17 juli '93.

18.45 uur:
Sigirya Village Hotel, Sigirya.

Het begint flauw, maar het is waar (en dat is geen klaagzang maar een plezierige constatering): we zijn weer eens doodmoe en absoluut uitgeput. Wat 'n heerlijke, maar absoluut zware en vermoeiende dag hebben we achter de rug!!!
We zijn vanmorgen om 08.00 uur vertrokken en we waren om 18.00 uur pas weer terug in onze bungalows.
We hebben de oude Koningsteden bezocht, de ruines en de schitterende, indrukwekkende dagoba's met de prachtige Boeddha-beelden uitgebreid bewonderd.
De kinderen en met name de jongens vonden Radji's verhalen over vroeger (wat weet die man veel) bijzonder interessant. Vooral het verhaal en de uitleg over de betekenis en de funktie van de maansteen sprak hen aan.
We hebben een flinke tijd doorgebracht op mijn favoriete plek bij de heilige, 2200 jaar oude Bodhi-boom.
Voor mij een unieke, zeer speciale, rustgevende plaats, bijzonder imponerend. Ik heb me nu al voorgenomen om tijdens volgende reizen veel meer tijd voor deze plek uit te trekken.
Bij de tempel van de Heilige Bodhi-boom hebben alle aanwezige gelovigen gebeden voor Shantha en Kumara, voor een goede toekomst in geluk en goede gezondheid.
Radji had dit geregeld, de namen van de kinderen werden omge-roepen en in het kort werd hun geschiedenis verteld: dat ze op 1,5 en 3 jarige leeftijd in 1985 naar Nederland gegaan waren om daar in een gezin met 2 dochters opgenomen te worden en dat ze nu weer voor het eerst terug waren om hun geboorteland te leren kennen en vakantie te vieren.
Shantha en Kumara zijn ook door een hoge priester met heilige as gezegend.
Het is onbeschrijfelijk wat er door ons heen is gegaan, dit ritueel was zV Sri Lanka, zV intens Vcht en gemeend, voor de gevoelens en de devote sfeer van dat moment ik geen woorden te bedenken, dat was zo buitengewoon speciaal...
Omdat ik weer vol schiet met emoties, wil ik en kan ik ook niet verder uitwijden over de dag van vandaag.
Ik zal mijn laatste restje energie gebruiken om kris-kras in niet-logische volgorde wat nog niet beschreven gebeurtenissen te vertellen:
** Onze Radji is een zeer gelovige en oprechte boeddhist (ja, dat spreekt vooral mij in hem bijzonder aan!).
De eerste tempel waar we in de ochtenden langskomen brengt hij steevast een bezoekje. Dit moet omdat hij, na geld en bloemen geofferd te hebben, zich dan verzekerd weet van Boeddha's bescherming voor ons en voor hem voor de rest van de dag.
Hij geeft onderweg regelmatig aan de armen, geld en eten maar ook bijvoorbeeld onze lege plastic flessen van het water. De arme mensen hier zijn daar erg blij mee. Deze flessen zijn vaak hun enigste manier om water in voorraad te kunnen houden.
Radji heeft 3 kinderen die getrouwd zijn en is opa van een kleindochter van 2 maanden.
** We zijn op de terugweg naar hier van de grote wegen af gegaan en over zandpaden en paadjes naar het hotel teruggereden.
Bij een wasplaats aan een rivier zijn we gestopt en is Shantha in het water gevallen. De aanwezige Srilankanen lachten hier vrolijk om, wij niet. Gelukkig waren zijn kleren amper nat, hij kon zich in het water staande houden.
Shantha had net tevoren bij een tempel flink zijn teen open gehaald aan een scherp kiezeltje en we waren dus best bezorgd voor een infectie door het vuile rivierwater. Nu ligt hij in bed met een grote dot jodium-zalf op zijn teen.
** Lieneke en Annemieke hebben ook last van hun voeten.
Hun voetzolen zijn zichtbaar een beetje verbrand. Het is op sommige heilige plaatsen een heel eind lopen over gloeiend hete stenen. Ze hebben af en toe op een holletje van de ene schaduwplek naar de andere gerend; dit uiteraard tot vermaak van de Srilankanen. Annemieke zegt dat ze vanaf morgen sokken aan wil doen bij tempel-bezoeken...
** Het wachten op de lunch van vanmiddag duurde afschuwelijk lang. We hebben de tijd verkort door 'Vakantieman'-filmpjes op te nemen en door op de video allerlei mensen wel of niet de groeten te doen. We kunnen maar ergens lol in hebben of niet dan?
** We mogen hier s'avonds niet buiten de hotelpoort. Alhoewel 'mogen' is natuurlijk een te groot woord. Het wordt in ieder geval dringend geadviseerd om in het donker binnen of op de paden van de hoteltuinen te blijven, dit in verband met de aanwezige giftige slangen. Het schijnt slangentijd te zijn en deze beesten vormen een werkelijke plaag voor de plaatselijke bevolking hier.
** Vandaag hebben we de eerste souvenirs gekocht, we zijn voorzichtig aan begonnen omdat we nog niet zo goed de prijzen kennen en ook omdat we nog niet goed weten wat we voor wie allemaal willen kopen: 2 kruidenverzamelingen met foto's erbij van de Sirgyriya rots, 'n koperen bakje versierd met olifantjes en een schattig koperen olifantje, dat laatste is in ieder geval voor mijn eigen verzameling!

