WOLFverSLAG

21 mei 2012 

Het einde is genaderd. Nou ja - voordat ik weer beticht word van "zwartgalligheid" -, van onze competitie dan. Enkel de afsluiting, het uitreiken van de bekers, scheidt ons nog van een lange, schaakloze zomerperiode. Laten we eerlijk zijn, dat uitreiken van die bekers (of, bijkans nog erger, het ontvangen van zo'n beker) is een infantiele, treurige bezigheid van de allerhoogste orde. Mein lieber Gott... Je moet toch wel een afschuwelijk minderwaardigheidscomplex hebben als je zo'n nutteloos, kinderachtig relict in je woonkamer (of waar dan ook) wilt neerzetten! Tsja.. erg leuk, voor als je 12 bent! Diep medelijden voel ik, ieder jaar weer, als iemand zo'n kermisprul in zijn handen krijgt gedrukt. En, om het nog erger te maken, onze huisfotograaf Matty legt één en ander (het gelukzalige moment van het handenschudden, het daverende applaus en de trotse blik in de ogen) vast op "de gevoelige plaat", zodat we tot in de lengte van dagen (het wordt zelfs op het internet geplaatst) kunnen nagenieten van deze mooiste dag van het jaar!  (en ook omdat onze familie, vrienden en collega's dan kunnen zien dat die spuuglelijke beker niet op de rommelmarkt is aangeschaft!) Tsja.. daar sta we dan straks weer: 20 volwassen kerels en één volwassen vrouw, die elkaar bespottelijke bekers geven! Wanneer stoppen we nou eens met die onzin?? (overigens heb ik dit jaar geen beker gewonnen, ik ben weer schandalig laag geëindigd, maar dit staat uiteraard los van het voorgaande betoog! ;-)

Goed, over naar de orde van de maandag. De partijen, uh.. tsja.. de partijen. Het is zulk mooi weer dat ik mijn (hoogdravende) analyses maar even laat zitten. Het terras und die Weiber lonken! Nou ja, dan moeten die paar werkschuwe schakers die mijn WolfverSlag lezen, deze week zelf maar even bij de ingevoerde partijen van Matty kijken!!

WOLF

14 mei 2012

De schaakzet, de één voert 'm, de daadwerkelijke handeling, uit alsof ie een zilveren ring uit een doosje haalt en aan zijn verloofde geeft, de ander verplaatst het stuk nonchalant, alsof het niets om de hakken heeft, naar het gewenste veld. Sommige schakers tillen het stuk op en laten deze vervolgens tijdenlang boven het bord zweven alvorens de daling tergend langzaam wordt ingezet. Ach ja, ieder het zijne. Een fascinerend fenomeen (het valt mij in ieder geval altijd op) is de psychologische uitwerking die (ook simpele) schaakzetten kunnen hebben, en dan met name de zetten van goede schakers. Het zetten van d2-d4 door Magnus Carlsen is immers iets heel anders dan als bijvoorbeeld Peter of Roelf de Damepion naar voren schuiven! De Engelse opening door Matty of door Fischer? De Caro-Kann door Wolf of door Karpov? b2-b3 door Gerard of door Timman? De Pirc door Theo of door Ivantsjoek? De Draak door Tak of door Kasparov? Ga maar eens schaken tegen Fries kampioen Migchiel de Jong, en je voelt al na de eerste zet (terwijl er nog niets aan de hand kan zijn) een kracht, een dreiging, die bij een mindere of gelijke schaakbroeder geheel ontbreekt. Een fascinerend verschijnsel!

Wellicht is die dreiging (dat psychologische geweld dat over je heen dendert) een verklaring voor de nederlaag van Tak tegen Wietse. Kijk maar eens naar de partij. Zo rond de 40e zet staat Tak, na prima spel, straal gewonnen, maar Wietse weet als een wonder de partij alsnog nog naar zich toe te trekken. Wat een Horrorpartij!! Het gebeurde mij eens op het toernooi in Vlissingen, waar ik in een glad gewonnen stelling tegen een vrouwelijke IM ook alsnog onderuit gleed! Naderhand, achter de computer, vraag je je verbijsterd af hoe je de partij in vredesnaam door de vingers hebt kunnen laten glippen!!!

Peter (wederom 3e dit jaar!!) maakte, in de kortste partij van de avond, gehakt van Roelf, waarbij met name de 15e zet (.., Dd8) van Roelf een misser was. Met Pc5 had hij de boel nog even dicht kunnen houden!

Onze immer aimabele voorzitter Theo zal ook niet rustig hebben geslapen maandagnacht. In een glad gewonnen stelling tegen Matty (terwijl hij op 35e zet volgens Fritz +6 staat!) kelderde hij in één klap (met f4 op de 36e zet) naar een verloren stelling!! (naar -3,5!!). Ach ja, Theo mag nog blij zijn dat er tot remise werd besloten!

En dan mijn eigen partij tegen Nestor Auke, en zonder mezelf op de borst te kloppen (dat ligt niet in mijn aard): Een briljante partij van mij! Een schaakjuweel!! Let met name op de subtiele eindzet Tf3!!. (Dat "briljante" is natuurlijk lulkoek, maar deze winst was in ieder geval qua spel, wel verdiend!)

In de afruilvariant van het Frans won Rudolf overtuigend van Tabe. Met een prachtig vorkje (alweer!) wist hij de Dame van Tabe te vangen!

Tot zover een greep uit de partijen van maandagavond (anders wordt het Wolfverslag te lang!)

Misschien, bedacht ik me onder het schrijven, komt de dreiging die uit kan gaan van een simpele schaakzet puur en alleen door (schaak)charisma. Op 10 mei j.l. was het 35 jaar geleden dat "The King" overleed in zijn badkamer in Graceland. Elvis had (daar is geen discussie over mogelijk) een alles overtreffend charisma. Net als bij topschakers, het maakt niet uit of er een simpele zet wordt gedaan, alles heeft impact. Kijk maar eens naar het volgende filmpje. Als wij in de Rembrandt komen en zo gaan dansen worden we uitgelachen, bespuugd en weggehoond! Maar Elvis niet, want hij had charisma!

http://www.youtube.com/watch?v=MFw5a5Bp_Pw

WOLF

7 mei 2012

Toen Oscar afgelopen maandag tegen mij na 9 zetten de pijp aan Maarten gaf (veel te vroeg, schaakblindheid? Hij stond alleen een pion achter!) en mij gedesillusioneerd en vol verbittering feliciteerde met deze beschamende overwinning, fluisterde Cnossen hoopvol: "Dat wordt eindelijk weer eens een positief Wolfverslag". Ok dan.. positief? Ik zal mijn best doen!! 

Schaakclub de Burght: Een warm nest!

In het pittoreske Priyasgebouw werden we maandag weer hartelijk ontvangen door superuitbater Danny, met een heerlijk bakje koffie voor -dat mag ook wel eens gezegd- een schappelijke prijs! In de prachtige, aangenaam riekende Philidorzaal (ok, dit is misschien een tikkeltje overdreven) zaten onze sympathieke vrienden van Emanuel Lasker 2 en Schaakwoude al met smart te wachten op een spannende bekerfinale. Peter, die vanwege zijn grote kennis van het schaakreglement de aangewezen man was om leiding te geven aan deze mooie avond, wenste de deelnemers veel succes. Mede vanwege (of beter: dankzij!) de uitmuntende leiding van Peter werd het een bekeravond om nooit te vergeten! Emanuel Lasker 2 werd de verdiende winnaar!

Mijn grote vriend Gerard, de man met het mooiste kantoor (en de mooiste schoenen) van Leeuwarden, kon geen potten breken tegen onze sympathieke Roelf. De Engelse opening van Gerard bewijst evenwel dat hij van alle markten thuis is!

Alleskunner kameraad Tak en nestor Auke speelden een prachtige open partij, waarbij de laatstgenoemde dapper weerstand bood maar helaas geen vat wist te krijgen op het sterke aanvalsspel van zijn tegenstander. Ter lering ende vermaeck, de eerste 8 zetten van deze (miniatuur)partij: 1. e4 c5 2. d4 cxd4 3. c3 d3 4. Bxd3 e5 5. Nf3 Nc6 6. Bc4 Be7 7. Qd5. Een klassieke aanval, mooi in al zijn eenvoud! Nu is d6 nog de minst slechte zet (er is geen goede zet meer mogelijk), maar de zet 7. .., Qa5 die Auke doet is de doodsteek, 8.Qxf7+ Kd8 etc.. Een leerzame partij!

Sjoerd verloor van Henk, maar hij tilde er, sportief als onze penningmeester is, gelukkig niet al te zwaar aan. Volgende keer beter Sjoerd! In een klasse partij van Henk, die eerder in de partij al een pion wist te winnen, won de witspeler op geslepen wijze een volle toren (het alternatief, als Sjoerd niet met de dame op b5 had geslagen, had overigens al geleid tot een kwaliteitsverlies voor Sjoerd, waardoor ook dan Henk de beste kansen zou hebben).

Onze aimabele voorzitter Theo had een hele kluif aan de vriendelijke Kees, en voor de neutrale toeschouwer was de partij een genot om naar te kijken. De dreiging paard g3, waarvoor hij zelfs zijn Dame in de uitverkoop deed, was in één woord briljant!

De mooiste partij van de avond was -naar mijn bescheiden mening- de wedstrijd tussen Wietse en Marie Claire. Lange tijd leek het alsof aanvalskunstenaar Wietse werd gedold en ik zag hem een paar keer lang voor zich uit staren, alsof hij bang was in een diep ravijn te storten. Laat nou net deze partij niet op de "naspeelbare partijen van Matty" staan!! 

Matty (die mij deze week bij de naspeelbare partijen weer Wolfslaf noemde, maar ach, ik ben in een positieve bui dus ik het vergeef het hem) won van Rudolf, de gevreesde paarden-offeraar.
Een opmerkelijke partij, al was het alleen maar omdat Rudolf opgaf met een pion achterstand (al dreigde er weliswaar meer onheil). Dat doet ie anders nooit!!

Tabe speelde een klassepartij tegen Bert, en met een pion voorsprong mocht hij een met een plusremise tevreden huiswaarts keren. Goed gedaan Tabe!

Tot slot de partij van onze gewaardeerde leden Cnossen en Piet Vlieg, een monsterpartij waarbij Cnossen geen moment de grip op het spel verloor en zijn tegenstander, die verrassend sterk tegenspel bood, langzaam maar zeker op de knieën wist te krijgen. Chapeau, heren!

Zo, positief genoeg deze week? De laatste twee rondes zijn met name voor de laatste plekken voor het eerste team cruciaal, dus: Graag geen afmeldingen meer! (zullen we deze tekst volgend jaar standaard op de site zetten? ;-)
WOLF

23 april 2012

Het leven hangt aan elkaar van rampspoed en ellende. Precies 100 jaar (en 8 dagen) geleden liep de Titanic op de klippen (of beter -voordat ik weer op mijn vingers word getikt door Cnossen- een ijsberg), afgelopen weekend viel ons "plakband-kabinet" uiteen en een paar uur later botsten twee treinen in Amsterdam frontaal op elkaar (met maar liefst 42 zwaargewonden, waarvan, zo las ik vandaag in de krant, alweer 32 mensen uit het ziekenhuis zijn ontslagen, dan denk je toch: wat nou zwaargewond?!) en, last but not least, ik verloor maandag van Marie-Claire! Tsja.. Een paar weken geleden meldde ik nog in het (steenkool) Duits dat ik me met Marie Claire als tegenstandster verheugde "auf eine schöne Partie" en ook "das ich sie zwichen die Titten gucken konnte", maar het werd voor mij helaas een rampzalige partij en zelfs een begin van een decolleté werd mij niet gegund (uit voorzorg had ze maar een trainingsjack aangetrokken?). Allemaal gekkigheid natuurlijk, Marie Claire heeft een fraaie spelstijl (misschien net als ik iets minder bedreven in de afronding) en hoort eigenlijk een rating boven de 1700 te hebben! Overigens had ik geen moment in de partij het vermoeden dat ik minder zou krijgen dan remise (zeker niet toen MC ook nog in tijdnood dreigde te komen), totdat een venijnige paardenvork op de 29e zet mij definitief de das omdeed.  

William won met de fantastische slotzet 18.Paard f6+ van Roelf, waarover Peter in het gastenboek schreef: wie zou zoiets bedenken? Waarschijnlijk had ik de zet, gelet op mijn alom geroemde aanvalstechniek, ook wel bedacht (en ja, Gerard, ik had er inderdaad een uitroepteken achter gezet! :-). Hoe dan ook: een prachtige slotcombinatie! Gerard verloor in een Spaanse partij van Wietse, waarbij het er lange tijd naar uit zag dat de zwartspeler het initiatief had en met een pion meer op winst kon afstevenen. Maar helaas, gebrek aan voortvarendheid (een paar ??-zetten) deed Gerard de (bij hem al enige tijd niet gesignaleerde strop-) das om! Peter speelde tegen Tak (waarbij eens niet een Wolga-gambiet op het bord kwam), waarbij zonder veel vuurwerk tot remise werd besloten. De dreiging van Txc7 op de 22e zet (de reden dat Tak zijn Koning naar h8 zette?) had overigens ook tot remise geleid. Chris liet een punt liggen tegen Kees. In plaats van remise te accepteren had hij 37.loper g4! kunnen spelen, waarna hij langzaam maar zeker met zijn Koning had kunnen binnendringen. Cnossen speelde een degelijke remisepartij tegen Rudolf, maar hij zal dit jaar waarschijnlijk geen remisekoning worden. Die eer is waarschijnlijk weggelegd voor Oscar, die in de eindstelling tegen Auke niet te klagen had dat hij zijn 14e remise mocht bijschrijven(-4!!). Matty werd getruukt door Henk en werd..."ondekbaar matty" gezet!! (ok, erg flauwe woordspeling). Bij vlagen is die Kunnekes toch levensgevaarlijk!! Theo won overtuigend van Piet en boekte daarmee zijn derde winstpartij van het seizoen, maar wel, dat moet gezegd, een hele fraaie!

Bovenop al die rampspoed (hoeveel kan een mens verdragen?) las ik vandaag het bericht: "Borrelnootjes in de kroeg zitten onder de urine". Oef.. gelukkig hoeven we daar op onze schaakclub niet bang voor te zijn, want bij ons wast iedereen na toiletbezoek altijd keurig zijn handen...toch? ;-)

WOLF

16 april 2012

Tegenover mijn appartement bevindt zich het Leeuwarder Occupy-kamp (een groepje misfits dat zich -met behoud van uitkering- verzet tegen "de graaicultuur"). Mijn oma van 91 zei laatst toen ze bij mij op bezoek was en vanachter haar rollator naar dat treurige tentenkamp stond te turen: "Het lijkt wel een indianenkamp, wat een rare hampelmannen!", waarop ik zei: "Dat is nog niets vergeleken met wat je aantreft op de laatste speeldag van de FSB, oftewel De jaarlijkse kneuzenkermis!"

