© Coos Visser, Leeuwarden, Holland
Ik had de neiging om maar door te blijven schrijven, maar de tijd lijkt me nu toch wel rijp om een aantal slot conclusies op een rij te zetten.
| Algemene bevindingen |
Omdat er een aantal aspecten aan de overstap zitten, waar als diabeet mee rekening gehouden moet worden, hang ik de conclusies op aan de volgende overwegingen:
Wanneer de overstap op Humalog wordt overwogen, dienen de volgende vragen positief te worden beantwoord:
1. Ben ik zelfregulerend diabeet?
Er moet bereidheid zijn om veel te meten om de veranderingen zo goed mogelijk in kaart te brengen. Meten is weten wordt vaak gezegd. In deze situatie is dat dus zeker van belang!
2. Bestaat er voldoende kennis m.b.t. diabetes?
Uiteraard is het van belang om voldoende achtergrond kennis van diabetes te hebben om zo op een juiste wijze te kunnen reguleren. Met kennis van zaken is het uiteraard ook veel beter communiceren met de diabetes verpleegkundige en behandelend arts.
3. Is er vooraf een doel gesteld wat met deze overstap beoogt wordt?
Dit is, naar mijn mening, een van de belangrijkste vragen die gesteld moet worden. Indien ik niet van tevoren een doel voor ogen had gehad, was de kans aanwezig geweest dat ik had afgehaakt. Ontregelingen hebben per slot van rekening ook een emotioneel effect en als dan geen duidelijk doel voor ogen kan worden gehouden, is de kans heel reeel dat ik zou zeggen: "Barst maar met die Humalog!".
Dit was het doel zoals ik die zelf voor ogen heb gehouden:
Ik hoop mijn diabetes op een zodanige wijze te kunnen organiseren dat er op een comfortabeler manier kan mee worden omgegaan.
4. Is er voldoende enthousiasme om een dialoog aan te gaan?
Dit houdt in dat, om het maar plat uit te drukken, niet uitsluitend naar de arts geluisterd wordt, maar zelf actief mee te werken om een zo goed mogelijke instelling te bewerkstelligen met behoud van de eigen levensstijl.
Echte nadelen kan ik eigenlijk niet noemen. Wel wil ik een aantal bevindingen opnoemen die u mede in overweging kunt nemen of u al dan niet de overstap ook gaat maken:
| Eind conclusies |
1. Humalog draagt bij aan een betere regulatie van mijn diabetes.
2. Doordat de variatiemogelijkheden groter zijn, moet men goed bedacht zijn op de gevolgen van een ander ritme en/of eetpatroon.
Uit het dagboek blijkt wel dat ik een nogal wisselend levensritme heb met allerhande activiteiten. Voor zover het regelmatig terugkerende patronen zijn, zijn hier schema's voor te ontwikkelen.
3. Humalog geeft meer variatie mogelijkheden in vergelijking met het gebruik van Actrapid.
Voor gebeurtenissen die niet regelmatig de revue passeren, is het geen probleem om behoudend in te injecteren en later eventueel de diabetes bij te regelen.
4. In het dagelijks leven speelt diabetes een (mentaal) grotere rol.
Voor sommigen overduidelijk, maar voor anderen is dit misschien minder duidelijk. Hiermee bedoel ik aan te geven dat door de variatie mogelijkheden die de diabeet geboden wordt, wel meer nagedacht moet worden over hoe dit in relatie met de diabetes wordt opgevangen. Ten tijde van het gebruik van Actrapid wist ik over een grotere periode wat mij te wachten stond en had dus pas weer bij de volgende injectie rekening te houden met wat er op de rol stond. Om met Humalog goed te werken onder verschillende condities, dient 3 uur na het injecteren alweer nagedacht te worden over de diabetes regulatie.
De E-mail correspondentie die ik met diverse mensen heb gevoerd t.a.v. dit dagboek heeft mij dan ook doen besluiten om deze conclusie toe te voegen. Als diabeet moet je dus wel bereid zijn om meer over de regulatie na te denken!
5. Er kan op een comfortabeler manier met diabetes worden omgegaan.
Het doel wat ik mij gesteld heb is dus bereikt. Dit heeft dus wel een prijs, zoals verwoord onder punt 4.
Een vraag die me via E-mail gesteld werd was: Blijf je nu wel Humalog gebruiken? Dit is: JA!
Ik ben vrijdag 29 november weer bij mijn internist geweest en heb de zaken daar even doorgesproken. De laatste tijd meet ik uiteraard nog wel geregeld, maar bij lange na niet meer zo frequent als de eerste 4 weken. Wat me de laatste tijd opviel was dat mijn bloedsuikerwaarden 's ochtends behoorlijk laag zaten. Ik heb daarom besloten om de het aantal eenheden Insulatard voor de nachtrust te verminderen van 6 naar 4. Dit geeft 's ochtends betere waarden. Tevens had ik er ook moeite mee om 's ochtends wakker te worden. Sinds ik 4I injecteer zijn deze problemen ook verdwenen.
