[Huishoudelijke mededeling
Zeggen dat alles in orde is, ís natuurlijk wel vragen om moeilijkheden. En die kwamen d'r dan ook. Om ze te fixen moest ik iets doen aan de linkjes. Ze openen nu niet meer vanzelf in een nieuw venster. Sorry. Ook is de grootte van de letters aangepast. Op verzoek.]

VanW
Het is nu een jaar geleden, dat we enthousiast begonnen met de start van ons eigen restaurant: VanW zou het gaan heten. In Nijmegen.

Vanaf het begin hebben we (bijna) alles in ons weblog, toen nog op een andere site. Die binnenkort niet meer bestaat. (Je kunt het ook nalezen in het archief van bw14. Die staat op maand geordend bovenaan deze bladzijde.)

In oktober vorig jaar bleek in korte tijd dat we grandioos waren opgelicht door de verkoper, F.H. en diens zakelijk partner, P. de H. We besloten om onmiddellijk te kappen, door gebruik te maken van de ontbindende voorwaarde in het contract. We waren dan wel 10% van de aankoopsom kwijt, maar hadden in elk geval geen molensteen om de nek.

Maar daar dachten F.H. en P. de H. geheel anders over: zij wezen op het contract en zeiden fijntjes dat die ontbindende voorwaarde helemaal geen ontbindende voorwaarde was en dat we dus verplicht waren de hele failliete boel over te nemen.

Wat volgde was een inktzwarte tijd: er is beslag op bw14 gelegd, het ene dwangbevel volgde op het andere en uiteindelijk werden we in een kort geding voor de rechter gedaagd. We zaten thuis met de gordijnen dicht en waren bang. Heel bang.

Toen volgde de rechtzaak. We hadden inmiddels een hele goede advokaat, die de vloer aanveegde met de verkopende partij. Al had ie dat niet hoeven te doen, want het leek wel alsof ze zelf wilden verliezen: de ene doorzichtige leugen probeerden ze te maskeren met de andere doorzichtige leugen.

Net voor kerstmis oordeelde de rechter dat wij in alle punten in ons recht stonden en hij veroordeelde de verkopende partij tot het betalen van de rechtskosten.

We konden ons leven weer oppakken.

Al eerder had bw14 beloofd om meer info over VanW en het einde van de plannen te geven. Nu, één jaar na dato, is een goed moment om het verhaal tot het slot te vertellen en d'r een punt achter te zetten.

Opmerkelijk detail is dat F.H. de ex-werkgever van Billy is, met wie bw14 een vriendschappelijke relatie meende te onderhouden. Bw14 was zelfs Sinterklaas en Zwarte Piet voor de kinderen van F.H.

Tot slot nog even een dankwoord aan alle mensen in onze omgeving die ons in deze tijd zo hebben gesteund. Geen idee hoe we zonder jullie er door waren gekomen!

Zeg es wat
D'r was al langer sprak van: mijn reactie-dingetjes waren langzaam, vertraagden het lezen van de site - tot ik d'r vandaag helemaal niet meer bij kon komen.
Ik dacht: bekijk 't! Ik neem een ander!

Gaat deze een beetje?

Als je in het verleden wel es hebt gereageerd: bedankt, maar tis nu weg. Sorry.

Nieuwe buren
Vandaag zijn er nieuwe mensen in de straat gekomen. Ze hebben het huis tegenover bw14 gekocht. Of eigenlijk: de huizen. Want het gaat om een boven- én benedenhuis. Samen met maar liefst élf kamers! (Had Merel Roze moeten weten...)

Tja, met zo'n kast van een huis heb je waarschijnlijk ook behoefte aan speciaal vervoer.

Dus staat vanaf nu deze bus op drie parkeerplaatsen.

Verveeld
Het is nu 17.40 uur en ik verveel me.
Niet dat er niks te doen is: de krant moet gelezen, de vaat opgeruimd, er is nog genoeg te doen. Maar ik heb 'r gewoon geen zin in. En voor iets vervangends is geen plaats.

De zon schijnt, terwijl het zou gaan onweren. Ik zit, onder de zon, dit stukje te schrijven. Als ik iets wil eten, pak ik dat. Als ik iets wil drinken, net zo.

Maar ik doe niks. Want ik wil niks.

Ja, me vervelen.

