|
|
Vietnam |
|
Het is inmiddels 10 november. Vandaag vertrekken we om 08.30 uur van ons hotel in Singapore om naar de luchthaven toe te gaan voor onze vlucht naar Hanoi in Vietnam. We zijn ruim op tijd en ontdekken valkbij de gate een gelegenheid voor free internet, we zouden natuurlijk geen Nederlanders als we daar geen gebruik van zouden maken, hetgeen natuurlijk wel inhoudt, dat we ons moeten haasten voor de vlucht. Wanneer je eenmaal begint met internet, val je van het een in het ander. We zijn op tijd voor vertrek. De vlucht verloopt soepel en duurt ca. 3 1/2 uur. Wederom wacht ons een papiermassa om in te vullen, zowel voor immigration als een gezondheidsverklaring i.v.m. de nog heersende angst voor sars. Het tijdsverschil met SIngapore is één uur vroeger, zo hebben we deze dag weer 1 uur gewonnen. Nadat we weer diverse stempels in ons paspoort hebben gekregen en de koffers ook inmiddels zijn gearriveerd kunnen we langs de de douane (ja, ja, aan controle hier geen gebrek). Buiten gekomen worden we opgewacht door de gids van het lokale agentschap, mr. Dzung (vrij vertaald mr. Zoem), deze zal de komende vier dagen onze reisleider zijn. Na slechts 500 meter vanaf de luchthaven, bemerken we dat we hier in een totaal andere wereld zijn, welke we nog niet eerder waren tegengekomen in Azië. Niet alleen de omgeving en het verkeer, maar alles om ons heen lijkt van 50 jaar geleden, Hanoi is voor ons tot nu toe met geen stad in Zuid-Oost Azië te vergelijken, iedere Vietnamees lijkt met een toeter geboren te zijn. Herrie alom dus.
Hanoi is de hoofdstad van de Socialistische Republiek Vietnam en ligt aan de Rode Rivier. De stad ademt nog vaag een Franse sfeer uit die tot uitdrukking komt in de koloniale architectuur. Ons hotel ligt in de oude Franse wijk, niet ver van het Hoan Kiemmeer, het meer van het teruggegeven zwaard. De legende die hieraan verbonden is, is dat een visser in zijn netten een magisch zwaard vond en deze aan generaal Le Loi overhandigde die in zware strijd was met de Chinezen. Deze wist met behulp van dit zwaard de bezetter te verdrijven, en riep zichzelf hierbij uit tot keizer Ly Thai To. Bij de viering van deze overwinning op een boot op het meer dook plotseling een reuze schildpad op die het zwaard uit de handen van de keizer rukte. Hieraan dankt het meer zijn naam. In het midden van het meer staat een pagode die, hoe kan het anders, de schildpad pagode heet. Rond het meer loopt een wandelpad waar verliefde stelletjes op de bankjes zitten, waar je schoenen kan laten poetsen en je gewicht kan controlen op de personenweegschalen welke door mannen en vrouwen worden aangeboden.
***************
Nadat we in het hotel de koffers hadden uitgepakt gaan we gewapend met de plattegrond de stad in. Dit is heel erg wennen, van links en rechts komen brommers, fietsers en een enkele auto op je af, wanneer je wacht tot je over kan steken gaat dit je niet lukken. We leren al snel dat je je gewoon langzaam maar met zekerheid in het verkeer moet begeven en dan komt alles goed, brommers en fietsers rijden om je heen en je bereikt veilig de overkant. Uiteindelijk hebben we gevonden wat we wilden, de oude stad. Een wirwar van nauwe straatje, met sfeervolle smalle en diepe winkeltjes en vooral veel en druk verkeer. We drinken wat op een terrasje en eten ´s avonds een hapje in Little Hanoi, goed eten voor een prima prijs, nadat we nog even een mailtje naar huis hebben gestuurd gaan we terug naar ons hotel om vervolgens met een volledige cultuurshock naar bed te gaan. We slapen deze nacht onrustig maar dat is niet zo verwonderlijk na alle indrukken die we hebben opgedaan.
