'Wie ben jij?' zei de Rups. Dat was geen bemoedigend begin voor een gesprek.Alice antwoordde, nogal verlegen:'Ik -ik weet 't niet goed, meneer, op het moment... ik weet wie ik was toen ik vanmorgen opstond, maar sindsdien moet ik wel een paar keer veranderd zijn.' 'Hoe bedoel je?' zei de Rups strak.
    'Verklaar je nader.' 'Het spijt mij, maar ik kan mijzelf niet nader verklaren, meneer,' zei Alice,'want ik ben mezelf niet, snapt u?'
    'Snap ik niet,' zei de Rups. 'Duidelijker kan ik het niet zeggen het spijt mij,' gaf Alice heel beleefd ten antwoord, 'want om te beginnen begrijp ik het zelf niet.'

     
    ..."'Pezen en drijven om te beginnen natuurlijk', antwoordde de soepschildpad, 'en dan verschillende onderdelen van het rekenen: opzwellen, aftrappen, vermenigschuldigen en stelen.''Wat is vermenigschuldigen?' dorst Alice te zeggen, 'daar heb ik nog nooit van gehoord.' De griffioen stak zijn poten in de lucht van verbazing. 'Nog nooit gehoord van vermenigschuldigen', riep hij uit, 'je weet wat menig is en je weet wat schuldig is, denk ik.' 'Ja', zei Alice weifelend, 'menig is veel en schuldig ben je als je iets gedaan hebt dat niet mag.' 'Nou', ging de griffioen verder, 'als je dan nog niet weet wat vermenigschuldigen is, dan ben je wel heel dom.'...