Btw: uit verveling heb ik een ouwe foto geplaatst. Krijg je ons ook es te zien.

Nu is het 17.44 uur.

Update: nu is het een uur later. Ik zit helemaal verwilderd achter mijn computer. De lucht is helder, mijn kop zit vol (variatie op een Vlaams Songfestival liedje).
Toen ik zo-even verveeld op het knopje wilde klikken dat ik "klaar" was met de tekst, klikte ik op het verkeerde knopje. Tweemaal. Klein gebaar, groot gevolg.

Ik zal je niet vervelen (en mezelf nog meer vernederen) door uit te leggen wat er mis was gegaan. Het mag duidelijk zijn, dat ik mijn verveling opzij heb moeten zetten. Een uur lang! Potjandikkie.

Maar volgens mij doet alles het weer.

(Zo. De update is klaar. Welk knopje was het ook al weer...)

Het Groene Mannetje
Ken je dat gevoel, kriebelen? Dat je wat wilt, maar niet weet wat of hoe? Dat je, kortom, een onverklaarbare ontevredenheid gewaar wordt?

Als je dat bespeurt, ga je op zoek en probeer je af en toe es wat. Experimenteren is ervaringleren. En daarvan groeit een mens.

Om een lang verhaal kort te maken: na verschillende jasjes gepast te hebben is het nu tijd voor de nieuwe kabouter-stijl. Dit is het wel, dacht bw14.

En?

Sonsbeekfestivals

Het Mannetje
Toen ik vanmorgen de trein instapte, leek er nog niks aan de hand. Dat veranderde al, toen even later een zwerver binnenkwam, met twee oranje boodschappentassen en een winkelwagen met nog meer spullen. Hij parkeerde zijn eigendommen aan mijn linkerzijde en zette zich naast mij. Hij zag er grauw en ongeschoren uit. Zijn rechteroog zat dicht en was bedekt met korstjes. Zijn kleren waren – net als hij – al lange tijd niet meer gewassen. Hier had ik geen zin in, op dit tijdstip.

“Ik ga even ergens anders zitten.” zei ik en stond op.
“Dat begrijp ik.” zei de zwerver. Ik liep naar voren waar een vierzitter uitnodigend op me wachtte.

Aan de andere kant zat een mevrouw met een gele jas. Ik herkende haar als een enquêtrice. We knikten naar elkaar. De trein was verder leeg.

Bij het eerstvolgende station stapte Het Mannetje in. Dat verdient uitleg.

Het Mannetje is een schriel figuur, dat met te hoog opgetrokken broek en een plastic tas met daarin hoogstwaarschijnlijk zijn boterhammetjes, op het perron staat te wachten op mijn trein. Hij is kalend, draagt een brilletje en snuift. Nee, geen verdovende middelen, maar zijn neus. Hij verkeert in een continue staat van verkoudheid.
Als Het Mannetje de trein betreedt, gaat hij zitten op de eerste de beste plaats waar een krant ligt. Ongeacht of daar iemand anders zit. Het is mij al eens overkomen, dat hij pal naast mij kwam zitten, terwijl de rest van de trein nagenoeg leeg was. Het is niet goed, maar dan gaat mijn territoriumdrift opspelen. Het Mannetje merkt daar overigens niks van, bladert door zijn krantje en snuift.

Ditmaal ging Het Mannetje naast de enquêtrice zitten. Deze dame vond dit een goed moment om met haar werk te beginnen. Ze stond op en liep naar mij.

“Mag ik uw vervoerbewijs zien?” vroeg ze. Ditmaal had ik het bij me. Ik toonde mijn jaartrajectkaart. Ze scande een streepjescode en liep naar Het Mannetje. Vriendelijk vroeg ze om zijn vervoerbewijs.

“Is dit controle?” kraste de stem van Het Mannetje. De enquêtrice legde uit dat dit een onderzoek betrof.

“Ik laat mijn kaartje alleen voor controle zien.” kraste Het Mannetje. De enquêtrice leek zich ongemakkelijk te gaan voelen. Ze gooide het over een andere boeg.

“Heeft u een vervoerbewijs?” vroeg ze.

“Dat gaat u niks aan.”

De enquêtrice twijfelde even en scande toen een bepaalde code. Ze keek me aan en ik moest lachen. Ze haalde haar schouders op en liep richting de zwerver. Het Mannetje had door dat ik me vrolijk maakte.