Laten we eerlijk zijn, het was armoe troef afgelopen zaterdag voor de Burght 1. Ons gehavende team (met drie invallers) redde het niet in de laatste wedstrijd van het seizoen tegen Sneek 2. Hoe anders verging het ons in de eerste wedstrijd, toen we Philidor 4 aan onze zegekar bonden! Nou, die zegekar stond een paar rondes verder al met pech aan de kant van de weg!!! Maar laat ik niet negatief zijn (dat ligt immers niet in mijn aard). Gerard speelde een prachtige partij tegen Selwin Keuning. Wie beweert dat de Caro-Kann saai is moet deze partij eens naspelen! (op internet tijdens een schaakpartij op Playchess.com kreeg ik eens van mijn tegenstander via de chat het "verwijt" dat mijn Caro-Kann-opening ook door zijn grootmoeder werd gespeeld! :-) 

Veenstra,G. (1833) - Keuning,S. (1817)
f.s.b. de Burght 1 - Sneek 2, 14.04.2012

1. e4 c6 2. d4 d5 3. Nd2 dxe4 4. Nxe4 Bf5 5. Ng3 Bg6 6. Nf3 Nd7 7. Bd3 Bxd3 8.Qxd3 e6 9. Bf4 Ngf6 10. O-O Be7 11. Rfe1 O-O 12. Qe2 c5 13. Rad1 Nd5 14. Bd2 Qc7 15. c4 N5b6 16. d5 Rae8 17. dxe6 fxe6 18. Qxe6+ Kh8 en hier staat het inmiddels + 5 voor Gerard! (Fritz:19. Nf5 Rxf5 20. Qxf5 Rf8 21. Qe4 Bf6 22. b3 Bd8 23. h3) 19. Ng5 h6 20. Nf7+ Kh7 21. Qe4+ g6 en hier al bijna + 9! (22.Qe3 Bg5 23.Nxg5+ hxg5 24. Qxg5 Rxe1+ 25. Rxe1 Nf6 26. Bc3 Qf7 27. Re4 Qg7 28. Rh4+) 22. Nxh6 Niet de beste, maar nog steeds + 2! Bg5 23. Qg4 Nu gaat het mis, Bxg5 was aangewezen, maar erg lastig te zien! Bxd2 24. Rxe8 Rxe8 25. Rxd2 Kxh6 26. h4 Re1+ 27. Kh2 Nf6 28. Qg5+ Kg7 29. f4 Ne4 30. Nf5+ zorgt definitief voor remise Kf7 31. Nh6+ Kg7 

De interne competitie nadert, met nog 4 wedstrijden te gaan, haar einde. William is al zo goed als zeker kampioen, maar de (laatste 2?) plaatsen voor het eerste team staan nog niet vast. Ik gleed jammerlijk onderuit tegen Peter (zie verslag), terwijl concurrent Auke op wonderbaarlijke wijze van Wietse wist te winnen. Theo (die dit seizoen nog maar 2 keer wist te winnen!) verloor van Tak en zal bijna zeker het eerste team vaarwel moeten gaan zeggen. Ach ja, grote kans dat ik ook in het tweede team beland. Kunnen we ook weer eens kampioen worden!
WOLF

2 april 2012

Het kon niet uitblijven: de Bangalijst voor Friese schakers! "Gaat met je mee voor een klein beetje alcohol" komt (met name op onze club) het meeste voor op de lijst, maar ook: "Gaat met je mee voor een tegoedbon van de Voedselbank" komt veelvuldig voor op de lijst. Verder: "Gaat met je mee als je zegt dat je naast een snackbar woont", en zelfs, het is niet te geloven: "Gaat met je mee als je zegt dat je Jan Timman kent"!!! Wie de lijst heeft opgesteld is niet bekend, maar vanwege de diepe, geestelijke impact die dit heeft op de betrokken schakers, stelt de politie alles in het werk om de daders op te sporen!

Het traditionele Paassnelschaaktoernooi werd dit jaar gewonnen door Wietse. De enige verliespartij van hem was tegen Peter, die op zijn beurt jammerlijk verloor van (onder andere) Piet Vlieg. William, die iets te veel remises moest afstaan (waaronder tegen mij), werd tweede. Marie Claire was op stoom en belandde -ondanks dat ze van mij verloor- op de derde plaats. Mooie overwinningen op onder meer Auke en Rudolf! Een hilarisch ritueel op onze schaakclub is dat Chris ieder jaar de winnaars van de bevroren kip erop attendeert dat je met die kip "ook andere dingen kan doen dan alleen opeten". Nooit geweten wat hij daar nou precies mee bedoelt! Dit jaar won hij voor het eerst (?) zelf een bevroren kip en hield hij zich opvallend gedeisd! Volgende week maar even vragen naar zijn ervaringen? Tak dacht, na een flitsende start, ook in de prijzen te vallen, maar beet zich stuk op Marie Claire en mij, en had het toen wel bekeken. Cnossen, die de hele avond mopperde dat het hem te snel ging, won -tot eigen en ieders verbazing- ook nog een kip! In de eerste partij werd ik er overigens ontzettend hard afgedrukt door Van Straten (zeg toch Kees!). Niet alleen was hij mij de baas qua tijd, maar ook qua spel had ik geen schijn van kans! Maar toch, dat vluggeren is een leuke afwisseling wat mij betreft! Het ene moment denk je dat er gevaar dreigt, dat je verloren staat, en even later blijkt er niets aan de hand te zijn! Eigenlijk net zoiets als toen ik zondagochtend uit mijn raam keek en er op 20 meter afstand van mijn woning een zeemijn in de gracht dreef! Even dacht ik dat mijn laatste uur had geslagen, maar dat viel achteraf dus reuze mee!   
WOLF

26 maart 2012

De voorjaarsvergadering van de FSB, volkstoneel van de bovenste plank!  Een gezellig avondje uit, met gratis koffie en een plakje cake! Waar vind je dat nog?

De vriendelijke voorzitter van de KNSB zat, als eregast, reeds bij aanvang van de FSB-vergadering (misschien vanwege de aanblik van al die Friese onruststokers?) als aangespoeld wrakhout achter de tafel. Hij vreesde, blijkens zijn inleidende woorden, bij voorbaat al voor een agressieve bejegening. En ja hoor: hij kreeg gelijk!  Even leek het (waarbij, dat moet gezegd, de toneelspelers dikwijls het amateurniveau ruimschoots ontstegen) alsof de arme man werd aangezien voor de leider van de NSB, die vlak na de Tweede Wereldoorlog ter verantwoording werd geroepen door een woedend volkstribunaal! Een gênante vertoning! Maar toch, een vermakelijk schouwspel was het wel, ik bleef er bijna in! De goede verstaander op de vergadering had overigens al meteen begrepen dat de KNSB een volstrekt krachteloze organisatie is (7,5 Fte's?), een tandeloze tijger, die wel iets brult, maar vervolgens geen mogelijkheden heeft haar dreigementen waar te maken. De KNSB is als een (veredelde) stadswacht die tegen je zegt dat je ergens niet mag fietsen, en dat je dan roept (terwijl je vriendelijk zwaait): "Dat weet ik!", en dan vrolijk verder fietst! Eén ding is helder: als de clubs gewoon op de oude voet verdergaan is er geen gebraden haan die er naar kraait! Lang leve de grijze leden en de niet betalende jeugdschakers!

Over naar de orde van de maandag. Voor de derde keer dit seizoen ging ik de bietenbrug op tegen William. Na mijn 16e zet (loper) g5 zonk hij weg in een diepe overpeinzing (van bijna 20 minuten), en even dacht ik (hoopte ik) dat hij het niet meer zag zitten, dat ie misschien remise zou aanbieden of iets dergelijks, maar nee hoor, ik werd er weer handig afgedrukt! Wietse speelde tot mijn grote vreugde een mooie Budapester (zie verslag Peter). Paard d5 op de 10 zet ziet er inderdaad niet onaardig uit, Peter! Wietse "offerde" eerder in het seizoen tegen mij ook zijn Dame, maar hield toen minder stukken over en ontsnapte toen aan mat in één (!!). Gerard, die tegenwoordig al de krant haalt als ie in een kringloopwinkel loopt, brak met zijn Engelse opening niet door de verdediging van Tak. Met een kleine plusremise (volgens Wietse voor Gerard, maar volgens Fritz voor Tak) werden de handen geschud. Roelf deed goede zaken op de ladder door van Auke te winnen. In een klassieke Slavische partij dreigden beide spelers met de witte loper en de Dame (wit op de diagonaal c1-h7 en zwart op de diagonaal h2-b7) mat te geven, maar Roelf trok aan het langste eind (Auke verloor in ieder geval een stuk). Marie Claire speelde tegen Matty een leuke partij, en toen ik langs het bord liep zag ik een mooie stikmatdreiging (op de 14 zet). Oef, je zal maar even niet opletten! Sjoerd werd er langzaam maar zeker afgedrukt door Piet. Na kwaliteitsverlies op de 30e zet was de partij wel gespeeld. Cnossen liet een goede kans liggen tegen Kees. In plaats van remise aan te bieden had hij de pion naar f5 kunnen zetten, met gevaarlijke aanvalskansen op de koningsvleugel!
WOLF

19 maart 2012

Vorig seizoen schreef ik het volgende in het WolfverSlag.

Een bekend citaat luidt: "Onze Lieve-Heer heeft vreemde kostgangers, maar waarom zijn ze allemaal lid van de Dambond?". Wandel een willekeurige schaakclub binnen en je beseft dat het citaat ook van toepassing is op ons schakers. Het eerste dat opvalt als je een schaakzaal binnenkomt is die allesoverheersende, muffe lucht, een geur die je ook aantreft in verzorgingstehuizen waar bejaarden slechts één keer in de week onder de douche mogen. Brrr... nee, hygiëne en schakers gaan kennelijk niet goed samen. En dan zie je ze zitten, die in zichzelf gekeerde schakers, ernstig voorovergebogen, alsof ze intellectueel verheven zijn boven de rest van de maatschappij. Hoe misplaatst! Bezoek een schaaktoernooi en je waant je direct in een treurige sociale werkplaats, waarbij het lijkt alsof de organisatie de deelnemers vooraf uitdrukkelijk heeft verzocht zo fout mogelijk gekleed te gaan. Je kijkt om je heen en denkt: "Ben ik nou zo mooi, of zijn die anderen zo lelijk?"

In aanvulling hierop....een artikel uit het Algemeen Dagblad van afgelopen maandag! :-)

'Stinkende' schakers op slippers zijn verboden op EK

Het Europees kampioenschap schaken dat morgen in het Bulgaarse Plovdiv begint, is een welriekende aangelegenheid. De organisatie heeft strenge voorschriften over kleding en hygiëne afgekondigd. Schakers die onfris ruiken, kunnen het wel vergeten. Ook de liefhebbers van slippers mogen niet achter het bord plaatsnemen.

(naast een foto) Veel schakers in een donkere, dichte ruimte komt de frisse sfeer niet ten goede. 

Niemand ontkomt aan de kledinggreep van de ECU. De bond heeft namelijk ook bepaald dat de arbiters keurig gekleed hun taak moeten volbrengen. Bovendien heeft de organisatie het recht toeschouwers die er naar haar zin niet al netjes uitzien, uit de speelzaal te verwijderen.

Wie met een gat of scheur in zijn broek wil gaan schaken, wordt verzocht iets netters te gaan aantrekken. De kleren moeten zichtbaar schoon en ruikbaar gewassen zijn. De tijd dat schakers vermomd als zwervers aan hun partij konden beginnen, lijkt voorbij. Veel sponsors schrokken nog wel eens wanneer ze hun evenement zagen opgesierd door deelnemers in teenslippers, korte broek en rafelige T-shirts. Dat is wat de Europese schaakunie (ECU) betreft verleden tijd.

Niet alleen de mannen moeten zich houden aan de plicht van een keurige verschijning. De vrouwen kunnen ook niet meer lukraak van alles aantrekken. Bovendien heeft de ECU bepaald dat bij blouses slechts de twee bovenste knoopjes mogen openstaan. Een decolleté geeft geen pas en leidt te veel af. Sieraden mogen, mits passend bij de kledij. De voorschriften hebben het over een 'harmonieuze verschijning'. Baseballpetjes nee, religieuze hoofdbedekking ja.

Ook wat het schaken zelf betreft is er een opvallend strenge maatregel getroffen. Er mag geen remise meer worden aangeboden voor de 40e zet. De tijd dat bij mooi weer de tennisbaan meer lonkte dan het schaakbord is voorbij. De schaakbond wil ook voorkomen dat zogenoemde salonremises na 12 zetten de strijdvaardigheid en daarmee de aantrekkelijkheid van het toernooi inperken.

Van de onberispelijk geklede Nederlandse deelnemers is regerend nationaal kampioen Anish Giri (17) een van de favorieten voor de Europese titel. Hij is als vierde geplaatst in het veld van 350 deelnemers. De andere Nederlanders zijn Ivan Sokolov, Erwin l'Ami, Sipke Ernst en Jan Smeets. De winnaar van het toernooi van elf ronden mag na afloop 14.000 euro bij de kassa ophalen. De 23 beste spelers verdienen bovendien een kwalificatieplek voor het wereldkampioenschap.

WOLF

12 maart 2012

Das war für mich Montag wieder einen richtigen Enttäuschung. Zuerst sollte ich spielen gegen unser sympatisches Mitglied Frau Eichhorn, und ich hatte mich schon richtig gefreut auf eine spannende Partie (und auch, muss ich ehrlich zugeben, dass ich Sie zwischen die Titten schauen konnte) aber da sass mich plötzlich der Vollidiot Michiel Takkebos gegenüber! Zusammenfassend kann mann sagen: Ich übersah einen Läufer auf h3 und stieg wieder die zinken Badewanne hinein und werde von Tak ganz untergespritzt!! Ach ja, lieber Schachfreunde, so ist das Leben! Zo, tot hier... het hele WolfverSlag in (steenkool) Duits gaat me iets te ver en zal ik u niet aandoen!

Eerst even een korte terugblik naar vorige week dinsdag. Het keurkorps (..) van Westergoo was vorige week veel te sterk voor ons eerste team: 6,5-1,5. Een ontluistering! Stonden onze tegenstanders van Westergoo voorheen bekend als oude knarren (de schaakclub waar de leden met rollators naar binnen reden, soms zelfs naar binnen werden gedragen!), nu leek er een verjongingskuur te hebben plaatsgevonden! Tsja.. Ik ging als eerste de bietenbrug op. Hoe was het ook alweer? "Sla nooit de pion op c7, ook niet als het goed is"? Nou ja, hoe dan ook, ik gaf in een goede stelling (ik stond een gezonde pion voor) mijn Dame cadeau! Supertalent Anna-Maja, die overigens verrassend veel weerstand kreeg van Tak (waarschijnlijk voor de laatste keer, zei hij later bij de bar), had mijn flater op c7 uiteraard al in haar ooghoeken van verre zien aankomen! Onze schakers op de hoge borden (waarbij we, tegen onze gewoonte in, met een tactische opstelling speelden) werden jammerlijk aan de kant geschoven, waarbij met name het verlies van William (die zijn tweede partij in één week verloor) hard aankwam. Theo zat naast mij, verwikkeld in een iets te frivole stelling, al snel zorgelijk te kijken. Ook hij moest helaas al snel zijn tegenstander feliciteren. Compliment voor Auke en Marie Claire, de doorzetters van onze club, die in ieder geval nog samen een punt wisten binnen te slepen voor de Burght! Ach ja, de avond was voor mij niet compleet verloren. Mijn tegenstander Hans Huizenga liet achteraf (voor 21:00 hadden we de zaal al verlaten) nog een paar prachtige varianten zien, waarmee ik wellicht in de eindfase van onze interne competitie nog een paar rake klappen ga uitdelen! We zullen zien!

