De eerste week van juni 2004 hadden we nog een weekje vakantie staan, maar de bestemming was niet duidelijk, en de vele opties binnen Europa werden weer verworpen. We gaan dus wat reisverslagen op internet lezen en stuiten op de Gambia-pagina met veel enthousiaste verhalen over dit land, de keus is dan snel gemaakt, Gambia zal het worden. Op naar het reisbureau en de vakantie geboekt. Natuurlijk moest er ook nog wat aan de gezondheidspreventie worden gedaan, maar een afspraak is snel gemaakt en de laatste injectie en malaria tabletten worden gehaald. Het is 1 juni 2004 als we ´s morgens door onze dochter en schoonzoon worden opgehaald om ons naar Schiphol te brengen. De vlucht vertrekt op tijd, maar toch zullen we met een vertraging van ca. 3 uur landen op de luchthaven van Gambia i.v.m. een ´ziektegeval´ aan boord van het toestel, gelukkig zijn er een arts en diverse verpleegsters aanwezig, wordt besloten uit te wijken naar de luchthaven van Las Palmas om de patiënt over te dragen aan de medici aldaar. Jammer dat er altijd medereizigers zijn, die menen dat dit te lang duurt en denken dat een toestel nadat het is geland en de bagage van de patiënt is uitgeladen, direct weer het luchtruim kan kiezen. 

Is een eventueel mensenleven in de ogen van deze reizigers niets waard???

Maar goed, ´s avonds om ca. 20.00 uur locale tijd landen we in Gambia, hier worden we opgehaald door de hostess van de reisorganisatie en keurig met een airco bus naar ons hotel gebracht. Dit was voor ons een vreemde ervaring, daar wij meestal met zijn tweeën en niet met een groep reizen. Ons hotel, Palm Beach, was er niet een van de hoogste klasse, maar dit hadden we ook bewust uitgekozen, toch blijft het even slikken als je binnenkomt, ondanks dat dit hotel slechts drie jaar geleden zijn deuren opende ziet het er behoorlijk vervallen en uitgewoond uit. Nadat we onze bagage in de kamer hebben gezet, uiteindelijk de airco (hier kan je echt niet zonder) draaiende hebben gekregen, proberen bij het restaurant bij de pool nog wat te eten en natuurlijk onze dorst te lessen. Dit lukt. 

Het landschap is licht glooiend met wat heuveltjes, met als hoogste punt een ´berg´ van ongeveer 40 meter, hiermee is Gambia nog vlakker dan Nederland. Dwars door het land loopt de goed bevaarbare rivier de Gambia Rivier. Deze wordt overgestoken vanaf Banjul aan de Zuidbank met een ferry naar Barra aan de Noordbank, dit is al een hele belevenis op zich.  De delta van de Gambia Rivier is vrij moerassig met een mangrovebegroeiing. Het noorden van Gambia heeft een parkland/savannelandschap met lange grassen, grote struiken en wat bomen. Ten zuiden van de Gambia Rivier begint de bossavanne, grasland met groepen bomen.

****************

Na een redelijk goede nachtrust staan we volgende ochtend weer vroeg naast ons bedje, lekker douchen en op naar het ontbijt, dit bestaat uit de keus tussen een stukje stokbrood of een sneetje witbrood welke belegd kan worden met een hard gekookt (lees groen) eitje, wat jam en eventueel een plakje kaas of ondefinieerbare worst. Niet echt om over naar huis te schrijven, maar we doen het ermee, uiteindelijk wilde we toch nog wat kilootjes kwijt. Na het verorberen van het ontbijt gaan we even in de buurt kijken alvorens we om 09.15 uur worden opgehaald door de reisleider voor een welkomst bijeenkomst om het een en ander te vertellen over Gambia. We lopen het hotel uit en worden direct geconfronteerd met het fenomeen Bumsters en Hustlers, deze zijn zeer gehaaid en wanneer je voor jezelf besluit linksaf te gaan ga je toch rechtsaf om met deze gasten mee te lopen, zo ook wij. Ze nemen ons mee naar een lokale wooneenheid van hun zg. ´familie´ en daar wordt je voorgesteld als hun ´vriend´, we zullen deze vakantie vele ´vrienden´ hebben, dit voelt direct als iets dwingends en je moet goed de knop weten om te zetten om hier de komende dagen mee om te leren gaan, ondanks dat je zegt liever alleen met je partner te lopen kunnen ze erg hardnekkig zijn. 

 De bus is op tijd en de groep bestaat uit slechts 8 gasten, waarvan 6 uit ons hotel. Door onze gids Matarr, wordt Thom direct benoemd tot Head of the Family, en ná twee dagen zal blijken dat we ook een kleine familie zijn geworden. We beginnen deze toer met een gezamenlijk ontbijt, waarna we richting Banjul gaan voor de overtocht met de ferry naar Barra. De ferry waarmee we de oversteek doen is een geschenk uit Nederland, deze ferry heeft een aantal jaren geleden gevaren tussen de Zeeuwse eilanden, waarschijnlijk toen in een betere staat dan waarin hij nu verkeert. Wanneer de ferry aanmeert, worden eerst de auto´s geladen, wij zijn dan al aan boord en hebben boven plaatsgenomen om van het schouwspel niets te hoeven missen, als de auto´s aan boord zijn worden de ´gaatjes´opgevuld met Gambianen welke geduldig achter een hek staan te wachten, wanner dit open gaat rent een ieder alsof zijn leven ervan afhangt naar de ferry. Dit is een groot spektakel, wanner iedereen is ingescheept, kippen, geiten, runderen en wat al niet, vertrekt de ferry voor de overtocht, deze duurt ca. 30 minuten. In Barra aangekomen stappen we in het busje om de tocht voort te zetten, het eerste gedeelte van de weg is goed begaanbaar, maar al snel gaat deze over in een soort van gravelweg met vele gaten, zodat het heel wat stuurmanskunst vergt om hier goed doorheen te komen. Onderweg maken we diverse stops bij verschillende dorpjes, dit alles voelt als ben je een film binnengelopen, daar waar je stopt wordt je bijna overvallen door kinderen die om snoepjes vragen. Sanitaire stops onderweg bestaan uit ´bush´toiletten, dames rechts en heren links, tijdens een van deze stops worden ook de broodjes genuttigd. Het is een pittige trip.