“Lach je me uit?” klonk hij, wat feller dan hiervoor. Ik kon niet anders dan bevestigen.

“Je moet je niet in mijn privé-aangelegenheden mengen! Halve gek!” Het mannetje werd kwaad.

“U heeft helemaal gelijk. Laten we er maar over ophouden.” probeerde ik te sussen.

“Houdt je bek! Halve gek!” riep Het Mannetje, razend.

Ik herhaalde: “U heeft gelijk. Laten we ophouden.”

“Houdt je bek! Halve gek!” tierde Het Mannetje en gooide een krant naar mij.

Dat had ie niet moeten doen. Langzaam stond ik op – ik voelde me twee meter lang – en bewoog naar Het Mannetje. Ik zag ‘m krimpen. Mijn vuisten balden zich voor zijn gezicht.

“En nou is het afgelopen.” zei ik, “Ik wil niets meer horen.”

“Ik…” probeerde Het Mannetje.

“Geen woord meer!” Ik stond versteld van mezelf. Zo kende ik me niet. Ik zou bang zijn geworden van mezelf. Het Mannetje in elk geval wel. Zwijgend kroop hij achter zijn krantje. Langzaam keerde ik terug naar mijn zitplaats.

Adrenaline gierde door mijn aderen. Ik vóelde me niet alleen twee meter lang, ik wás het op dat moment ook.

Nu en dan keek ik nog naar Het Mannetje. Zijn krantje stijf voor zijn gezicht getrokken.

Toen ik uitstapte, liep ik langs de zwerver. Hij leek blij te zijn dat ik niet naast hem was blijven zitten.

Beestachtig
Misschien weet je dat we poezen hebben. Drie stuks. Of laten we ze, in verband met wat volgen gaat, "katten" noemen.

Ons trio katten kan vrijelijk het huis verlaten en weer binnengaan. Zeker in deze tijd van het jaar maken ze daar veel gebruik van. Hele nachten zijn ze op stap. Het schijnt dat dan vele kilometers kunnen afleggen. Maar altijd komen ze weer terug.

Omdat we in een bosrijke omgeving wonen, denken we dat ze vooral dáár op tocht gaan. Rooftocht, om precies te zijn. En vaak (voor zover wij weten) brengen ze de buit mee naar huis.

Eerst en vooral natuurlijk muisjes. Maar ook vogels - van uit het nest gevallen jongen tot een zich (letterlijk) lam geschrokken kraai. Of een konijn, dat zich - eenmaal bevrijd uit de klauwen van het roofdier - achter een loodzware kast verstopte. Kikkers behoren ook tot de groep "te bejagen". Maar alleen als er écht niks anders is. Want kikkers smaken vies.

Vaak maken ze de prooi dood, soms laten ze hem in leven. In dat laatste geval redden we het diertje uiteraard en herplaatsen het in de natuur. Waarbij ik wil aantekenen, dat het redden van de genoemde kraai geen pretje was. Ook het konijn verzette zich met hand en tand tegen de bevrijding. [Wellicht was het beestje Irakees.]

Kikkers lijken het hele transport (uit hun water naar bw14, van bw14 weer terug naar hun water) gelaten te accepteren. Met uitzondering van die enkeling die zich níet laat vangen en een maand later verdroogd achter een kast wordt gevonden.

Aan deze bonte rij van slachtoffers van onze katten is vannacht weer een nieuwe categorie toegevoegd. Toen ik vanmorgen wakker werd, stapte ik bijna op een buitgemaakte vleermuis.

Mooi hè, natuur?

Uitwisselingsprogramma
Wanneer twee objecten tegen elkaar aan wrijven, worden er moleculen uitgewisseld. Da's geen opzienbarende mededeling. Da's natuurkunde.
Dat gebeurt met een trein die over de rails rijdt. Of pantoffels die over het vloerkleed sloffen. Of de wieltjes van mijn bureaustoel over de grond.
Beweging leidt tot wrijving, wrijving tot warmte, waardoor de betrokken moleculen gaan versnellen en - zoals gezegd - van eigenaar kunnen verwisselen. Capice?

Maar dat gebeurt dus ook wanneer ik op mijn fietsje zit en over mijn zadel schuur.

De vraag is nu: hoe lang moet ik fietsen voordat ik mijn fiets ben?