Deze week maar liefst 19 partijen bij de naspeelbare partijen van Matty! Teveel om allemaal te bespreken, maar met name de partij van Chris tegen Piet is de moeite waard om na te spelen. Nog even over mijn partij van maandagavond (die overigens naar ik aanneem voor de neutrale kijker ook zeer vermakelijk was om naar te kijken), die loper op h3 op zet 15 had ik dus helemaal niet zien aankomen! (schaakblindheid?) Ik dacht steeds dat ie naar b7 zou gaan! Brrr... Toen Tak de zet uitvoerde voelde ik me een beetje als de naar beneden stortende jongeman in het volgende filmpje (rond de 35e seconde). Ach ja, zoals de Duitsers zeggen: Schadenfreude is die schönste Freude!

http://www.youtube.com/watch?v=c4dzpbHWrSo

WOLF

27 februari 2012

In de krant las ik een bericht over een vrouw die de zeldzame ziekte "Pica" had, een aandoening waarbij je de onbedwingbare lust hebt om non-food producten te eten. Zij at dagelijks (met wat ketchup, dat dan weer wel) schuursponsjes (inmiddels al zo'n 4000, zou ze korting krijgen bij de Blokker?) en stukken zeep!! Ze wist dat het niet goed was voor haar, maar ze at het toch op, het was voor haar onweerstaanbaar! Ach ja, zo heeft iedereen wel wat. Zelf heb ik iets soortgelijks: bij een schaakpartij overvalt mij regelmatig de onbedwingbare lust om een zet te doen waarvan ik eigenlijk ook wel weet dat ie niet goed is, maar die ik dan toch doe! Dan kijk ik even later naar die troosteloze stelling, ontstaan door die inferieure zet, en dan denk ik: "waarom heb ik in vredesnaam die zet gedaan?" Alsof ik net zo'n schuursponsje heb opgegeten! En gek genoeg, een paar partijen later, als een soortgelijke stelling op het bord verschijnt, doe ik die zet rustig weer!! (en kauw ik me weer dapper door dat schuursponsje heen) Met name inferieure offers hebben een onbedwingbare aantrekkingskracht op mij! Afgelopen maandag was het lot mij gunstig gezind, voordat ik een slechte zet kon doen, deed mijn tegenstander Theo die! Op een bijzonder moment overigens, want hij deed de verliezende zet (hij liet een een vorkje toe met Dameverlies) en ging toen (niets vermoedend) minutenlang in de zaal bij de andere borden staan kijken. Oef.. een zure terugkomst bij het bord voor Theo! De volgende dag zijn we met het Bekerteam (William, Tak, Roelf en ik) naar het verre (nou ja, voor als je 's nachts terug moet dan) Dokkum afgereisd. Zoals Theo laatst zei: Bekeren in Dokkum, dat heeft een dubbele betekenis! Hoe dan ook: In hotel Van der Meer, in dat kleine zaaltje met die veel te kleine schaakstukken, werden we afgedroogd met 3-1. Jan Posch schoof invaller Roelf in een Russische variant handig van het bord. Eigenlijk zaten we alle vier niet echt lekker te spelen. Ik deed een paar twijfelachtige zetten (weer die onbedwingbare lust om inferieure zetten te doen?) nadat ik de partij goed had opgezet, maar ik kon een doorbrekende pion niet meer afstoppen. Compliment overigens voor mijn tegenstander Houpst, die precies op de juiste momenten mijn (hoogdravende) zetten wist te ontzenuwen. William verloor een paar pionnen en speelde puur uit teambelang door (zelfs nadat zijn tegenstander Cliteur hem remise had aangeboden). Tak stond actief (maar verloren) en had zijn laatste hoop gevestigd op een onderste-rij-trucje. En het werkte! Doordat zijn (sportieve) tegenstander de toren beetpakte (en zich plots realiseerde dat het foute boel was) en de zet die hij wilde doen ook afmaakte (hij ging niet emmeren over terugzetten, iets waar veel schakers een voorbeeld aan kunnen nemen!), won Tak het enige (en voorlopig laatste) punt in de Beker. Ach ja, het is De Donger gegund. Ondanks de altijd rumoerige zaal is het in Dokkum altijd leuk spelen. Over rumoer gesproken: afgelopen maandag zag ik op onze club een paar mensen die, in de tijdnoodfase, vlak achter de spelers een zakje chips stonden te eten!! In gedachten zag ik de beroemde beelden van het Wereldkampioenschap in Reykjavik in 1972 tussen Fischer en Spasski ("De match van de eeuw") voor me, en ik vroeg me af: Hoe zou Bobby Fischer (die overigens volgende week, op 9 maart, zijn 69e verjaardag zou hebben gevierd) hebben gereageerd als er iemand onder de partij, in de tijdnoodfase, vlak achter hem een zakje chips was gaan eten?! Dat waren pas beroemde beelden geworden!
WOLF

20 februari 2012

Een smekende stelling

Als een verraderlijke sneeuwlawine denderde ik afgelopen maandag over de Franse verdediging van -een opmerkelijk fris ogende- Wietse heen. De stelling, ontstaan na de zogenoemde Chatard-Aljechinvariant, was na een half uur spelen rijp voor een offer, of beter, smeekte om een offer! Wietse wist (net als een half jaar geleden, toen ik met dezelfde variant tegen hem ook goede kansen kreeg), kruipend door het oog van de naald, wederom het vege lijf te redden. Opmerkelijk, want het was een volkomen correct offer! (ook volgens Fritz, maar ach, ook een klein kind zal het zien) Het venijn zat overigens iets later in de partij. Als ik op de 25e zet niet met de toren op e5 een kwaliteit had gegeven (ik dacht ten onrechte dat ik een extra stuk zou terugwinnen) maar mijn paard op d5!! had gezet stond ik volgens Fritz op + 9.78 (!!!)  Alles Sal Reg Kom, dacht ik nog even in al mijn onnozelheid toen ik dat extra stuk niet terug bleek te winnen, totdat de ernst van de situatie -ik stond plotseling gewoon bar slecht- begon door te dringen! Tsja, na de 25e zet was de storm wel geluwd (en was Wietse op tijd uitgegraven, om maar even bij die sneeuwlawine te blijven). De rest van de partij had, net als het carnaval in Rio de Janeiro, weinig om het lijf! Hoe dan ook, voor mij was het -ondanks het verlies- de mooiste partij van dit seizoen. (En omdat ie zo mooi is, heb ik 'm ook hier afgedrukt!)

Wolf- Wietse de Jong, 20-02-2012
1. e4 e6 2. d4 d5 3. Nc3 Nf6 4. Bg5 Be7 5. e5 Nfd7 6. h4. Bxg5 7. hxg5 Qxg5 8. Nh3 Qe7 9. Qg4 f5 10. Qh5+ g6 11. Qh6 a6 12. O-O-O c5 13. Nf4 Nf8 Nu begint de stelling te smeken om een offer! 14. dxc5 Nc6 15. En nu doe ik 'm! Ncxd5 exd5 16. Nxd5 Qf7 17.Nf6+ Ke7 18. Qh4 Ne6 19. Nd5+ Kf8 20. Nb6 Rb8 21. Bc4 Nxe5 22. Rd8+ Nxd8 23. Bxf7 Kxf7 24. Re1 Ndc6 25. Rxe5 ?? (Pd5 en ik sta glad gewonnen!, nu ga ik volgens Fritz in één klap 9 punten naar beneden!!) Nxe5 26. Qd4 Re8 27. Qd5+ Kg7 28. Qd4 Kg8 29. Qd5+ Nf7 30. b3 Re5 31. Qd4 Be6 32. f4 Re4 33. Qf6 Rd8 34. g3 Re1+ 35. Kb2 Re2 36.Nc4 Bxc4 37. bxc4 Rdd2 38. c6 bxc6 39. Qxc6 Rxc2+ 40. Kb3 Rb2+ 41. Kc3 Rxa2 42.c5 Re3+ 43. Kd4 Raa3 44. Qa8+ Kg7 45. c6 Rac3 46. Qxa6 Red3+ 47. Qxd3 Rxd3+ 48.Kxd3 Kf6 49. Kc4 Ke7 0-1

Over naar de andere partijen. Nestor Auke ging onderuit tegen Gerard, nadat het zich de eerste 20 zetten nog redelijk gelijkwaardig leek aanzien. Op de damevleugel verslikte Auke zich in een paar pionnen en nadat hij zijn toren onnodig had weggegeven kon hij direct opgeven. Tak (die achteraf zei dat ie zich "schaamde" voor de partij) en Roelf speelden een weinig verheffende remise, net als Theo en Oscar (die alwéér hevig bloedend zijn partij zat te spelen?!). Ook Chris en Johan besloten al snel tot remise, wellicht iets te vroeg?! Rudolf kwam met remise goed weg tegen Ton, volgens mij stond wit in de eindstelling -aanzienlijk- beter. Matty overrompelde Tabe met zijn oude vertrouwde Engelse opening. Geen enkel moment in de wedstrijd is Matty in gevaar geweest. Sjoerd en Henk besloten ook elkaar de hand te schudden, het kleine plusje voor Sjoerd was nog moeilijk om te zetten in winst. Peter vocht als een leeuw tegen William (de langste partij van de avond), maar het jammerlijke verlies van een pion op de tiende zet kwam Peter niet meer te boven.    
WOLF

13 februari 2012

Het analyseren van een verliespartij met je tegenstander is zelfkastijding van de bovenste plank. Hoe vaak heb je er achteraf geen spijt van gehad dat je na een jammerlijk verloren schaakpartij achter je tegenstander bent aangelopen (die voor je erg in had het bord en de stukken al onder zijn arm had gestoken), hij je als troost een drankje aanbood waarna je zijn vraag "Zullen we nog even de partij bekijken?" niet met enig fatsoen kon weigeren! Het besef van het gruwelijke verlies komt bij het analyseren pas echt, in volle omvang, binnen. Ofwel je komt erachter dat je de hele wedstrijd als een krant stond, ofwel -bijkans nog erger- kom je erachter dat je ergens een simpele voortzetting tot winst hebt gemist! En je tegenstander (veelal zo'n werkschuwe schaker met vergeelde tanden), die dan de laffe act opvoert dat ie het beste met je voor heeft maar het wel nodig vindt (hij heeft immers gewonnen, dus hij heeft alles "gezien") om jou even goed de les te gaan lezen! En je denkt, maar je mag het niet zeggen want dat is ongepast: "Ga toch werken, man!".
Maar wat het meest ondraaglijk is (en voor ieders geestelijke gesteldheid raad ik dit dan ook ten strengste af): Het analyseren van een verliespartij tegen een jeugdspeler! Niet doen! Zo'n joch gaat met je praten alsof je zijn debiele broertje bent! Hij gaat je de les lezen, alsof je je verstand verloren hebt! Empatisch vermogen, dat heeft zo'n joch uiteraard niet, dus die grijns zal ie niet eens proberen te verbergen! Jou (wederom) zien lijden is zijn hoogste doel! En je denkt, maar je mag het niet zeggen want dat is ongepast: "Ga toch buiten spelen, snotneus!".

(Let op: Het weigeren om te analyseren na een verliespartij kan je het stigma opleveren van een "slechte verliezer", dus je doet er verstandig aan te zeggen dat je meteen naar huis moet vanwege de ernstige ziekte van een familielid of iets dergelijks.. wat meteen een plausibele verklaring geeft voor het jammerlijke verlies!).

Over naar de orde van de maandag. Mijn derde partij dit seizoen tegen een hevig bloedende Oscar (hij zat onder de partij een oude wond open te krabben?) eindigde, net als de voorgaande partijen, in remise. Met een pion meer (na een voor mij zeer tamme Slavische verdediging) was ik er klaar mee. (In ieder geval was de winst nog ver weg geweest). Naast mij werd Peter overrompeld in de Franse opening, maar Tak wist niet te profiteren. Ook hier eindigde de partij in remise. Gerard verloor van Wietse, ook in een Franse partij. Na een ongelukkige torenzet op de 22e zet kwam Gerard definitief in het nadeel. Chris won (anders dan de uitslag bij de naspeelbare partijen doet vermoeden) overtuigend van Theo. Mooie slotzet! In de belendende zaal ploeterde ons tweede team, maar al snel was duidelijk dat ook deze externe wedstrijd een verloren strijd was voor de Burghters. Volgende week de bekerwedstrijd maar even winnen!

