Moskou, 26 januari t/m 1 februari 2004.

 

Klik hier voor

een fotoverslag


Moscow Photo Gallery

Click here

 

Te zien zij o.a.

·      Hotel Ukraina


·      Kremlin


·      Rode plein en omgeving


·      Donskoy klooster


·      Kolomenskoe


·      Khram Khrista Spasitela (de gloednieuwe kathedraal van Christus de Verlosser)


·      G.U.M.


·      Okhotniy Ryad

 

Vragen en opmerkingen:

hijme.stoffels@chello.nl

 

Voor interessante

links over

Moskou:

 

of:

moskou.pagina.nl

 

 

Klik hier voor foto’s van Sint Petersburg (2006)

Ik was voor het laatst in Moskou in april 1991, vlak voor de putsch van augustus dus, met de bedoeling een korte Russische taalcursus te volgen. Helaas maakte ik daar kennis met de plaatselijke salmonella-cultuur, zodat ik hoofdzakelijk ziek op bed heb gelegen met een buikloop waar zelfs Imodium geen enkele grip op had (wel de antibiotica die ik na enige dagen tegen veel dollars op de Finse ambassade kon krijgen). In ieder geval dacht ik toen bij mijzelf: "Hier zien ze me de komend tien jaar niet meer".

 

Die tien jaar waren voorbij en er moest ongetwijfeld zeer veel veranderd zijn. Misschien was het een nog grotere puinhoop dan toen, misschien ook niet. Een fascinerende stad zou het altijd nog zijn.

De eerste tekenen waren niet hoopgevend. Op het reisbureau werd ik gewaarschuwd dat het aanvragen van een visum zeer tijdrovend en duur zou zijn. Duur was het zeker (zo'n honderd euro), maar wel zo geregeld. Dat viel dus mee.

Ook de vlucht viel erg mee. Bij mijn eerdere reizen – ook in de winter – waren er steeds flinke vertragingen, nu vertrokken we zelfs iets te vroeg.

Het oponthoud bij de douane viel wat tegen (ik stond in de verkeerde rij achter een grote groep Chinezen – volgende keer beter opletten dus), het duurde ongeveer een uur. Hoefde ik in ieder geval niet meer op mijn koffer te wachten. De in Nederland bestelde taxichauffeur (duur!) stond keurig te wachten. Met de puinhoop viel het dus alleszins mee.

 

Hotel

Ik had een kamer geboekt in hotel Ukraina, één van de zeven Stalin-wolkenkrabbers. Je moet trouwens om een toeristenvisum te krijgen al vantevoren een hotel hebben geboekt. Het hotel ziet er zeer imposant uit – dat was natuurlijk ook de bedoeling – , de kamer was nogal eenvoudig. Maar ruim genoeg.

Bovendien werd er 's avonds gebeld en vriendelijk gevraagd of ik belangstelling had voor sex. Eénmaal 'nee' bleek niet voldoende, de stekker moest dus wel uit de telefoon. Het ontbijt was al net zo indrukwekkend als het hotel zelf. Misschien niet door kwaliteit, in ieder geval wel door kwantiteit en variatie.

 

Geld

Was geld in het Sovjet-tijdperk een lastige kwestie, de roebel begint nu een normale valuta te worden. Het zwart wisselen komt niet of nauwelijks nog voor en de belachelijke 'harde valuta'-winkels bestaan niet meer. In- en uitvoerbepalingen van valuta bestaan nog wel, maar een normaal toeristenbudget behoeft niet meer te worden opgegeven.

Alles dient in ieder geval in roebels betaald te worden. Voor de zekerheid had ik vooral dollars meegenomen, die kun je immers altijd wisselen, maar de euro is zo goed als bij iedere wisselgelegenheid te gebruiken. Sterker nog, men heeft geloof ik liever euro's. Voor één euro kreeg je zo'n 35 roebels. Gepind heb ik niet, bevreesd voor fraude. Terug in Nederland bleek mijn broer zijn pas geblokkeerd omdat de automaat bij de Hema in Amstelveen was gemanipuleerd. Russische maffia zeker . . .

 

Openbaar vervoer

Zoals bekend is de metro van Moskou meer dan uitstekend. Een efficient netwerk van metrolijnen, waarop in frequenties van één trein per twee minuten wordt gereden, prachtige stations (nog steeds redelijk goed onderhouden) en een heleboel al dan niet gezellige drukte maken het reizen meer dan de moeite waard. Je moet alleen niet bang zijn toevallig net in de wagon te zitten waar een Tsjetsjeense zwarte weduwe zich opblaast.