** Kumara's slaapbeer is "in de helikopter geweest". Dat hing ons letterlijk en figuurlijk al dagen boven ons hoofd.
Die draaiende fan bleef blijkbaar maar lokken en toen hij even alleen op de kamer was, heeft hij de fan op full-speed gezet en toen zijn beer er in gegooid...
Gelukkig is er geen schade aangericht en is de beer er met een scheurtje in zijn poot vanaf gekomen.
Index
Volgende pagina
17 juli '93.

18.45 uur:
Sigirya Village Hotel, Sigirya.

Het begint flauw, maar het is waar (en dat is geen klaagzang maar een plezierige constatering): we zijn weer eens doodmoe en absoluut uitgeput. Wat 'n heerlijke, maar absoluut zware en vermoeiende dag hebben we achter de rug!!!
We zijn vanmorgen om 08.00 uur vertrokken en we waren om 18.00 uur pas weer terug in onze bungalows.
We hebben de oude Koningsteden bezocht, de ruines en de schitterende, indrukwekkende dagoba's met de prachtige Boeddha-beelden uitgebreid bewonderd.
De kinderen en met name de jongens vonden Radji's verhalen over vroeger (wat weet die man veel) bijzonder interessant. Vooral het verhaal en de uitleg over de betekenis en de funktie van de maansteen sprak hen aan.
We hebben een flinke tijd doorgebracht op mijn favoriete plek bij de heilige, 2200 jaar oude Bodhi-boom.
Voor mij een unieke, zeer speciale, rustgevende plaats, bijzonder imponerend. Ik heb me nu al voorgenomen om tijdens volgende reizen veel meer tijd voor deze plek uit te trekken.
Bij de tempel van de Heilige Bodhi-boom hebben alle aanwezige gelovigen gebeden voor Shantha en Kumara, voor een goede toekomst in geluk en goede gezondheid.
Radji had dit geregeld, de namen van de kinderen werden omge-roepen en in het kort werd hun geschiedenis verteld: dat ze op 1,5 en 3 jarige leeftijd in 1985 naar Nederland gegaan waren om daar in een gezin met 2 dochters opgenomen te worden en dat ze nu weer voor het eerst terug waren om hun geboorteland te leren kennen en vakantie te vieren.
Shantha en Kumara zijn ook door een hoge priester met heilige as gezegend.
Het is onbeschrijfelijk wat er door ons heen is gegaan, dit ritueel was zV Sri Lanka, zV intens Vcht en gemeend, voor de gevoelens en de devote sfeer van dat moment ik geen woorden te bedenken, dat was zo buitengewoon speciaal...
Omdat ik weer vol schiet met emoties, wil ik en kan ik ook niet verder uitwijden over de dag van vandaag.
Ik zal mijn laatste restje energie gebruiken om kris-kras in niet-logische volgorde wat nog niet beschreven gebeurtenissen te vertellen:
** Onze Radji is een zeer gelovige en oprechte boeddhist (ja, dat spreekt vooral mij in hem bijzonder aan!).
De eerste tempel waar we in de ochtenden langskomen brengt hij steevast een bezoekje. Dit moet omdat hij, na geld en bloemen geofferd te hebben, zich dan verzekerd weet van Boeddha's bescherming voor ons en voor hem voor de rest van de dag.