WOLF 

6 februari 2012

Kunnen schakers schaatsen? De vraag stellen is de vraag beantwoorden, lijkt me. Hooguit één rondje op een slecht verlichte ijsbaan op een paar Zandstra(kneuzen)schaatsen, en dan kermend van de pijn bij de koek-en-zopie-tent klagen over zwakke enkels, blaren en pijn in de rug! Bij de warme kachel achter het schaakbord praatjes voor 10, maar op het ijs slaan schakers over het algemeen een modderfiguur! Misschien komt het door het gebrek aan doorzettingsvermogen dat schakers zo eigen is? Hoe vaak zie je niet dat schakers bij de geringste tegenslag (een paar verliespartijen bijvoorbeeld) de handdoek in de ring gooien! Laten we als schakers een voorbeeld nemen aan een (beroemde) Elfstedentochtrijder. Afgelopen maandag precies 71 jaar geleden (op 6 februari 1941) werd -tijdens de bezetting- de Elfstedentocht gereden. Willem Augustin uit Amsterdam, 17 jaar oud, miste de avond ervoor de trein waarop hij besloot naar Leeuwarden te fietsen (!!). In een ijzige kou reed hij (zonder muts, op een oude fiets) de afsluitdijk over, werd een paar keer aangehouden door patrouillerende Duitsers maar bereikte Leeuwarden en reed de Elfstedentocht! Wat een karakter!!
Al voordat onze wedstrijd tegen koploper Emmeloord goed en wel was begonnen zagen we onze winstkansen somber in. Gerard zat in de lappenmand en Peter meldde vooraf al dat hij zou gaan verliezen! Peter speelde een opmerkelijke miniatuurpartij: hij had nog maar net zijn tegenstander een prettige wedstrijd gewenst of hij gaf al een stuk cadeau! Ik gaf ook een stuk weg maar kreeg er, anders dan Peter, nog een paar pionnen voor terug. Helaas maakte mijn tegenstander geen fouten, zodat ik ook met de paar rommelkansjes (waar ik het over het algemeen toch van moet hebben) het tij niet wist te keren. Iets later gaf Theo ook pardoes (onnodig?) een stuk weg. Naast mij zat Tak - als één van de weinigen van de Burght 1- een prima wedstrijd te spelen tegen een 2000+ speler. Met 2 pionnen voor besloot Tak -uit teambelang, en dat siert hem- remise aan te bieden! Nou ja, om een lang verhaal kort te maken, we haalden her en der nog een remise (bij de bar was de stemming ook al gedaald tot het nulpunt!) maar het verlies was een feit. Marie Claire had overigens aan doorzettingsvermogen geen gebrek. Tot laat in de avond bleef ze als ze een Willem Augustin doorploeteren! Of kunnen schaaksters soms (anders dan Donners' bewering dat vrouwen niet kunnen schaken) wél schaatsen?
WOLF

30 januari 2012

Iedere schaker kent het: achteraf precies weten welke zet je had moeten doen om te winnen. In Frankrijk noemen ze dat het l’homme de l’escalier-gevoel, de man die na de vergadering de trap afloopt en dan precies weet wat ie had moeten zeggen. Zeer frustrerend. Cnossen zal dat gevoel ongetwijfeld na de wedstrijd afgelopen maandag tegen mij hebben gehad. Met name in het eindspel heeft ie een grote kans laten liggen. Met een listige paarddreiging wist ik de partij echter alsnog naar me toe te trekken. Hoe dan ook, een enerverende partij! En er waren, terwijl een ijzige wind tegen de ramen sloeg, meer spannende partijen. Tabe speelde een prima partij tegen Bert, met een meesterlijke matcombinatie. Ik heb Bert er dit jaar nog niet zó hard af zien gaan! Iets verderop had Wietse niets te klagen. Op het nippertje, met een iets snellere pion, wist hij van Auke te winnen. Deze partij laat duidelijk zien dat Auke op dreef is dit seizoen! Tak en Gerard speelden, in ijzige concentratie, remise, net als Peter tegen Oscar, waarbij ik wel benieuwd ben naar de -mogelijke- voortzetting (analyse, Peter?). Een leuke combinatie van Peter op de 22e zet! (geeft de computer die ook?). Verder wist een opgedreven Koning van Roelf op miraculeuze wijze te ontsnappen aan de aanvalsdrift van Marie Claire. Ook voor haar dat l’homme de l’escalier-gevoel denk ik! (of beter: la femme de l'escalier?). Door het oog van de naald, Roelf? Ook Rudolf had over geluk niet te klagen. Als Matty op de 13e zet net als Rudolf kort had gerokeerd had ie de partij (met een kwaliteit en een pion meer) onder controle gehad. Striekwold was er ook weer eens (hij speelt tot mijn vreugde Caro-Kann), hij speelde remise tegen Kunnekes (die altijd op innovatieve wijze van de theorie weet af te dwalen). Chris, al jaren een groot kenner en liefhebber van het Frans, wist niet te winnen van Van Straten. Op de 9e of 10e zet de pion naar d4 (ipv Pxe5) wint een stuk? De partij van Theo tegen William staat niet op de site, maar ik vermoed (gelet op de wegwerpgebaren van Theo vlak na de partij) dat hij hardhandig van het bord is gedrukt. De top tien (vanaf plaats 3) blijft spannend. Als we Louis mogen geloven zal volgende week dinsdag de Elfstedentocht plaatsvinden. Ach ja, leuk, maar de wedstrijd  tegen Emmeloord komende maandag is uiteraard veel belangrijker!
WOLF

16 januari 2012

Arme vluggeraars van Friesland: Het FK-snelschaken gaat niet door! Toen ik het bericht van de toernooidirecteur FK-snel op de site van Westergoo las dacht ik dat er iemand was overleden, zo treurig was de mededeling. De reden van deze vroegtijdige capitulatie: "gebrek aan deelnemers". Er hadden zich 31 mensen opgegeven terwijl de toernooileiding op meer dan 40 had gerekend. Nou ja zeg, dacht ik, dát is de reden? 31 is toch meer dan genoeg? Je zegt toch ook niet tegen je kind: Als er minder dan 15 kinderen op je verjaardag willen komen, dan gaat het niet door wegens "gebrek aan deelnemers"?  In het bericht schrijft hij, vol verbittering: "Zulks met het oog op de representativiteit, de prijzenpot, de zaalverhuurder, het spelplezier en de inspanningen die de organisatoren zich moeten getroosten". Tsja, een mooie opsomming, maar niet erg overtuigend. Nee, als ik er zo over nadenk zijn er met minder schakers alleen maar pluspunten te noemen: De penetrante zweetlucht in de schaakzaal is minder, de toiletten blijven schoner en een top tien klassering ligt - ook voor de mindere schaker- al snel in het verschiet! Het laatste is natuurlijk lulkoek, maar ik blijf het onbegrijpelijk vinden dat de toernooileiding (zonder goede reden) vroegtijdig de handdoek in de ring heeft gegooid! Of is de werkelijke reden dat de organisatie van het FK-snel in haar trots gekrenkt was omdat er te weinig hooggerate schakers aan het toernooi mee wilden doen? Reken maar dat het toernooi was doorgegaan als zich 31 schakers hadden aangemeld met een rating boven de 2000! 
Over naar de orde van de maandag. Ik speelde een prachtige, wilde partij tegen Peter, waarbij ik een uur voor de wedstrijd de stelling tot zet 12 (!!) al op mijn laptop had zien staan, met een 1,5 in de plus voor mij (volgens Fritz)! En toen "de theorie" voorbij was deed ik 3 zetten later al een slechte zet!! Wietse ging er behoorlijk hard af tegen tegen William, hij gaf zomaar een stuk weg! (dat doet ie tegen mij nou nooit). Een goed spelende Oscar werd er uiteindelijk toch afgedrukt door Cnossen. Een doorgebroken a-pion deed de jonge vader de das om. Auke blijft winnen, nu tegen Theo. Prachtige zet: 38.Txg7, je moet het maar zien! Oving won ook weer eens, hij speelde een monsterpartij tegen Van Straten (de enige schaker van de Burght die zich had opgegeven voor het FK-snel!). Chris, die een paard meer had, was zo aardig Matty remise te gunnen (of wilde Chris soms snel naar de bar?). Tot slot won Henk overtuigend van Jalt, als je de partij naspeelt lijkt het wel een vluggerpartij! Om nog even op dat vluggeren terug te komen, zullen we het FK-snel dan maar gewoon in Leeuwarden organiseren? En dan Gerard als toernooidirecteur?! Bij voorbaat een groot succes!!
WOLF

9 januari 2012

Kent u dr. David Banner nog, de verlegen goedzak met een gespleten persoonlijkheid die als ie boos werd veranderde in de Hulk? Clark Kent, de schuchtere verslaggever (heimelijk verliefd op Loïs Lane) als alter ego van Superman? Michael Jackson die in de clip "Thriller" veranderde in een zombie? Ik moest aan ze denken toen ik afgelopen maandag mijn FSB-wedstrijd in de promotieklasse speelde (thuis tegen Steenwijk). Op bord 5 speelde ik met zwart tegen John D., een rustige, gedistingeerde, vriendelijke man op leeftijd met een rating van rond de 1850. Het was een leuke partij: hij stond eerst gewonnen, maar met een listige damezet van mij kwam de partij weer in evenwicht.
Maar toen hij een pion verplaatste wat eigenlijk niet zijn bedoeling was (hij was naar eigen zeggen even afgeleid), zette hij de pion terug en leek hij van ellende ineen te storten (hij kende kennelijk de regel "aanraken is zetten" wel). Plotseling werd hij vuurrood en keek hij gedesillusioneerd afwisselend naar mij en naar de stelling. Hij wilde eigenlijk de toren op c7 zetten (hij meende ten onrechte dat die torenzet winnend zou zijn, achteraf bleek dat de pionzet helemaal niet zo slecht was). Had de beste man dus even goed gekeken, dan had hij dit gezien en had de partij gewoon door kunnen gaan. Maar nee, in plaats daarvan brieste hij: "Wil je zó winnen? Wil je zó winnen?".. waarop hij demonstratief zijn toren pakte en deze op c7 neerzette!!! Ik dacht: Waar is die vriendelijke, ingetogen meneer van daarstraks? Die meneer met die veel hogere rating die zelfverzekerd zijn zetten uitvoerde en met intelligente blik over het schaakbord keek terwijl hij het door mij aangeboden flesje cassis zat leeg te drinken? Vol ongeloof zag ik dat hij binnen luttele seconden was getransformeerd in "Het zieligste jongetje van de klas". Voordat hij in snikken zou uitbarsten heb ik maar remise aangeboden...  De consternatie achteraf (waarbij Gerard als een woedende Baron van Bassie en Adriaan tekeerging, zeer vermakelijk overigens) was bijzaak. Maar Gerard had wel gelijk (en bijna een punt, tegen Dick Stavast!). Ik had natuurlijk kunnen/moeten claimen, maar ik zag zo 1-2-3 ook geen directe winst (al stond ik wel iets beter) en bovendien was de lol er behoorlijk af. Toch een kleine smet op de avond. Je kan veel van de (huidige) Burght zeggen, maar zulk (schaak)gedrag wordt daar niet getolereerd. Van de overige partijen heb ik helaas weinig meegekregen. Wel was duidelijk dat Steenwijk te sterk was en dat we volgend jaar waarschijnlijk een klasse lager mogen gaan spelen. Nou ja, het zij zo..
WOLF

2 januari 2012

Schakers en tafelmanieren, dat gaat niet samen. Enige tijd geleden waren we met een uitbundig schaakgezelschap in een Wokrestaurant beland (zo'n Chinese zelfbedieningstoko waar je voor een grijpstuiver onbeperkt kan eten). Na pakweg een kwartier had ik al vreselijke spijt dat we dit restaurant hadden uitgekozen. Dan zie je dus (terwijl je je probeert te verbergen achter de menukaart) zo'n groep werkschuwe schakers in de rijst omhaffelen -en geloof me, dat doet pijn aan de ogen-, alsof de hongerwinter net achter de rug is! Brrr.. En als je denkt dat ze na één megabord met Foe Yong Hai, loempia's, saté en 100 kilogram kroepoek verzadigd zijn heb je het mis. Sommige schakers liepen zelfs vier of vijf keer zonder enige schaamte hun bord bij te vullen! Maar dat beestachtige gebunker was nog het minst gênante van de avond. Eén schaker, en niet de minst gerate persoon van het gezelschap, was kennelijk vergeten dat je het aldaar aanwezige personeel met "ober" kunt aanspreken (of desnoods met "obel", maar dat is alleen voor de hele slechte grappenmakers onder ons, maar dat hadden we hem nog vergeven). Nee, deze luidruchtige persoon die zich in ons gezelschap bevond brulde meerdere malen "Hoerrrr!" als hij bier wenste te bestellen! De overige (volgevreten) disgenoten verschoten in een diepe sambalkleur van plaatsvervangende schaamte! Dat was dus één keer maar nooit weer!
Over naar de orde van de maandag. Geen swingende nieuwjaarsreceptie (alleen het traditionele handenschudden) en geen vuurwerk op de borden. In de meest saaie partij van het jaar (..) bood Roelf mij na amper een half uur remise aan, wat ik niet kon weigeren.Tsja.. die Budapester Fajarowicz variant heeft me nog weinig opgeleverd (maar ik heb er ook nog niet mee verloren!). Ik zal Chris nog eens vragen naar die spectaculaire varianten.. Jos was ook weer eens van de partij, hij maakte korte metten met Rudolf. Hopelijk komt die partij nog op internet, want het was volgens mij de mooiste partij van de avond. Oscar (blij dat ie even het gehuil van baby Tom kon ontlopen? ;-) won van Chris: g5 deed hem de das om. Peter en Gerard besloten ook al snel de vrede te tekenen en zaten al snel gebroederlijk aan de bar bij Louis. Gerard, die zijn pakken heeft afgezworen en tegenwoordig sportief gekleed gaat en zijn Jaguar heeft ingeruild voor een oude fiets (nou ja, op maandag dan), bestelde voor alle leden een bittergarnituur!! (Overigens wel nadat Roelf het pand verlaten had, maar die houdt nog een bitterbal tegoed) Verder wist een snotterende Marie Claire niet van Sjoerd te winnen. Nummers 1 en 2, William en Wietse, wonnen allebei keurig hun partij en hebben al een groot gat geslagen naar de rest. Vanaf de derde plaats is nog alles mogelijk, dus de tweede helft van het seizoen zal zeer spannend worden!
WOLF

26 december 2011

Op veler (hmm..nou ja, welgeteld één) verzoek nog een Wolfverslag van vorig seizoen!

Op het werk wees afgelopen week (toen het nummer "Je wordt ouder, papa" op de radio was!) een jonge stagiaire mij erop dat schaken een "Oude-mannen-sport" is. Tsja, ik kon haar geen ongelijk geven. Maar wat is er mis met oude mannen? Ondanks dat ze, zoals een Leeuwarder uitdrukking het zo treffend zegt: "de skep al kenne rúke" (lees: met één been in het graf staan) zijn ze op de schaakclub een graag geziene gast! Enkele jaren geleden was er een prachtige "ouwe baas" bij de Burght die het volgende overkwam: Na een gedegen openingsfase had hij met zijn zwarte stukken na zo'n 15 zetten een prachtige stelling bereikt, waarbij hij met zijn Dame op h4, in samenspel met de beide paarden, op het punt stond een winnende combinatie uit te voeren. Bij onoplettendheid van zijn tegenstander was het zelfs mat in één. De winst was in zicht! Uiterst tevreden besloot hij een welverdiend shagje te gaan roken, pakte zijn stok (hij was niet meer zo kwiek) en hinkte naar de bar, waar hij een biertje bestelde en met één hand dat shagje ging rollen (hetgeen al een prestatie op zich was!). Toen "de kastelein", zoals hij deze steevast aansprak, gevraagd had naar zijn geheimzinnige glimlach, nam hij deze in vertrouwen (praten over de partij terwijl deze nog gaande was, was uiteraard taboe, maar voor de kastelein maakte hij een uitzondering) en fluisterde hij hem toe: "De partij zit in de knip", gevolgd door een veelbetekenende knipoog. Toen hij zijn tegenstander de zaal uit zag komen en met gebogen schouders richting de toiletten zag lopen, doofde hij vliegensvlug zijn shagje (ik bedenk me ineens dat hij zijn shagjes niet rolde maar daar een handig, vernuftig apparaatje voor had), pakte hij zijn stok en snelde hij richting de schaakzaal, alwaar hij triomfantelijk achter het bord ging zitten. Het verkeerde bord! Iedereen had het gezien, mensen stootten elkaar aan, begonnen binnensmonds te gniffelen en keken zijn kant uit, wachtend op wat komen zou. Na zo'n 20 seconden verdween de euforische glimlach van zijn gezicht: Hij keek naar een voor zwart totaal verloren stelling! Zijn blik dwaalde verbitterd af naar het houten doosje naast het bord, waar zijn Dame en zijn twee trouwe paarden reeds in waren opgeborgen. Nadat hij meerdere malen vol ontreddering in het rond had gekeken -het duurde nog minstens 2 minuten- brulde hij plotseling: "Wat is dit voor flauwekul??". Zelden heeft er op onze schaakclub zo'n lachsalvo geklonken als toen die maandagavond.