Het is het handigst om op bij de kassa op het station een kaartje voor bijv. twintig ritten te kopen (r. 100). Kennis van het cyrillische schrift is wel aan te bevelen, anders weet je niet op welk station je bent. Van de (trolley)bus heb ik geen gebruik gemaakt.

 

Hoogtepunten

De vanzelfsprekende hoogtepunten zijn natuurlijk het Rode Plein en het Kremlin. Een bezoek aan Kolomenskoe of aan het Novodevitsji (jonge maagden) klooster mag ook niet ontbreken (de jonge maagden heb ik wegens tijdgebrek toch gemist). Het Tretyakov-museum heeft een indrukwekkende verzameling Russische beeldende kunst, maar het schilderij dat ik wilde zien – een portret van Moessorgski door Ilya Repin – hing er om de één of andere reden niet.

Kaartjes voor het Bolshoj-theater zijn gewoon ter plekke aan de kassa te krijgen. Ik heb het Zwanenmeer van Tsjaikovsky gezien, zeer obligaat natuurlijk en ook zeer prachtig (reken op zo'n r. 2200).

De metro behoort ook zonder meer tot de verplichte kost, Komsomolskaya geldt als het mooiste station, maar er zijn genoeg andere prachtige voorbeelden (Kiev-station bijvoorbeeld).

Het uitzicht vanaf de Sparrenheuvel (metro Verob'evy Gory) is zeer de moeite waard als er geen mist is. Maar ook met mist is het een interessante plek vanwege al de pasgetrouwde bruidjes die met opgetrokken trouwjapon door de blubber ploeteren. Let ook op de super-imposante (v/h Lomonosov) Universiteit. Is niet te missen.

Maar het interessants van al is natuurlijk zoals in iedere grote wereldstad het leven op straat. Of eronder, zoals in de metro of in het nieuwe ondergrondse winkelcentrum Okhodniy Ryad. Ook als je niet van winkelcentra houdt moet je er, althans in de winter, toch naar binnen om de doodeenvoudige reden dat er veel meer gebeurt dan boven de grond. Winkelcentrum GUM aan het Rode Plein is natuurlijk ook niet te missen.

 

Eten en drinken

Een probleem kon het in de tijd van het reëel bestaand socialisme zijn om een gelegenheid te vinden waar men zonder allerlei geregel gewoon kon eten.

Dat is nu geen probleem meer. Café's en restaurants zijn nog steeds wat dun gezaaid (vergeleken met Amsterdam in ieder geval), maar ze zijn er voldoende.
En je wordt er niet meer door het personeel weggekeken. Sterker nog, je wordt meestal correct en snel bediend. Echte aanbevelingen doe ik niet, maar ga tussen de middag eens wat drinken in het ondergrondse food court (hoe heet dat in het Nederlands?), dan zie je het drukke Moskouse leven aan je voorbijtrekken. Na drieën wordt dat Moskouse leven zelfs zo druk dat je geen zitplaats meer kunt vinden.

 

Boeken en Kaarten

De reisgids die ik steeds bij me had was The Rough Guide Over de reisgidsen uit deze serie ben ik over het algemeen zeer tevreden, zo ook over deze, maar er staan geen plaatjes in. Dat is soms wel jammer.
Daarnaast had ik de Architectural Guide to Moscow van Aleksander v. Asimov meegenomen. Een handzaam boekje, wel met plaatjes, met beschrijvingen van de 200 meest interessante gebouwen in Moskou.
Voor € 4,95 bij de Slegte verkrijgbaar.
De beste kaart die ik kon vinden was de Falkplan Extra in Standardfaltung. Let er bij de aanschaf van een kaart op dat de nieuwe (oude) straatnamen worden gebruikt. Kaarten met straatnamen uit het Sovjet-tijdperk worden nog steeds verkocht en daar heb je echt niets aan! De geplastificeerde Insight Flexi Map is ook erg nuttig en was daarom niet uit mijn binnenzak weg te slaan.

 

Klimaat

Voor het weer dat ik eind januari aantrof kent de Nederlandse taal tal van uitdrukkingen die niet voor publicatie geschikt zijn. Het kan er mooi zonnig vriesweer zijn – Moskou is dan prachtig – , dat was het nu niet. Een afwisseling van regen en sneeuw zorgde voor een glibberige natte blubber die het lopen nogal bemoeilijkte. Goede waterdichte en slipvaste schoenen zijn een vereiste. Oftewel, ik ga van de zomer nog een keer.