|
Namen en de wet in Nederland.
De wetgeving op het gebied van namen is in Nederland zeer tolerant. Alles kan en mag, op 2 uitzonderingen na:
* De naam mag niet ongepast zijn
* De naam mag niet alleen als achternaam in gebruik zijn
Wat de eerste uitzondering betreft is dit natuurlijk zeer persoonlijk. De ambtenaar van de burgerlijke stand beslist hier over. Wanneer hij de naam ongepast vindt, maar de ouders willen deze naam tóch geven, dan geeft de ambtenaar zelf een naam. De ouders kunnen dan via een procedure proberen om de door hun gekozen naam toch toe te laten.
De tweede uitzondering is een beperking die ingevoerd is aan het begin van de 19de eeuw en levert vaker problemen op. Zo betekent dit dat een naam als Thomas wel wordt geaccepteerd, maar een naam als Jansen niet. Thomas is namelijk zowel een voor- als achternaam. De naam Jansen is absoluut niet in gebruik als voornaam.
Het aantal namen dat gegeven mag worden staat ook geheel vrij. Maar het is wel mogelijk dat een extreem aantal namen als ongepast wordt beschouwd.
Ook andere spellingsvormen zijn geen enkel probleem. Zo kan het dus gebeuren dat de Nederlandse namenschat blijft groeien.
Een naam voor een doodgeboren kindje:
Pas sinds 1 juli 1999 bestaat de mogelijkheid voor de ouders van een doodgeboren kindje hun kind een naam te geven. Dit kan na een zwangerschap van ten minste 180 dagen. Tot die tijd werd “levenloos aangegeven van mannelijk/vrouwelijk geslacht” in het trouwboekje bijgeschreven.
Ook kregen de ouders die in het verleden een doodgeboren kindje hadden gekregen een jaar de mogelijkheid om deze alsnog een naam te geven. Hiervoor kon met een aanvraag doen bij de burgerlijke stand van de gemeente waar het kind bij de geboorte werd aangegeven. De naam werd bijgeschreven in het register van overlijden en indien gewenst ook in het trouwboekje.
Bronnen: Voornaam! Voornamen van oorspronkelijke en nieuwe Nederlanders (boek).
|
