Historie van de Zeta Reticuli

Voor een duidelijker beeld van de Zeta Reticuli (een buitenaardse levensvorm), een studie over de historie van hun soort. Dit zal een hoop vragen over de Zeta psyche en geloof beantwoorden. De bestaansvorm van Zeta Reticuli kwam voort uit een crisis. Dit idee kan als verklaring worden gezien voor hun verbijsterende communicatie met mensen.

In dit hoofdstuk wordt een korte historie van de Zeta Reticuli verteld, afkomstig uit Duitsland. Vragen over deze boeiende historische feiten zullen pas beantwoord worden als we dieper zoeken in sommige aspecten van dit buitenaards fenomeen.

Duitsland: Het voornaamste doel van het uitzoeken van deze historie van, is om U de overeenkomsten te laten zien van hun bestaansvorm en die van ons in de toekomst. Er is een behoorlijke overeenkomst.

Hoewel de evolutie van de Zeta Reticuli niet helemaal rechtlijnig gaat, zullen we het verhaal toch in een rechtlijnige vorm vertellen. We beginnen zo’n honderdduizenden jaren terug in de tijd in het Lyrian stelsel. De basis van het humanitaire ras in ons gedeelte van de melkweg begint in het Lyrian stelsel. De Zeta Reticuli zijn geen uitzonderingen.

Laat we beginnen in het Lyrian stelsel, terug toen de beschaving welvarend was en er nieuwe culturen verschenen in de kosmos. De lijst van culturen die eerdere mensensoorten creëerden was enorm. Er was een planeet die we de Apex planeet noemen en die betrekking heeft op de oeroude oorsprong van het Zeta Reticuli ras.

Deze Apex planeet was heel overeenkomstig met de aarde. Het bestaan op Apex bestond net als op aarde, uit genetische mengsels, omdat het eerdere Lyrian ras al was begonnen te koloniseren. Apex begon een mengelmoes te worden voor het genetische Lyrian ras. Daarom manifesteerde hun maatschappij een groot deel van hun individualiteit en onvoorspelbaarheid. Deze eigenschap was zelfs uitgesprokener dan de hedendaagse aarde.

Daar zijn die wie pacifisten zijn. Daar zijn die wie vechters zijn. Daar zijn die wie technisch gericht zijn en die wie technologie afstoten ten gunsten van innerlijke geestelijkheid. Elke tegenstelling die men kon bedenken werd uitgespeeld op deze Apex planeet. Zelfs dramatischer dan het is uitgespeeld op ons aardoppervlak.

Hun cultuur bloeide op gedurende duizenden jaren. Toch, beneden het oppervlak van het massa bewustzijn was er een groot deel in disharmonie omdat de geestelijke groei van de planeet niet parallel liep met de technologische groei van haar inwoners. De kloof begon te groot te worden. Aan het oppervlak van de planeet begonnen hevige omwentelingen plaats te vinden - zware giftigheid en straling van atoomexplosies. Zelfs vernietigender dan op onze planeet. Er was veel vervuiling. De atmosfeer begon te verslechteren en het was voor het plantenleven kort daarna onmogelijk om genoeg zuurstof te produceren om verder te gaan in de kringloop van koolstofdioxide en zuurstof die het ecosysteem in balans houden.

Er waren Zeta’s die zich er van bewust waren van wat er gebeurde. Ze begonnen maatregelen te nemen om het leven te behouden.

Ze bouwden ondergrondse schuilplaatsen en maakte ze gereed voor de totale ondergang van het oppervlak van de planeet. Ze wisten niet of dit ging gebeuren, maar ze wouden veilig zijn. Ze wisten dat ze een veiligheidsmarge zouden hebben als ze zich ervoor klaarmaakten, hun ras zou deze ondergang dan overleven. Ze begonnen te leren hoe ze alternatieve energiebronnen moesten opwekken die ze dan ondergronds zouden kunnen gebruiken zonder enige afhankelijkheid van het zonlicht of zuurstof van de oppervlakte. Dus creëerden ze een wereld die totaal onafhankelijk zou zijn van het ecosysteem aan het oppervlak.