|
|
Vandaag worden we om 09.00 uur opgehaald voor een citytour, welke begint met een bezoek aan het Ho Chi Minh mausoleum, deze is tussen 1973 en 1975 met Russische hulp gebouwd op de plaats waar Ho Chi Minh op 2 september 1945 de onafhankelijkheidsverklaring voorlas. Het graf is een soort bedevaartsoord dat dagelijks bezoekers uit alle delen van het land trekt. Het is een toeristische attractie en een van de geliefdste bestemmingen voor schoolreisjes. Het enorme Ba-Dinhplein, waar het mausoleum aan ligt, is bestemd officiële parades en biedt plaats aan een kwart miljoen mensen. Dit is erg indrukwekkend, alleen is het jammer dat vanwege herstelwerkzaamheden het mausoleum deze maand voor publiek is gesloten en daarom geen bezichtigingen binnen mogelijk zijn. We krijgen van onze gids veel uitleg over de politieke beschouwingen en lopen verder naar het koninklijk paleis en de woning waar deze leider heeft gewoond. Verder gaan we deze ochtend naar de tempel van de literatuur, hier bevond zich vroeger de koninklijke universiteit en werden alleen die studenten toegelaten die voldeden aan de eisen van de filosofie. In deze tempel staat ook het beeld van Confusius met een aantal beelden van zijn beste leerlingen. Ook zijn hier diverse graven van vele filosofen uit de |
oudheid, wat hierbij opvalt is, dat de stenen van het graf staan op de rug van een schildpad, deze staat voor een lang leven. Natuurlijk gelijk een schildpadje van een mooie kwaliteit jade gekocht als souvenir, en een lang leven natuurlijk. We sluiten de tour af met een ritje met een xyclo, en fiets met een bak voorop. Deze rit voert ons door een ander gedeelte van de oude stad waar we nog niet waren geweest. Als je in Hanoi bent is het zeker de moeite waard om een bezoek te brengen aan het waterpoppentheater, zo´n voorstelling duurt ca. 1 uur en de kosten hiervan zijn ca. 2 1/2 Euro per persoon, daar hoef je het niet voor te laten en het is werkelijk de moeite waard.

De volgende dag weer vroeg uit de veren, op het programma staat een dagtocht naar Hoa Lu, de voormalige hoofdstad van Noord Vietnam, onder de vorsten de Dinh-dynastie en de vroege Le-dynastie. Hoa Lu ligt ca. 110 km ten zuiden van Hanoi. Hier bezoeken we twee pagodes van de toen regerende keizers, de tempel van keizer Dinh Tien Hoang ligt aan de voet van de heuvel Ma Yen (paardenzadel), voor de voet van deze heuvel voert een pad naar de rivier, hier zijn bootjes te huur voor een tocht door langs de kalksteenformaties. Wij hebben echter de tocht gemaakt vanaf Tam Coc, Drie Grotten, deze tocht duurt ca. 3 uur, het is geen slecht idee om aan de kade waar men de bootjes huurt een hoed of pet aan te schaffen, voor zover je deze niet al bij je hebt, het kan hier erg heet zijn en de bootjes zijn niet overdekt. De bootjes varen door drie druipsteengrotten. Tijdens de boottocht bieden vrouwen geborduurde tafelkleden en servetten aan, een ambacht waar de streek om bekend staat. Vlakbij het dorp ligt ook Bich Dong. Dit complex bestaat uit drie pagoden; een pagode aan de voet van de berg en twee in grotten hoog in de de rotsen. Deze tempels zijn in de 13e eeuw gebouwd door twee monniken. De dag erna gaan we naar Hoa Binh ca. 75 ten zuid weste van Hanoi, dit is de de hoofdstad van de gelijknamige provincie en ligt aan de Song Da of Zwarte Rivier. In deze rivier heeft men een grote dam gebouwd waardoor een stuwmeer is ontstaan, de waterkrachtcentrale, welke met hulp van Rusland is gebouwd, voorziet een groot deel van het noorden van energie. Even buiten Hoa Binh gaan we met een boot over het meer naar een van de vele etnische minoriteiten welke in het noorden van Vietnam wonen. In dit gebied wonen veel Muong, zij wonen in lange huizen op palen, welke worden bewoond door uitgebreide families. Grootouders, kinderen en kleinkinderen wonen onder één dak. Bij een van deze families worden we gastvrij ontvangen voor een kopje muntthee, een glaasje zelf gestookte rijstwijn en fruit, wat hier in overvloed in de vrije natuur aanwezig is. Vol trots worden we door het huis geleid.