Hij geeft onderweg regelmatig aan de armen, geld en eten maar ook bijvoorbeeld onze lege plastic flessen van het water. De arme mensen hier zijn daar erg blij mee. Deze flessen zijn vaak hun enigste manier om water in voorraad te kunnen houden.
Radji heeft 3 kinderen die getrouwd zijn en is opa van een kleindochter van 2 maanden.
** We zijn op de terugweg naar hier van de grote wegen af gegaan en over zandpaden en paadjes naar het hotel teruggereden.
Bij een wasplaats aan een rivier zijn we gestopt en is Shantha in het water gevallen. De aanwezige Srilankanen lachten hier vrolijk om, wij niet. Gelukkig waren zijn kleren amper nat, hij kon zich in het water staande houden.
Shantha had net tevoren bij een tempel flink zijn teen open gehaald aan een scherp kiezeltje en we waren dus best bezorgd voor een infectie door het vuile rivierwater. Nu ligt hij in bed met een grote dot jodium-zalf op zijn teen.
** Lieneke en Annemieke hebben ook last van hun voeten.
Hun voetzolen zijn zichtbaar een beetje verbrand. Het is op sommige heilige plaatsen een heel eind lopen over gloeiend hete stenen. Ze hebben af en toe op een holletje van de ene schaduwplek naar de andere gerend; dit uiteraard tot vermaak van de Srilankanen. Annemieke zegt dat ze vanaf morgen sokken aan wil doen bij tempel-bezoeken...
** Het wachten op de lunch van vanmiddag duurde afschuwelijk lang. We hebben de tijd verkort door 'Vakantieman'-filmpjes op te nemen en door op de video allerlei mensen wel of niet de groeten te doen. We kunnen maar ergens lol in hebben of niet dan?
** We mogen hier s'avonds niet buiten de hotelpoort. Alhoewel 'mogen' is natuurlijk een te groot woord. Het wordt in ieder geval dringend geadviseerd om in het donker binnen of op de paden van de hoteltuinen te blijven, dit in verband met de aanwezige giftige slangen. Het schijnt slangentijd te zijn en deze beesten vormen een werkelijke plaag voor de plaatselijke bevolking hier.
** Vandaag hebben we de eerste souvenirs gekocht, we zijn voorzichtig aan begonnen omdat we nog niet zo goed de prijzen kennen en ook omdat we nog niet goed weten wat we voor wie allemaal willen kopen: 2 kruidenverzamelingen met foto's erbij van de Sirgyriya rots, 'n koperen bakje versierd met olifantjes en een schattig koperen olifantje, dat laatste is in ieder geval voor mijn eigen verzameling!

** Kumara's slaapbeer is "in de helikopter geweest". Dat hing ons letterlijk en figuurlijk al dagen boven ons hoofd.
Die draaiende fan bleef blijkbaar maar lokken en toen hij even alleen op de kamer was, heeft hij de fan op full-speed gezet en toen zijn beer er in gegooid...
Gelukkig is er geen schade aangericht en is de beer er met een scheurtje in zijn poot vanaf gekomen.
Index
Volgende pagina