Nieuwe pagina 1

Cannabis Sativa komt oorspronkelijk uit centraal-azie en Rusland. vanuit deze streken is het gebruik van de plant verspreidt. Tussen 900 en 800 voor Christus wordt de plant voor het eerst in Indie vermeld. Waarschijnlijk is de naam cannabis afkomstig van de kanapis, een oost-europees volk. De Tsjeremissen noemen haar kene, de Litouwers kanapes, in het oud-bulgaars was het konopplya.veel later kwam de plant onder de naam kannabis uit de balkan naar Griekenland en vandaar naar Italië. De Romeinse schrijver Lucilius vermeldt haar in 100 voor Christus.
Hasjiesj is de Arabische naam voor het kruid.
De gangbare Nederlandse naam is hennep.

Oude namen zijn: himp, kempzaad, kol.
De mannelijke plant kent men wel onder de naam: geeling,kemphans,stuifhennep,braakhennep,gelde.
De vrouwelijke plant kent de namen: kemphoene,schildhennep,zaadhennep,winterhennep,zelling.

GESCHIEDENIS

Reeds in de 8ste eeuw voor onze jaartelling was de narcotische werking van de hennephars in het oosten, in India en China bekend.
De Sanskrietschrijvers kenden pillen die vrolijk maakten. deze pillen bestonden uit suiker en hennep.
De sjeiks van de stam der Assasinen bereikten door middel van hasjiesj, absolute gehoorzaamheid van hun onderdanen, die daarmee willige werktuigen voor hun moordplannen maakten.
In Europa is de Indische hennep in de 17e eeuw bekend geworden. De gewone hennep wordt in de middeleeuwse kruidenboeken wel genoemd.
Als genotmiddel was zij bij vele volken, zoals: Grieken. de Romeinen, de Joden en de Egyptenaren onbekend.
De Kelten kenden echter wel de narcotische werking en gebruikten haar als genotmiddel.
De Romeinen gebruikten hennep om er touw van te maken. De vezels van de plant worden gebruikt voor het vervaardigen van touw, bindgaren en grove weefsels, zoals zeildoek, brandspuitslangen, tapijten enz.
Hiertoe moeten de weefsels eerst geweekt worden om goed verwerkt te kunnen worden.

Uit het zaad wordt olie gewonnen. De zaden bevatten 30 tot 40% olie, die gebruikt wordt bij het bereiden van zeep en donkere vernissen.

De hars die de plant afscheidt aan de schutblaadjes van de vrouwelijke bloemen, wordt gebruikt als verdovingsmiddel.
Dit is de hasjiesj. de planten hebben zo'n sterke geur, dat tijdens het inzamelen van de hasjiesj de mensen soms bedwelmd raken.
In kleine pijpjes wordt ze gerookt. Ook maakt men er wel een extract van, terwijl het met andere stoffen samengekneed wordt gegeten.
In de middeleeuwen werd de hennep door de heksen als bestanddeel van de heksenzalf aangewend en de magiërs maakten ook gebruik van haar bedwelmende eigenschappen, doch terwijl zij er de duivel mee opriepen, gebruikte het volk de hennep als rookplant om er de duivel mee te verjagen.

In de volksgeneeskunde was hennep een middel bij verkoudheid en blaasaandoeningen, men maakte dan warme omslagen met hennepzaad.
Men heeft een dik extract -Extractum Cannabis Indica- ook in de geneeskunde willen toepassen, maar het veelvuldige voorkomen van vergiftigingsverschijnselen bij de toepassing bleek een te groot bezwaar. Nu dient het extract onder meer ter bereiding van het zg. Linimentum Radlauer, een likdoornsmeersel.

Hoewel cannabis niets met opium te maken heeft, zijn de preparaten in de meeste landen onder de opiumwet gebracht. Cannabis wordt door minstens 1.000.000.000 mensen gebruikt als genotmiddel.
Met name de laatste decennia is het gebruik in de westerse landen sterk toegenomen.
Tegenwoordig wordt cannabis vooral recreatief gebruikt. men gebruikt de samengeperste hars(hasjiesj) of men rookt de toppen van de vrouwelijke plant(bloemen). Dit is marihuana.
Veel wordt nog geïmporteerd uit Aziatische landen en Afrika.
Tegenwoordig wordt veel cannabis gekweekt in Nederland. Daardoor is hier veel kennis over kweektechnieken ontstaan, met het gevolg van een steeds betere en sterker wordende kwaliteit van cannabis.

top

HOE ZIET CANNABIS ERUIT?

