Ik ervaar de werkruimte op het beeldscherm vaak als te klein. Als je vanwege slechtziendheid altijd met gemaximaliseerde vensters werkt, raakt de taakbalk snel overvol en verlies je snel het overzicht. Voor kinderen voor wie een rustig en overzichtelijk werkveld van belang is, zijn meervoudige werkbladen met elk hun eigen programma een zinnig en werkbaar alternatief.
Om de dingen groot te zien, wordt natuurlijk veel gewerkt met vergrotingssoftware zoals het prima BigScreen Magnifier. Dit programma maakt je bureaublad groter dan het scherm en dat is in het begin best wennen. Het mooie is dat het getoonde gelijk verspringt, als je met de muis in de buurt van het niet getoonde deel van de desktop komt. Je schuift mee over het grote blad. Een nadeel is dat, hoewel de beeldkwaliteit voor een vergrotingsprogramma best goed is, het toch wel duidelijk minder is dan het gewone beeld. En je ziet natuurlijk hetzelfde als op je gewone bureaublad maar dan groter.
In Linux wordt in sommige versies ook gewerkt met een vergroot bureaublad via desktop areas: "Desktop areas allow you to keep a well organized system when you have many tasks to perform at one time. "(RedHat 6.1) "Desktop areas are virtual extensions of one desktop, whereas multiple desktops are actually separate. The default setup of GNOME (v 1.4) is to use desktop areas with only one desktop." Hier wordt het verschil tussen een vergroot bureaublad en meerdere bureaubladen helder uitgelegd. Het gekke is dat deze handige functie door geen enkel software programma voor Windows wordt aangeboden, terwijl er wel tientallen varianten zijn van de wel al genoemde oplossing van meerdere bureaubladen.
Meerdere bureaubladen
Dit idee is volgens mij vanaf het begin toegepast in de diverse Linux-distributies en wordt ook echt verbonden met dit sympathieke alternatief voor Windows.Het werken met meerdere bladen vereist wat planning en vooruitdenken, maar biedt erg veel mogelijkheden om overzichtelijker en productiever te werken. Wel moet je er zoals altijd even aan wennen. Een door een begeleider voorbereid en eventueel opgeslagen configuratie zoals met VirtualWin mogelijk is, biedt erg veel mogelijkheden een hele reeks aan computertaken voor een kind of leerling klaar te zetten. Het kind kan blad na blad in eventueel verschillende programma's afwerken. Het kunnen vastleggen van zo'n volgorde (van programma's en/of taken) is iets nieuws. Het biedt een nieuwe structureringsmogelijkheid in de tijdslijn. Je kunt een bepaalde volgorde van werken en leren aanbieden.
Configuratie opslaan als Windowsgebruiker
In het verleden stond ik nogal sceptisch tegenover het gebruiksgemak; wat maakt het nu uit of je een toepassing opent door een klik op de taakbalk of door naar een ander blad te gaan? Dit klopt wel als je maar een of twee toepassingen tegelijk gebruikt. Maar als je bijvoorbeeld aan een webpagina werkt, is het erg handig op een blad te zoeken op internet (IE), op een ander kladblok te openen voor aantekeningen of klembord-achtige programma's, een ander blad om screen shots te maken; op een vierde je ftp-programma open te hebben. Via sneltoetsen (bijv. Win+num1) is het blad direct activeerbaar. Een specifieke constellatie van bureaubladen kun je laten onthouden en als aparte Windowsgebruiker onderbrengen (bijv. webmaster, of leerling piet, leerling marian). Met meerdere gepreconfigureerde workflows kun je het werken op maat geheel van te voren klaarzetten en voor toekomstig gebruik bewaren.