Uiteindelijk zijn ´s middags rond de klok van 4 uur (ca. 300 km. verder) het aan de rivier gelegen Janjangbureh-camp. We overnachten in kleine huisjes aan de Gambia Rivier, elektriciteit is hier niet, maar we hebben wel een eigen toilet en douche, met als wekker de vele apen welke hier leven. Het is een bijzonder ervaring welke we zeker niet hadden willen missen. De volgende ochtend vertrekken we om ca. 8.00 met een boot naar Georgetown en bezoeken hier de vroeger slavenhuizen , van hieruit werden de slaven verder vervoerd naar James Island dit ligt in het bredere gedeelte van de rivier en voor de grotere schepen beter bereikbaar. Wat we hier zien brengt ons helemaal terug in de tijd en het is niet te begrijpen de mensen hier met zovele op een kluitje hebben vastgezeten. Families werden uiteen gerukt en wanneer je dan weer contact had met een lotgenoot werden deze wederom van elkaar gescheiden, doordat er zovele gevangen zaten uit zovele verschillende stammen werd onderling contact onmogelijk door de diverse stammentalen. Het was niet alleen de blanke mens die slavenhandel dreef, maar deze bestond reeds tussen de eigen bevolking alvorens de Portugezen er mee verder gingen en er een ´commerciële´ handel van maakten. Na het bezoek aan Georgetown varen we verder de rivier af richting westen. Onderweg worden we nog ´getrakteerd´ op een nijlpaard, niet een zoals in de Efteling op een rails, maar echt echt.

Terwijl we allen aan dek genieten van het uitzicht op de natuur en het mooie weer, is kok in de kombuis druk doende met het bereiden van lunch, welke ons dan ook heerlijk smaakt. Rond 13.00 uur gaan we aan wal en vervolgen te terugreis met ons busje, met onderweg nog diverse stops voor een drankje of een uitzonderlijke hoge termietenheuvel. Uiteindelijk komen we ´s avonds om 20.00 uur moe maar voldaan weer in ons hotel aan. De volgende ochtend bezoeken we de markt in Banjul, dit is een groot schouwspel van geuren en kleuren, maar wees erg bedacht op eventuele zakkenrollers en de bewuste bumsters en hustlers, ook bezoeken we een batik fabriek maar deze valt erg tegen. ´s Avonds gaan we eten bij Ali Baba in Kololi, dit is een aanrader, het eten is redelijk maar de entourage is geweldig, je zit er heerlijk in een aangelegde tuin, live muziek en een heerlijk schouwspel van diverse pluimage aan mensen welke hier komen en gaan.

***************

Natuurlijk ben je niet in Gambia geweest als je niet  de vroegere Franse slavenhandelspost Albreda hebt bezocht. Ook Wij vonden dat niet mocht ontbreken, dus wederom vroeg uit de veren, deze keer was de groep wat groter en gingen we met een grote oude legertruck deze dag op tour. Wederom met de ferry naar de ´overkant´ en ook deze keer niet het geluk dolfijnen te zien. Alvorens we

aankomen in Albreda, bezoek we eerst een lokale school waar we (en onze medereizigers) het een en ander willen afgeven, zoals schriften, pennen, kleurboeken etc. Hier worden we beloond met een spontaan optreden van de leerlingen, dus waarom niet meegedanst. Eenmaal aangekomen in Albreda gaan we met een lokale piroque (een houten boot) naar St. James Island, waar de ruïnes zijn uit de koloniale tijd. Van hieruit werden de slaven verder vervoerd nadat zij waren verkocht.               

Vandaag de dag wordt het eiland vooral bewoond door vele vogels, waaronder pelikanen, hetgeen dan ook duidelijk merkbaar is als je voet aan wal zet, het is een grote plek van vogeluitwerpselen met de daarbij behorende geur. M.a.w. het valt erg tegen. Weer terug op het vaste land maken we een wandeling door Juffureh, de geboorteplaats van Kunta Kinteh de hoofdpersoon uit ´Roots´. Hier wonen nog enkele nazaten van deze zo bekende persoon. Onze mening is, dat als meer wilt weten over de slaverij en je in de gelegenheid bent om de tweedaagse tour te doen, dit meer indruk geeft dan het bezoek aan Juffureh. Maar al met al was ook dit weer een geslaagde dag.

***************

Tijdens deze week hebben we veel gezien van Gambia, maar natuurlijk lang niet alles, voor ons is dan ook duidelijk dat we hier zeker nog eens terugkomen. Niet alleen voor de natuur en cultuur, maar zekere voor de mensen, vrolijk en blij van zin. Wat deze vakantie voor ons ook bijzonder heeft gemaakt, is de begeleiding van de tours door onze gids, Mattar. Geweldige vent, veel humor en ook nog zo heerlijk jong van geest. Mattar je was geweldig. Wat we echter wel als tip nog willen meegeven is, ga niet teveel in op de bedelpartijen van de bumsters en de hustlers, anders kom je berooid terug, als je al terug komt en niet ondertussen je ticket hebt verkocht om iedereen ter willen te willen zijn.

Foto-Galerij

Home