Namen en de wet in het buitenland.

In Belgie:

Ook bij onze zuiderburen gaat men uit van de vrije keuze van de ouders. Wel is er een wet uit 1987 die zegt dat: “de ambtenaar van de burgerlijke stand in de akte van de geboorte geen voornamen mag opnemen die aanleiding geven tot verwarring dan wel het kind of derden kunnen schaden.” Dit is natuurlijk geheel ter interpretatie van de ambtenaar van de burgerlijke stand.

In Duitsland:

In Duitsland is men wat strenger ten opzichte van het geven van een naam. Zo hanteren zij bijvoorbeeld spellingslijsten. Maar ook moet aan de naam te zien zijn of het om een man of een vrouw gaat.

In Marokko:

Marokko hanteert een lijst met “verboden” en “toegestane” namen. Voor meisjes bestaat de lijst uit zo’n 720 namen. En voor een jongen kan men kiezen uit ongeveer 865 namen. Deze lijst kan (in Nederland) worden ingezien bij de gemeenten.

Deze lijst veranderd nauwelijks. Soms komt er een naam bij en af en toe gaat er een naam af. Bij de samenstelling van deze lijst spelen nationale en religieuze redenen een grote rol.

In Turkije:

Turkije kent geen officiële lijst voor Turken met een dubbele nationaliteit, maar geeft wel aan of een naam is toegestaan. De naam moet passen binnen de Turkse cultuur, buitenlandse namen zijn niet toegestaan en mag het kind niet belasten (lachwekkend zijn). Rang- en functieaanduidingen mogen ook niet als naam gebruikt worden. Verder is de naam Atatürk verboden. Nieuwe namen zijn in principe mogelijk.

Wel adviseert het consulaat over de juiste spelling. Het nadeel hiervan is dat er weinig ruimte is voor Berbernamen en Koerdische namen.

In Australië:

Er zijn geen echte wetten, maar een naam mag geweigerd worden als het belachelijk of bespottelijk is.

In Italië:

Italië kent ook een aantal beperkingen. Zo is verboden een kind de voornaam te geven van de vader, broer of zus indien deze nog in leven zijn. Een naam mag niet belachelijk of scha(n)delijk zijn. Ook een achternaam als voornaam is niet toegestaan.

Als een kind met de Italiaanse nationaliteit een buitenlandse naam krijgt, moeten de voornamen opgegeven worden met letters van het Italiaanse alfabet, met uitzondering van de letters J, K, X, Y en W, en waar mogelijk ook met diakritische tekens (tekens die de juiste uitspraak aanduiden) van de taal waar de naam vandaan komt.

Aan kinderen die hun ouders niet kennen mogen geen voornamen gegeven worden waardoor zij hun natuurlijke herkomst kunnen herkennen, noch achternamen van belangrijke historische personen of die van families die bijzonder bekend zijn in de plaats waar de geboorteakte is opgemaakt.

De voornaam van het kind moet passen bij het geslacht en kan uit een of meer naamelementen bestaan, die ook van elkaar gescheiden kunnen zijn, niet meer dan drie. In het laatste geval moeten alle voornamen vermeld zijn op de uittreksels en certificaten die de burgerlijke stand en het persoonsregister verstrekken.

In de Verenigde Staten:

De VS kent geen regels. Alles kan en alles mag. Voorbeelden: Moxi Crimefighter

In Spanje:

Het is niet toegestaan meer dan 2 simpele namen of 1 gecombineerde naam te geven. Een kind mag niet dezelfde naam krijgen als zijn of haar nog in leven zijnde broer of zus. Een achternaam als voornaam, namen waar het geslacht niet duidelijk uit af te leiden is of een bijnaam als voornaam zijn in principe niet toegestaan. Natuurlijk zijn er wel uitzonderingen. En als laatste mag een naam niet bespottelijk zijn.

In Finland

Een kind mag niet dezelfde naam als zijn of haar nog in leven zijnde (half)broer of (half)zus krijgen. Uit de naam moet duidelijk het geslacht zijn af te leiden. Belachelijke namen en achternamen als voornamen zijn niet toegestaan. Als er geen goede reden toe is, mag een kind ook geen buitenlandse naam krijgen.

In Israël;

In Israël zijn ze niet zo streng op het namengebied. Je mag je kind elke naam geven die je wilt; achternamen (behalve hele oude achternamen zoals Cohen), jongensnamen voor meisjes en meisjesnamen voor jongens. De enige uitzondering is dat broertjes en zusjes niet exact dezelfde naam mogen hebben.

Ook is het in Israël erg gemakkelijk om zowel je voornaam als achternaam te veranderen. De reden hiervoor is dat men 1 volk, met 1 taal en dus 1 soort namen wil hebben. Elke nieuwe emigrant krijgt dan ook de kans om zijn naam te veranderen in Hebreeuwse namen. Maar je kunt alleen maar kiezen uit niet-bestaande achternamen. Wederom, de achternaam Cohen kan niet. Op deze manier ontstaan er telkens nieuwe achternamen (Lichtstraal, Dauw, Hertje etc). De vernieuwde Hebreeuwse voornaam, begint meestal met dezelfde letter als de “oude” voornaam. Deze regel geldt niet voor Arabische Israëli’s.

Ook de bedenktijd voor een naam is in Israël langer dan in Nederland. Zo is het bij de Joden traditie dat een jongetje op de 8^ste dag na zijn geboorte (de dag van de besnijdenis) zijn naam pas krijgt. Bij de geboorte van een dochter, wordt er zo rond de 8^ste dag een feestje gegeven en noemen ze dan haar naam.

Christenen, Druzen en Moslims geven de naam ook vaak pas na de geboorte. Eventueel in overleg met een heilige. Een naam heeft namelijk een bepaalde waarde in cijfers. Dit kan van belang zijn en daarom wordt de heilge gevraagd of deze cijfercombinatie wel past bij het kind. Is dat niet het geval, dan wordt de naam aangepast of zelfs helemaal vervangen.

Ik heb geprobeerd de informatie zo nauwkeurig mogelijk te achterhalen. Mochten er echter fouten in zitten, of je hebt aanvullende informatie, laat het mij dan weten. Dan zal ik het zo snel mogelijk aanpassen.

Bronnen: Voornaam! Voornamen van oorspronkelijke en nieuwe Nederlanders (boek), het message board van behind the name en het namenprikbord.