|
Nadat we een zakje met balpennen e.d. hebben achtergelaten, zijn ze in deze omgeving verzot op, gaan we met de boot terug. De omgeving is schitterend en overweldigend. n Hoa Binh gebruiken we de lunch, waarna we verder rijden in westelijke richting de bergen in naar een van de vele bergstammen die daar leven en wonen. Net als de Muong wonen ook deze groepen in paalwoningen met dit verschil dat deze geheel van bamboe zijn vervaardigd, in tegenstelling tot de Muong langs het meer, waar de woningen geheel van hout zijn. Wederom worden wij gastvrij ontvangen, de vrouwen van deze groep stromen toe om ons vol trots hun baby´s te tonen. We maken een wandeling door het dorp en genieten van de gastvrijheid en het uitzicht over de geweldige rijstplateaus welke dit gebied rijk is. Het is inmiddels tegen vier uur en we gaan terug richting Hanoi, natuurlijk ook onderweg nog een aantal plaatjes ´geschoten´ van het buitenleven in Noord Vietnam. De terugreis lijkt sneller te gaan dan vanmorgen heen, echter als we Hanoi binnenrijden weten we dat schijn bedriegt. Het zijn alleen brommers en fietsers die het straatbeeld bepalen, zodat het nog zeker één uur duurt alvorens we weer bij ons hotel zijn. Dit is onze laatste avond in Hanoi, de koffers worden weer ingepakt voor het vervolg van de reis met als bestemming Saigon. |
|
***************
14 November, vandaag vliegen we naar Saigon en hoeven niet al te vroeg op te staan. Gelukkig toch nog vakantie. Om 09.30 uur staan we bepakt en bezakt klaar om te vertrekken, de gids staat al te wachten, even uitchecken dus en klaar om naar de luchthaven te gaan. Echter het wachten is op de chauffeur, wat er precies is gebeurd weten we niet maar uiteindelijk arriveert er om 10.40 uur een andere auto met een andere chauffeur. Wederom staat al het verkeer vast in de stad en is er geen doorkomen aan, we beginnen het nu toch wel wat benauwd te krijgen onze vlucht vertrekt om 12.00 uur, wat inhoudt dat we om uiterlijk 11.15 uur op de luchthaven moeten zijn, en het ziet er nu nog niet naar uit dit gaat lukken. Uiteindelijk zijn we er om even over half twaalf en nog net op tijd om in te checken, nadat we onze vertrekbelasting hebben voldaan kunnen we richting gate, daar aangekomen kunnen bijna direct aan boord. De vlucht is prima en duurt iets meer dan twee uur zodat we om 14.15 uur op de luchthaven van Saigon staan, ook hier worden we weer opgehaald door een privé chauffeur en gids, Mr. We (vrij vertaald). De eerste indruk van Saigon staat tot geen verhouding met Hanoi, schonere en bredere straten en ook het verkeer is hier minder chaotisch. Onderweg naar ons hotel worden we op een aantal ´bezienswaardigheden´ gewezen. Het hotel ligt in het centrum vlakbij de Saigon River, en is gebouwd in de oude Franse stijl met een kooilift welke nog in gebruik is. Twee straten achter ons hotel schijnt een goed en goedkoop internetcafé te zijn, hier natuurlijk direct gebruik van gemaakt, nou ja nadat de koffers zijn uitgepakt, om het thuisfront weer even op de hoogte te stellen van onze ervaringen. Ook kan men hier via internet goedkoop met Nederland bellen, ook natuurlijk even uitgeprobeerd en warempel de verbinding is goed en de rekening laag, slechts 24 Eurocent per minuut. Het geeft altijd weer een goed gevoel een stem van thuis te horen.Voor de volgende dag staat er weer een city tour op het programma, de eerste stop van deze dag is het oorlogsmuseum, dit wilde zelf heel erg graag zien, onze gids had er in eerste wat moeite mee, omdat hij zelf van dichtbij de oorlog had meegemaakt, maar is toch met ons meegegaan. Wist ook veel te vertellen over de achtergronden e.d. Het bezoek was erg indrukwekkend en bij sommige zalen ook deprimerend, echter we vinden dat als je een land als deze bezoekt, je je ogen niet mag sluiten voor de verschrikkingen wat oorlog heet. In en aparte ruimte is een model nagebouwd van de beruchte tijgerkooien op het eiland Con Son, waar de Zuid-Vietnamese regering politieke tegenstanders opsloot. Na het bezoek aan het museum gaan we naar district Cholon (grote markt)en lopen door China Town, hier bezoeken we een typisch Chinese tempel, Thien-Haupagode, de toegangsport en binnenplaatsen zijn aan de bovenzijde versierd met veelkleurige keramische beelden. De z.g.´medicijn´winkels verkopen hier diverse slangen, gekko´s e.d. op water, gedroogde vleermuizen, haaienvinnen en zelfs hertenjongen. Al deze ingrediënten zouden tegen een bepaalde kwaal kunnen helpen. Natuurlijk ook een bezoek gebracht aan een fabriek waar ze Chinees lakwerk maken, hier kopen we een asbak voor Nancy en Marc. Tot slot van de tour gaan we naar de grootste markt van Saigon, Bin Taymarkt. Hier is werkelijk van alles te koop in enorme getale, van plastic schoenen tot diverse soorten rijst, en van beddengoed tot levende kippen voor de maaltijd. De middag gebruiken we om met een boot over de Saigon River te varen en het leven langs te rivier te zien, veel armoe dus.