Dat soort dingen denk ik soms. Is dat hinderlijk?

Ik weet HET
Ik heb op internet de samenvatting van Harry Potter's vijfde gelezen. Bijzonder onsportief, ik geef het onmiddellijk toe. En ja, ik ben ook zo iemand die een boek begint te lezen door de laatste bladzijden door te bladeren.

[Overigens ben ik dan meestal halverwege het boek alweer kwijt hoe het af zou lopen. Vooral omdat ik op het moment dat ik "spiek" nog geen idee heb over de karakters van het verhaal. Maar dat terzijde.]




Maar goed: nu weet ik dus wie er dood gaat. En ik weet ook dat het boek duizelingwekkende verwikkelingen kent. En dat ik nu helemaal niet meer kan wachten tot de Nederlandse uitgave verschijnt. Zou die trouwens ook in twee edities verschijnen? In de Engelstalige landen heb je namelijk ook een adult-edition. Zelfde inhoud, andere omslag.

Nee, ik ga hier niet verklappen wie het slachtoffer is. Of dat mijn eerste suggestie van een paar dagen terug juist was. Of niet. Als je het wilt weten, zul je zelf moeite moeten doen.

BBQ
Hiv-vereniging Gelderland had zijn jaarlijkse barbecue. De weersverwachtingen waren goed: zonnig en aan 't end van de dag onweer. Nou ja.

Niks van dat alles: vanaf de start regende het. Pas na een uurtje of zo werd het droog en begon de zon te schijnen.

Kwam toch nog alles goed.

Kunstboom
Opeens zagen we dit: een boom, gedeeltelijk ingepakt in rood-wit geblokt plastic, met een gat en een gele band.


Vragen, vragen, vragen.
Was dit een afstudeerproject van de HKA? Had iemand zijn eigen interpretatie gegeven aan de song "Tie a Yellow Ribbon"? En zo ja, wie was er vrijgekomen? En wat had die op zijn kerfstok?

Waarom weten we weer es van niks?

Harry
Vanacht is deel vijf van de Harry Potter-saga uitgekomen.
De kranten openen ermee. De brandende vraag is: wie gaat er dood? Want dat er iemand uit de vriendenkring het loodje legt, dat weten we. Heeft JK zelf gezegd. En dat ze moest huilen toen ze het opschreef.

Wie is het? Ron? Hermelien?

Ik denk Hagrid.

Wat denk jij?

Als je inside-information hebt: maak ons deelgenoot!

Zomer

Vanaf vandaag worden de dagen weer korter. Da's de pessimistische kijk.

Vanaf vandaag is het zomer. Da's optimistisch.

Hopelijk een seizoen lang genieten van lekker eten, lekker drinken, buiten zijn, mooi weer, elkaar...

Icoon
Overigens: heb je bw14 al als snelkoppeling op je bureaublad staan? Dan wil je d'r ook vast een leuk pictogrammetje bij. Een icoontje, zogezegd.



Als Mac-mens draai je daar je hand niet voor om: gewoon sleuren en pleuren.



Maar een Windows-wezen heeft het minder makkelijk: die moet daar speciale programmaatjes voor vinden, aanschaffen en gebruiken. Ach gut!



Maar niet getreurd! Bw 14 heeft over zijn hart gestreken en zelf wat voor de Windows-wezens in mekaar gebrutseld. Gelieve hier te klikken.



Let goed op de kabouter de komende tijd...

Kier
We zijn zwanger! Hoera! Als alles goed gaat zullen we over een half jaar met ons allen een nieuw koninklijk kind krijgen. Joepie! Hijst de vlag! Blaast de klaroen! Zingt een lied!
Máxima (HKH) en Willem-Alexander (ZKH) maakten het gisteren zelf bekend. Op de van hun bekende charmante wijze.

Met name Máxima is ontwapenend.

Ik weet, het is geweldig hoe snel ze zo goed Nederlands heeft geleerd. En zij kan er niks aan doen dat ik toch nog af en toe een beetje accent hoor (héééél klein beetje, hoor).

Maar het klinkt zo lief als zij haar aanstaande kindje omschrijft als "voor mij de eerste kier".

Dat wordt dus een prinsesje.