Prettige jaarwisseling! 

P.s. Mijn gedichten van 5 december en 12 december werden niet door iedereen gewaardeerd, waarvoor mijn excuses. Ik had natuurlijk iets meer rekening moeten houden met de overgevoelige natuur van de Friese schaker! De volgende schokkende beelden laten zien hoe een schaker reageerde op mijn Sinterklaasgedichten. Nogmaals mijn excuses en ik zal vragen of mijn verzekering de schade wil vergoeden!

http://www.youtube.com/watch?v=8yUhlOwur0E&feature=related

WOLF

19 december 2011

Laten we eerlijk zijn. Schaken is een bezigheid waar een fatsoenlijk man zich vreselijk voor moet schamen. Het is beter dat de directe omgeving hiervan niet op de hoogte is. Zo hoorde ik eens van een man die jarenlang voor zijn eigen vrouw en kinderen had verzwegen dat hij iedere maandagavond naar de schaakclub ging. "Overwerken" of: "Even een stukje fietsen" etc...
al die tijd hadden ze thuis geen argwaan gekoesterd. Totdat hij op een dag van zijn werk thuiskwam en hij zijn vrouw in tranen op hun paarse IKEA-bank aantrof, nerveus trekkend aan een sigaret, met op haar schoot een verfrommeld schaaknotatieboekje. "Dit vond ik in dat aftandse jasje van je, waar ben jij in Godsnaam mee bezig?" had ze hem toegebeten. Hij had zich er nog uit proberen te lullen, dat het maar één keer was voorgevallen en zo, en toen was ze goed losgegaan: "Ach, lieg niet, er staan wel 20 partijen in dat flutboekje van je, en dat is nog niet alles, ik heb op je computer gekeken, en daar zag ik nog veel meer van die ranzigheid! Fritz? Wie is Fritz? Viespeuk! En oh ja, ik hoorde onlangs van een collega dat ie jou op een avond had zien rondhangen met een paar van die werkschuwe schakers, en toen had ik nog gezegd dat ie zich vergist moest hebben, bij de Aardappelbeurs in Sint Annaparochie! Mijn God, de Aardappelbeurs!! Hoe diep kun je zinken?? Nu begrijp ik ook waarom je op maandagavond de telefoon nooit opneemt! Het is over en uit tussen ons! Als je maar weet dat de kinderen bij mij blijven!!!" 

Nou ja, om een lang verhaal kort te maken, zijn vrouw was dus des duivels. Hij had nog wel gezegd dat het hem erg speet, dat hij zich vies voelde en dat hij zich diep schaamde maar dat hij het erg moeilijk vond zijn gevoelens jegens het schaken te onderdrukken, maar het mocht niet baten. Die nacht had hij op de paarse IKEA-bank geslapen en een paar maanden later was hij officieel gescheiden. (Of dit verhaal op waarheid berust weet ik niet, ik heb het ook maar gehoord, maar het klinkt heel aannemelijk allemaal :-)

Op de laatste speelavond van het jaar een paar verrassende uitslagen: Peter verloor van Auke, Gerard verloor van William en ik verloor van Wietse (ok, die laatste 2 zijn misschien niet héél verrassend). Maar die Auke, wat een prachtig seizoen tot nu toe! Hij prijkt op de 4e plaats en hij dreigt serieus Peter van de 3e plek te stoten! Met een pion voorsprong drukte hij maandagavond een balende Brouwer genadeloos van het bord! Tak speelde prima tegen Rudolf, maar één mindere zet werd hem fataal. Theo was zo blij als een kind met zijn winst tegen Roelf (jammer dat de telefoon van onze voorzitter afging, Peter gaat de stand nog corrigeren? ;-). In een -voor mij- slechte variant van de doorschuif Caro-Kann ging ik er langzaam maar zeker af tegen Wietse. Met 2 pionnen minder in een slechtere stelling vond ik goed geweest. Sjoerd verloor van angstgegner Henk, die met 5 winstpartijen op de 20e plaats staat, vlak onder Matty?!

Tot slot mijn felicitaties voor Oscar, die afgelopen vrijdag vader is geworden! (Helaas heeft hij mijn tip om zijn zoon Wolf te noemen niet opgevolgd, maar het is 'm vergeven!)
En natuurlijk, voor iedereen: "Prettige feestdagen en een gelukkig nieuwjaar!" (Of zoals Fokke en Sukke zouden zeggen: "Weer een kutjaar voorbij!" :-)
WOLF

12 december 2011

We dachten dat we het klusje wel even zouden klaren in Drachten. Dat ze zouden bibberen als het 1e team van de Burght de speelzaal zou betreden. Maar helaas... de enige persoon die bibberde maandagavond was een Parkinsonpatient die zijn koffiekopje zo liet trillen dat in een straal van 3 meter iedereen onder de bruine smurrie zat! Cnossen had wederom grote moeite om de speellocatie in (doolhof) Drachten te vinden. De vorige keer wist hij pas de plaats van bestemming te bereiken nadat hij was geëscorteerd door een hulpvaardige Drachtenaar op een brommer! Gerard en ik raakten ook eens de weg kwijt in Wereldstad Berlijn, maar gelukkig kregen we toen, ter verzachting van het leed, voor een schappelijk prijsje ergens een drankje aangeboden! Maar ach, wat geeft het... Sommige mensen raken zelfs de weg kwijt in Vlissingen! ;-) Zo nam ik eens in Vlissingen, op aanraden van IM de Jong, de 3e i.p.v. de 2e afslag van de rotonde (100 meter van ons appartement) en moesten we vervolgens 15 km omrijden! Maar laat ik niet (weer) afdwalen. Op bord 5 trof ik Lucia Brandenburg, en toen ze zich voorstelde vreesde ik al dat ze familie was van Grootmeester Daan Brandenburg (ze bleek het zusje te zijn). Na 5 zetten wist ik al dat het een loodzware partij zou worden. Maar ach, tegen zo'n charmante schaakster is het niet erg om te verliezen, hield ik mezelf voor! Toch verzandde de wedstrijd, na zetherhaling, in remise (ik had zelfs enige tijd het overwicht). Gerard (die ik voortdurend wegwerpgebaren zag maken), Peter en Cnossen keken al snel bezorgd over hun borden en al snel stonden we een paar punten achter. Mijn buurman Theo en zijn buurvrouw Marie Claire wisten echter te winnen doordat hun tegenstanders door de vlag gingen (!!). Omdat William remise speelde wisten we dat Tak moest winnen om 4-4 te maken. Tak stond beter (een pion voor) en ook op tijd leek het een gewonnen race. Toen hij echter een (tweede) pionwinst liet liggen en na stukkenruil alles potdicht bleek te zitten moest hij berusten in remise.
Tsja.. een bittere pil. Bij de uitgang van het schaakcomplex hing een poster met de veelbelovende tekst "Helen en Genezen", maar de pijn van ons verlies (4,5 - 3,5) werd er niet minder om. (Peter zei nog, heel gevat: Ik dacht dat "helen" verboden was?! :-)  

Iemand attendeerde mij erop dat mijn Sinterklaasgedicht van vorige week door het FSB-bestuur wel eens niet op prijs kon worden gesteld. Stom van me! Ik was inderdaad vergeten ook voor hun reclame te maken! Nou ja, bij deze dan!

Kijk je het liefst met je broek op de enkels naar Sesamstraat?
heb je massa's vet maar weinig ruggengraat?
ziet je gezicht eruit alsof het is besprenkeld met Salpeterzuur?
dan ben je van harte welkom in het FSB-bestuur!
WOLF

5 december 2011

Respect voor alle schakers die maandag op de fiets naar Priyas zijn gereden. Wat een pokkeweer! Maar ondanks de hagelstenen (die nog lange tijd achter de brillenglazen van William waren te zien) werd het een prachtige schaakavond, althans voor mij. Een goed gemutste Rudolf, de gevreesde paarden-offeraar, wist (met die irritante e4-f4 opening van hem) niet door mijn Caro-Kann heen te breken. Met een kwaliteit voorsprong besloot ik -geheel tegen mijn gewoonte in- tot stukkenruil waardoor mijn tegenstander langzaam maar zeker van het bord werd gedrukt. Laat in de avond veegde Rudolf mij overigens meerdere malen van het bord met vluggeren, maar ach, het punt was al binnen. Tak stond lange tijd goed tegen een doorweekte Wietse, heeft ie ergens de winst gemist? De ontluistering bij Tak was groot toen Wietse met een paar rake klappen (bij loper x g6 zag ik de grimas bij Tak verschijnen) de partij afsloot. Peter had vlak voor de wedstrijd praatjes voor tien maar William was er niet van onder de indruk. Voor tienen zat Peter al aan de bar! De partij van Gerard en Theo leek een zinderende eindfase in te gaan, maar even later werd besloten tot remise. Even dacht ik dat Gerard een déjà vu had gekregen van één van hun vorige ontmoetingen (een vernietigende aanvalspartij van Theo), maar dat viel dus mee. Bert, die dit seizoen alleen nog maar van Tabe wist te winnen, moest het punt delen met Henk. Tabe won van Striekwold, maar het verbaast mij eerlijk gezegd dat onze nieuwkomer nog geen (half) punt heeft gewonnen. Johan wist van Piet te winnen, maar het is me even ontgaan aan welke tafel ze hebben gespeeld (ze hadden toch allebei een eigen tafel?). Marie Claire speelde tegen de altijd degelijke Chris remise (tsja, ik ben zelf ook regelmatig tegen de Franse muur van onze bouwvakker aangelopen). De 1700 grens lijkt nog ver weg voor Marie Claire. Auke behield zijn 4e plaats door een remise tegen Roelf, maar Gerard zit hem op de hielen! (en de rest volgt ook snel, waaronder ik!) Vader in spé Oscar won van Kees in de langste partij van de avond. Ik wens Oscar en natuurlijk zijn vriendin heel veel succes met de laatste loodjes!!

Bert attendeerde mij erop dat het WolfverSlag deze keer in rijm moest zijn, omdat het immers Sinterklaasavond was. Daar had ie een goed punt! Als lid van het bestuur leek het mij daarom aardig om deze gelegenheid aan te grijpen om -op rijm- reclame te maken voor schakend Leeuwarden!

Ben je werkschuw, hoogbejaard of schizofreen?

door iedereen verlaten en zit je er doorheen?

gekluisterd aan een rolstoel en ervaar je ondraaglijke pijn?

geen nood, word lid van schaakclub de Burght, daar kun je nog echt jezelf zijn!

Heb je last van overgewicht, bloemkooloren of een minderwaardigheidscomplex?

een bypass, woekerende moedervlekken en al jaren geen seks? 

spring je liever vandaag dan morgen voor een trein?

geen nood, word lid van schaakclub de Burght, daar kun je nog echt jezelf zijn!

Maar als je graag wilt worden afgezeken

door versleten schakers met ernstige gebreken

stinkend naar zweet, in lompen gehuld en standaard zonder baan

dan kun je beter naar schaakclub Knudde gaan!

Ben je levensmoe en sta je bekend als een gestoorde freak

en hoor je eigenlijk thuis op de longstayafdeling van een TBS-kliniek

dan is er ook geen man overboord, want voor de échte kneus

is schaakclub Philidor de beste keus!

WOLF

28 november 2011

Zo aan het einde van het jaar zit de klad er behoorlijk in op onze club. De ene saaie partij na de andere vliegt je om de oren. Mijn partij tegen Oscar bijvoorbeeld. Normaal staat deze variant van het Schots-Gambiet garant voor mooi spel, maar nu was na 12 zetten de lol er wel af (de 13e zet g3 zoals bij de naspeelbare partijen staat vermeld is uiteraard niet gespeeld, dat geeft een stuk weg). De partij tussen Gerard en Tak was ook niet zo spectaculair als vooraf gedacht. In ieder geval zullen de beide kemphanen er niet wakker van hebben gelegen. Wel valt het Gerard te prijzen dat hij, als één van de weinigen op onze club, bijzonder veel variatie aanbrengt in zijn openingen (Hij speelde maandag -voor het eerst?- de Engelse opening). Tak moet zich overigens als een vis in het water hebben gevoeld in de partij, want dit soort complexe stellingen (die ontstaan door de c4 opening) liggen hem als geen ander. Peter (die onder de intrigerende titel Het niet meer kunnen winnen zijn verslag schreef!) kwam in een gevaarlijke penning terecht en mag blij zijn dat ie er met remise vanaf is gekomen (29. .., f6 en de kwaliteit valt wel? Of heeft wit dan nog Dame d7?). Piet Vlieg werd er in een monsterpartij, waarbij hij al snel een pion verloor, door een degelijke Marie Claire afgedrukt. Auke verweerde zich kranig tegen Wietse, die alle zeilen moest bijzetten om niet het schip in te gaan. Pas laat in de avond kon Wietse zijn toren winnend naar b7 schuiven. Sjoerd had een prachtig mat tegen Tabe. Ook hier was b7 een cruciale zet! De mooiste suïcidale zet van het seizoen? Zullen we in het volgende clubblad de mooiste suïcidale zetten tot nu toe publiceren? Of wordt ie dan te dik? ;-) De mooiste partij van de avond, in ieder geval de partij met het mooiste slotakkoord, was die tussen Rudolf en Cnossen. Weer een prachtig paardoffer!! Misschien leuk om in het volgende clubblad alle paardoffers van Rudolf op te nemen? Alles overziend valt het met die "klad" eigenlijk reuze mee, maar mijn remisepercentage baart mij toch enige zorgen (en die van Peter en Theo ook!). Meer remises dan Cnossen? Het moet niet gekker worden! 