Het voorbereiden strekte zich uit over vele generaties. Ze keken vooruit, tot ze er zeker van waren dat deze verandering moest plaatsvinden. Ze hielden zichzelf op tempo en bewogen zich langzaam voort. Ze begonnen te zien dat ze in een hoog tempo aan het veranderen waren en dat de grootte van de hun schedel snel toenam. Het natuurlijke geboorteproces werd moeilijk, hun schedel groeide sneller dan dat de vrouwelijke heup zich kon aanpassen. Dus er waren veel doden tijdens de bevalling - alleen het kind, of de moeder en het kind. Een keizersnee zoals hier op aarde gebeurd, gebeurd daar niet vanwege hun geloof. Nu waren ze in strijd met het behouden van hun ras.

Ze werden geconfronteerd met een dilemma. Hun populatie was aan het afnemen. Het werd duidelijk dat ze zich moesten klaarmaken voor een totale catastrofe die misschien wel hun eigen ras uit zou roeien. Zo begonnen ze dus te gaan klonen om zo niet meer afhankelijk te zijn van geboortes. Nu konden ze dus beginnen om hun ras in de laboratoria zonder reproductieve handel, ideeën, of natuurlijke geboorte te maken.

Ze zouden deze kennis behouden en ze zouden nu klaar zijn voor alles wat er zou kunnen gebeuren.

De Apexianen hebben niet geprobeerd de slechte omstandigheden boven aan het oppervlak te veranderen voordat ze zich helemaal ondergronds gingen vestigen. Desondanks is het te ver gegaan. Veel Apexianen zijn doodgegaan aan allerlei aandoeningen die veroorzaakt werden door luchtvervuiling en straling. Ze wisten dat het nu tijd zou worden om ondergronds te gaan.

Stap voor stap, iedereen pakte zijn of haar spullen en begon de ondergrondse steden te bewonen. Dit was een grote schok voor velen. Beeld je in dat je nooit meer in de lucht kan kijken kan kijken… dat je nooit meer onder de sterren kunt liggen… dat je in een deinend milieu word gelokt waar je de rest van je leven moet blijven. Beeld je de angst en treurigheid in die deze mensen hebben moeten ervaren.

Tenslotte waren ze allemaal ondergronds gegaan. Ze hadden geleerd hoe ze zich moesten aanpassen. Door hun klonend vermogen (die had gewerkt voor minstens 100 jaren), begonnen ze te begrijpen hoe een lichaam zich kon aanpassen aan een milieu zoals dit. Ze begonnen hun genetica aan te passen, en zo dat als er baby’s zouden worden geboren , dat die dan een deel zouden worden van het ondergrondse ecosysteem.

De herstructurering van hun lichamen bracht met zich mee dat ze lichtstralen konden absorberen nabij een zichtbaar spectrum om vervolgens deze lichtstralen te veranderen in warmte. Dit nieuwe lichaam heeft een totaal andere weg van functioneren nodig en een nieuwe weg om het lichaam voedingstoffen te laten absorberen. De lichamen begonnen te leren hoe ze voedingstoffen moesten opnemen van sommige lichtgevende ondergrondse rotsen. Ze hadden van de oppervlakte ook lichtgevende planten meegebracht. Deze planten hebben ze bestudeerd en ze bevatten chlorofyl.

Dit alles gebeurde in een periode van honderden jaren. Veel Apexianen overleden. Er waren successen en mislukkingen. Ze kwamen tenslotte op een punt waar de groei van de bevolking even groot was als de afname van de bevolking. De methodes die ze namen in voedingstoffen en recycling in het ecosysteem werden symbiotisch en evenwichtig.

