Goudsbloem
Er was eens een heel mooi meisje.
Ze heette Goudsbloem en had hele mooie lange blonde haren.
En haar haren waren niet alleen mooi,
ze hadden nog een hele bijzondere eigenschap:
alles wat het meisje met haar haren aanraakte,
veranderde in goud.
Goudsbloem woonde met haar vader en moeder in een groot woud.
Ze woonden in een klein huisje in het midden van het woud.
Haar vader was erg toegewijd, maar haar moeder
was heel gemeen. Goudsbloem had namelijk een bal,
die op een dag, toen ze ermee aan het spelen was
en ze hem met haar haren aanraakte,
plotseling veranderde in goud.
Haar moeder zag dit en wilde de bal direct afpakken.
Ze wou de bal gaan verkopen om een
hok te kunnen bouwen naast hun huisje.
Goudsbloem werd ontzettend boos, want ze wist wel
wat moeder met dat hok van plan was.
Ze wilde er een oude sprekende ezel in opsluiten.
Goudsbloem had die ezel een keer in het bos gezien.
Ze dacht eerst dat het een gewone ezel was.
Tot de ezel tegen haar begon te spreken.
“Hallo.” Zei hij zomaar.
“Hallo” zei Goudsbloem, blij verrast.
Toen Goudsbloem thuiskwam vertelde ze hierover aan haar moeder.
“Ga als de bliksem die ezel ophalen!!”
Goudsbloem wilde dit niet, ze vond de ezel veel te lief.
Maar moeder rende het huis uit…
Goudsbloem rende het bos in, op zoek naar haar vriend de reus.
Hij moest haar helpen haar moeder tegen te houden!
Snel had ze haar vriend de reus gevonden.
Samen gingen ze op zoek naar moeder.
Het was niet moeilijk haar te vinden,
want ze konden haar van grote afstand al hysterisch
horen roepen.
Ze was met de ezel aan het vechten.
Mens, ik kan niet praten!”, riep de ezel steeds.
De reus greep de moeder van Goudsbloem vast,
bond haar aan een boom
en begon met hout een hok te bouwen, naast het huisje.
De reus stopte moeder in het hok.
Ondertussen zag de ezel de gouden bal liggen.
Hij raapte hem op en ging er mee vandoor.
Naar school, want hij wilde graag nog beter leren praten.
Goudsbloem vond dit een goede besteding van de gouden bal
en zij, haar vader en de reus leefden nog lang en gelukkig met zijn drieën in het huisje.
-einde-