Tot slot (wazige) beelden van een sympathiek oud-lid van de Burght (die het opneemt tegen een veelbesproken Grootmeester). Was het niet Peter Brouwer die ooit de 1e wedstrijd van het seizoen won tegen hem, de beste schaker van de Burght ooit?

http://www.youtube.com/watch?v=IpXeTXTVV5E
WOLF

21 november 2011

Is de Friese schaakwereld op sterven na dood? Afgelopen zondag bezocht ik (als toeschouwer, ik had voor het eerst dit jaar sociale verplichtingen) het Waling Dijkstra weekendtoernooi en het viel me op dat de schaaktafels bijzonder slecht bezet waren (van onze club waren alleen Tak en Van Straten present). Waar was iedereen? Tresoar is een prachtig gebouw op een mooie locatie en het prijzengeld is behoorlijk hoog. Naar mijn mening het mooiste schaaktoernooi in Noord-Nederland. De zaal had afgeladen vol moeten zijn! Had schakend Friesland net als ik sociale verplichtingen? Moesten ze werken? Natuurlijk niet! De gemiddelde Friese schaker heeft immers geen sociaal leven, en al helemaal geen werk! Ik denk dat ik weet waarom het zo rustig was in de b-groep: Als 1700-1800 speler loop je namelijk grote kans dat je ongenadig wordt afgedroogd door een jeugdtalent met een rating onder de 1200!! Of, zoals ik een ouwe baas in het "restaurant" van Tresoar verbitterd hoorde zeggen nadat ie een ferme slok van zijn "koffie" (slootwater van € 1,--) had genomen: "Van zo'n kleine etter kun je alleen maar verliezen!" Waarom niet een apart toernooi voor de jeugd? Verder (ik bedenk me plotseling een tweede reden) is het inschrijfgeld (zeker als je weet, zoals Tak, dat je toch niet in de prijzen valt ;-) voor de-altijd-krap-bij-kas-zittende-schaker een behoorlijke drempel. Waarom geen € 15,-- voor de b-groep? Hoe dan ook, over 2 jaar doe ik weer mee!

Toen ik zondagavond vernam dat ik met zwart tegen William moest gaan spelen, kreeg ik weer zo'n weeïg voorgevoel dat hij gehakt zou maken van mijn Caro-Kann. Hoog tijd voor draconische maatregelen, oftewel: een nieuwe verdediging! In een verfrommeld schaakboekje viel mijn oog op de French-Nimzowich, een variant die blijkens de schrijver van het obscure boekwerkje ook wel gespeeld werd door Grootmeesters, dus ja.. dan zal het wel goed zijn! In opperbeste stemming (overtuigd dat mijn voorbereiding onze clubkampioen volledig zou verrassen) reed ik de volgende dag met schaakvriend Tak door een beneveld Leeuwarden richting Priyas. Bij de schuifdeuren vroeg Doornewaard of ik weer die "inmiddels beroemde zinken badkuip" in zou gaan, en hij kreeg gelijk. Enigszins gedrukt (het leek alsof mijn stukken niet los kwamen) kwam ik een pion achter en verloor uiteindelijk de partij. Toch zag mijn stelling er op de 26e zet nog behoorlijk gevaarlijk uit! Een balende Brouwer redde het niet tegen Wietse, die op zijn beurt vorige week nog verpletterd werd door William. Tabe won in een leuke partij (let met name op zijn prachtige 3e zet!) van Matty, maar waarom gaf Matty op? Hij stond toch gewoon een stuk voor? Kunnekes wist op geslepen wijze de Dame van nieuwkomer Striekwold (mooie naam overigens) te bemachtigen. Striekwold gaat zeker van zich laten horen de komende tijd! Auke deed goede zaken tegen Gerard (die naar eigen zeggen in een schaakdip zit, dus heren: sla uw slag!!) en stijgt naar een 4e plaats! Met een pion meer moest Gerard in remise berusten. Chris won van Rudolf, die er eigenlijk de hele partij niet aan te pas kwam. Voor het eerst dit seizoen geen dreigende paardenzet van Rudolf! (zelfs geen poging daartoe). Theo en Tak speelden een bloedeloze remise, waarbij Fritz (volgens Tak) nog een licht voordeel gaf aan de zwartspeler. In ieder geval was het nog spannend geworden als ze doorgespeeld hadden! Tot slot speelden Sjoerd en Piet Vlieg (de 2 fanatiekste schakers van de club?) de langste partij (in ieder geval qua zetten) van de avond. Volgende week de topper Gerard tegen Tak! Altijd een gespannen sfeer tussen de twee kemphanen, en kom als kijker niet te dicht bij het bord, anders kun je de volgende reactie verwachten! :-)

http://www.youtube.com/watch?v=YoDTI_ZRMao
WOLF

14 november 2011

Geachte schaakvrienden,

Wegens persoonlijke omstandigheden is het mij deze week niet gelukt het alom gewaardeerde WolfverSlag te schrijven.

Wolf

p.s. wees gerust: er is geen sprake van een psychische ineenstorting, enge ziekte of ander ongemak. Enkel een ordinair, werkgerelateerd drinkgelag is hieraan debet. Ik schaam me diep.

7 november 2011

"Chess is mental torture" (Kasparov)

Met ons 1e team namen we afgelopen maandag weer plaats in die zinken badkuip (ik val in herhaling, maar ook in dit geval kan ik geen treffender vergelijking vinden) en werden we collectief ondergezeken door het 1e team van Heerenveen: 2-6 (!!)

Als aangespoeld wrakhout zaten we naderhand bij Louis aan de bar, vol ongeloof, want hoe had dit kunnen gebeuren? Peter had verzuimd een middagdutje in te lassen maar haalde het slaaptekort tijdens zijn partij keurig in. Net als Kuifje, die in "Kuifje in Tibet" een schaakpartij speelt tegen kapitein Haddock, in slaap valt en even later, na een angstige droom, wakker schrikt. Bij het ontwaken werd de nachtmerrie van Peter werkelijkheid: hij stond naar eigen zeggen compleet aangekrampt! Teamcaptain Tak zat aan mijn linkerhand een prima partij te spelen, maar in de eindfase keek hij beteuterd, als een verwarde professor Zonnebloem, tegen een verloren stelling aan. Gerard zat mokkend achter het tweede bord, hij had liever aan de andere kant van de zaal gespeeld (wellicht kunnen we ons verlies daar op gooien?). Mijn eigen partij tegen Klaas Abma kende ook een zure afloop. Het was min of meer remise (alleen de torens werden nog heen en weer geschoven terwijl ik een pion minder had), maar uit teambelang moest ik op winst gaan spelen, waardoor ik alsnog de bietenbrug op ging! Iets eerder in de partij hoopte ik nog met een listig aftrekschaakje mijn tegenstander te verrassen, maar helaas. Zoals schaker/journalist Max Pam in het boek "Kuifje in de echte wereld" schreef: Aftrekken, dat doet Kuifje niet (of doelt hij hier op het ontbreken van de edele delen bij Kuifje, en niet op het edele schaakspel?!).

Hoe dan ook, Heerenveen was deze keer de verdiende winnaar, daar was niets op af te dingen. Maar het zal ons niet weer gebeuren! 

http://www.youtube.com/watch?v=TxeiGipoFSE&feature=related
WOLF

31 oktober 2011

Een salonremise in 5 zetten kan ik iedereen afraden. Je voelt je enigszins opgelaten, alsof je iets onbetamelijks aan het doen bent. Alsof je in een lange jas met opgestoken kraag in een groezelige lectuurwinkel een 'erotisch blaadje' (of een dichtbundel van Jan Posch ;-) gaat kopen, bevend van angst dat een goede (of in zo'n geval hatelijke) bekende plotseling komt binnenwandelen (of in een rode scootmobiel komt binnenrijden). In de schaakzaal kijken mensen verbaasd op als reeds na 3 minuten speeltijd de handen worden geschud. Heeft één van de spelers soms zijn Dame weggegeven? Is Gerard alweer in het Herdersmat getrapt? En dan komen die nieuwsgierige schaakaagjes (als bloedhonden) bij het bord kijken en vragen wat er aan de hand is, net als die bekende die ineens in die winkel verschijnt en belangstellend vraagt naar het mysterieuze boekwerkje dat je net discreet probeert af te rekenen! (Het voorgaande is uiteraard puur illustratief en berust niet op de werkelijkheid). 

Een zware explosie (9,5 op de schaal van Richter) maandagavond, de ramen trilden ervan, hield Priyas lange tijd in zijn greep (menig schaker begon met zorgelijke blik te ijsberen: Heb ik thuis, nadat ik de Iceman-knakworstjes had opgewarmd, het gas wel uitgedraaid?). Voor Gerard en mij was het op het schaakbord in ieder geval geen explosieve avond. Gelukkig waren er een paar schitterende partijen waar de vonken wél vanaf vlogen!

Met een prachtige paardenzet wist Sjoerd al vroeg in de partij de opgesloten Dame van Chris te veroveren. Opgegeven dus? Nee hoor, Chris krukte vrolijk verder, en niet voor niets (wonderen bestaan nog!). Met een fraai paardenvorkje won Chris de Dame van Sjoerd terug! Auw.. Een typisch voorbeeld van het aloude schaakadagium: "Niets is zo moeilijk als het winnen van een gewonnen stelling!" In de partij tussen Peter en Rudolf, die blijkens het verslag van Peter (bij de ingevoerde partijen) een ontnuchterend einde kende, vroeg ik me af of zwart zich misschien nog -tijdelijk- had kunnen redden met 33..., loper e7.

Tak boekte een prima zege op (de van zijn vaste plaats gelokte) Cnossen, die kennelijk niet had gerekend op de d-4 opening van zijn tegenstander (gevolgd door loper g5, de zogenoemde Doornewaard-Trompovski-opening). Marie Claire stond lange tijd goed tegen Wietse. Als ze op de 25e zet met haar loper het paard van Wietse had geslagen, was de winst nog ver weggeweest voor Wietse. En dan tot slot de mooiste partij van de avond: Bert tegen Jalt. Speel het na en huiver! (Ik denk dat de klanten van een niet nader te noemen etablissement op het Willem Alexanderplein de hele week gratis patat en frikandellen hebben gekregen)

Peter meldde in het gastenboek dat er weinig animo was voor de bekercompetitie. Misschien moeten we het wat "opleuken". Ik heb de oplossing gevonden! 

http://www.youtube.com/watch?v=3JQlnGfiMpQ
WOLF

24 oktober 2011

Vorig seizoen schreef ik in het toenmalige "Wolf reports" het volgende over het gevoel dat menig schaker bekruipt na een verloren schaakpartij:

Enige tijd geleden las ik in Het Parool een artikel van een journalist die het nachtleven in Amsterdam beschreef en in het kader van zijn onderzoek een bezoek had gebracht aan een zeer merkwaardig etablissement, een groezelige discotheek die met name werd bezocht door, laten we zeggen zeer ruimdenkende, feestvierders. Op de dansvloer stond een zinken badkuip, waar iedereen (let wel: gekleed) om de beurt in kon gaan zitten, waarna het de bedoeling (lees: de fetisj) was dat de overige aanwezigen de persoon in kwestie gingen "onderzeiken". Tsja, ieder zijn meug... De journalist eindigde zijn opmerkelijke artikel met de woorden: "Bij de toiletten was het rustig". Het voorgaande komt overeen met het gevoel van een jammerlijk verloren schaakpartij, met dit verschil dat je er absoluut geen plezier aan beleeft. Bij iedere verloren partij kun je jezelf zien zitten, in je nette kloffie, weerloos in die zinken badkuip... De geur van het verlies blijft dagen hangen, dat pas als de volgende partij weer in zicht is, langzaam wegebt.

Maandagavond, toen ik Auke de hand schudde nadat hij mij wederom had ingeblikt na een prachtige aanvalspartij, realiseerde ik me dat het voorgaande bij Auke niet opgaat. Verliezen van Auke is niet erg, sterker nog, je verlaat als een kind zo blij de schaakzaal! Na het openen van de g-lijn (ik dacht ten onrechte dat ik spel kreeg) was het slechts een kwestie van "lijdzaam" toezien hoe Auke het klusje professioneel ging klaren. Maar zoals ik al zei, ik vond het niet erg (er verscheen geen grimas), het is hem gegund! Jalt kwam hinkelend binnen (op één schoen!) en hij hinkelde tegen Sjoerd op het schaakbord vrolijk verder. De Dame op de 4e zet naar c3?? Alsof hij niet kon wachten om in die zinken badkuip te gaan liggen! Ik bedenk me ineens dat Gerard mij ooit in een interne wedstrijd met een zelfde soort -onnozele- penning te grazen nam, maar dat kan ik uiteraard wijten aan nijpend tijdgebrek ;-). Gerard verloor, ondanks dat ik de joker had ingezet, van een snotterende Peter. Leuk potje en leuk verslag van Peter! "We krukken vrolijk verder!", zei Gerard na de partij, lachend als een boer met kiespijn! De partij tussen Tak en Oscar zorgde voor enige beroering. Op de 21e zet meenden de omstanders (waaronder ik) dat Oscar met het loperoffer op h3 de partij gemakkelijk zou winnen. En toen Oscar het offer uiteindelijk ook nog deed (het leek wel een uur te duren) bleek al snel dat Tak de boel nog eenvoudig kon keepen. Tak had dit uiteraard al lang gezien! Rudolf dreigde op de 20e zet met een mooi paardoffer Wietse te verrassen, maar toen Wietse hier niet op inging had Rudolf er verstandig aan gedaan het paard daarna meteen weer terug te trekken. Kees kwam goed weg tegen Ton, die in een glad gewonnen stelling op de 34e zet door zijn klok ging!!! Oef.. gruwelijk om zo te verliezen (die kan in "het rijtje van zure nederlagen", samen met die van Martijn tegen Peter!). Opvallend leuk was ook de partij tussen William en Theo. 18. Paard b5!!, een gouden vondst van onze clubkampioen!

De Euro staat op springen en plotseling verlangen we met zijn allen naar vervlogen tijden. De ouderwetse gulden, daar was toch niks mis mee? Wat was het vroeger toch mooi, alles was zoveel beter, ook de muziek! Om oude tijden te doen herleven, hierbij een vergeten, zeer goed geklede zangeres uit jaren 70 van de vorige eeuw. (zie ook de lovende reacties onder het filmpje!)

http://www.youtube.com/watch?v=p2WbSKmySHI

Iedereen die aanvullende tips heeft kan dit plaatsen in het gastenboek!
WOLF

17 oktober 2011

De mobiele telefoon in de schaakzaal, het blijft de gemoederen bezighouden. Verdeeldheid alom, lees het gastenboek er maar op na: Wietse vindt een nul voor het gebeld worden een te zware straf en stelt zelfs als alternatief een bitterballenpot voor. Gerard is het blijkens zijn reactie met hem eens, al wijst hij er nog wel op dat je bij externe wedstrijden dan wel de pisang bent. Ook Rudolf vindt al dat strenge straffen maar niets en stelt zelfs voor dat wij maar beter een blowtje kunnen opsteken (?!).

Aan de andere kant staat allereerst Peter, die met de (uiterst poëtische) reactie "rinkeldekinkel.....nulletje in het mandje van de schaakwinkel.." laat weten dat hij vóór toekenning van een nul is. Oud-lid Stef (die alras reageerde) is ook voorstander van puntverlies, maar hij is eigenlijk altijd voor als het om zwaarder straffen gaat. Hij stelt zelfs nog dat het goed zou zijn voor de orde en tucht. Roelf, die kennelijk de bitterballenpot aan zich voorbij wil laten gaan, wijst op de officiële FIDE-regel, waarin -kort samengevat- staat dat als een dergelijk apparaat (lees: de telefoon van Ton van Spanje ;-) enig geluid maakt, die speler de partij verliest. Inderdaad, wel zo duidelijk, was mijn eerste reactie toen ik het las. Maar toen begon ik te twijfelen. Uit de Fide-regel valt bijvoorbeeld ook op te maken dat de wedstrijdleider degene is die het verliespunt moet toekennen.