Mijn insuline schema is nu:
Nuchter: 7H
Voor lunch: 6H + 4I
Voor diner: 8H
Voor slapen: 4I
Tevens vertelde de internist de uitslag van mijn HbA1c, deze bedroeg 5,8. (Ik heb dus de weddenschap verloren en hij heeft een zak pepernoten van me tegoed!).
Voor een heldere verklaring betreffende HbA1c, verwijs ik graag naar deze (Duitstalige) link.
Dit betekent dus wel dat tegenover de hoge metingen die ik heb gedaan tijdens de inregeling er ook lage zijn geweest. Het dagboek maakt hoop ik duidelijk hoe ik me hierbij gevoeld heb en in hoeverre die mijn leven heeft beïnvloed.
Omdat ik, na 10 jaar diabetes te hebben, slechts weinig insuline nodig heb (ca 30 eenheden per 24 uur), zal er een C-peptide bepaling worden gedaan om te bekijken of ik zelf nog insuline produceer. Het lijkt ons beiden niet waarschijnlijk, maar dan weten we het zeker.
Een kleine verklaring betreffende C-peptide:
Als insuline wordt afgegeven aan het bloed, zal dit een (nog) niet werkzame vorm van insuline zijn waar nog een extra eiwitketen aan vastzit. In het bloed zal deze keten (C-peptide) er vanaf gehaald worden. Deze keten zal nog een tijd in de bloedbaan aanwezig zijn en is als zodanig dan ook te detecteren. Bij een type 1 diabeet, zal na verloop van tijd geen C-peptide meer aantoonbaar zijn, ten teken dat de eilandjes van Langerhans geen insuline meer produceren. De insuline die middels injectie wordt toegediend bestaat uit werkzame insuline, waar dus geen C-peptide meer aanzit. Door een C-peptide bepaling te doen is te achterhalen of het lichaam zelf insuline produceert.
Begin februari ben ik nog weer bij de internist geweest. De uitslag van de C-peptide bepaling was negatief, wat dus inhoud dat mijn lichaam zelf geen insuline meer produceert. Ik ben dus een klassieke type 1 diabeet.
Zelf heb ik het idee om hiermee dit dagboek af te ronden. Mochten er punten onderbelicht zijn, of als er onduidelijkheden bestaan, dan hoor ik dat graag zodat dit dagboek op die punten nog bijgewerkt kan worden.
Uiteraard zal ik zelf nog diverse situaties tegenkomen waar ik weer ik met de nieuwe inzichten op zal moeten anticiperen. Dit zal met de conclusies zoals hier weergegeven niet al te veel problemen opleveren neem ik aan.
Laatste aanvulling (d.d. 23 februari 1997):
Al een tijdje had ik zelf niet meer dit dagboek bekeken, maar doordat ik nu bezig ben mijn homepage te reorganiseren, ben ik uiteraard ook dit dagboek even weer nagelopen.
De internist heeft me vertelt me dat ik als enige diabeet, die bij het MCL-noord onder behandeling is, een gesplitst regime heb wat betreft de langwerkende insuline. Mij is bekend dat in Duitsland de diabeten standaard worden ingesteld op een gesplitst regime, maar gezien dit feit moet ik toch concluderen dat het toch niet voor iedere diabeet schijnt te gelden.
Tijdens het schrijven van dit dagboek heb ik ook nog contact gehad met het distributie centrum van Eli Lilly in Nederland om nadere informatie op te vragen. Dit heeft geresulteerd in een interview, afgenomen door Eddy Windgassen, welke te lezen is in het komende nummer van het Diabetes Journaal. Dit nummer zal halverwege maart gratis verkrijgbaar zijn bij de apotheken.
In januari heb ik weer een drukke periode gehad, doordat ik ben verhuist. Met Humalog insuline ben ik deze periode goed doorgekomen. Zoals altijd val ik in zo'n periode af (tot ca. 63 kg), maar inmiddels heb ik, door het iets opvoeren van de insuline dosis en meer te eten, weer een normaal gewicht bereikt van tussen de 67 en 69 kg.
In de periode tussen december en nu (begin maart) is het een keer voorgekomen dat ik me 's ochtends "verslapen" had, wat veroorzaakt was door een hypo in de ochtend.
Nu is mijn insuline dosering als volgt:
Nuchter: 7H
Voor lunch: 7H + 4I
Voor avondeten: 8-10H
Voor slapen: 6I
Wat betreft de conclusies die ik getrokken heb, dien ik nu toch wel op te merken dat door de gewenning aan deze insuline ik me nu toch veel minder met mijn diabetes bezighoud. In feite komt het er nu op neer dat ik meer dingen aandurf (met name het eten van gebakjes e.d., doordat ik weet dat ik het nu weer makkelijk kan corrigeren. Een echte snoeper zal ik wel nooit worden, daar ik het toch liever bij een stel boterhammen houd die mijn maag echt vullen! :-).
Suggesties of informatie is altijd welkom! Laat een bericht voor me achter!!