Terwijl dit allemaal gebeurde onder het oppervlak van de planeet, waren erboven ook grote veranderingen gaande. De Apexianen realiseerden zich niet dat de giftigheid van de planeet een kettingreactie in werking zette. Sterke straling begon met het afbreken van het energie veld van de planeet op een subatomair niveau. Dit veroorzaakte een elektromagnetische verdraaiing in de tijd / ruimte structuur in de omgeving van de Apex planeet. Terwijl de Apexianen ondergronds leefden, verschoof Apex zelf zijn positie in het tijd / ruimte continuüm omdat de subatomaire energie afbrak.

Tijd en ruimte lijken heel veel op Zwitserse kaas. Een planeet op een locatie is verbonden door een serie van multidimensionale netwerken of passages naar andere gedeeltes van die melkweg. Als deze verdraaiing begint rond hun planeet, gaat de planeet door de structuur van de tijd / ruimte naar een ander tijd / ruimte continuüm - dit is een grote afstand vanaf het punt waar ze vandaan komen. We hebben dit gebied de Reticulum stergroep genoemd. De Apex planeet was tussen het Reticulum stelsel gevoegd rond een van de fantastische sterren in deze sterren groep. Dit gebeurde simpel omdat de planeet verschoof volgens de structuur van de tijd en ruimte.

De ondergrondse Apexianen wisten helemaal van niks terwijl ze verder gingen met hun leven onder het oppervlak. Ze gingen verder met het behouden van hun ras.

Als zoiets als dit gebeurd op aarde, dan zouden er verscheidene groepen van mensen zijn die helemaal geen contact meer hebben met elkaar. Deze groepen zouden hele verschillende culturen kunnen ontwikkelen in de loop van honderden jaren. En dat is wat ook gebeurd is op Apex. Deze verschillende groepen probeerden zich de verschillende variaties voor te stellen die daar gezien zijn in de Zeta Reticuli groepen. Sommige personen zeggen dat ze heel slecht zijn; anderen zeggen dan ze heel vriendelijk zijn. Maar het is zeker niet zo als met zwart tegen wit.

In de honderden jaren dat ze ondergronds waren, hebben ze met opzet hun soort lichaam beïnvloed om zich aan te passen aan hun ondergrondse milieu. Ze lieten zichzelf toe om hun lichaamslengte kleiner te maken dan ze oorspronkelijk waren om de ruimte in hun grotten beter te benutten. Het was enkel een inspannend gesprek.

Omdat ze niet fysiek voortgebracht waren, zouden hun reproductieve organen dan uitteren. Hun spijsverteringskanaal zou dan uitteren omdat ze niet langer vaste voedingstoffen innemen. Ze moesten hun lichaam veranderen om voedingstoffen op te laten nemen door de huid. Hun ogen maakten zich geschikt voor hun milieu door de pupil te laten veranderen zodat ze het gehele oog bedekten. Dit liet de ogen toe om zekere licht frequenties te absorberen nabij het zichtbare spectrum. Ze moesten dit doen zodat ze optimaal gebruik konden maken van hun ondergrondse milieu. Deze beschrijving van hun veranderingen zijn de voornaamste, maar er zijn ook andere groepen die andere kleine wijzigingen in hun lichaam hebben ingevoerd.

Tijdens deze tijd beoordeelde ze wat ze gedaan hadden op hun planeet. Van de foute dingen die ze gedaan hadden concludeerden ze, dat emoties de grote oorzaak was, zo kwam het er op neer dat ze emoties niet meer toelieten in hun leven. Ook beloofde ze dat ze geen verscheidenheid in hun cultuur wilden. Dus gingen ze de variaties doelbewust uitbreiden in emotionele reacties om de verdeeldheid te stimuleren. Ze waren onvermurwbaar door de passie niet meer over hen te laten beheersen. Ze begonnen een neurochemische structuur te maken die bij ieder persoon hetzelfde was, waardoor iedereen dezelfde stimuli kreeg. Ze voelde dat dit ze toeliet om in een Apexiaan te gaan en de passie en strijdlust te vernietigen die ze mee hadden gekregen uit hun vorige cultuur.