Cannabis Sativa behoort tot het geslacht van de cannabinaceeen en verschilt botanisch in niets van de Cannabis Indica.
Ook Humelus Lupulus (hop) behoort tot deze familie.

Cannabis is een forse plant van zo'n anderhalf a twee meter hoog.
De plant is eenjarig en tweehuizig. Dit wil zeggen, dat er vrouwelijke en mannelijke planten zijn.
In hoogte en groei verschillen deze niet van elkaar, maar de bloeiwijze is anders.
Bij de vrouwelijke planten zitten de bloemen in trosjes in de oksels van de bladeren.
Bij de mannelijke planten staan de bloemen meer in pluimen.
De vingervormige, langgesteelde, ruw behaarde, gezaagde bladeren staan verspreid aan de stam.
De plant groeit met een penwortel, die wel tot 50 cm. diep de grond ingaat.

Cannabis gedijt het best in plaatsen met veel warmte en zonlicht.
In warme klimaten zal de plant een open groeiwijze hebben. in een wat vochtiger klimaat is de plant voller en meer gedrongen.
Het liefst staat de plant op een ietwat bemeste, liefst vette en vochtige grond

Cannabis heeft veel water nodig en zal zorgen dat in zijn/haar buurt geen ander gewas een kans krijgt. Het is een goede bodemreiniger. Hij maakt de grond goed los en zorgt voor het verdwijnen van lastig onkruid. Ook houdt hij bepaalde insecten op afstand en werd daarom wel gebruikt als partner bij het telen van aardappelen.

De mannelijke plant zorgt in de zomer voor de bestuiving van de vrouwelijke bloemen.
Het stuifmeel wordt door de wind en insecten verspreidt en kan soms vele tientallen meters "op zoek gaan" naar een vrouwelijke plant. Ook insecten verspreiden het stuifmeel. De insecten worden gelokt door de sterke geur van de vrouwelijke bloemen. Deze scheiden een sterk geurend hars af. als kleine pareltjes zijn deze te zien op de vrouwelijke bloemen.

Wanneer de bevruchting tot stand is gekomen, ontwikkeld zich aan het eind van de zomer een klein donker, ietwat gestreept zaadje. Het zaadje heeft de grote van een peperkorrel.
In het voorjaar kiemt het zaad.
In de al warmer wordende grond en kan er zich wederom een nieuwe plant ontwikkelen.

In het Cruidt-boeck van Remco Dodoens uit 1554 vond ik een voorschrift voor de ideale tijd om de plant te laten ontkiemen: "Als den Arcturus opstaet/ dat is omtrent vijf daghen voor Maert/ saeyt men de kemp in warmer landen. Hier in Nederduytschlandt staet den Arcturus (een ster aan het verlengde van de staart van de Grote Beer) niet voor den neghentienden of twintighsten Maert op/ende wordt 't Kemp oock later ghesaeyt".

Zelf heb ik geprobeerd om dit te doen, maar de ideale omstandigheden zijn hier in Nederland moeilijk te bereiken. Bovendien is het klimaat hier te onbetrouwbaar om de nodige 14 uur zonlicht te halen, die de plant nodig heeft om zaad te vormen. Het zaad wordt te laat in het seizoen gevormd, waardoor rotting en schimmel op kan treden.

Een goede mogelijkheid is om het zaad voor te kiemen. Dit kan men doen door wat zaad in een papieren zakdoekje te leggen, die steeds vochtig en warm gehouden wordt.
De ideale kiemingstemperatuur is zo'n 20 graden.na een paar dagen verschijnt er een wit puntje uit het zaadje. Na een week groeit dit witte puntje uit tot een klein plantje. Dit plantje wordt dan buiten uitgeplant. Beste tijd is half april.
In september is de plant weer zover dat hij zaad gevormd heeft. In het nog prille stadium is het zeer moeilijk te zien of het een vrouwelijke of een mannelijke plant is.

