Links het driemanschap waaraan Hittepetit haar succes te danken heeft. De foto's hiernaast komen uit een programmaboekje van opvoeringen in het seizoen 1938-39. Rechts een afbeelding van een poster van Hittepetit van drukkerij Kotting te Amsterdam. (Klik op de poster rechts voor een groter formaat.)
Charles Braakensiek	Chris van Dinteren	Sam Trip

Chris van Dinteren, die jaren lang een vooraanstaande plaats in het variété-, cabaret en revueleven van de jaren 20 en 30 had ingenomen, raakte in de oorlogsjaren van 1940-'45 op de achtergrond. In 1941 overleed zijn vrouw. De bioscoop van het Passage Theater in Den Haag werd gesloten. Muziek verdween steeds meer uit de openbare gelegenheden.
In 1943 kwam hij als kapelmeester van het nieuwe theater te Nijmegen weer in aktie en in 1944 leidde hij in Astoria in Amsterdam-Noord nog een aantal operettevoorstellingen.

Daarna werd hem door gezondheidsproblemen het werken onmogelijk gemaakt.
Op 21 december 1944 overleed hij in de hongerwinter te Amsterdam, hij werd begraven op de Begraafplaats Zorgvlied, Gemeente Amstelveen.

Hiernaast twee artikelen uit de Telegraaf van zaterdag 23 december 1944

In het boek "mooi kado" van Simon Carmiggelt en Peter van Straaten is een referentie te vinden naar Chris van Dinteren:  Hieronder een passage uit hoofdstuk 1. "Zoet smaakt de schrijversroem"

Zo, die kuip zal ik eens piekfijn schoonmaken, riep hij. ‘Dan wordt het een lekker fris bad. Laat mij maar eens begaan. Eventjes geduld.' Ik stond er houdingloos bij. Na lang schrobben en poetsen vroeg hij:
‘Is het zo naar genoegen?'‘Ja meneer,' antwoordde ik.
Hij keek mij nu aan op een bijna eerbiedige wijze en sprak:
‘Zeker hard studeren, elke dag?' Daar studeren het allerlaatste was wat ik deed, gaf ik geen antwoord.
‘Ik ben er een grote liefhebber van,' zei hij. ‘Waarvan meneer?' vroeg ik.
Hij hief de beide handen en maakte, met de rechter, een heen en weer gaande beweging. ‘Uw vioolspel!' riep hij.
Daar ik houdingloos voor hem bleef staan, vroeg hij: ‘U is toch de violist Van Dinteren junior?'
Ik wist wie hij bedoelde. De zoon van pianist Chris van Dinteren, die al op jeugdige leeftijd, als een soort wonderkind, naast zijn vader in de bioscoop speelde, ter begeleiding van de toen nog stomme film. Hij is nog steeds een befaamde Chef d'Orchestre in Den Haag. Daar ik toen, als jongen in het Badhuis, dolgraag die beroemde, kleine violist had willen zijn, antwoordde ik met grote tegenzin: ‘Nee meneer, die ben ik niet.'
De lach viel als een plaksnor van zijn gezicht en maakte plaats voor een uitdrukking van diepe ontgoocheling. Zonder een woord ging hij heen, de deur hard achter zich dichtslaand.

Er zijn een groot aantal 78 toeren grammofoon platen bekend, waaraan Chris heeft meegewerkt, klik hier voor een overzicht.

In de Koninklijke bibliotheek te Amsterdam zijn van Chris de volgende muziekbladen te vinden:

Bronnen:
Met grote dank aan Adriaan van 't Wout voor de samenstelling van de biografie.

Karel Dibbets : Alle bioscopen van Nederland in heden en verleden
Koninklijke bibliotheek Amsterdam
Centraal Bureau voor Genealogie

Referenties:
Romer, Herman, Casino-Variété : een tempel van vermaak op de Coolsingel, 1898-1933 (2001)
L.J. Jordaan, 50 jaar Bioscoop-Fauteuil
H. Henning Jr., Chris van Dinteren weer in actie uit Het Amusementsbedrijf Juli 1943