Kortom, de afzonderlijke ondergrondse groepen volgden dezelfde redenering. Veel van

hen paste zich biologisch grotendeels hetzelfde aan. Dit was een ongedwongen voortgang - ze volgden een probleem.

Elke groep heeft verschillende punten om te kijken naar hun eigen gevoelens. De mensen die je nu de Zeta Reticuli noemt zijn de meest vriendelijkste en aardigste wezens. Er zijn mensen die ze op korte termijn de "Negatieve Zeta Reticuli" noemen en die voortkomen uit een partij die was geïnteresseerd in winstgevende energie. Ze dragen deze wensen van hun Lyrian voorgangers in hun mutatie. Er zijn andere groepen die men "The Greys" heeft genoemd en die van de Apex planeet kwamen maar die hebben iets andere genetische structuren. Je zal misschien vinden dat de buitenaardse wezen een grote rol spelen in de ontvoering literatuur, de meeste ontvoeringen komen echter van de Apex planeet. Dat is ook waarom er zoveel discussie is, over wie ze zijn. Doordat ze dezelfde afkomst hebben maar verschillende culturen hebben, zijn hun bedoelingen en motivaties compleet verschillend.

Tenslotte realiseerden de Apexianen zich dat er genoeg tijd voorbij is gegaan om terug te keren naar het aardoppervlak van de planeet. De atmosfeer was niet helemaal tot bloei gekomen ( dus hun tijd op het aardoppervlak was beperkt ), maar ze lieten ze toch vertonen op het aardoppervlak. Toen ze dat deden, was het een enorme schok. Kijkend naar de sterrenhemel, wisten dat hun planeet zijn positie had verschoven in de kosmos. De sterren waren heel erg verschillend. De astrologen die tijdens de afzondering geprobeerd hadden de hemel te determineren, waren stomverbaasd. Ze realiseerden zich wat ze hadden gedaan. En de wat aardigere Zeta Reticuli waren nu vast besloten om een volk te worden en uit te gaan vinden wat ze hadden verloren in de tijd dat ze onder de grond zaten. Dus leerden ze ijverig over de vouw in de tijd en de ruimte. Ze wisten zelfs niet waar ze waren. Ze wouden uitvinden wat er was gebeurd. Ze wouden leren over hun zelf door middel van andere culturen. Het was ook hun wens dat niemand anders dit ooit overkwam. Van dit moment was dat hun eerste motivatie.

De andere, meer negatieve groepen zijn ook op het oppervlak van de planeet verschenen en realiseerden zich ook wat ze gedaan hadden. De negatieve Zeta Reticuli mochten van hen zelf - met de technologie uit het verleden - luchtschepen bouwen om naar andere planeten in het Zeta Reticulum stelsel te gaan om daar hun cultuur op te bouwen. Andere negatieve en zelfzuchtige Zeta Reticuli groepen gingen het universum verkennen en zetten hun kolonies op in sterrenstelsel als Orion (Betelgeuse) en het Syrian planetenstelsel.

Nu komt er een aantal vragen die veel gesteld zijn over deze historie.

Een goed voorbeeld van dit is nu op de aarde. Veel van deze Apexianen die uitgestorven zijn waren enigszins tegengesteld met het idee om de genetische structuur van Apex te manipuleren. Maar op hetzelfde moment waren ze overwurmbaar over het feit om geen vervuiling maken en ze wisten dat Apex moest veranderen. Dus hebben ze zich persoonlijkt in de kosmische familie. Vooral als ze een planeet zagen die aan de rand van dezelfde ondergang is als in hun verleden. Het is hun wens om hun kennis aan andere beschavingen door te geven zodat bij die andere beschavingen niet hetzelfde gebeurd als in hun verleden.

Precies. Hoewel, nadat Apex het Zeta Reticuli stelsel binnen was geschoven volgde er een evolutie die duizenden jaren duren. Ze zijn daar zo lang dat dat alleen nog maar een vage herinnering is.

