snot begint er net aan, ik heb het net achter de rug: verhuizen. drie weken behang scheuren, verven, boren, schroeven, spullen inpakken en uitpakken, bouwpakketten van de bouwmarkt in elkaar zetten. de garage en de zolder staan nog vol met uit te pakken dingen. heel veel dingen zijn niet terug te vinden, al heb je de verhuizing nog zo goed voorbereid. op alle dozen keurig gezet wat erin zit, en waar het heen moet, maar nog liggen de dingen niet waar je ze zou verwachten.
de verhuizing van de kabelinternetaansluiting verliep, zoals te verwachten was, niet helemaal zoals het hoort. ruim voor de verhuizing al een mail naar de kabelboer gestuurd, maar nooit een reactie gehad. daarom begin deze maand maar even gebeld. "een mail? waar hebt u dat dan heen gestuurd?" "naar het adres dat op jullie site staat." "nou, wij hebben niets gekregen, en zo'n verhuizing gaat minstens vier weken duren, maar waarschijnlijk langer" "dat duurt me te lang, ik wil uiterlijk eind juni die aansluiting op m'n nieuwe adres hebben! 1 juli moet ik uit m'n oude huis." (gezucht en gesteun) "als we wat dingen verschuiven, kan het de 28e wel" vorige week vrijdag stond de kabelboer op m'n voicemail. de eerdere afspraak kon niet doorgaan, ze zouden maandag de 24e langskomen. prima, hoe eerder, hoe beter. maandagmorgen de computer verhuisd naar het nieuwe huis. maar de maandag ging voorbij en de dinsdag ook voor een groot deel zonder dat er iemand langskwam. dinsdagmiddag maar even naar het kantoor van de kabelboer. "nee, sorry, dat telefoontje was eigenlijk niet voor u bestemd. u blijft gewoon op vrijdag staan." "dat betekent dus dat ik een week zonder aansluiting zit." op dat moment kwam een kennis die bij de kabelboer werkt langs, en begon met mij mee te lullen dat ik eigenlijk niet zonder internet kon, u weet wel, telebankieren, e-mail voor de zaak, administratie(?). resultaat: afgelopen woensdag had ik weer een verbinding omdat een nieuwe aansluiting die voor die middag gepland stond werd verschoven naar mijn oorspronkelijke vrijdag. de monteur is ruim twee uur bezig geweest: twintig minuten om de kabeltjes te leggen, en de rest om een signaal op die kabel te krijgen. in een schakelkast, verderop in de straat, heeft hij een tijd zitten rommelen, wij beiden aan de mobiel: "ja, ik heb nu beeld op de tv, nee, nu niets meer, nu wel..." het stekkertje bleek achteraf kapot te zijn.