Inflatie
In 1980 zong Bloem:

Blonde haren, blauwe ogen
Uit een sprookjesboek geslopen
Kwam ze voor m'n ruitje staan en zei
"Graag een kaartje van vijf gulden
Voor de film van vanavond"
Ik vroeg "waarom ga je niet met mij"

Gister naar The Matrix Reloaded geweest. Voor € 9,40 per kaartje.
Zoals uit het bovenstaand fragment (afkomstig uit "Even aan mijn moeder vragen") blijkt, betaalde je in 1980 vijf gulden - ofwel € 2,29. Dat betekent in 23 jaar tijd een prijsverhoging van 310% - oftewel 13,5% per jaar.

Da's veel.

[Elders op het net schreef iemand iets dergelijks. Ik weet niet wie, ik weet niet waar. Sorry. Laat me weten als jij het was: dan krijg jij alle credits
Update: deze problematiek werd aangestipt bij Merel Roze door Terrebel. Hij komt echter uit op een prijsstijging van 17,5% per jaar. Nóg meer.]

Jake!
In het weekeinde ben ik onder handen genomen. Haargewijs gesproken, dan.

Billy hanteerde de tondeur met grandeur en naar mijn volle tevredenheid.

Toen J en A mij maandagochtend zagen, riepen ze dan ook in koor mijn naam:

"JAKE!!"

Wie? Jake dus. Jake is een tweenie. Maar om dat te weten moet je kinderen hebben.

Zo, nou weet je genoeg.

Langste dag

Over zes dagen is het weer de 21ste. En da's traditioneel de dag waarop Café Verheyden de zomer inluidt met het vieren van de langste dag.
Als het ff kan, met z'n allen smikkelen in de tuin. Het Midzomernachtdiner wordt opgediend.

Hopelijk schijnt het zonnetje!

Overigens wordt ook dit jaar deze flyer gebruikt voor de promo. Gemaakt door bw14. Jawel.

Wakburgiskerk

Aan tafel!
Hij is terug - de tafel! Helemaal weer opti-toptie gemaakt door de mannen van Uni Antiek.

Kunnen we nu eten?

Tafel
De meubelmaker heeft gebeld: de tafel is nu al klaar! Vanmiddag komt ie 'm brengen...

Pleun
De buren hebben een kat, Pleun. Pleun is een binnen-kat. Die heb je. Pleun komt nooit buiten. Buiten is eng. Dat heeft Pleun zo geleerd.

Toen Billy moest oppassen bij de buren deed ie de deur open van de keuken. Die deur gaat naar een balkon. Pleun is daar wel es geweest, maar wist toen niet hoe snel ie naar binnen moest. Want buiten is eng. Heeft Pleun geleerd.

Ook dit keer waagde Pleun een paar stapjes op het balkon.

Of het de naderende zomer is, wie zal het zeggen. Maar dit keer overwon ie zijn angst. Hij liep naar de rand van het balkon - en nog was ie niet te stoppen. Hij oversteeg zichzelf en sprong, hopla!, op aangrenzende daken.

Billy kon roepen wat ie wou, maar Pleun bleef voorlopig even zitten. Als de koning van de buurt!

Vogel
Vandaag vloog een vogel bij ons op het werk naar binnen. In het open middengedeelte, zeg maar. Via een opening in het glazen plafond.

Deze (Wat is het? Merel?) vogel kon d'r niet meer uit. Wat we ook probeerden. Het arme beestje werd alleen maar banger.

Toen heeft A een schoteltje met water en één met broodkruim neergezet. Vanaf dat moment was de vogel verdwenen.

Misschien om familie en kennissen op de hoogte te stellen van dit gulle gebaar?

Vloer
Nu de eetkamer zo goed als leeg is, vond Billy het een goed idee om de betonnen vloer onder handen te nemen.
Dus haalde hij de bus oxan-olie uit de kelder, die we daar al anderhalf jaar heb ben staan. Voor als een dag als deze aan zou breken.

Voortvarend ging Billy aan de slag. Met een trekker met een bontje verdeelde hij de inhoud van het blik over de vloer. En toen moest ie d'r nog een blik bij kopen. Daar ging nog es de helft van d'r overheen.

Toen las ie de gebruiksaanwijzing.

Daarin stond: "Eerst verdunnen. In verschillende lagen opbrengen. Vooral niet onverdund aanbrengen."

Oeps.