Ze zouden de planeet hebben kunnen verlaten, als ze dat wilden. Begrijp hun karakter: ze zijn pioniers; ze hadden dezelfde motivatie en passies als de mensen die Amerika hebben gekoloniseerd. Zelfs toen de pioniers werden beschoten door Indianen, wilden ze niet vertrekken. De Apexianen zagen dit als een grote uitdaging. Ze voelden dat ondergronds gaan en hun ras veranderen hun verleden zou herstellen. Ze wouden niet weer helemaal opnieuw beginnen. De meerderheid van hen voelde dat als ze deze planeet verlieten en ergens anders naar toe zouden gaan, dat ze een heel nieuw patroon zouden moeten creëren. Sommige verlieten de planeet en gingen naar andere planeten in het Lyrian stelsel, maar dat waren er maar een paar. Voor het grootste deel gold dat ze zich verplicht voelden om daar te blijven, voelend dat dit voor hen een gelegenheid was om hun soort te behouden.

In hun geval wel, ja. De hersenen werden groter en daarom de oog structuur ook als de kennis behoefte had aan een grotere pupil. Maar ze hadden het ook genetisch gemanipuleerd. Na een lange periode van tijd gebeurde het ook automatisch omdat het oppervlakkige gedeelte van de ogen niet groot genoeg was om genoeg licht op te nemen die de ogen nodig hadden. Ook hadden de voorvaderen, de Lyrianen, al grotere ogen dan een iemand van de Aarde.

Nee, de planeet is in het Reticulum stelsel gebleven. De ondergrondse grotten zijn nog steeds het huis voor velen van hen, hoewel een deel van hen zich in hun ruimteschepen in de ruimte bevind.

Ja, dat kan. In onze huidige ontwikkeling en gebruik van nucleaire energie en atoombommen, is het niet mogelijk. Maar als we doorgaan met onze kennis over die dingen en die gaan gebruiken als middel voor meer fatale dingen zonder het idee om iets anders te gaan gebruiken dan deze nucleaire energieën, dan zouden we zoiets kunnen krijgen.

Begrijp dat er een soort vaste revolutie is (in doorsnee) die een beschaving zal volgen. We zijn nu in de fase dat we spelen met nucleaire en atomische energieën. Er is een natuurlijke evolutie die ons om de gevaren van deze energieën leidt. We zijn nu bijna op het punt om te gaan beslissen of we weggaan van dit gevaarlijke punt. We zijn nu nog aan het beslissend of we wel of niet het natuurlijke evolutie proces volgen zonder de nucleaire energieën.

De tijdsduur heeft inderdaad een rol gespeeld, ja. Maar het was ook hun technologische ontwikkeling die toeliet dat ze zich ook paranormaal konden ontwikkelen. Ze lieten zichzelf toe om zich te ontwikkelen naar het punt waar ze op het randje waren van niet-lichamelijk. Echter wensen ze niet om de materiële wereld te verlaten. Ze denken namelijk dat er nog iets is dat ze moeten leren.

Vergeet nooit dat er verschillende groepen zijn onder de Zeta-wezens. Sommige zijn heel onzelfzuchtig. Er zijn ook groepen die hier alleen voor zichzelf zijn. Hun redenen voor hun vertoon hier op aarde kan dus positief, negatief of er tussen in zijn. Kortom, ze willen exacte dingen van ons waarvan zij van denken dat ze die tekort komen. Kijk, ze denken dat ze fouten hebben gemaakt bij wat ze verwijderd hebben bij het klonen. Ze kijken en proberen nu naar ons om te leren hoe ze succesvol deze dingen kunnen samenvoegen in hun lichamen.

In een zekere zin kun je zeggen dat we hun verleden zijn maar ook hun toekomst. We zetten ons verleden neer; we zetten ook hun enige hoop op de toekomst neer.

Vertaald door Sicco ©

Wil je meer weten over dit ras of over andere Buitenaardse culturen?
Bij www.zetatalk.com en www.spiritweb.org kun je van alles over ze lezen.

Terug naar UFO-page