde.......en God bracht me mensen met problemen om hen te helpen;
Ik vroeg om gunsten......en God gaf me kansen;

Ik ontving niets van wat ik vroeg....maar ontving alles wat ik nodig had.