[Ik heb gelezen dat een goede oxan-vloer glanzend opdroogt en licht-bruin van kleur wordt. Tot zover klopt 't in elk geval. Welke ramp staat ons nu nog te wachten...?]

Hoi-afstand
Als je dagelijks je weg gaat van huis naar werk, krijg je hoi-relaties. Dat zijn mannen of vrouwen, waar je niks van weet, maar waar je "Hoi!" tegen zegt - omdat je ze dagelijks tegenkomt. Wie ze zijn, maakt niet uit. Je ziet ze en zegt "Hoi!".

Eén van mijn hoi-relaties was vandaag iets eerder dan ik, waardoor hij net iets vroeger dan anders een hoek om moest lopen. Hij verdween net iets eerder dan anders uit mijn gezichtsveld. En terwijl mijn mond zich al opende om "Hoi!" te zeggen, zweeg hij en liep door.

Was onze hoi-afstand te groot? En zo ja: hoe groot is eigenlijk de maximale hoi-afstand?

Kunstmatige intelligentie
Neem iets in gedachten. Iets - levend of dood. De computer stelt je vragen en je geeft antwoord. En de computer raadt waar je aan hebt gedacht.

Meestal.

Doe de test.

Met dank aan krabbels.

Alles wordt minder!
Gisteren hadden we nog een grote eettafel, waar we gasten aan konden ontvangen...


...en vandaag is dit alles wat 'r van over is! We kunnen nauwelijks met ons tweetjes aan de tafel zitten. De stoelen passen niet tussen de poten.

En hij wiebelt!

Wees niet bezorgd: de ouwe tafel was gaan werken - en als 'r íets is wat bw14 niet moet, is het dát! Dus de meubelmaker heeft 'm opgehaald ter reparatie. De komende twee weken moeten we het met deze reserve-tafel doen.

Gezin
Familie zwaan presenteert haar jongen. Van de zes nieuwgeborenen, zijn d'r nog drie over.

Wat is 'r met de andere drie gebeurd? Verschalkt door een roofvogel? Gedood door een wilde baars? Weggelopen?

Sjoel
De schutting is er weggehaald, de restauratie is nu bijna klaar: de Arnhemse synagoge is zo goed als klaar om heropend te worden.

Meer informatie van het Nederlands Israëlitisch Kerkgenootschap vind je hier.

Vandaag
Voorlopig geen feestdagen meer. Geen vrije dagen. En net nu de zomer gaat beginnen.

Gelukkig is dit nog maar een kort weekje.

Boodschappen
Aan het eind van deze dag zouden we naar De Saks toegaan (je weet nog wel: het beste frietkot van het land). Maar wat denk je: op vakantie tot 21 juni!

Dan maar zelf frieten gemaakt.

Samen/Alleen

Begraafplaats

"Situated between Arnhem and Zutphen and officially the smallest town in the Netherlands, Bronkhorst's history goes back for 1000 years. Today, this pretty tourist village is served by the A\N 48 with regular bus service from Zutphen Train Station (no. 52) The small, beautifully maintained cemetery is open at all times, reached either by footpath from behind the house known as the 'Heeren van Brokenhorst' or via the street named the 't.Hof' that leads from the wider Onderstraat. An excellent leaflet entitled "Town Walk through Bronkhorst" can be bought at the Dickens Museum (no kidding!) situated on the Onderstraat. Only eighteen tombstones remain standing, all of which have been recorded and submitted to the project, with the exception of one which is inscribed in Hebrew text only. The earliest burial dates from 1876, the most recent from 1963."

Meer: klik hier.

Wandelen

Kerkraam

Bronkhorst

"Aan het eind van de Kapelstraat staat het Hooge Huys. Dit is het opvallendste huis in Bronkhorst. Het is namelijk het enige 'stedelijk' aandoende pand in Bronkhorst. Tot omstreeks 1800 heet het huis 'Ophemert' en volgens de muurankers is het gebouwd rond 1633. Men vermoedt dat de achterkant van dit pand bestaat uit delen van de middeleeuwse stadsmuren."

Meer: klik hier.

Doesburg

Bloemen
Om dezelfde overbodige reden als daarnet, dit: bloemen.

Eten
Weinig tijd gehad, dus ff een update. Eerst maar es wat we eergisteren gegeten hebben? Okeej - dit dus: zalm.


En zo zag de gedekte tafel eruit.

Dit is dus totaal overbodige informatie. Maar ik heb d'r gewoon es zin in!

