De verbetenheid

het is jouw naam die ik vrees
veel meer dan dood of donker
en liefde die is hoog
en sterk als mijn verlangen
naar huid op huid als zijde
vrijen was een tempel
en jij mijn god op aarde
niets ondergeschikt aan schoonheid
eerbied voor de schuchterheid
geen verstand kan er doorheen
je gaf me eigenwaarde
maar nam het ook weer mee
een ander kon je meer bekoren
of was ik gewoon teveel
die verbetenheid waarmee ik van je hield
en je me nooit hebt vergeven
die heeft trots en schaamteloos
de hoogste waarde in dit leven
en je bent het nog steeds het mooiste
wat ik ooit heb gevoeld
ik wil je stem weer horen
mag ik je stem weer horen
zonder wrok of haat
je handen naar me uitgestrekt
maar het lot heeft al beslist
ons pad zal nooit meer kruisen
weer vreemden voor elkaar
mijn liefde is onvoorwaardelijk
en misschien daardoor meedogenloos
en God wat haat ik de veroordeling
door jou en stuurlui aan wal...