***************
|
|
Je kan niet naar Vietnam zonder de tunnels te bezoeken welke tijdens de oorlog een schuilplaats was voor de Viet Cong, de tunnels liggen in het district Cu Chi. De eerste tunnels werden aan het eind van de jaren veertig door de Viet Minh gegraven en in de strijd tegen de Fransen gebruikt. De Viet Cong breidde het tunnelstelsel uit tot een netwerk van 250 km. De meeste zijn ingestort, maar een klein gedeelte is opengesteld voor het publiek, deze zijn met het oog op de westerse toerist iets verbreed. Maar het blijft smal en vooral warm.Het is ongelooflijk hoe mensen hier hebben kunnen verblijven, zelfs een hospitaal voor de eerste hulp en keuken is aanwezig. Verder zijn er bij de tunnels nog diverse bodytraps te zien welke door de Viet Cong werden gebruikt. Te verschrikkelijk voor woorden. Nadat we aan het einde van de dag weer terug zijn in Saigon en ons hebben opgefrist gaan we naar het Majestic Hotel, om daar op het dak wat te drinken en over de rivier uit te kijken. Dit hotel deed tijdens de 2e wereldoorlog dienst als hoofdkwartier voor de Japanse troepen. |
Daarna verschansen we ons op het z.g. brommerplein waar in dikke rijen duizenden trotse bezitters van diverse soorten brommers hun rondjes rijden. De dag erna is alweer onze laatste dag in Vietnam, we gaan een boottocht maken over de Mekong delta. Met de boot varen we langs een drijvend dorp van vissers, deze vissers leven in huizen en woonboten, welke op lege olievaten drijven en hebben de ruimte onder hun huizen afgezet met gaas. Hier wordt de moddervis gekweekt, een soort baars. Daarna varen we verder naar het eiland An Binh, dit is een agrarisch gebied met dorpen, veel boomgaarden en vooral veel tropisch fruit. Nadat we een wandeling over het eiland hebben gemaakt, hier en daar wat fruit hebben geproefd en gekocht, gaan we met een klein roeibootje door de kanalen van het eiland, deze tocht duurt ca. 1 uur, waarna we weer aan boord gaan van het motorschip, welke ons na nog een tochtje door de delta weer naar vaste land brengt. Onze gids was zo attent om voor Nancy een haarspeld te kopen, gewoon als aardigheidje en aandenken. Als we weer aan de overkant zijn is het ca. 20 minuten rijden als we bij een uitstekend restaurant aankomen, welke in een idyllische omgeving ligt, voor de lunch. Deze is heerlijk en we genieten van het uitzicht. Rond de klok van 14.30 uur rijden we terug richting ons hotel, wanneer we daar aankomen moeten we met onze tickets naar het verkeersbureau om onze gewijzigde vlucht te laten herbevestigen. We vliegen nu om 06.20 uur naar Cambodja i.p.v. 11.20 uur.´s Avonds dus de koffers in pakken en met de receptie afgesproken dat we om 04.00 worden gewekt en het ontbijt op de kamer zullen gebruiken.
Het is kwart voor vijf als we worden opgehaald door onze gids, bij de luchthaven nemen we afscheid van elkaar, echter niet zonder het cadeautje uit te pakken dat de gids ook voor ons had gekocht, eetstokjes met onderleggers in de vorm van een vis. Zo lief. Dit maakt het verblijf in Saigon bijzonder en geeft ons een persoonlijke touch mee naar huis.
***************
Vietnam was voor ons een enerverende ervaring, een groot verschil met het Azië dat we al eerder hadden gezien, maar een land dat we zeker niet hadden willen missen en een aanrader voor een ieder die met het andere Azië kennis wil maken. Het vervolg van onze reis komt op de Cambodja pagina.
Foto-Galerij