Zo simpel is het niet (2)
Is het toeval dat de populaire kranten vandaag komen met het "nieuws" dat steeds meer homo's bewust onveilige seks hebben?

Al jaren bestaan er de zogeheten bareback-partys - waar onveilige seks wordt bedreven. Gevaarlijk? Zeker! Dom? Zonder twijfel! Nieuws? Zeker niet.

Ben ik paranoïde, als ik vermoed dat het opduiken van dit soort verhalen in de pers te maken heeft met het vorige bericht? Waarom heeft de burgemeester van Eindhoven gemeend te moeten waarschuwen tegen een heksenjacht op homo's en Marokaanse jongens? [Zullen ze leuk vinden: op één hoop te worden gegooid.]

En nou weer iets leuks, alsjeblieft...

Zo simpel is het niet

De directeur van PSV is opgepakt voor seks met minderjarige jongens. Justitie heeft gisteren bekend gemaakt dat ie ook nog es hiv-geïnfecteerd is. En dat die seks onveilig was. Hij wordt daarom vastgehouden op verdenking van zware mishandeling.



M'n eerste gedachte was: terecht. Goed ook dat ze bekend maakten dat die man seropositief is. Dan kunnen eventuele slachtoffertjes van hem zich laten onderzoeken. Waarschijnlijk denken de meeste mensen zo.



Inmiddels is er meer bekend.


1. De (inmiddels ontslagen) directeur van PSV ontkent in alle toonaarden dat ie schuldig is.

2. De bekendmaking van zijn hiv-infectie kan niet meer worden teruggedraaid: de man is voor eeuwig gebrandmerkt - terwijl zijn schuld nog onbewezen is.

En 3. - wat ik nog het belangrijkste vind - de beschuldiging van justitie is dat de man betaalde seks had met prostitués. Professionals, dus. Die blijkbaar niets verkeerds zien in onveilige seks - en dat waarschijnlijk ook met andere klanten praktizeren.



Punt blijft - hiv-geïnfecteerd of niet - dat seks altijd veilig moet. Maar de misdaad waar de man in eerste instantie van leek te worden beschuldigd - namelijk het misbruiken van jonge jongetjes en ze daarbij gelijktijdig besmetten - blijkt bij nader inzien te moeten worden teruggebracht tot het hebben van onveilige seks, wetende dat hij hiv-besmet is.

Moet je daaruit de conclusie trekken dat onveilige seks wél kan, als je dénkt seronegatief te zijn? En omgekeerd: dat als iemand zich, zo gezegd, onbeschermd "aanbiedt" - dat je dan voetstoots kunt aannemen dat het veilig is?



De burgemeester van Eindhoven, die mede-verantwoordelijk is voor de openbaarmaking van de status van de ex-directeur, heeft mij niet voldoende weten duidelijk te maken waarom hij de ex-directeur publiekelijk aan de schandpaal meent te moeten zetten.



Of zie ik het te simpel?

Last (2)
James Last leeft! En hij doet het nog zonder bril!

Bij de ontdekking van een platenhoes van JL vroeg bw14 zich af hoe het met der Hansi gaat. Nou: goed. Volgend jaar gaat ie zelfs toeren in Engeland!

Strippen

Nu we toch de agenda's gepakt hebben, kun je ook het volgende noteren.



Vanaf 7 juni is Arnhem Stripstad. Een citaat.

"Arnhem als broeinest van striptekenaars? Jazeker. Want alhoewel lang niet bij iedereen bekend, heeft Arnhem op dit punt een lange en roemruchte traditie. En sterker nog, is als stripstad springlevend. In 1979 verscheen het eerste Gelderse "schtripblad" In De Blauwe Omelet, en een hele generatie strip-artiesten is voortgekomen uit tekenstudio's in en rond de Gelderse hoofdstad en werkt daar nog steeds. Reden dus om een expositie te wijden aan dit fenomeen en wel in het Historisch Museum Arnhem, waar van 6 7 juni tot 7 september de tentoonstelling ‘Arnhem Stripstad’ te zien zal zijn. De tentoonstelling wordt georganiseerd in nauwe samenwerking met het stripfestival Bal du Rat Mort dat 9 en 10 augustus plaatsvindt in park Sonsbeek. Hier zullen striptekenaars uit Arnhem, maar ook Nederland en België diverse optredens verzorgen."

