pVoice

PVoice is een communicatieprogramma, dat door Jouke Visser is ontwikkeld voor zijn gehandicapte dochter Krista. Het is ontwikkeld voor het gebruik met een Adremo-hoofdsteun, terwijl ook navigatie met de muisknoppen mogelijk is. N.a.v. het verschijnen van versie 2.0 (eind maart 2003) volgt hier een bespreking.

                          

Het leuke van dit programma is dat Jouke het gratis beschikbaar stelt; hij beschouwt het als een "work in progress", en  hij probeert het telkens weer te verbeteren. Als je het wilt installeren en uitproberen, verwijs ik je naar de ondersteuningspagina.

Als kritisch gebruiker vergelijk ik het met de communicatieprogramma's, die een alternatief vormen en dan met name met Clicker 4 .

Dat is verschrikkelijk oneerlijk, want Clicker is een programma van ongeveer 90 pond, plus de kosten voor wat hardware om het programma voor tweeknopsbediening geschikt te maken. Een jarenlang  uitontwikkeld programma. Maar toch vergelijk ik ze wel, want je wil gewoon het beste voor je kind. Tenminste ik toch wel.

Wat kan pVoice

Je krijgt een pagina te zien met een aantal symbolen, dat heet hier een thema; via een navigeerscan boven op de pagina, kun je kiezen voor deze pagina of een andere; de navigeerbalk ziet er eerst zo uit:

We kiezen voor deze pagina: 

En we navigeren (bij muisbesturing) door linksklik buiten het veld van de symbolen is kiezen.

Rechtsklik bewerkt scannen of naar volgende (rij of symbool).

Zo ziet een pagina er uit:

Je ziet alleen symbolen; er is geen mogelijkheid tekst in te voegen; vergelijk dit eens met ongeveer dezelfde pagina in Clicker.

 Er vallen bij vergelijking  visueel een aantal dingen op bij Clicker, op de onderste afebeelding: de helderder pagina lay-out met duidelijke celgrenzen; en de betekenis van de symbolen kon via een tekstregel in de cel aangeduid worden. Dit is een erg belangrijk voordeel voor communicatiepartners, die niet zo met het programma vertrouwd zijn. Als we selecteren, valt er nog een belangrijker verschil op; stel  je kiest "ik wil vertellen"; in Clicker hoor je dan de betekenis van het symbool uitgesproken en de keuze voor deze pagina dus begeleid door spraaksynthese. In pVoice ga je geruisloos naar de betreffende themapagina. Daar wordt de communicatie  naar de regel geschreven bij de tweede keuze voor een symbool. Dat is het tweede niveau, dat dus niet verder kan  verwijzen, op de tweede, de themapagina. 

Je kunt de boom dus in pVoice dus niet alsmaar uitbreiden met meer niveaus (er zijn er dus twee) en meer zijtakken zoals in Clicker (onbeperkt). De tekst wordt niet zonder meer uitgesproken, maar pas als het spraaksymbool  gekozen is via opnieuw scannen.

Bij Clicker zie je boven de symbolen nog navigatietoetsen vergelijkbaar met een browser( terug, vooruit,home, verkenner); ook kun je in Clicker pagina's (grids) opslaan, gridsjablonen opslaan en documenten in het geintegreerde  Clickerwriter (je kunt meer dan één regel, ja hele verhalen schrijven, net als in iedere tekstverwerker). Daarnaast biedt Clicker een eigen verkenner om deze te openen, wijzigen, afzonderlijk te benaderen, wat het maken van communicatie pagina's onvergelijkbaar sneller en makkelijker maakt dan in pVoice.

Tja, en dit zijn dan al zulke belangrijke beperkingen, dat ik pVoice eigenlijk al niet meer interessant vind.

Uit een e-mail aan Jouke citeer ik nog wat andere beperkingen:

ik vind dat iedere cel (symbool) meer configureerbaar moet zijn; dus gelijk auditieve ondersteuning of niet; keuze tussen spraaksynthese of wav files; het kunnen configureren van de cel grootte. Ik vind het van groot belang dat er naast het plaatje ook een tekst in een cel kan, zodat met lezen geoefend kan worden en niet-gebruikers, die niet vertrouwd zijn met symbolen en hun betekenis mee kunnen lezen.
Ik vind dat elke  pagina (Thema) met meerdere cellen apart op te slaan zouden moeten zijn, net zoals de gevormde taaluitput; de schrijfregel, die eigenlijk een open schrijfpagina zou moeten zijn, zoals in ClickerWriter; ik vind het erg omslachtig hoe je de pagina moet maken; Je kunt niet diverse sjablonen openen.
Verder is het jammer dat het alleen met een scanningachtig muisgebruik te gebruiken is en niet met een gespecialiseerd links en rechtsklikken zoals in Clicker. Er moeten dus meer opties komen in het navigeren.
Wat ik voor nieuwe gebruikers erg lastig vind is:.....de plaatjes, die je gebruikt moeten jpg's zijn en allemaal even groot anders ziet het er niet uit;; bij het importeren van bmp crashte het bij mij; .....Er is geen tool om de plaatjes makkelijk binnen het programma aan te passen;...
 
Het klikken buiten de velden bij muis gestuurd werken, voelt vreemd en niet-intuitief. Het maakt voor mij duidelijk dat je het hebt toegeschreven naar je eigen gebruikssituatie, tweeknopsbediening; logisch maar dat levert wel grote beperkingen op; tweeknopsbediening wordt door maar een hele kleine groep gebruikt.
Mensen die het programma moeten configureren en invullen zijn niet gewend met scanning te werken en ervaren ongetwijfeld het als erg beperkend, dat symbolen of thema's niet op een verkennerachtige manier te openen en te benaderen zijn (vgl Clicker Explorer).

 

Daarmee zijn de verschillen met en voordelen van Clicker nog lang niet volledig opgesomd.In Clicker kun je bijvoorbeeld een bepaalde gebeurtenis aan een cel koppelen, de spraaksynthese binnen het programma helemaal goed afregelen en veel meer. 

Kortom, hoewel een dappere poging, die verdere uitbouw verdient, blijft pVoice nog heel ver  achter bij de gebruiksmogelijkheden van  concurrerende programma's als Clicker en Mind Express.  

Het zal de kenners misschien verbazen dat ik Mind Express nooit besproken heb. Ik zal dat zeker nog eens doen; het is typisch een programma, dat je als ouder voor je kind voorgeschreven krijgt (het is namelijk peperduur) en dat behoorlijk kant en klaar wordt aangeleverd. Het is als communicatieprogramma dé oplossing voor mensen voor wie het zelf hiermee bezig zijn  een stap te ver is. Het is zonder meer een goed programma met als c.p. ongeveer dezelfde mogelijkheden als Clicker, zij het dat Clicker veel makkelijker in het gebruik is, fraaiere lay-outmogelijkheden en meer functionaliteit biedt. Clicker is niet in eerste instantie als communicatieprogramma geschreven, maar als een taalleerprogramma. 

Voor wie trouwens privé en/of zonder winstoogmerk gebruik wil maken van de communicatiegrids (zo'n honderd grids met in totaal ongeveer 1500 cellen of betekenissen/symbolen) zoals ik die  in de loop der tijd voor Kiki in Clicker heb gemaakt, kan dat via e-mail gratis bij mij aanvragen (verwijder *antispam* in het mail-adres). Dat heeft alleen zin als je over Clicker als programma beschikt. Vraag het alleen aan, als je serieuze bedoelingen hebt het programma te gaan gebruiken; het kost mij namelijk nogal wat werk.

home