Het groeiproces wordt tegenwoordig versneld tot zo'n drie maanden. Hiervoor moeten de plantjes op een speciale manier geteeld worden. Dit gebeurt met behulp van speciale lampen, die voldoende licht en warmte geven. Ook speciale voeding en veel water is nodig.
Vanaf zo'n 10 a 11 weken is de plant volwassen. Omdat de teelt van cannabis in Nederland voornamelijk voor recreatief gebruik dient worden de mannelijke en vrouwelijke planten al in een vroeg stadium van elkaar gescheiden.
Immers de mannelijke plant bevat niet de bedwelmende stoffen die de cannabis zo populair maken.

top

Alleen de vrouwelijke plant van de Cannabis Sativa en Cannabis Indica bevatten in belangrijke mate werkzame stoffen.
Zeker wanneer de plant zo gekweekt wordt, dat ze haar kracht niet hoeft te verbruiken met het produceren van zaadjes.
De plant bevat meer dan 460 bekende bestanddelen, waarvan er meer dan 60 een uitgesproken werking hebben.
Een bestanddeel, het THC(delta-9-tetrahydrocannabinol) heeft een zeer uitgesproken psychische werking en werkt ook anders dan de andere bestanddelen van cannabis.
Er komen nog andere stoffen in de plant voor, die even potent zijn als THC, zoals een kristalijne werkzame stof: Cannine. deze stoffen komen in grote hoeveelheden voor in de gedroogde plant.

RECREATIEF GEBRUIK VAN CANNABIS.

Zoals gezegd geeft het gebruik van cannabis een duidelijk psychisch effect.
Het belangrijkste doel van het gebruik van cannabis is om een zogenaamd "high" gevoel te bereiken.
Dit gevoel van high zijn wordt bereikt door het roken van de toppen van de bloemen van de gedroogde vrouwelijke plant.
Hiertoe wordt wat marihuana (zo heet gedroogde cannabis) samen met wat tabak in een sigaret opgerookt.
Ook kan men van de gedroogde plant thee zetten en deze opdrinken.
Een andere mogelijkheid is om b.v. de gedroogde plant in een cake meebakken en deze opeten.

Spoedig na inname bespeurt men een licht gevoel in het hoofd en beginnen geluiden vreemd te klinken, net alsof je in een holle ruimte zit.
Ook lijkt alles trager te gaan.
Men wil lekker onderuit zakken en genieten van de weldadige rust die zich nu manifesteert.
Bij een te grote dosis zal men zich draaierig en misselijk gaan voelen.
Ook het gebruik van alcohol tezamen met marihuana kan vervelende problemen geven.

Tegenwoordig zijn er veel soorten cannabis te krijgen.
Ze worden in veel soorten en kwaliteiten gekweekt.
Ook de sterkte kan verschillen. De beste soorten zijn tegenwoordig 17 keer sterker dan de oorspronkelijke soort.
Zo kan cannabis zeer rustgevend werken met b.v. een gevoel van lood in de benen. Men voelt zich heerlijk rustig, maar is tot zeer weinig in staat.
Er zijn ook soorten die de geest actief maken. het lijkt net of diegene zich "wijzer" voelt.

Gevoel van helderziendheid en heldervoelend is niet zeldzaam.
Het is net alsof je de wereld beter aan kunt.
Een geoefende cannabisgebruiker kan indien hij wil zijn eigen gevoel creëren.

Na ongeveer 1 uur (afhankelijk van soort en sterkte) neemt het effect af en voelt men zich weer normaal.
Het rustige gevoel blijft nog een tijdje achter. Plotselinge schrik en citrusvruchten kunnen het effect in een klap weghalen.
top
MEDISCH GEBRUIK VAN CANNABIS

Gebruik van cannabis kan recreatief zijn, maar ook medicamenteus. Van marihuana wordt door een gestaag groeiende groep van medici en patientenverenigingen beweerd dat het beide is.
Al vanaf het begin van de 70er jaren is er door een groep medisch pleitbezorgers in de V.S. en Europa voor het medisch gebruik van marihuana voor de bestrijding van misselijkheid bij chemotherapie en bestraling (bij kanker en aids), voor de behandeling van glaucoom (marihuana verlaagt de oogboldruk), als middel tegen m.s. ( multipele sclerose) en bij chronische pijn (o.a.reuma). Marihuana bestrijdt niet de pijn, maar kan ondersteunend werken bij andere pijnbestrijders.