Ik moest denken aan een grappig voorval. Jaren geleden zat ik bij een voetbalvereniging (de Lions), waarbij wij met ons team voor de uitwedstrijden zelf onze lijnrechter moesten meenemen, en dat was sinds jaar en dag een man op leeftijd (een opa van een speler) die altijd 's ochtends, voor het vertrek naar weer zo'n afgelegen dorp (Ternaard, Dokkum, Tsjernobyl), in de kantine al aan de jenever zat. Tijdens de wedstrijd kreeg de aanvaller van de tegenpartij de bal in -naar onze mening- buitenspelpositie aangespeeld en scoorde. Ons team schreeuwde moord en brand: Butenspel!!! en we keken met zijn allen naar onze lijnrechter, die verdwenen was, totdat we plotseling vanuit de belendende bosschage een vlag zagen wapperen. Onze bejaarde lijnrechter stond met zijn dronken kop in de bosjes te zeiken, en omdat 11 man hem toeschreeuwden dat hij moest vlaggen, (doe die flag dan omhoog ju, mongol!) deed hij dat, maar hij had geen flauw benul waarom! Het doelpunt werd uiteraard gewoon goedgekeurd. Ik wil maar zeggen, zo'n FIDE-regel lijkt inderdaad, zoals Roelf zei, heel duidelijk, maar het geluid van een dergelijk apparaat komt op ónze club altijd op het moment dat de wedstrijdleider net even buiten staat te roken, aan de bar staat of naar het toilet is! En dan wordt die Fide-regel, als er verdeeldheid over is, gewoon weer aan de kant geschoven! Dit moeten we zien te voorkomen. Als je mobiel gaat, loop dan zelf naar het uitslagenformulier en geef jezelf een nul. Dat is wel zo duidelijk!

Snel een korte impressie van de maandagavond. Tegen Peter speelde ik de Fajarowicz-variant van het Budapester gambiet, de variant die Chris Doornewaard een paar jaar geleden ook heeft gespeeld maar daarna voorgoed heeft afgezworen. Toch zag ik Chris met bovenmatige belangstelling mijn partij gadeslaan. Of ik de variant vaker ga spelen, tsja.. daar laat ik me uiteraard -om mijn concurrenten niet in de kaart te spelen- niet over uit ;-). Lange tijd stond ik goed (Peter bleef in een vervelende penning staan), maar op het einde van de partij stond ik gewoon een pion achter en was ik uiterst content met het remiseaanbod. Wietse ging tegen een opzichtig besjaalde Gerard wél door met een pion meer en won uiteindelijk de langste partij van de maandagavond. Roelf ging in de kortste partij van de avond de kattenbak in tegen Jos. Om 20:30 uur stonden ze al aan de bar bij Louis! Een paar spelers hebben nog geen nul achter hun naam. Zullen we daar volgende week verandering in brengen? Ik zet alvast de joker in op Gerard, die volgende week tegen de ongeslagen Peter moet spelen!
WOLF

10 oktober 2011

De herfst is in alle hevigheid losgebarsten. Op een -alweer- mistroostige, regenachtige oktoberavond namen wij in Priyas plaats achter onze glimmende schaakborden. Theo speelde tegen mij de Drakenvariant (ook wel : "De Draak" genoemd) van het Siciliaans, een variant die ik steevast, met wisselend succes, met de Engelse aanval (met de opmars f3) bestrijd. En het ging voortvarend. Met mijn Dame op g5 dreigde ik gevaarlijk binnen te komen. Even dacht ik dat het een kwestie van enkele zetten was dat ik de stelling van Theo zou verpulveren! Maar het liep -ik weet het, ik meld dit bijna wekelijks- anders. Mijn aanval werd handig gepareerd, mijn torenoffers bleven noodgedwongen uit, en nadat de storm op het bord was geluwd stond ik glad verloren. Het remise-aanbod van Theo (hij wilde kennelijk krachten sparen voor de externe wedstrijd) kon ik uiteraard niet weigeren. Achteraf bleek (Auke had het gezien!) dat ik een winnende zet had gemist. Als ik op de 19e zet Td6 had gespeeld had zwart meteen kunnen opgeven. Prachtige zet, jammer dat ik die gemist heb! Iets verderop had William zijn handen vol aan Gerard, die lange tijd op winst leek af te stevenen. Klasse gespeeld van de Baron! (zijn trainingsweekend in Berlijn heeft vruchten afgeworpen!). William slaakte een diepe zucht toen hij op miraculeuze wijze een patstelling wist te creëren. Peter, die naar eigen zeggen "een frivole avond" had, drukte Auke van het bord in zijn oude vertrouwde Franse verdediging. Terug van weggeweest! Tak liep zich ook stuk tegen het Frans. Met een zorgvuldig voorbereide variant gleed hij jammerlijk onderuit tegen Wietse (zou Tak de eerste 15 zetten thuis al -onder toeziend oog van IM de Jong- op het bord hebben gehad?). Genoeg over onze interne schaakavond. Ik sta te popelen om nog iets te zeggen over de dinsdagavond, onze eerste wedstrijd in de promotieklasse!

Philidor 4 - De Burght 1 (3,5 - 4,5):  Een belachelijk groot succes!!

Iedere keer weer een bijzondere ervaring om de zaal van Philidor te betreden. De oudste club van Nederland! Die beruchte Philidorzaal, waar het altijd (ook zonder de jengelende kinderen) ontiegelijk rumoerig is. Zelfs het bakelieten telefoongerinkel van de mobiel van Ton van Spanje zou daar niet opvallen!!
Ik had meteen al een goed gevoel over onze winstkansen. Mijn tegenstander Siem van Eijk, al jaren het sympathiekste lid van Philidor, moest de hele competitie van de avond regelen en verscheen met een kwartier vertraging achter het bord, waardoor ik de situatie eens goed in mij op kon nemen. Ik zag dat onze spelers gedreven achter de borden zaten! En toen mijn tegenstander eindelijk verscheen ging het gelijk goed los. In een merkwaardige variant van de Caro-Kann kwam ik snel wat beter te staan. Had mijn tegenstander ooit kunnen bevroeden dat zijn koning op e8 aan het eind van de partij op f1 zou komen te staan? Naast mij zag ik Tak met de wonderschone zet dame f6!! de stelling naar zich toetrekken, met de remise die volgde kwam Dik Kruithof goed weg. Complimenten ook voor Theo, die -in rustige stijl- Erik van Lee wist te verslaan. Ook Peter speelde rustig, maar dan in die zin dat hij op tergend langzame wijze zijn klok indrukte, zelfs toen hij nog maar 17 seconden op de klok had! Het is hem vergeven. Probeer maar eens het tempo van Zahid bij te houden! Gerard, ondanks dat hij naar eigen zeggen steeds werd gestoord door zijn gnoomalarm, speelde een degelijke remise tegen Erik Kruit. William won ook, maar daar waren we bij voorbaat al vanuit gegaan. Nieuwkomer Oscar wist geen stand te houden tegen Pieter Hoekstra. Hij overschatte een pion op a6 (nadat hij laatst nog een pion van Auke op c6 volledig onderschatte) en werd er vervolgens langzaam maar zeker afgedrukt.
De heldin van de avond was Marie Claire! Vanuit een verloren stelling wist zij remise te maken, waarna de champagneflessen konden worden ontkurkt! De door de wedstrijdleider toegekende remiseclaim van Marie Claire werd door een paar aangeslagen spelers van Philidor 4 nog, zonder resultaat, aangevochten. Een wanhoopsdaad? Toen bij de schakers van Philidor 4 het besef doordrong dat de Burght 1 de terechte winnaar was, dachten we even dat ze in huilen zouden uitbarsten, maar ze wisten zich, zij het met veel moeite, groot te houden. Die treurige aanblik deed ons, als bevriende schakers van de Burght 1, uiteraard veel pijn. Kom op Philidor 4, het seizoen is nog niet voorbij!. Jullie kunnen lering trekken uit deze wedstrijd en alsnog hoog eindigen!
WOLF

Om Philidor 4 een hart onder de riem te steken:
http://www.youtube.com/watch?v=AjfKmJFMFWs&NR=1

3 oktober 2011

Een man in Wolvega graaft zijn overleden vader op, gaat een stukje met hem rijden en gooit hem vervolgens in een sloot. De pers wist -hoe briljant- te melden dat de man "geestelijk in de war was". De burgemeester van Weststellingwerf sprak van een "tragische gebeurtenis". Een tikkeltje overdreven als je het mij vraagt. Misschien was het wel hun favoriete sloot, de sloot waarin ze in gelukkiger tijden als vader en zoon altijd hadden gevist of iets dergelijks. Ik denk dat bijvoorbeeld Peter en Matty het helemaal niet erg zouden vinden als we ze na hun dood zouden opgraven en vervolgens op een kruk aan de bar van Louis zouden neerzetten. Maken we ook nog eens mee dat ze zonder te brallen aan de bar zitten! Het zou alleen wat vliegen aantrekken, maar ach, laten we eerlijk zijn, dat is bij Friese schakers een normaal verschijnsel (met name bepaalde leden van de schaakclubs Knudde en Philidor schijnen er bijzonder veel last van te hebben). Bij binnenkomst, de prachtige nieuwe schaakborden schitterden ons tegemoet, zag ik bovenop mijn witte Koning zo'n vervelende vlieg zitten. Net als Jalt vorige week sommeerde ik "de Vlieg" naar een andere tafel te gaan, maar het mocht niet baten. (Misschien had ik Sjoerd er met een vliegenmepper op af moeten sturen?!) Urenlang werd ik bestookt door die k*tvlieg. Laten we hopen dat ie volgende week in de zaal van Philidor zit!

Over naar de partijen. Oscar gleed onderuit tegen Auke, maar wel heel fraai. Met twee pionnen minder maar met een dodelijke pion op c6 overklaste Auke zijn tegenstander. Met name de torenactie op de b-lijn was wonderschoon. Maar mijn partij was ook mooi, nou ja, in ieder geval leuk om naar te kijken. Vanuit één van mijn favoriete gambietvarianten in het Frans, iets met h4 (waarvan alleen Jos Smit de naam kent), dat Wietse aannam (en dat volgens Jos allang is weerlegd, kan ie mij dat eens uitleggen?), ontstond een open strijd waarbij ik weliswaar  twee pionnen achterstond maar wel enig spel had. In de eindfase -of beter de tijdnoodfase- kon ik mat in 2 geven, maar ik zag het niet! Nou ja, sta ik weer quitte met vorige week, toen Bert mij mat kon zetten! Met allebei nog 15 seconden op de klok hebben we tot remise besloten. Rudolf, die mij dezelfde avond nog had verboden die vervelende vlieg te doden, had minder medelijden met Theo. Met een prachtig kwaliteitsoffer, zoals hij als laatst ook al deed tegen Tak, versloeg hij op elegante wijze onze voorzitter. Matty gaf, naar eigen zeggen omdat hij er geen "nocht" meer in had (of wilde hij naar de bar?), op de 32e zet de partij weg door met zijn Dame de pion op f5 te slaan. Met Dame c2 had hij, ondanks dat Tak dan iets beter staat, nog kunnen tegenstribbelen. Jos, die weinig partijen speelt op de club maar als ie er is zelden verliest, speelde remise tegen Marie Claire. Zou het het haar dit jaar lukken om de 1700 te halen? Met nog zo'n 30 punten te gaan moet dat (hopelijk niet ten koste van mij) dit seizoen zeker lukken. Peter en William speelden remise. Volgens William een slaapverwekkende partij (zo erg dat Matty tijdens het invoeren in slaap is gesukkeld? Hij staat niet op de site!). Toch niet slecht van Peter, die nog geen partij heeft verloren. Henk verloor van Piet in een spannende partij (althans tot de 21e zet, na het torenverlies was het pleit wel beslecht). Gerard drukte Johan in een monsterpartij van het bord, maar had de partij eerder in zijn voordeel kunnen beslechten. Als hij op de 17e zet Dame d4!! had gespeeld had hij een stuk kunnen winnen. Gerard, met de bescheidenheid die hem zo siert, zal uiteraard ruiterlijk toegeven dat hij dit volledig over het hoofd heeft gezien! Overigens, dit mag niet onvermeld blijven, hebben Gerard en ik afgelopen weekend in het prachtige Berlijn een schaakmatch gespeeld (onder de pseudoniemen Timman-Speelman), die geëindigd is in 4-4. Van enige vermoeidheid was maandag bij ons niets te merken. Tot ver na middernacht stonden we (ook Tak, William, Peter en Wietse lieten zich niet onbetuigd) als bezetenen de kast te fatsoeneren om de nieuwe schaakborden kwijt te kunnen! 
WOLF

26 september 2011

Een rommelige en rommelende schaakavond met veel afmeldingen. Het begon met een grappig opstootje. Jalt weigerde plaats te nemen aan de vaste tafel van Piet Vlieg, met als reden dat niemand een vaste plaats heeft dus ook Piet niet. Piet wilde niet aan een andere tafel, want hij had toch een vaste plaats? Er was geen touw aan vast te knopen, maar vermakelijk was het wel. Sjoerd sprak de beide heren vermanend toe, waarna Piet mokkend (alsof zijn knikkers waren afgepakt) op de door Jalt aangewezen stoel ging zitten (die 3 meter verderop stond!). Ik bleef er bijna in. Mijn partij was een drama. Ik besloot tegen Bert het Albin-tegengambiet te spelen, maar dit verzandde al na een paar zetten in een afschuwelijke stelling (voor mij althans). Gerard, gekleed in een witte colbert en een hippe blouse (alsof hij rechtstreeks uit een aflevering van Miami Vice kwam gewandeld) bekeek mijn stelling met argusogen. Even dacht ik dat ie in schaterlachen zou uitbarsten! In mijn ooghoeken zag ik dat Sjoerd een klassepartij speelde tegen Tak. Met een stuk voorsprong stond hij glad gewonnen, maar Tak wist -wonder boven wonder- met een prachtige aanval (dat dan weer wel) de koning van Sjoerd in een dodelijk matnet te drijven. Terwijl Sjoerd minutenlang verbitterd en vol ongeloof naar zijn stelling keek, zag ik op mijn eigen bord dat mijn stelling weer aan de beterende hand was: Bert gaf onnodig een kwaliteit weg, waarna ik in alle rust kon rokeren. Gek genoeg waren zijn lopers minstens zo sterk als mijn torens, en een ongemakkelijk gevoel begon mij te bekruipen, namelijk dat ik net als mijn buurman Sjoerd alsnog de bietenbrug op zou gaan! En mijn angst werd bijna bewaarheid, maar anders dan ik verwachtte: ik zette pion h7 naar h6, en in een milliseconde nadat ik de pion losgelaten had zag ik dat Bert mat in één kon geven door met zijn dame simpelweg h6 te slaan!! Toen heb ik (ik schaam me bijna om het te moeten vertellen) net gedaan alsof mijn neus bloedde en heb ik quasi geconcentreerd (bibberend van angst) naar de andere kant van het bord naar de a-lijn zitten kijken, alsof daar iets heel belangrijks stond te gebeuren!! En het werkte, want hij zag het mat niet en speelde de pion naar a3! Oef... Even later won ik de partij, maar net als Tak dus niet zonder enig fortuin. Peter speelde, nadat hij vorige week ook al een titelkandidaat wist te bedwingen, een plusremise tegen Wietse. Verder won Roelf zijn eerste partij van het seizoen tegen Henk. Gerard en Theo besloten al snel tot remise, naar eigen zeggen om een rustmoment te pakken tijdens de competitie. Oscar wist lange tijd William in bedwang te houden, en lange tijd leek het erop dat de partij in remise zou eindigen, maar in de eindfase promoveerde William een pion waarna Oscar op kon geven. Bij de analyse hoorde ik Oscar zeggen dat hij de gifbeker helemaal had moeten leegdrinken. Hij zal hierbij niet hebben gedoeld op het glas bier dat Louis voor hem had getapt! Toch denk ik dat Oscar met deze partij heeft laten zien dat hij tot de betere schakers van de club behoort. Auke won ook weer eens, hij promoveerde op prachtige wijze (hij blokkeerde met zijn paard de torenlijn van wit) een pion tegen Kees en staat weer in de top tien. Een bizarre schaakavond. Met twee gestolen overwinningen op zak keerden Tak en ik in opgetogen stemming huiswaarts!
WOLF

