Nieuws Foto's Informatie Wedstrijd
Uitslagen
Forum Zwemfan


Van de redactie

Waterpolo

Sprong in het diepe met...

Sander in Afrika

Trainingskamp

Wist ju dat:
Trainingskamp


Wist ju dat

Klassiekers!





Duinrell 2001

Het zag er zonnig voor ons uit een dagje Duinrell met prachtig zomers weer. (30º) Het achttal Roel, Bernie, Annemarie, Niek, Maaike, Annelies, Jolanda (de laatste twee zijn zussen van Maaike) en ik (Erwin) verzamelde zich bij KoRn 7:45 uur.(terwijl hij zelf helemaal niet mee ging, jammer, want hij is één van de die-hards van de zwemclub) Om vanaf daar met de trein naar Zwolle te gaan. In Zwolle aangekomen stond de intercity naar Utrecht al op ons te wachten, maar Bernie moest nog zijn tegoed bon inleveren bij het loket. Waardoor wij bijna onze trein zouden missen, maar dankzij Roelez (Roel voor degenen die het niet weten.) inspanning konden we de trein toch nog halen, want hij hield de hydraulische deur van de trein tegen (waardoor de druk enorm opliep) om iedereen nog te laten instappen. Dit niet geheel zonder gevaar, want toen Roel zelf wilde instappen zat hij zelf bijna vast tussen de snel dichtslaande deuren! Nu kon de reis naar Utrecht beginnen. Tot aan Utrecht liep alles gesmeerd (dank u NS!?) Maar op Utrecht Centraal begon het alweer aardig op de gebruikelijke NS-taferelen te lijken. Want dankzij de seinstoring van vanochtend was het treinverkeer nog niet goed op gang gekomen, dus stonden we een half uur in de trein te wachten tot we naar Den Haag konden vertrekken. Maar dit was nog niet alles want onderweg naar Den Haag stonden we zelfs in de file. (met de trein! ’t Moet niet gekker worden) Om 11:00 kwamen we aan op Den Haag Centraal waar we de bus namen (gelukkig reden die wel op tijd J ) naar Duinrell.

Om 11:30 was het dan zover we waren in Duinrell. De eerst attractie die we ‘namen’ was een waterglijbaan van ±10 m hoog je kon er zelfs je snelheid zien, de meesten haalden een snelheid van zo’n 50 km/h. (op de enkelingen na die scheef van de glijbaan gingen) Vervolgens gingen we naar de botsautootjes, deze bleken achteraf niet zo leuk te zijn, want er zat nauwelijks snelheid in de autootjes. Verder volgde nog een rodelbaan, een achtbaan, een ‘enge’ draaimolen (hoe bestaat het!) en de SPLASH een wildwaterbaan en de naam zegt het al er komt heel veel water over je heen! Dit was het geval: ten eerste was er de discussie of we in een dicht of een open boot gingen, dit werd uiteindelijk een open boot (uiteraard!) Toen we zagen dat de mensen in de open boot  wel extreem NAT waren,  deden de heren hun T-shirt uit en gingen ze in hun blote BODY in de boot zitten. Degenen die achterin zaten bleken geluk te hebben want daar zat een zeil aan de stang zodat je niet zo nat wordt, gelukkig zat ik hier ook, maar achteraf bleek dit zeil niet bij iedereen te werken. (hè Maaike en Annelies) Toen we de ronde erop hadden zitten bleek het nog erger te kunnen, want de kinderen voor in de boot begonnen de blèren NOG EEN KEER, NOG EEN KEER! En wat deed de man behind the wheels of steel (achter de knopjes), ja hoor hij liet ons nog een keer nat worden. (als of dit al niet erg genoeg was) Na nog een ronde mochten we eindelijk uitstappen en zagen we een brug over de wildwaterbaan met in het midden een GLAZEN WAND (waar zou deze toch voor dienen) Zoals gewoonlijk waren er weer enkelen zo nieuwsgierig dat ze op de brug gingen staan, er waren er echter ook enkele zo slim om achter de wand te gaan staan. (Roel, ik en op het allerlaatste moment ook Maaike die toch nog nat werd!) Maar de rest van de gang was DRIJFNAT. (het leek wel of ze in het water waren gevallen) Toen gingen we maar eens wat eten het was inmiddels al 1:30 en konden we ook wat opdrogen. Toen onze kleren niet meer zo nat waren gingen we naar het TIKIBAD (zwembad met een hele boel glijbanen) Na 4 uur trap lopen was iedereen uitgeput en besloten we op huis aan te gaan. Na deze zonnige dag begon het in de bus opeens te onweren (dit voorspelde niet veel goeds, en dat bleek later ook) Op het station in Den Haag aangekomen, hadden ALLE treinen een vertraging van tenminste 1 UUR. Wat bleek het was ingeslagen in het elektriciteitsnet van de spoorwegen. (we hebben ook altijd geluk! L ) Maar ten compensatie hebben we een te gekke onweersbui gezien en straten die blank stonden van het water (elke keer dat er een auto door de straten reed spatte het water tot boven de auto uit!) Na anderhalf uur wachten konden we dan met de trein naar Amersfoort, dit ging ook alles behalve snel, in Amersfoort aangekomen moesten we overstappen naar een stoptrein richting Wezep, we kwamen uiteindelijk in Wezep aan om 00:05 uur. Toen gingen we onze fietsen op halen bij KoRn, en hij wachtte ons al op met de pinten al in de koelkast. Er bleken niet genoeg stoelen te zijn dus had Jolanda de eer om naast ‘ome Ruud’ in de bank te zitten. Hij wilde natuurlijk ons verhaal horen, dit kon dus nog wel even duren. Daarna gingen we op huis aan en hier eindigde ons dagje Duinrell.

 Dit was mijn verslag van weer een GEWELDIG AVONTUUR, een dagje Duinrell,

                           Groeten van de Freelancer van de Zwemfan:

Erwin