De medicinale werking van cannabis was eigenlijk al duizenden jaren bekend en werd al in 2737 v. Christus op een lijst van geneesmiddelen beschreven door de Chinese keizer Shen-Nung.
In het begin van deze eeuw toen de farmacologische industrie opkwam was er voor een geneeskrachtig kruid geen plaats meer.

Marihuana was niet te injecteren en men wilde het geneeskrachtig kruid ook niet registreren of patenteren (om de eenvoudige reden dat er weinig te verdienen viel).
Onder politieke druk werd het kruid tussen de gevaarlijkste stoffen in de opiumwet geplaatst, zodat onderzoek, bezit of het gebruik strafbaar werd.
Toen het recreatieve gebruik van marihuana in de jaren 60 in de mode raakte, kwam ook de medicinale werking weer onder de aandacht.
Soms bij toeval, zoals bij glaucoom, maar vaak door patiënten die zelf marihuana recreatief gebruikten en zo achter de medicinale werking kwamen en hun behandelend arts hiervan op de hoogte brachten.

Ook de geestverruimende werking van marihuana was voor de wetenschappers een bron van onderzoek, waarbij ook veel medicinale eigenschappen van marihuana werden ontdekt.
Toch wordt de herintreding van marihuana binnen de gezondheidszorg nog voor altijd bedreigd door het recreatieve gebruik ervan.
Voor - en tegenstanders van het softdruggebruik zien de medicinale werking ervan als een speerpunt van hun strijd tegen of voor het gebruik, zodat wetenschappers en artsen bang zijn om gezien te worden als voor - of tegenstander van het recreatieve gebruik van marihuana.
Duidelijk moet zijn dat legalisatie van marihuana als drug, of voorschrijfbaarheid van een medicijn twee totaal verschillende zaken zijn.

Het medicinaal gebruik van marihuana gaat terug tot 4000 voor Christus en werd vervolgens door de eeuwen heen reeds weer gesignaleerd, meestal in de vorm van tincturen en zalven of in de vorm van thee.
Tegenwoordig wordt het kruid meestal gerookt, maar recreatief gebruik in de vorm van thee of gebak komt ook frequent voor.
Hierbij moet worden aangetekend dat ook hier weer recreatief en medisch gebruik gescheiden dient te worden, omdat men bij het recreatieve "high" (bijwerking van marihuana) wil worden. Bij het medisch gebruik van marihuana wil men de medicinale werking van het kruid ondergaan zonder al te veel last te hebben van deze bijwerking.

De toxiteit van cannabis is ongekend laag: de therapeutische index voor muizen is 40.000! Hiermee zou marihuana in zijn natuurlijke vorm de veiligste therapeutische substantie zijn die er is.
Marihuana is niet geregistreerd als geneesmiddel, de kwaliteit (o.a. een constante samenstelling) en de veiligheid (met name op de langere termijn) zijn niet vast gesteld.
top

MISSELIJKHEID EN MALAISE BIJ CHEMOTHERAPIE EN RADIOTHERAPIE.

