Nieuws uit Noorwegen

Eerst even voorstellen:

 

 

Het nieuwste lid van ons gezinnetje: Adne!

 

Daar gaan we dan.
Op doorstart in ons avontuur in Noorwegen.
We hebben besloten dat we het eiland zullen gaan verlaten. Het was een moeilijke beslissing, maar toch ook eigenlijk heel voor de hand liggend; we zijn op het eiland te afhankelijk van anderen en van de boot. We hebben geen eigen boerderij en moeten het hebben van de welwillendheid van anderen om ons land te verpachten. We kunnen niet van het eiland af wanneer wij dat willen, want de vaste en gezette boottijden van 2 of 3, maximaal 4 keer per dag bieden ons niet de vrijeheid die wij nu net zoeken. Het eiland heeft een hechte gemenschap met eigenlijk alleen maar aardige mensen en daarom is het moeilijk om afscheid te moeten nemen. Maar we zijn wel erg blij als we weg kunnen uit dit dorpje van het eiland, omdat we te veel op de nek worden gezeten door onze verpachter die met name in het begin gewoon de deur bij ons heeft plat gelopen en altijd, zelfs op de boerderij alles beter weet. En dat is geen prettige situatie.

Op weg naar Kvigvan.


Wij hebben nu een boerderij gevonden die 1000 km zuidelijker ligt in de provincie More og Romsdal, aan de westkust, grofweg tussen Bergen en Trondheim. De boerderij ligt aan een groot fjord. Hier zijn we vorige week 'op vakantie' geweest en het beviel ons goed. We hebben 5 dagen in ons toekomstige huis gewoond en dat was een luxe-positie, immers; wie kan er nou een huis bezichtigen gedurende meerdere dagen en er in leven?
Het huis beviel erg goed. Het is groot genoeg voor een gezin met 3 kinderen (4 slaapkamers, een redelijke woonkamer, een oude, maar efficiente keuken, een vreemde, maar ruime badkamer met klein badje. Er moet veel aan gebeuren; het is allemaal erg oud, maar daar kan aan gewerkt worden en daar is de prijs ook naar. We hebben eigen land met de mogelijkheid om bij te pachten en evt te kopen maar dat doen we eerst nog niet. Erzit een waanzinnig grote stal bij van 400 m2 die van beton is en gewoon een goede basis is. Er moet nog wel het een en ander in gebeuren, maar onze schapen die we nu hebben kunnen er in ieder geval zo in. Er zitten 2 enorme voersilo's bij waar we met de trekker in kunnen, dus met het voer moet het goedkomen!
De verkoper blijft wel als buurman wonen, maar is docent trekkermechanica geweest op de landbouwschool en is hooggeleerd, bijna een verstrooide professor. Hij is waarschijnlijk de slimste van het dorp Rekdal(200 inwoners) en misschien wel van de hele gemeente Vestnes.
In het dorp is een schietbaan aanwezig, een voetbalveld voor de jeugd (Rekdal, een zeer goede Noorse voetballer komt uit het dorp met dezelfde naam), een speeltuin tegen onze tuin aan. Het dorp heeft geen centrum, alle huizen staan gewoon verspreid in het land. Er woont verderop een Nederlands gezin met een meisje van 4 en een tweede baby op komst in februari. Zij zijn een geitenmelkerij en kaasmakerij begonnen. Het zijn erg prettige mensen van onze leeftijd en dat is leuk.
De school en de winkel zitten in het buurdorp op 7 km afstand en Hillebrand heeft een baan gekregen bij een scheepswerf 17 km verderop. Het is het meest dichtbijzijnde bedrijf en daar kan hij zo snel mogelijk beginnen!
Hij gaat op de technische afdeling werken aan technische documentatie van nieuw te bouwen schepen.
Erg spannend allemaal en we hebben er erg veel zin in.
We zullen proberen de hypotheek bij elkaar te krijgen, wat nog wel lastig blijkt te zijn; je krijgt hier niet zo maar 5 keer je bruto maandsalaris mee, maar dat houdt met 2 keer wel op!

De eerste zonnestralen weer.


Eigenlijk is dit financieel het hoogst haalbare op dit moment en dus gaan we het gewoon proberen, ook al moet er nog veel gebeuren.
We hebben twee grote steden met vliegveld, werkgelegenheid, winkels etc. in de buurt; Molde en Alesund zijn beide binnen een uur te bereizen. Het dichtstbijzijnde ski- en langlaufgebied zit op 35 minuten rijden.

Overigens is het uitzicht vanuit de woonkamer onbeschrijfelijk; de zonsondergang in de fjord is supermooi, met prachtige luchten. Maar het kan er ook vreselijk spoken; het waait er veel en het regent er ook iets meer dan hier. Maar het klimaat is wel gematigder en dus geschikter voor de landbouw. Ook komt er weinig wild voor, zodat de schapen gewoon de hele zomer in de bergen kunnen lopen, wat in de Noorse binnenlanden onmogelijk is.

Kortom; we zien onze doorstart helemaal zitten.
Helemaal nu er in een nacht tijd een enorme hoeveelheid sneeuw is gevallen. Er ligt nu ongeveer 60 cm meer dan gistermiddag en de weg moet eerst vrij worden gemeekt door een trekker uit het andere dorp, anders kunnen we mijn ouders die vandaag komen, niet eens ophalen... Dat is dus net die afhankelijkheid die we niet meer willen hebben.
Vorige keer toen ze kwamen moesten ze een dag eerder naar huis omdat de boot op zondag niet ging en nu is het lastig om ze op te halen, omdat het weg-onderhoud op een eiland gewoon lang zo goed niet is als op vaste land, en de sneeuw is slecht door te ploegen!En nu net hoor ik dat de binnenlandse vlucht is gecanceled. Ze zitten nu dus in Oslo en kunnen niet komen. En ze zijn ook al een koffer kwijt. Dit is de reden dat we bereikbaar willen zijn met de auto en niet afhankelijk willen zijn van een vliegveld..

 

Niels Marc en Adne.

Kortom; we zien onze doorstart op het, zuidelijker gelegen vaste land helemaal zitten.

Maar ik ben op zich wel blij dat er sneeuw is gevallen; kan ik tenminste weer lekker langlaufen!!

Groetjes van Mariska

 

Ps. We weten nog niet hoe of wat, maar ze hebben onlangs ook nog de voorpagina van een Noorse krant gehaald!! We horen er ongetwijfeld meer over.

<<Terug