In het Historisch Museum is werk te vinden van Jean Dulieu, Hans G. Kresse, Peter van Straaten, Hendrik Jan Vos en veel andere bekende striptekenaars.



Meer informatie vind je hier. En hier lees je meer over de striptekenaars.



bw14 is uitgenodigd voor de opening, aankomende zaterdag, maar kan er helaas niet bij zijn.

Rennen (2)
Meteen heeft de Stichting Rond de Tafel gereageerd. Ik heb een foldertje toegestuurd gekregen, waarin ik heb kunnen lezen dat de Stichting is opgericht door De Nederlandse Tafelronde. (Wat dat is, kun je zelf in het foldertje nalezen.)

In dat foldertje staat ook dat het Running Dinner - want zo heet het officiëel - al bestaat vanaf 1993. En om mee te kunnen doen, moet je worden uitgenodigd door de leden van de Tafelronde.

Als je je wilt láten uitnodigen, kun je je aanmelden via het mailadres in de vorige post.

Om je nog ff lekker te maken: dit zijn de restaurants waar het om gaat: Kohinoor of India, Bali-Mas, Smaak, Rose's, Dining 56, Salathai, Van Groningen, Rozegeur en Maneschijn, Verheyden en Memories of Asia.

En het foldertje kun je hier downloaden (plm. 460 kb).

En het goede doel? Da's Stichting Beleven.

Rennen
Als je nog wat vakantiegeld over hebt, is dit misschien iets. Stichting Rond de Tafel (!) organiseert op 4 juli een festiviteit onder de naam Arnhem Rent Rond De Tafel Voor Het Goede Doel.

Wat is de bedoeling?

In samenwerking met een aantal restaurants kun je een meergangenmenu op verschillende plekken nuttigen. Dus, zo stel ik me voor, een aperitief in het Wijnmuseum, het voorgerecht hier, het hoofdgerecht daar enzovoorts. En na afloop een feest met muziek uit de jaren '80 in het Posttheater. Met uitzondering van de drankjes bij het slotfeest gaat je dat € 65 kosten. Ik weet, een rib uit je lijf, maar - heej: tis voor een goed doel!

Iets met kinderen, geloof ik.

Er zou meer te lezen moeten zijn op dit adres, maar tot op heden werkt 't niet. Toch niet symbolisch?
Wil je meer weten, dan kun je mailen of bellen: 06 222 04 662. Als we meer info hebben, laten we het je natuurlijk weten!

Rijnkade
Wat is er prettiger dan zo'n mooie dag te besluiten aan een zonnige Rijnkade?
Eerst een hapje gegeten bij Troya, daarna nog even nagetafeld bij Koks aan de Rijn.

Moeten we écht morgen weer werken?

Rijn
Omdat we er toch langs fietsten: hier een fotootje van de Rijn.

Mooi, hè?

HD-dag
Vandaag was het de Harley Davidson-dag. Veel motoren dus en het bijbehorende publiek.

Alles was groot: de mensenmassa, de bierglazen, de bakken friet. Maar zet zoveel voetbalsupporters bij elkaar, en het is een zootje. Twas nu eigenlijk best wel gezellig...

Westerbouwing
Wat een weer! Lekker om een eind te fietsen.
Dus zijn we naar de Westerbouwing gefietst. Das in Oosterbeek en dus niet zo heel ver.

Jammer dat de kabelbaan weg is. Het uitzicht blijft er gelukkig errug mooi!

Rose
En waarom konden we niet lang(er) bij Het Roze Meifeest blijven? Hierom: een warme middag in een zonnige tuin met lekkere hapjes en een goed glas.

Wat hebben we het beroerd.

Dans
Dankzij Henk waren we nog net op tijd getuige van deze dansgroep.
Ze trad op tijdens de Roze Markt - de wekelijkse markt, die nu speciaal was aangekleed door alle standhouders.

Een verslag van Het Roze Meifeest lees je in dit artikel uit De Gelderlander.

NPFDRoze Meifeest
Ondanks andere verplichtingen (zie verderop) konden we toch nog even naar Het Roze Meifeest in Nijmegen. Al was nog wel alles in aanbouw.

Gelukkig ontmoetten we nog wel ff Henk - de Godfather van de NPFD, euh, Het Roze Meifeest...