Dit betreft de meest veelbelovende toepassing van marihuana binnen de gezondheidszorg. Het gebruik van marihuana bij bovengenoemde indicatie, is op een enkele uitzondering na, beslist positief te noemen.
Naar deze toepassing is in ruime mate klinisch onderzoek gedaan ook in Nederland. Reeds in 1976 werd door de oncologische afdeling van het Academisch Ziekenhuis in Leiden onderzoek gedaan naar de effecten van het roken van marihuana op de gevolgen van chemotherapie.
Algemeen wordt bevestigd dat marihuana het subjectieve ziektegevoel sterk verminderd.
Essentieel is dat er niet te hoog wordt gedoseerd. Bij een pilotstudie in het Academisch Ziekenhuis Dijkzigt te Rotterdam ontdekte men dat de gevolgen van chemokuur bestreden kan worden met het zetten van thee van marihuana, nl. 1 gram op 1 liter water en 15 minuten laten pruttelen/doorkoken. Doordat de werkzame stoffen uit marihuana slecht oplossen in water, komt er maar een klein beetje van de werkzame stof in de thee terecht, zodat overdosering is uitgesloten. Gezien de halfwaardetijd van ongeveer 36 uur van de werkzame bestanddelen is gedurende de kuur een kop (0,2) liter van deze thee per dag gedurende de chemokuur voldoende. Van deze thee wordt men ook niet "high", het enige wat men hierbij kan ervaren is een vergroting van het relativeringsvermogen alsmede een toegenomen vermogen om te leven in het "hier en nu".
Toch hebben de meeste patiënten de voorkeur voor het roken of vaporiseren van de marihuana, immers het effect treedt direct in. Dit in tegenstelling tot de orale weg, waarbij het zeker 1 tot 2 uur duurt eer men iets bemerkt.
Ook als men te ziek is om iets tot zich te nemen lijkt het roken en vaporiseren een oplossing. Bij het roken/vaporiseren komt er ook een andere stof vrij, genaamd, CBD die angstdempende eigenschappen bezit.
Al met al blijken de resultaten van marihuana als therapie voor misselijkheid en malaise bij chemotherapie en radiotherapie hoopvol, waarbij de verbetering van levenskwaliteit o.a. door een verhoogde eetlust en een verbeterd welbevinden op de voorgrond staat.
top
CANNABIS EN GLAUCOOM

Het effect van marihuana op de oogboldruk werd bij toeval ontdekt toen de politie van Los Angeles een onderzoek deed naar de pupilgrootte als het gevolg van het gebruik van marihuana in de hoop hierbij personen die zij van het gebruik van marihuana verdachten te kunnen arresteren. Het verschil in pupilgrootte (een lichte vernauwing) bleek irrelevant, echter er werd een opvallende verlaging van de oogboldruk vastgesteld. Met betrekking tot de therapeutische waarde van marihuana bij glaucoom zijn alle rapporten en onderzoeksresultaten eenduidig en gelijkluidend.
Marihuana is zowel in dierexpirimenteel als bij humaan onderzoek een goede verlager van de oogboldruk met ten opzichte van de gebruikelijke antiglaucoommiddelen, geringe bijwerkingen. Uit dierexpirimenteel onderzoek blijkt dat marihuana ook als tinctuur lokaal werkt (b.v. oogdruppels), maar dit heeft nog niet tot vervaardiging van bruikbare druppels geleid.
top
(M.S) MULTIPELE SCLEROSE

Met betrekking tot het effect van marihuana op multipele sclerose is wellicht het volgende voorbeeld illustratief.
Een jonge m.s. patiënt was ondanks bijna de zwaarste doseringen Baclofen en Dantrolene po, zo spastisch dat hij geheel afhankelijk was van de verzorging door derden. Een anesthesioloog deed een proefbehandeling met Baclofen intrathecaal (in het ruggenmergvlies) en dit bleek succesvol dat deze anesthesioloog zonder veel problemen van de zorgverzekeraar toestemming kreeg een Synchromed-pomp (pomp die geïmplanteerd wordt en continue een zekere hoeveelheid medicijn in het ruggenmerg toedient) te implanteren voor continue intrathecale toediening van Baclofen.
De verbetering van de patiënt bleek buiten verwachting: hij werd volledig zelfredzaam en hervatte zelfs zijn opleiding aan de kunstacademie.
Nadat de anesthesioloog de pomp voor de tweede maal gevuld had was de patiënt op aanraden van zijn vriend marihuana gaan roken.
Op de afspraak waarbij de pomp voor de derde maal gevuld zou worden verscheen de patiënt niet op zijn afspraak en liet ook niets meer van zich horen. Twee jaar later meldde hij zich weer op het spreekuur met het verzoek de pomp weer te vullen. Hij vertelde dat hij twee jaar lang op Ibiza had gewoond, waarbij hij dagelijks fors marihuana gebruikt had en hiermee was hij op dat moment vrijwel volledig mobiel gebleven. Nu ging het weer slechter en daarom kwam hij terug.

