Go

Geschiedenis

Het Go-spel is afkomstig uit China, zo'n 4000 jaar geleden is het spel uitgevonden. Volgens een legende door heerser Yao, om zijn zoon Dan Zhu te verlichten. Vanuit China heeft het spel zich langzaam over de wereld verspreid, maar allereerst naar Korea dat langdurig door China werd overheerst. Vanuit Korea is het ook in Japan terecht gekomen.. Met China, zijn Korea en Japan nu nog steeds de toonaangevende landen. Op een enkele westerse professional na komen de echt sterke en professionele spelers uit deze landen.

Go is tot het eind van de 19e eeuw voor Europeanen zo goed als onbekend gebleven. Daarna is er mondjesmaat steeds meer informatie over het spel onze kant op gekomen. In de vorige eeuw zijn er de eerste overkoepelende organisaties opgericht, waaronder ook de Nederlandse Go Bond. In Europa kon Nederland lange tijd tot de sterkere go-naties gerekend worden, omdat de belangstelling voor het spel relatief groot was. In iedere grote stad was al snel een go-club te vinden, zodat er voldoende voedingsbodem was om snel sterkere spelers te kweken.

De laatste 10 jaar is er door de ontwikkeling van het internet, de mogelijkheid om online go te spelen tegen iemand aan de andere kant van de wereld!. Deze nieuwe dimensie zorgt er nu al voor dat het spel aan populariteit wint.

Het spel (*)

Men speelt go op een bord van 19x19 lijnen. Op de kruispunten worden tijdens het spel om beurten witte of zwarte stenen geplaatst. De ene spelers speelt de witte en andere de zwarte. Het doel van het spel is het beheersen van een groter deel van het bord dan de tegenstander. Dergelijke gebieden beheerst een spelers wanneer deze altijd in staat is de stenen van de tegenstander in dat gebied te slaan.

Go mag zowel worden uitgesproken op de Nederlandse als de Engelse manier. Er is geen enkel verband tussen het Engelse werkwoord to go en het Japanse woord go voor dit edele denkspel. In het Japans spreekt men vaak van igo hetgeen zoveel betekent als het "omsingelspel" go. In Korea spreekt men van baduk (spreek uit: badoek). In China spreekt men vele dialecten. In het Peking-dialect is het zoiets als wei-qi. De uitspraak moet je zelf maar eens aan een Chinees vragen.

(*) tekst grotendeels letterlijk overgenomen van de website van de Nederlandse Go Bond