19 september 2011

Loopt een Belg over straat, ziet ie in de verte een bananenschil liggen. Zegt ie: "O jee, daar ga ik weer!" Een oude grap, maar iedere keer als ik verneem dat ik tegen William moet spelen overvalt mij deze gedachte, en ik glij ook inderdaad iedere keer weer hardhandig onderuit. Maar afgelopen maandag had het ook anders kunnen lopen. Met een verandering in William zijn repertoire, als ik het goed heb de variant (De Leeuw) die Peter vorig seizoen tot wanhoop heeft gedreven en sindsdien voor altijd heeft afgezworen, kwam ik met een pion meer in een actief middenspel terecht. Met name mijn 12e zet stemde mij tot grote tevredenheid. Even dacht ik zelfs dat het de beste zet was die ik ooit had gespeeld! Subtiel en perfect in al zijn eenvoud: een loper op a6 die het hele aanvalsbataljon van onze clubkampioen weet tegen te houden. Maar het liep helaas anders. Rond de 25e zet kwam die bananenschil weer helder in zicht, en ik wist het: "daar ga ik weer!" Om een lang verhaal kort te maken, uiteindelijk gaf ik knullig een toren weg (tijdsdruk?!) maar Wietse wist achteraf te melden (en Fritz bevestigde dit) dat ook zonder het verlies van de toren de pion naar h6 winnend is voor zwart. Zwart heft dan de matdreiging op de achterste rij op en wint. Iets verderop miste Peter een immense kans om Sietse te verslaan. Het liet onze brave competitieleider, gelet op zijn verbitterde gelaatsuitdrukking na de partij, niet onberoerd. Hij stond een toren voor! (Op de 17e zet g3 ipv f4 en Sietse kan opgeven?). Auke verloor in een Franse partij een stuk tegen Wietse (of was het een offer?). Wietse had -anders dan Peter- geen enkele moeite de torenvoorsprong in winst om te zetten. Johan en Theo speelden remise, weer één met een onbevredigend einde!! (zie het vorige Wolfverslag). Compliment aan Rudolf, die met een prachtige aanval Tak tot overgave dwong. De loper op de 16e zet naar f1 was, dat moest zelfs Tak toegeven, een briljante vondst! Marie Claire werd er langzaam maar zeker afgedrukt tegen Gerard, die na een onooglijke (doch degelijke) opening een pion wist te winnen en uiteindelijk op listige wijze het paard van Marie Claire wist in te sluiten. Piet Vlieg gaf in een gelijkopgaande strijd tegen Sjoerd een toren weg en kon gelijk opgeven. Goed gespeeld van Sjoerd, die in het verleden vaak -met het onnodig weggeven van een stuk- op dezelfde manier menig partij verloor. Een zure nederlaag voor Piet, die ons de rest van de avond, bij de bar en in de speelzaal, op luide toon deelgenoot maakte van zijn misère. Oscar won overtuigend van Bert en zal volgende week moeten aantreden tegen William. Gaat hij pas op de plaats maken of zorgt hij voor een verrassing? We zullen het zien... Na dameverlies kon Tabe de hand schudden van Chris. Schrale troost voor Tabe is dat ook zonder zijn blunder op de 27e zet de partij, met 2 pionnen achterstand, voor hem niet te winnen is.

De Algemene Beschouwingen in de Tweede Kamer van dit jaar waren een waar festijn om naar te kijken. Wat een soap! Bedrijfspoedel, haatbaarden, corrupte Grieken... Tsja, respectloos of niet, het was wel bijzonder leuk om naar te kijken! Je zou bijna terugverlangen naar de tijd dat onze schaakclub nog leden had die "respect" ook niet hoog in het vaandel hadden! Verongelijkte schakers die elke vreedzame schaakavond moeiteloos wisten te verzieken, het gaf toch altijd wel enig vertier. Zijn we niet te braaf geworden? Kunnen we niet een paar rotte appels terughalen naar de club? Een paar notoire onruststokers een gratis lidmaatschap aanbieden? Keus genoeg in de Friese schaakwereld!
WOLF

12 september 2011

Was het vorige week een ellendige herfstbui, ditmaal blies een harde stormwind ons naar de schaakclub. Het werd een avond, ondanks de mooie affiches, met bloedeloze remises. Wees eerlijk, niets is zo vervelend als het naspelen van een remise-partij. Zeer onbevredigend. Alsof je naar een film kijkt waar de clou ontbreekt. Stel je voor, Miss Marple (de bejaarde detective van Agatha Christie) die op het einde van de film, bij de samenkomst met alle verdachten waarbij alle geheimen worden onthuld, zegt: "Het is laat, ik moet morgen weer vroeg op, ik wil een biertje drinken en laat het erbij". Dan schreeuw je toch ook wanhopig vanuit je luie stoel: "Nee, ouwe heks, ga door!! Ik wil weten hoe het afloopt!" Kijk bijvoorbeeld eens naar de eindstelling in de partij van Johan tegen Auke. Een prachtige open g-lijn, bijna alle stukken nog op het bord, een startschot voor een zinderende eindfase zou je zeggen, maar nee: de heren laten het erbij! Of mijn eigen bedroevende partij (een klassieke Budapester) tegen de verrassend degelijke Oscar. Na een vaag pionoffer -waarbij ik overzag dat mijn tegenstander met mijn actie een prachtige vrije a-pion cadeau kreeg- bood hij remise aan (wat ik niet kon weigeren), maar ik lag reeds op de slachtbank, en wat hadden we de anderen een schik kunnen bezorgen als we doorgespeeld hadden! En zo waren er nog een aantal remises met een onbevredigend einde. Jos tegen Rudolf, normaal gezien spelers waar je ademloos (met hun rommelschaak en ondoordachte offers) bij kunt staan kijken, kwamen niet echt los. De derde zet van Rudolf beloofde overigens al weinig vuurwerk. Kunnen we niet de regel invoeren dat we alleen tot remise mogen besluiten bij eeuwig schaak, schrijnend tijdgebrek, pat of als alle (voor mat noodzakelijke) stukken van het bord zijn? Ik vrees echter dat dit voorstel ons leden gaat kosten... De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat Peter en Theo een wonderschone remise speelden. Met 2 pionnen achter sloeg Theo op de 38e zet met zijn toren in op e5 en dreigde -als de toren zou worden geslagen- met het paard ongenadig binnen te komen. Peter kon niet anders dan te berusten in zetherhaling. Bij de schamele winstpartijen liet Tabe zich (onnodig?) verrassen door Kees, die met 2 torens op een open h-lijn de stelling wist te breken. Gerard verloor jammerlijk van Sietse en zag zijn kampioen-aspiraties in rook opgaan. Het seizoen is over, zei hij verbitterd. Ik moest denken aan wat Donner eens schreef na een nederlaag tegen Ree: “Nadat ik de partij geheel beheerst had opgegeven, rende ik naar huis, waar ik mij brullend en krijsend op mijn bed wierp en de dekens hoog over mijn gezicht heen trok".

In de jaren 80 zong (de inmiddels overleden) Tol Hansse een loflied op de telefoon: "De telefoon, lang zal 'ie leven, hij rinkele in de gloria". Zou hij hier de mobiele telefoon van onze sympathieke rijschoolhouder Ton van Spanje ook mee hebben bedoeld? Ik betwijfel het. Met een oorverdovend (bakelieten) gerinkel werden we maandagavond -wederom- gestoord in onze diepe overpeinzingen tijdens het schaken. Schuldbewust, met rode wangen, beende hij de zaal uit, om een minuut later terug te keren om zijn partij tegen een aangeslagen Piet Vlieg voort te zetten. En jawel, een paar minuten later ging zijn mobieltje weer af! (naar achteraf bleek: verkeerd verbonden). Positief punt is dat er geen enkele rijschool in Nederland telefonisch zo goed bereikbaar is als die van Ton van Spanje!! Maar, even serieus: zullen we de volgende keer bij een "telefoon-incident" gewoon een nul toekennen? Of moet daarover gestemd worden? ;-)

"Tingelingeling, daar gaat dat ding
Het is gewoon de telefoon
En straks dan komt de rekening (lees: de nul!)
Oh, tingelingeling, daar gaat dat ding".

WOLF

5 september 2011

Welkom terug, mijn dierbare schaakvrienden! Een nieuw schaakjaar, een nieuw Wolfverslag! (wees gerust: de vertrouwde schimpscheuten en onnodig grievende beschouwingen zullen blijven!)

Zijn op het werk na de zomervakantie de collega's benieuwd naar de vakantieverhalen, op onze schaakclub zijn we na de zomerstop vooral benieuwd of iedereen nog in leven is.. De opluchting was dan ook groot toen na het verplichte handen schudden op de eerste speelavond (er waren zelfs een paar handen bijgekomen!) bleek dat iedereen present was en zowaar in blakende gezondheid verkeerde!

Nog enigszins onwennig namen we op de eerste maandagavond in september, nadruppelend van een ellendige hoosbui, plaats achter de geblokte borden. Wietse speelde, geheel doorweekt omdat hij zonder regenkleding van huis was vertrokken (hetgeen hij merkwaardig genoeg helemaal niet erg vond), zijn eerste partij van het seizoen tegen Chris. Binnen 3 zetten bleek Wietse, tot grote spijt van Chris, geen trek te hebben in een Franse partij. Hij speelde de afruilvariant en wist met een venijnige torenmanoeuvre op g3 te belanden. Chris moest met lede ogen aanzien (zijn kwaliteitsoffer op de 15e zet kwam te laat) hoe hij -en niet Wietse- werd afgedroogd! Aan mijn rechterkant had Sietse geen kind aan Ton van Spanje. Met een gemak alsof hij nooit was weggeweest drukte hij zijn tegenstander (die driftig bezig was zijn telefoon op "stil" te krijgen, zou het hem dit jaar wél lukken?) van het bord, terwijl hij in de tussentijd mijn partij (de snelste van de avond) kritisch in zich opnam. Sjoerd, die in onze voorgaande ontmoeting veel weerstand bood, vergaloppeerde zich nu op de 11e zet door zijn paard cadeau te geven (al was het alternatief met het paard op g8 ook niet aanlokkelijk), waarna hij enkele zetten later teleurgesteld zijn koning omwierp. Ook Gerard had niet te klagen: Piet Vlieg gaf zonder aanwijsbare reden op de 28e zet zijn witveldige loper, waarna Gerard in alle rust de partij tot een einde kon brengen (met zijn favoriete bezigheid: stukken afruilen!). Tak speelde net als ik een partij van 16 zetten, waarbij Bert zijn Pirc iets te stug bleek. Zonder dat er ook maar 1 stuk werd geslagen besloten zij tot remise. Auke gleed in de opening bijna onderuit. Op de 6e zet trok zijn tegenstander Henk zijn dame terug naar e2, maar had met een loperschaakje op c6 2 pionnen kunnen winnen! Tegen Auke 2 pionnen voorstaan is overigens, ik kan er over meepraten, geen enkele garantie voor winst. Roelf verloor van clubkampioen William, maar had hij zich niet kunnen redden door (in plaats van op te geven) f3 te spelen? (zodat de toren naar d1 kan gaan). Nieuwkomer Oscar speelde een klasse partij tegen de altijd frivool spelende Rudolf, die geen enkele grip kreeg op de zwarte stelling en moest berusten in remise. Jalt verloor zijn dame tegen Cnossen, maar het scheen onze patatbakker niet te deren (misschien omdat hij zelf een paar dagen ervoor van ene Wolf -in een vriendschappelijke partij- ook een dame had gewonnen, en vervolgens de partij!!). Peter won ook, maar het ging niet zo simpel als hij bij de schuifdeuren van Priyas, trekkend aan zijn shagje, met iets te veel zelfvertrouwen beweerde. Theo, die zijn Pirc weer van stal had gehaald (een sterk wapen op onze club!) had het zwaar tegen Tabe, die pas in de eindfase het hoofd moest buigen. In de laatste partij, die tussen Matty en Hans, viel op dat Hans Sehlhof een sterke partij speelde. Matty moet lange tijd gedacht hebben dat de partij wel eens in remise kon verzanden.

Rest mij nog te melden dat ik afgelopen zomer (samen met Tak en IM de Jong) heb meegedaan aan het Hogeschool Schaaktoernooi in Vlissingen, waar ik de beroemde Sveshnikov heb ontmoet! Voor een amateurschaker zoals ik is dat uiteraard een grote eer. Ik had hem willen vragen naar zijn wonderschone partijen tegen "de Groten der Aarde". Hem willen meedelen dat in elke -zichzelf respecterende- schaakwinkel ter wereld de Sveshnikov-bijbel vóór in de etalage zou moeten liggen, en dat zelfs onze topspeler Gerard Veenstra zich regelmatig bedient van zijn Sveshnikov-verdediging! Maar het verliep anders. In de meest ranzige toiletruimte waar ik ooit geweest ben, waarbij de organisatie een uur daarvoor (in plaats van een emmer met sop te pakken) een bordje op het linker toilet had geplakt met de woorden: "Do not use!!", vond onze gedenkwaardige ontmoeting plaats. Terwijl ik mijn handen waste kwam hij binnen, keek mij verbijsterd aan, kneep met zijn wijsvinger en duim zijn neus dicht, mompelde vervolgens in zijn moedertaal een paar krachttermen -even dacht ik dat hij mij (onterecht!) beschuldigde- en verdween toen met een lang gezicht in het rechter toilet. Bedremmeld, zonder een gesprek te hebben aangeknoopt, droop ik af. Gelukkig wist mijn goede vriend IM de Jong later in het toernooi een plusremise te spelen tegen Sveshnikov!           

WOLF