Veel onderzoekers vermelden het gunstige effect van marihuana op spasticiteit evenals tremoren, met name bij multiple sclerose.
De gunstige effecten worden beschreven vanaf een dagdosis van 5 mg THC. Het milde high-gevoel dat hierbij optreedt zou de coördinatie en het oordeelvermogen niet beïnvloeden.
Nu is er in Nederland nog geen zuivere THC beschikbaar voor patiënten en moeten zij het doen met marihuana zelf.
In eerste instantie is het proberen waard om eerst thee van de marihuana te zetten, nl. 1 gram op 1 liter water en 15 minuten laten pruttelen/doorkoken. Hiervan kan men 's morgens en 's avonds een kopje van drinken.
De ervaring leert dat de meeste m.s. patiënten hier niet genoeg aan hebben. Het verhogen van de dosis heeft dan geen effect. Het heeft geen zin om de thee sterker te maken, daar de werkzame bestanddelen slecht in water oplossen. Men kan de thee sterker maken door er een klontje boter bij te voegen, zodat de bestanddelen beter kunnen oplossen.
Voorzichtigheid is echter op zijn plaats met orale toediening van marihuana. THC maakt bij orale toediening in de lever een afvalproduct van THC vrij die ook high-gevoelig en onrustig is.
Wanneer men meer marihuana wil gebruiken is het beter om te kiezen voor het roken of vaporiseren van de marihuana, omdat men zichzelf dan kan doseren, immers het effect wordt gelijk bemerkt.
Het verdient de aanbeveling om de marihuana puur (zonder tabak) het liefst door een waterpijpje of een vaporisator te roken.
Het best elke keer een klein beetje, men moet begrijpen dat men eerst moet wennen aan de geestverruimende, psycho actievere werking die met het gebruik van marihuana gepaard gaat. Men moet eerst ontdekken hoe het voelt en werkt. De ervaring leert dat men zichzelf al vrij snel kan doseren, en het bijkomende "high" gevoel wordt al gauw als prettig bij het ziektebeeld ervaren. Men kan meer doen en men voelt zich lekkerder, etc.
top
AIDS WASTING SYNDROOM.

Van het aids wasting syndroom spreekt men als men in een vergevorderd stadium van aids de voedselopname vrijwel stagneert door een combinatie van het volledig verdwijnen van eetlust en een zeer pijnlijk sliktraject. Het gevolg hiervan is een zeer snelle vermagering. Het effect van marihuana op dit syndroom heeft momenteel sterk de aandacht. Helaas worden er nogal wat verwachtingen gewekt van een positief effect van marihuana op het verloop van aids, verwachtingen waarvan elke wetenschappelijke basis ontbreekt. Zeker is dat de eetlust en daarmee het gewicht, onder invloed van marihuana spectaculair toeneemt en dat ook mede door de geestverruimende werking van marihuana er vaak een positieve gesteldheid naar boven komt, zodat de patiënt minder met zijn ziekte bezig is en er hierdoor een verbetering van de kwaliteit van het leven plaatsvindt.
Dit feit opzich is voldoende om het voorschrijven van marihuana in geval van aids te overwegen.
Sommige wetenschappers waarschuwen voor de schimmelsporen die bij het roken door patiënten die een zwak immuunsysteem, of een slechte conditie hebben een gevaar zouden kunnen vormen.
Daarom zou er ook een nauwgezette kwaliteitscontrole moeten zijn. De ervaring leert dat veel aids-patiënten erg veel baat bij marihuana hebben en dat de dosering weinig problemen geeft.
top
CHRONISCHE PIJNKLACHTEN.
Veel mensen met reuma en chronische pijnklachten hebben baat bij een dagelijkse dosis marihuana.
Het werkt niet zozeer als een pijnstiller, maar de psycho actieve en geestverruimende effecten van marihuana kunnen er voor doen zorgen dat er een significante afname van pijnstillers voorkomt bij gelijktijdig roken van marihuana.
Ook uit eigen ervaring heb ik ondervonden dat het gebruik van marihuana een positieve uitwerking had/heeft op mijn ziektebeeld. top